Marcos 11
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB
1 Lokɨ dꞌisɨ dꞌɔw kɨ ɓebo Jorijalḛm-tɨ ɓá ꞌree ꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ ɓe kɨ́ Betpaje, kɨ̀ Betani kàdɨ̀ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ rəmə, Jeju ulə njéndó né-je liə joo panè:
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 «Ɔwi mḛḛ ngonɓe-tɨ kɨ́ tò nɔ̰̀-si-tɨ kin, rəmə tajinatɨ nè ya a kingəi ngon koro kɨ́ dow al-é al ɓəy kɨ́ ꞌtɔ́-é nangɨ ə ꞌtuti-é, ꞌreei siə.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Kinə dow dəjɨ-si panè: “ꞌTuti-é kdɔ ri wa” rəmə idəi-é ꞌpainè ꞌƁaɓe ɓá ge-é ə tajinatɨ nè ya à kin̰ə-é kadɨ-é ree gogɨ.»
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Beɓa njéndó né-je lé dꞌɔw rəmə dꞌingə ngon koro kɨ́ ꞌtɔ́-é ndaa-tɨ, takəy-tɨ, mbɔ́ rəbɨ-tɨ ə ꞌtutɨ-é tɔ.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Dow-je kɨ́ ná̰-je kɨ́ dan dḛ kɨ́ dꞌa̰ lo-é-tɨ lé ꞌdəjɨ-dé ꞌpanè: «To ri ɓá ꞌrai bè wa? ꞌTuti ngon koro kinlé kdɔ ri wa?»
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Ə dḛ dꞌilə-dé-tɨ titɨ kɨ́ Jeju idə-dé-né lé, rəmə dꞌin̰ə-dé dꞌadɨ dꞌɔw siə.
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Beɓa ꞌree kɨ̀ ngon koro lé dꞌadɨ Jeju ə ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé gidɨ-é-tɨ adɨ Jeju isɨ dɔ-tɨ.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Dow-je n̰a̰ ꞌlabɨ kubɨ-je lə-dé dɔ rəbɨ-tɨ ə dḛ kɨ́ ná̰-je ꞌtə́tɨ balkəm kagɨ-je kɨ́ mḛḛ ndɔr-je-tɨ ɓá ꞌlabɨ dɔ rəbɨ-tɨ.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Dow-je kɨ́ dꞌɔw kete nɔ̰̀-é-tɨ kɨ̀ dḛ kɨ́ dꞌɔw go-é-tɨ, ꞌtur kəə boy-boy ꞌpanè:
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Kadɨ Lubə tɔr ndi-é dɔ kɔ̰ɓe-tɨ kɨ́ isɨ ree,
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Jeju ɔw ɓebo Jorijalḛm-tɨ takəy-tɨ lə Lubə. Lokɨ oo né-je lay kɨ́ titɨ rəmə, ḛ tḛḛ ɔw Betani kɨ̀ njéndó né-je liə kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo kdɔ ndɔ isɨ il ngá.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Lo aa go-tɨ, lokɨ dꞌində lo ꞌtḛḛ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Betani lé ɓo ra Jeju.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Beɓa ḛ un kəm-é oo lo kete nɔ̰̀-é-tɨ rəmə, oo kote kɨ́ mbi-é itɨ majɨ ə ɔw gin-tɨ kdɔ koo se nꞌa kingə kandɨ-é wa. Ngà lokɨ tḛḛ gin-é-tɨ rəmə, kandɨ-é goto kdɔtalə to na̰y kandɨ liə al ɓəy.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Beɓa Jeju idə kote lé panè: «Nda̰ ɓá dow à kijə kandɨ-i kuso gogɨ al ngá. Njéndó né-je dꞌoo ta liə kɨ́ pa lé.»
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Lokɨ Jeju kɨ̀ njéndó né-je liə ꞌree ꞌtḛḛ Jorijalḛm lé, ḛ ɔw takəy-tɨ lə Lubə rəmə, tubə njéragatɨ-je kɨ̀ njéndogɨ né-je kɔgɨ, titə tablə-je lə njémbəl-na̰ là-je kɨ̀ kagɨ kisɨ-je lə njéragatɨ də-je tilə.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Dow káre ya kàrè in̰ə-é adɨ un né dəə-né takəy-tɨ lə Lubə al.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Ə ḛ ndó-dé né ə ꞌpanè: ꞌNdàngɨ ꞌpanè:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Njékun dɔ njégugné-je lə Lubə kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je dꞌoo ta liə rəmə ꞌsangɨ kəm rəbɨ tɔl-é, ngà dḛ ꞌɓəl-é kdɔ kosɨ dow-je lay ya néndó liə uwə-dé kɨ̀ ta.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Lokɨ kàdɨ̀ ur lé, Jeju ində lo tḛḛ mḛḛ ɓebo-tɨ kɨ̀ njéndó né-je liə.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Kɨ̀ ndɔge ta təl-dé-tɨ rəmə, njéndó né-je dꞌoo kɨ́ kote lé ḭ taá ya tutɨ sar tḛḛ njirə-é-tɨ nangɨ.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Beɓa mḛḛ Piyər ole dɔ né-tɨ kɨ́ ra-né lé adɨ, idə Jeju panè: Njèndó dow-je né ꞌoo, kote kɨ́ ꞌman-é lé tutɨ kurum tin.
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Jeju idə-dé panè: «Adi mḛḛ-si Lubə.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ kinə dow madɨ idə mbal kin panè: “ꞌƆtɨ kɨ rangɨ lo kin-tɨ ə ꞌɔw ꞌusɨ dan babo-tɨ”, ɓá kinə dowbé lé tadɨ ta dɔ-tɨ al ə adɨ mḛḛ kɨ́ né-é à ra né lé, né-é à ra né ya tɔ.»
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Gin-é kin ɓá adɨ mꞌidə-si: Né lay kɨ́ sə̰i ꞌdəji mḛḛ ta-tɨ kɨ́ pa kɨ̀ Lubə lé, kadɨ ꞌndai mḛḛ-si ka̰y kɨ́ ingəi né-é ngá, rəmə a kingəi né-é ya tɔ.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Ə lokɨ sə̰i a̰i taá kdɔ pa ta kɨ̀ Lubə ɓá ooi tokɨ ɔwi kɨ̀ ta mḛḛ-si-tɨ kɨ̀ dow rəmə, in̰əi go kɔgɨ adi-é kdɔ kadɨ Bɔbɨ-si Lubə kɨ́ isɨ dɔra̰-tɨ in̰ə-né go majal-je lə-si kɔgɨ adɨ-si tɔ.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Ngà kinə in̰əi go majal-je lə madɨ-si-je kɔgɨ al lé, Bɔbɨ-si kɨ́ isɨ dɔra̰-tɨ à kin̰ə go majal-je lə-si kɔgɨ al ya tɔ.]
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Lokɨ ꞌtəl ree Jorijalḛm gogɨ lé, Jeju ɔw njiyə takəy-tɨ lə Lubə rəmə, njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je dꞌɔw rɔ-é-tɨ
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 ə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Ná̰ ɓá adɨ-i tarəbɨ ɓá ꞌra-né né-je kinlé wa? Ná̰ adɨ-i tɔ́gɨ ɓá ꞌra-né wa?»
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Mꞌa dəjɨ-si ta káre bè ya par; iləi-mi-tɨ ə mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ mꞌra-né né-je kinlé tɔ.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Ja̰ lé to Lubə ɓá ulə-é adɨ ra dow-je batḛm əse to dow-je wa? Iləi-mi-tɨ.»
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Beɓa dḛ ꞌpa-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Kinə jꞌpainè to Lubə ɓá ulə-é lé ḛ à təl panè kdɔ ri ɓá adi-é mḛḛ-si al wa?
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 Ə kinə jꞌpainè to dow-je ɓá dꞌulə-é ya bè lé, bayawəə … Dḛ ꞌpa bè kdɔ dḛ ꞌɓəl kosɨ dow-je, kdɔ dow-je lay ꞌgə kɨ́ Ja̰ lé to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kɨ́ tɔgrɔ-tɨ.»
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Beɓa dḛ dꞌidə Jeju ꞌpanè: «Jꞌgə al.» Rəmə Jeju idə-dé panè: «Ma̰ kàrè mꞌa kidə-si dow kɨ́ adɨ-m tɔ́gɨ ɓá mꞌra-né né-je kinlé al ya tɔ.»
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.