Marcos 14

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ndɔ ra na̰y Pakɨ, kɨ̀ ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ nà̰y ndɔ joo. Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌsangɨ kəm rəbɨ kdɔ kədɨ Jeju kuwə-é tɔl-é.
1 Dois dias depois seria celebrada a Páscoa e a Festa dos Pães sem Fermento. Os principais sacerdotes e os escribas procuravam uma forma de prender Jesus, à traição, para matá-lo.
2 Kdɔtalə dḛ ꞌpanè: «Jꞌa rai ndɔ ra na̰y-tɨ al, kdɔ jꞌa kungi dow-je dɔ-ji-tɨ.»
2 Pois diziam: — Não durante a festa, para que não haja tumulto entre o povo.
3 Jeju isɨ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Betani, mḛḛ kəy-tɨ lə Simɔ̰ kɨ́ ndɔkɨ to njèbanjɨ. Lokɨ dꞌisɨ ta nékuso-tɨ rəmə, dené káre bè andɨ go-dé-tɨ kɨ̀ ku kɨ́ ꞌra kɨ̀ ər kɨ́ ꞌɓa-é «albatrə» ji-é-tɨ. Ku lé, ubɨ kɨ́ ətɨ majɨ rusɨ mḛḛ-é ə to ubɨ wale kɨ́ ꞌɓa-é «nár» kɨ́ yə́rə́rə́ adɨ là-é n̰a̰. Dené lé ində ta ku lé tətɨ, ə ungɨ ubɨ lé dɔ Jeju-tɨ.
3 Quando Jesus estava em Betânia, fazendo uma refeição na casa de Simão, o leproso, veio uma mulher, trazendo um frasco feito de alabastro com um perfume muito valioso, de nardo puro; e, quebrando o frasco, derramou o perfume sobre a cabeça de Jesus.
4 Rəmə nəl dow-je kɨ́ ná̰-je al, adɨ ꞌpa ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Ḛ tujɨ ubɨ kin kɔgɨ bè kdɔ ri wa?»
4 Alguns dos que estavam ali ficaram indignados e diziam entre si: — Para que este desperdício de perfume?
5 To ubɨ kɨ́ lé jꞌa taa-né là kɨ́ à dəə là kullə kɨ́ ndɔ ɓumutə kdɔ ləbɨ njéndoo-je al ɓan wa? Rəmə wɔngɨ ra-dé dɔ dené-tɨ lé.
5 Este perfume poderia ter sido vendido por mais de trezentos denários, para ser dado aos pobres. E murmuravam contra ela.
6 Ngà Jeju panè: In̰əi dené kin jeke. Adi-é kɔ̰̀ bè kdɔ ri wa? Ḛ ra né kɨ́ majɨ kdɔ ta lə-m.
6 Mas Jesus disse:
7 Kdɔ njéndoo-je dꞌa kisɨ sə-si nè kɨ̀ ndɔ-é ndɔ-é, adɨ ndɔ kɨ́ ꞌndigi lé, a rai sə-dé majɨ ɓəy, ngà ma̰ lé mꞌa kisɨ sə-si kɨ̀ ndɔ-je lay al.
7 Porque os pobres estarão sempre com vocês, e, quando quiserem, podem fazer-lhes o bem, mas a mim vocês nem sempre terão.
8 Dené kinlé ra né kɨ́ tɔ́gɨ-é asɨ ra; ḛ ndəm-m ubɨ kete kdɔ dubɨ-m-né.
8 Ela fez o que pôde: ungiu o meu corpo antecipadamente para a sepultura.
9 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; lo lay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kɨ́ dꞌa kilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ titɨ lé, dꞌa kɔr poy né kɨ́ dené ra kinlé kadɨ mḛḛ dow-je ole-né dɔ-é-tɨ.
9 Em verdade lhes digo que, onde for pregado em todo o mundo o evangelho, também será contado o que ela fez, para memória dela.
10 Judasɨ Iskariyotɨ kɨ́ to kɨ́ káre dan njéndó né-je-tɨ lə Jeju kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo ɔw ɔjɨ ta kɨ̀ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə kadɨ nꞌilə Jeju ji-dé-tɨ.
10 E Judas Iscariotes, um dos doze, foi falar com os principais sacerdotes, para lhes entregar Jesus.
11 Lokɨ dꞌoo ta liə bè lé, rɔ-dé nəl-dé n̰a̰ adɨ dꞌun mindɨ-dé kadɨ dꞌadɨ-é là. Dɔgangɨ-é-tɨ kinlé, Judasɨ sangɨ kəm rəbɨ kɨ́ majɨ kadɨ nꞌilə-é-né ji-dé-tɨ.
11 Eles, ouvindo isto, se alegraram e prometeram dar dinheiro a ele; nesse meio-tempo, Judas buscava uma boa ocasião para entregar Jesus.
12 Ndɔ kɨ́ dɔsa̰y lə ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ, ndɔ kɨ́ dꞌilə-né məsɨ batɨ-je nangɨ kdɔ nékuso kɨ́ lo Pakɨ-tɨ lé, njéndó né-je lə Jeju ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Lo kɨ́ rá ɓá i ꞌndigɨ kadɨ jꞌra nékuso Pakɨ-tɨ jꞌadɨ-i wa?»
12 E, no primeiro dia da Festa dos Pães sem Fermento, quando se fazia o sacrifício do cordeiro pascal, os discípulos de Jesus lhe perguntaram: — Onde quer que façamos os preparativos para que o senhor possa comer a Páscoa?
13 Beɓa Jeju ulə njéndó né-je joo kete panè: «Ɔwi mḛḛ ɓebo-tɨ, a kingəi dingəm kɨ́ utɨ gùm man rəmə ꞌndoli go-é.
13 Então Jesus enviou dois dos seus discípulos, dizendo-lhes:
14 Mḛḛ kəy kɨ́ ḛ ɔw-tɨ lé, idəi njèkəy ꞌpainè: Njèndó dow-je né panè, mḛḛ kəy kɨ́ rá ɓá nꞌa kuso né Pakɨ-tɨ kɨ̀ njéndó né-je lə-nꞌḛ̀ wa?
14 Sigam esse homem e digam ao dono da casa em que ele entrar que o Mestre pergunta: “Onde fica o meu aposento no qual comerei a Páscoa com os meus discípulos?”
15 Ə ḛ à kɔjɨ-si kəy káre kɨ́ mḛḛ-é tatɨ pəl-pəl kɨ́ tò dɔ madɨ-é-tɨ taá; né-je lay tò-tɨ rəm, tokɨ ra go-é lay rəm; lo kin ɓá a rai nékuso-tɨ kdɔ-ji.»Kəy kɨ́ tò dɔ madɨ-é-tɨ taá|alt="Chambre haute" src="lb00235c.tif" size="col" copy="Louise Bass" ref="14:15"
15 E ele lhes mostrará um espaçoso cenáculo mobiliado e pronto; ali façam os preparativos.
16 Ngà lokɨ njéndó né-je dꞌɔtɨ dꞌɔw mḛḛ ɓebo-tɨ lé, dꞌingə né-je lay titɨ kɨ́ Jeju idə-dé-né ə ꞌra nékuso Pakɨ.
16 Os discípulos saíram, foram à cidade e, achando tudo como Jesus lhes tinha dito, prepararam a Páscoa.
17 Ta kàdɨ̀ kur-tɨ, Jeju ree kɨ̀ njéndó né-je liə kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo.
17 Ao cair da tarde, Jesus chegou com os doze.
18 Lokɨ dꞌisɨ ta nékuso-tɨ lé, Jeju panè: «Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ dow káre dan-si-tɨ kɨ́ isɨ uso sə-m né à kun dɔ-m.»
18 Quando estavam à mesa e comiam, Jesus disse:
19 Go ta-tɨ kinlé, mḛḛkɔ̰̀ ra njéndó né-je adɨ ꞌdəjɨ-é ta ɔsɨ go-na̰ go-na̰ ꞌpanè «To ma̰ wa?»
19 E eles começaram a entristecer-se e a perguntar-lhe, um por um: — Por acaso seria eu?
20 Jeju təl ilə-dé-tɨ panè: «To dow káre dan-si-tɨ sə̰i kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo kin, kɨ́ ulə ji-é sə-m natɨ mḛḛ ba̰y-tɨ kin ya.
20 Jesus respondeu:
21 Tɔgrɔ, Ngon lə dow à koy titɨ kɨ́ mbete kɨ́ aa njay pa-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ-é lé ya, ngà tujɨ ɓá à kusɨ dɔ dow-tɨ kɨ́ njèkun dɔ-é. Dowbé kinlé dꞌojɨ-é al kàrè tò sotɨ.»
21 Pois o Filho do Homem vai, como está escrito a seu respeito; mas ai daquele por quem o Filho do Homem está sendo traído! Melhor seria para ele se nunca tivesse nascido!
22 Lokɨ dꞌisɨ dꞌuso né lé, Jeju un mbə̀ rəmə ra oiyo Lubə ɓá uwə gangɨ adɨ njéndó né-je liə ə panè: «ꞌTaai, né kin to dajɨ rɔ-m.»
22 E, enquanto comiam, Jesus pegou um pão e, abençoando-o, o partiu e lhes deu, dizendo:
23 Go-tɨ, un kobɨ kɨ́ man nduu tò-tɨ, ra oiyo Lubə, adɨ-dé ə dḛ lay ya dꞌa̰y.
23 A seguir, Jesus pegou um cálice e, tendo dado graças, o deu aos seus discípulos; e todos beberam dele.
24 Jeju idə-dé panè: «Kin to məsɨ-m, məsɨ kulənojɨ natɨ kɨ̀ Lubə kɨ́ ungɨ nangɨ kdɔ kosɨ dow-je.
24 Então lhes disse:
25 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; mꞌa ka̰y man nduu gogɨ al sar ndɔ kɨ́ mꞌa ka̰y kɨ̀ sigɨ kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə.»
25 Em verdade lhes digo que nunca mais beberei do fruto da videira, até aquele dia em que beberei o vinho novo, no Reino de Deus.
26 Go-tɨ, dꞌusɨ pa-je ɓəy ɓá dꞌḭ dꞌɔw dɔ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ.
26 E, tendo cantado um hino, saíram para o monte das Oliveiras.
27 Jeju idə njéndó né-je liə panè: «Sə̰i lay ya a tusi-mi kin̰əi-mi, kdɔ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay ꞌpanè:
27 E Jesus disse aos discípulos:
28 Ngà Jeju təl ilə dɔ-tɨ panè: «Kḛ ɓá lokɨ mꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ lé, mꞌa kɔw ngəbɨ-si Galile.»
28 Mas, depois da minha ressurreição, irei adiante de vocês para a Galileia.
29 Piyər idə-é panè: «Lé dow-je lay ꞌtusi dꞌin̰ə-i kɔgɨ kàrè ma̰ bè lé mꞌa kin̰ə-i kɔgɨ nda̰ al.»
29 Então Pedro disse a Jesus: — Ainda que o senhor venha a ser um tropeço para todos, não o será para mim!
30 Jeju ilə-é-tɨ panè: «ꞌOo majɨ, mꞌa kidə-i rəsɨ; ɓone ə kɨ́ ndɔɔ nè-tɨ kin ya, kunjə à nɔ̰ nja joo al ɓəy ya ꞌa najɨ panè ꞌgə-m al ya nja mutə.»
30 Mas Jesus lhe disse:
31 Piyər təl ilə-é-tɨ kɨ̀ tɔ́gɨ-é ya ɓəy panè: «Kadɨ mꞌnajɨ ta mꞌpanè mꞌgə-i al lé, kɨ́ nja káre ya kàrè à tḛḛ ta-m-tɨ al. Lé asɨ kəm koy kàrè mꞌa koy sə-i.» Rəmə ndəgɨ njéndó né-je lay ꞌpa bè ya tɔ.
