Lucas 4
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Ndil kɨ́ aa njay rusɨ Jeju, beɓa lokɨ ḛ təl ta ba Jurdḛ-tɨ ree rəmə Ndil kɨ́ aa njay lé ɔr nɔ̰̀-é ɔw siə diləlo-tɨ.
1 Cheio do Espírito Santo, voltou Jesus do Jordão e foi levado pelo Espírito ao deserto,
2 Lo-é-tɨ kin ