Marcos 7

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Parisi-je, kɨ̀ dow-je kɨ́ ná̰-je kɨ́ ꞌto njéndó dow-je ndukun-je dꞌḭ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ꞌree ꞌkəw-na̰ rɔ Jeju-tɨ.
1 Foram ter com Jesus os fariseus, e alguns dos escribas vindos de Jerusalém,
2 Rəmə dḛ dꞌoo kɨ́ njéndó né-je liə kɨ́ dan-tɨ-je ꞌtogɨ ji-dé al ya dꞌuso-né né, adɨ kɨ́ go né kɨ́ koɓe-tɨ lə-dé rəmə dḛ dꞌoo dꞌadɨ to né kɨ́ tò yoro.
2 e repararam que alguns dos seus discípulos comiam pão com as mãos impuras, isto é, por lavar.
3 Parisi-je lé, dḛ kɨ̀ ndəgɨ jipɨ-je lay ya ꞌto njétəl rɔ-dé go nékoɓe-tɨ lə ka-dé-je, adɨ dḛ ꞌtogɨ ji-dé dꞌadɨ aa njay-njay ɓá dꞌuso-né né.
3 Pois os fariseus, e todos os judeus, guardando a tradição dos anciãos, não comem sem lavar as mãos cuidadosamente;
4 Lokɨ dꞌḭ lokosɨ-tɨ rəmə, dꞌa togɨ rɔ-dé lay ɓəy ɓá dꞌa kuso né. Nékoɓe-je kɨ́ rangɨ n̰a̰ ya kɨ́ dḛ ꞌtəl rɔ-dé go-tɨ adɨ to togɨ kobɨ-je, kɨ̀ gùm-je, kɨ̀ jo sima̰-je.
4 e quando voltam do mercado, se não se purificarem, não comem. E muitas outras coisas há que receberam para observar, como a lavagem de copos, de jarros e de vasos de bronze.
5 Beɓa Parisi-je kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je lé, ꞌdəjɨ Jeju ꞌpanè: Kdɔ ri ɓá njéndó né-je lə-i ꞌtəl rɔ-dé go nékoɓe-tɨ lə ka-ji-je al, adɨ dꞌuso né kɨ̀ ji-dé kɨ́ yoro wa?
5 Perguntaram-lhe, pois, os fariseus e os escribas: Por que não andam os teus discípulos conforme a tradição dos anciãos, mas comem o pão com as mãos por lavar?
6 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Sə̰i lé, ꞌtoi njékədkəm dow-je. Ta kɨ́ Ejay njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ pa sɔbɨ-né dɔ-si lé to ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ ya. Lubə adɨ Ejay ndàngɨ panè:
6 Respondeu-lhes: Bem profetizou Isaías acerca de vós, hipócritas, como está escrito: Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim;
7 Pole kɨ́ dḛ ꞌpol-m kàrè to pole kɨ́ mḛḛ wəy kare;
7 mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
8 Jeju təl pa sə-dé panè: Sə̰i in̰əi ndukun-je lə Lubə kɔgɨ ə isi ꞌtəli rɔ-si go nékoɓe-tɨ lə dow-je.
8 Vós deixais o mandamento de Deus, e vos apegais à tradição dos homens.
9 Təl pa ɓəy panè: Sə̰i uwəi rɔ-si nga̰ ya ꞌmbati ndukun-je lə Lubə rə́, kdɔ ngəm-né nékoɓe-je lə-si.
9 Disse-lhes ainda: Bem sabeis rejeitar o mandamento de Deus, para guardardes a vossa tradição.
10 Kdɔ Moiyijɨ panè: ꞌTətɨ kagɨ bɔbɨ-i kɨ̀ kɔ̰-i. Ḛ pa ɓəy panè: Dow kɨ́ pa ta kɨ́ majɨ al dɔ bɔbɨ-é-tɨ əse dɔ kɔ̰-é-tɨ rəmə, kadɨ tokɨ tɔl dowbé kɔgɨ.
10 Pois Moisés disse: Honra a teu pai e a tua mãe; e: Quem maldisser ao pai ou à mãe, certamente morrerá.
11 Ngà sə̰i rəmə ꞌpainè: Kinə dow pa kɨ̀ bɔbɨ-é əse kɔ̰-é panè: Né kɨ́ lé mꞌa ra-né sə-i lé, to «kɔrba̰», adɨ kɔr mḛḛ-é to kadkare kɨ́ kadɨ Lubə.
11 Mas vós dizeis: Se um homem disser a seu pai ou a sua mãe: Aquilo que poderias aproveitar de mim é Corbã, isto é, oferta ao Senhor,
12 Rəmə sə̰i ɔgi dowbé kdɔ kadɨ ra né madɨ kdɔ bɔbɨ-é əse kɔ̰-é ngá.
12 não mais lhe permitis fazer coisa alguma por seu pai ou por sua mãe,
13 ꞌRai bè kin rəmə, to kun ɓá sə̰i uni nékoɓe kɨ́ isi ꞌndói-na̰ lé ꞌbujuri-né ta lə Lubə kɔgɨ; ɓá sə̰i ꞌrai ko né-je kɨ́ rangɨ kɨ́ bè kin n̰a̰ ya ɓəy tɔ.
13 invalidando assim a palavra de Deus pela vossa tradição que vós transmitistes; também muitas outras coisas semelhantes fazeis.
14 Jeju təl ɓa kosɨ dow-je kɨ rɔ-é-tɨ ə panè: Sə̰i lay ya ꞌyəli mbi-si ooi-né ta lə-m, ə kadɨ ꞌgəi mḛḛ-é majɨ tɔ.
14 E chamando a si outra vez a multidão, disse-lhes: Ouvi-me vós todos, e entendei.
15 Né kɨ́ à kḭ ndaa-tɨ kɔw mḛḛ dow-tɨ kdɔ təl-é dow-tɨ kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ goto. Ngà né kɨ́ ḭ mḛḛ dow-tɨ tḛḛ ndaa-tɨ ɓá à ra kadɨ dowbé təl to dow kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ.
15 Nada há fora do homem que, entrando nele, possa contaminá-lo; mas o que sai do homem, isso é que o contamina.
16 [Dow kɨ́ mbi-é tò kdɔ kadɨ oo-né ta rəmə, kadɨ oo ta kin.]
16 {Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.}
17 Lokɨ Jeju in̰ə kosɨ dow-je ɔw mḛḛ kəy-tɨ lé, njéndó né-je liə ꞌdəjɨ-é kadɨ ɔr mḛḛ gosta kinlé adɨ-dé.
17 Depois, quando deixou a multidão e entrou em casa, os seus discípulos o interrogaram acerca da parábola.
18 Jeju idə-dé panè: Sə̰i lé ya kàrè négə nal-si bè tɔ wa? Ta lə né kɨ́ à kḭ ndaa-tɨ kɔw mḛḛ dow-tɨ kdɔ təl-é dow-tɨ kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ al kinlé, sə̰i kàrè ꞌgəi al tɔ wa?
18 Respondeu-lhes ele: Assim também vós estais sem entender? Não compreendeis que tudo o que de fora entra no homem não o pode contaminar,
19 Kdɔtalə né kɨ́ ḭ ndaa-tɨ lé, ɔw tagɨr-tɨ lə dow al, ngà ɔw mḛḛ-é-tɨ kdɔ tḛḛ kɔgɨ. Jeju pa bè kdɔ nékuso-je lay ya aa njay.
19 porque não lhe entra no coração, mas no ventre, e é lançado fora? Assim declarou puros todos os alimentos.
20 Jeju təl pa ɓəy panè: Né kɨ́ ḭ tagɨr-tɨ lə dow tḛḛ ndaa-tɨ ɓá à təl-é dow-tɨ kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ.
20 E prosseguiu: O que sai do homem , isso é que o contamina.
21 — ausente —
21 Pois é do interior, do coração dos homens, que procedem os maus pensamentos, as prostituições, os furtos, os homicídios, os adultérios,
22 — ausente —
22 a cobiça, as maldades, o dolo, a libertinagem, a inveja, a blasfêmia, a soberba, a insensatez;
23 Né-je kɨ́ majɨ al lay kinlé tḛḛ mḛḛ dow-tɨ, ə ra adɨ dowbé təl né kɨ́ tò n̰ḛ takəm Lubə-tɨ.
23 todas estas más coisas procedem de dentro e contaminam o homem.
24 Jeju ḭ lo-é-tɨ kinlé ɔw dɔnangɨ Tir-tɨ, ə ɔw mḛḛ kəy-tɨ káre bè. Ḛ ndigɨ kadɨ dow gə lo kɨ́ nꞌisɨ-tɨ al, ngà lo kadɨ ɓɔyɔ rɔ-é goto.
24 Levantando-se dali, foi para as regiões de Tiro e Sidom. E entrando numa casa, não queria que ninguém o soubesse, mas não pode ocultar-se;
25 Kdɔ dené káre bè, kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al ra ngon-é kɨ́ dené, oo poy Jeju rəmə, ree usɨ nja-é-tɨ.
25 porque logo, certa mulher, cuja filha estava possessa de um espírito imundo, ouvindo falar dele, veio e prostrou-se-lhe aos pés;
26 Dené kinlé, to dené grɛkɨ kɨ́ dꞌojɨ-é Siri, dɔnangɨ Penisi-tɨ. Ḛ nɔ̰ ta Jeju-tɨ kdɔ kadɨ tubə ndil kɨ́ majɨ al dɔ ngon-nꞌḛ̀-tɨ kɔgɨ.
26 {ora, a mulher era grega, de origem siro-fenícia} e rogava-lhe que expulsasse de sua filha o demônio.
27 Ngá ɓá Jeju idə-é panè: ꞌAdɨ ngan-je dꞌuso né ꞌndan mɔkɨ, kdɔ kun nékuso ta ngan-je-tɨ kilə kadɨ ngan bisɨ-je lé to né kɨ́ tuwə ra al.
27 Respondeu-lhes Jesus: Deixa que primeiro se fartem os filhos; porque não é bom tomar o pão dos filhos e lança-lo aos cachorrinhos.
28 Dené lé təl panè: Tɔgrɔ-tɨ ya ꞌƁaɓe, ngà ngan bisɨ-je kɨ́ dꞌa̰ gin tablə kuso né-tɨ lé, n̰ɔ̰-n̰ɔ̰ ta ngan-je kɨ́ tusɨ nangɨ lé dꞌa kuso kare.
28 Ela, porém, replicou, e disse-lhe: Sim, Senhor; mas também os cachorrinhos debaixo da mesa comem das migalhas dos filhos.
29 Ngá ɓá Jeju idə-é ꞌpanè: Kdɔ ta kɨ́ ta-i-tɨ kin ya, ɔw, ndil kɨ́ majɨ al lé tḛḛ mḛḛ ngon-i-tɨ kɨ́ dené lé kɔgɨ ngá.
29 Então ele lhe disse: Por essa palavra, vai; o demônio já saiu de tua filha.
30 Lokɨ dené təl ɔw mḛḛ kəy-tɨ liə lé, ingə ngon-é lé dɔ tɨrə-tɨ. Ndil kɨ́ majɨ al lé tḛḛ mḛḛ-é-tɨ kɔgɨ ngá.
30 E, voltando ela para casa, achou a menina deitada sobre a cama, e que o demônio já havia saído.
31 Jeju ḭ dɔnangɨ Tir-tɨ təl al dɔnangɨ Sidɔ̰-tɨ ə ində dan ɓebo-je kɨ́ dɔgɨ gangɨ ɓá ɔw tḛḛ ta babo-tɨ kɨ́ Galile.
31 Tendo Jesus partido das regiões de Tiro, foi por Sidom até o mar da Galiléia, passando pelas regiões de Decápolis.
32 Rəmə dow-je ꞌree kɨ̀ dingəm káre kɨ́ to njèmbitɔ, adɨ pa ta mukɨ-mukɨ rɔ Jeju-tɨ ə ꞌra ndoo ta-é-tɨ kdɔ kadɨ ində ji-é dɔ-é-tɨ.
32 E trouxeram-lhe um surdo, que falava dificilmente; e rogaram-lhe que pusesse a mão sobre ele.
33 Jeju ɔr-é dan kosɨ dow-je-tɨ ɔw siə kɨ̀ kár-é mbəngɨ, ḛ tulə ngan ji-é-je mbi njèmbitɔ-tɨ lé ə ra man ta-é ji-é-tɨ ɔdɨ-né ndɔ̰-é tɔ.
33 Jesus, pois, tirou-o de entre a multidão, à parte, meteu-lhe os dedos nos ouvidos e, cuspindo, tocou-lhe na língua;
34 Go-tɨ, un kəm-é kɨ dɔra̰-tɨ, ilə koo pṵṵ ə panè: «Epata», kɔr mḛḛ-é to «ꞌtḛḛ.»
34 e erguendo os olhos ao céu, suspirou e disse-lhe: Efatá; isto é Abre-te.
35 Rəmə tajinatɨ nè ya mbi-é tḛḛ, ndɔ̰-é ɗɨrə́ bə̀rə̀rə̀, adɨ pa ta majɨ.
35 E abriram-se-lhe os ouvidos, a prisão da língua se desfez, e falava perfeitamente.
36 Jeju ndəjɨ-dé kadɨ ꞌpa ta-é dꞌadɨ dow oo al. Ngà ḛ ndəjɨ-dé n̰a̰ rəmə, dḛ dꞌilə mbḛ-é kɨ kete-kete tɔ.
36 Então lhes ordenou Jesus que a ninguém o dissessem; mas, quando mais lho proibia, tanto mais o divulgavam.
37 Né kinlé ɔr ndil-dé n̰a̰ adɨ ꞌpanè: Kay! Né ra-é-je majɨ dɔrɔ, njémbitɔ-je kàrè ḛ adɨ-dé dꞌoo ta rəm, ɓá dḛ kɨ́ ndɔ̰-dé dɔɔ kàrè adɨ-dé ꞌpa ta rəm tɔ.
37 E se maravilhavam sobremaneira, dizendo: Tudo tem feito bem; faz até os surdos ouvir e os mudos falar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.