31 Mas Pedro insistia com mais veemência: — Ainda que me seja necessário morrer com o senhor, de modo nenhum o negarei. E todos os outros diziam a mesma coisa.
32 Lokɨ dꞌɔw ꞌtḛḛ lo-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Getsemane rəmə, Jeju idə njéndó né-je liə panè: «Isi nangɨ nè adɨ mꞌɔw mꞌpa ta kɨ̀ Lubə.»
32 Então foram a um lugar chamado Getsêmani. Ali, Jesus disse aos seus discípulos:
33 Ə ḛ adɨ Piyər, kɨ̀ Jakɨ, kɨ̀ Ja̰ dꞌɔw siə rəmə, dɔ gangɨ-é-tɨ kinlé ɓá ɓəl kɨ̀ mḛḛ gangɨ man ulə gin ra Jeju.
33 E, levando consigo Pedro, Tiago e João, começou a sentir-se tomado de pavor e de angústia.
34 Beɓa idə-dé panè: «Mḛḛkɔ̰̀ ra-m asɨ koy; isi nangɨ nè ə ɔgi kəm-si ɓi.»
34 E lhes disse:
35 Ngà rəmə lokɨ ɔtɨ kete sḛ lé, usɨ nangɨ pa ta kɨ̀ Lubə panè kinə kəm rəbɨ kɨ́ rangɨ tò nɔ̰ɔ̰ rəmə, kadɨ nꞌra nꞌadɨ kàdɨ̀ kɨ́ né kin ɔw kɨ̀ ra-né né kinlé tḛḛ dɔ-nꞌḛ̀-tɨ al.
35 E, adiantando-se um pouco, prostrou-se em terra; e orava para que, se possível, lhe fosse poupada aquela hora.
36 Ḛ panè: «Aba! Bɔbɨ-m, i lé ꞌɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ né-je-tɨ lay, ꞌitə kɔ̰̀ kɨ́ n̰a̰ kin kɨ rangɨ dɔ-m-tɨ. Lé bè ya kàrè, ꞌra kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə-m ma̰ al; ngà kadɨ ꞌra kɨ́ go ndigɨ-tɨ lə-i i ya.»
36 E dizia:
37 Jeju təl ree rɔ njéndó né-je-tɨ kɨ́ mutə lé rəmə ingə-dé dɔ ɓi-tɨ. Beɓa ḛ pa kɨ̀ Piyər panè: «Simɔ̰, ꞌto ɓi wa? Kadɨ ꞌɔgɨ kəm-i ɓi kàdɨ̀ káre bè ya kàrè ꞌasɨ al wa?»
37 E, voltando, achou-os dormindo. E disse a Pedro:
38 «Ɔgi kəm-si ɓi ə ꞌpai ta kɨ̀ Lubə kdɔ kadɨ néna̰ tḛḛ dɔ-si-tɨ rəmə usi al. Ndil ndigɨ, ngà dajɨ rɔ dow ɓá tɔ́gɨ-é asɨ al.»
38 Vigiem e orem, para que não caiam em tentação; o espírito, na verdade, está pronto, mas a carne é fraca.
39 Jeju təl in̰ə-dé ɓəy ə ɔw pa ko ta-je kɨ́ káre kin ya kɨ̀ Lubə ɓəy.
39 Retirando-se de novo, orou repetindo as mesmas palavras.
40 Go-tɨ, təl ree, rəmə ingə-dé dɔ ɓi-tɨ, kəm-dé ɔy diriri. Dḛ ꞌgə ta kɨ́ dꞌa kidə-é al.
40 E voltando, achou-os outra vez dormindo, porque os olhos deles estavam pesados; e não sabiam o que lhe responder.
41 Təl ree kɨ́ nja mutə idə-dé panè: «ꞌToi ɓi lə-si ngá, uwəi rɔ-si. Gin né-je gangɨ ngá! Kàdɨ̀ asɨ; dꞌa kilə Ngon lə dow ji njéramajal-je-tɨ.
41 E, quando voltou pela terceira vez, Jesus lhes disse:
42 Ḭi taá adɨ jꞌɔwi! Ooi, dow kɨ́ njèkilə-m ji-dé-tɨ lé isɨ ree ngá!»
42 Levantem-se, vamos embora! Eis que o traidor se aproxima.
43 Jeju pa ta lé ilə nangɨ al ya ɓəy rəmə Judasɨ kɨ́ to kɨ́ káre dan njéndó né-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé, ree kɨ̀ kosɨ dow-je kɨ́ dꞌutɨ kiyərɔ-je kɨ̀ kagɨ-je ji-dé-tɨ. Dow-je kinlé, njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je ɓá dꞌulə-dé.
43 E logo, enquanto Jesus ainda falava, chegou Judas, um dos doze, e, com ele, uma multidão com espadas e porretes, vinda da parte dos principais sacerdotes, escribas e anciãos.
44 Njèkun dɔ Jeju lé, tɔjɨ-dé né kɨ́ nꞌa ra kadɨ ꞌgə-né Jeju. Ḛ panè: «Dow kɨ́ mꞌa ra-é lapiya, kuwə-é kàdɨ̀-m-tɨ kin ya to ḛ, ə́n ə́ uwəi-é əjè ꞌngəmi-é majɨ ə ɔwi siə.»
44 Ora, o traidor tinha dado a eles um sinal: “Aquele que eu beijar, é esse; prendam e levem-no com segurança.”
45 Lokɨ Judasɨ ree tḛḛ rɔ Jeju-tɨ rəmə ɓa-é panè: «Njèndó dow-je né», rəmə uwə-é kàdɨ̀-é-tɨ.
45 E logo que chegou, aproximando-se de Jesus, Judas disse: — Mestre! E o beijou.
46 Beɓa dow-je kɨ́ ꞌree siə lé dꞌuwə Jeju.
46 Então eles agarraram Jesus e o prenderam.
47 Kɨ́ káre dan dḛ-tɨ kɨ́ dꞌa̰ siə, ɔr kiyərɔ tugə-né mbi ngonnjèkullə lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə ndətɨ ya gangɨ.
47 Nisto, um dos que estavam ali, sacando da espada, feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha.
48 Jeju idə-dé panè: «Sə̰i ooi-mi kɨ bɔkaya dow ɓá ꞌreei kɨ̀ kiyərɔ-je kɨ̀ salangɨ-je kdɔ kuwəi-mi-né wa?
48 Jesus lhes disse:
49 Ma̰ kɨ́ ndɔ-je lay mꞌisɨ natɨ sə-si takəy-tɨ lə Lubə, mꞌndó né dow-je ya ə́ uwəi-mi al, ngà né kinlé tò bè kdɔ kadɨ ta-je kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay kinlé né-é ra né.»
49 Todos os dias eu estava com vocês no templo, ensinando, e vocês não me prenderam; mas isto é para que se cumprissem as Escrituras.
50 Beɓa njéndó né-je lay ya ꞌtusɨ-é dꞌin̰ə-é dꞌa̰y-na̰.
50 Então todos o deixaram e fugiram.
51 Basa káre bè ɓɨr rɔ-é kɨ̀ kubɨ, ndole go Jeju, beɓa ꞌsangɨ kadɨ dꞌuwə-é.
51 Um jovem, coberto unicamente com um lençol, seguia Jesus. Eles o agarraram,
52 Lokɨ ꞌsangɨ kadɨ dꞌuwə-é lé, ḛ in̰ə kubɨ liə ji-dé-tɨ, a̰y kɨ̀ rɔ-é kare.
52 mas ele largou o lençol e fugiu nu.
53 Dꞌɔw kɨ̀ Jeju ɓe lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə. Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je lay ya ꞌkəw-na̰ nɔ̰ɔ̰.
53 E levaram Jesus ao sumo sacerdote, e então se reuniram todos os principais sacerdotes, os anciãos e os escribas.
54 Piyər njiyə go-é-tɨ jan-jan adɨ rəbɨ-é rà ɗəkɨ siə, ɔw sar tḛḛ mḛḛ ndògɨ-tɨ panata lə burə dɔ njégugné-je lé ə isɨ natɨ kɨ̀ ngannjékullə-je isɨ ndibɨ pər.
54 Pedro seguiu Jesus de longe até o interior do pátio do sumo sacerdote e estava assentado entre os servos, aquentando-se ao fogo.
55 Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ ꞌboy-je kɨ́ njégangta-je lə jipɨ-je dꞌingə-na̰, ꞌsangɨ kəm rəbɨ kadɨ dꞌingə ta madɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ Jeju kdɔ kadɨ ꞌgangɨ-né ta koy dɔ-é-tɨ, ya ngà dꞌingə al.
55 E os principais sacerdotes e todo o Sinédrio procuravam algum testemunho contra Jesus para o condenar à morte, mas não achavam nada.
56 Dow-je n̰a̰ ya ꞌtə́tɨ ta kɨ́ ndángɨ dɔ-é-tɨ, ngà ta-je lə-dé ɔw go-na̰-tɨ al.
56 Pois muitos testemunhavam falsamente contra Jesus, mas os depoimentos não eram coerentes.
57 Dḛ kɨ́ ná̰-je dꞌubə nangɨ dꞌḭ taá ꞌtə́tɨ ta ta-é-tɨ ꞌpanè:
57 E, levantando-se alguns, testemunhavam falsamente, dizendo:
58 Jꞌoo ta-é-tɨ panè: «Mꞌa tɔɔ kəy lə Lubə kɨ́ dow-je dꞌində kɨ̀ ji-dé kin, ə ndɔ mutə ya mꞌa kində kɨ́ rangɨ kɨ́ ji dow ɓá à ra al.»
58 — Nós o ouvimos declarar: “Eu destruirei este santuário edificado por mãos humanas e, em três dias, construirei outro, não por mãos humanas.”
59 Dɔ ta-tɨ kin ya kàrè ndi-dé ɔw go-na̰-tɨ al ya ɓəy.
59 Nem assim o testemunho deles era coerente.
60 Burə dɔ njégugné-je lé ḭ taá dan kosɨ dow-je-tɨ dəjɨ Jeju panè: «I ꞌa kilə ta-je-tɨ kɨ́ dow-je kin ꞌtilə dɔ-i-tɨ kinlé al wa?»
60 E, levantando-se o sumo sacerdote, no meio, perguntou a Jesus: — Você não diz nada em resposta ao que estes depõem contra você?
61 Ta-é kɨ́ ngarara ya kàrè ḛ tḛḛ ilə-é-né-tɨ al. Burə dɔ njégugné-je təl dəjɨ-é ya ɓəy panè: «I ꞌto Kristɨ kɨ́ Ngon lə Lubə kɨ́ jꞌɔsɨ gajɨ-é lé wa?»
61 Jesus, porém, guardou silêncio e nada respondeu. O sumo sacerdote tornou a interrogá-lo: — Você é o Cristo, o Filho do Deus Bendito?
62 Jeju ilə-é-tɨ panè: «Oiyo, to ma̰ ya. Ə a kooi Ngon lə dow à kisɨ dɔ jikɔl Lubə-tɨ kɨ́ njètɔ́gɨ rəm, ɓá a kooi-é kɨ́ à kḭ dɔra̰-tɨ kisɨ ree dan kilndi-tɨ rəm tɔ.»
62 Jesus respondeu:
63 Beɓa burə dɔ njégugné-je lé tuwə kubɨ kɨ́ rɔ-é ḛ-tɨ ya gángɨ batɨ-batɨ ə panè: «Jꞌɔwi ndoo koo ta ta dow kɨ́ rangɨ-tɨ ɓəy ɓan wa?
63 O sumo sacerdote, rasgando as suas vestes, disse: — Por que ainda precisamos de testemunhas?
64 Ta kɔbɨ kɨ́ ḛ pa kɨ̀ Lubə lé, sə̰i ooi kɨ̀ mbi-si; ta ri ə́ ꞌgɨri dɔ-tɨ wa?» Dow-je lay ya ꞌgangɨ ta dɔ-é-tɨ ꞌpanè: «Koy-é ya ɓá to tó-é.»
64 Vocês ouviram a blasfêmia. Qual é o parecer de vocês? E todos o julgaram réu de morte.
65 Beɓa dḛ kɨ́ ná̰-je dan-dé-tɨ ꞌtubə yoro dɔ-é-tɨ, ꞌdɔɔ kəm-é kɨ̀ takubɨ, ꞌɓɨr ji-dé ꞌtində-é-né ə ꞌpa siə ꞌpanè: «ꞌAdɨ Lubə idə-i ə ꞌpa adɨ jꞌoo sé to ná̰ ɓá ində-i wa?» Ɓá ngannjékullə-je ꞌtində mbɔ́-é tɔ.
65 Alguns começaram a cuspir nele, a cobrir-lhe o rosto, a bater nele e a dizer-lhe: — Profetize! E os guardas davam-lhe bofetadas.
66 Dɔgangɨ-é-tɨ kɨ́ Piyər nà̰y-né mḛḛ ndògɨ-tɨ nangɨ ɓəy lé, dené káre dan ngannjékullə-je-tɨ lə burə dɔ njégugné-je lé ree,
66 Estando Pedro embaixo no pátio, veio uma das empregadas do sumo sacerdote
67 ɓá ḛ oo Piyər isɨ ndibɨ pər rəmə oo-é gə́rə́rə́ ə idə-é panè: «I ya kàrè ꞌto njènjiyə kɨ̀ Jeju, dow kɨ́ Najarɛtɨ kinlé tɔ.»
67 e, vendo Pedro, que se aquecia, fixou os olhos nele e disse: — Você também estava com Jesus, o Nazareno.
68 Ngà Piyər təl najɨ panè: «Kuy! Mꞌgə al, i lé ta ri ɓá ꞌndigɨ pa kàrè mꞌgə al.» Go-tɨ rəmə, Piyər tḛḛ ɔw ndaa-tɨ.
68 Mas ele negou, dizendo: — Não o conheço, nem compreendo o que você está falando. E saiu para o pórtico. E o galo cantou.
69 Ngà dené lé oo Piyər lé ɓəy rəmə, təl idə dow-je panè: «Dow kanlé to kɨ́ dan-dé-tɨ ya.»
69 E a empregada, vendo-o, tornou a dizer aos que estavam ali: — Este é um deles.
70 Rəmə Piyər najɨ ya ɓəy. Sḛ go-tɨ ya rəmə, dḛ kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ ꞌpa kɨ̀ Piyər ꞌpanè: «Tɔgrɔ-tɨ, i lé ꞌto kɨ́ dan-dé-tɨ ya, kdɔ i ꞌto dow kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ; [ꞌpa ta tana̰ sə-dé rəm.»]
70 Mas ele negou outra vez. E, pouco depois, os que estavam ali disseram outra vez a Pedro: — Com certeza você é um deles, porque também é galileu.
71 Beɓa Piyər ubɨ rɔ-é panè kadɨ Lubə ində-m ɔjɨ-m: «Mꞌgə dow kɨ́ ꞌpai ta liə kinlé al.»
71 Ele, porém, começou a praguejar e a jurar: — Não conheço esse homem de quem vocês estão falando!
72 Tajinatɨ nè ya kunjə nɔ̰ nɔ̰ kɨ́ nja joo, rəmə mḛḛ Piyər ole dɔ ta-tɨ kɨ́ kete Jeju pa siə panè: «Kunjə à nɔ̰ nja joo al ɓəy ya ꞌa najɨ ta panè ꞌgə-m al ꞌgə-m al ya nja mutə.» Beɓa ḛ gɨr tḛḛ dɔ ta-tɨ kin rəmə nɔ̰ ɓuktu-ɓuktu.
72 E no mesmo instante o galo cantou pela segunda vez. Então Pedro se lembrou da palavra que Jesus lhe tinha dito: “Antes que o galo cante duas vezes, você me negará três vezes.” E, caindo em si, começou a chorar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.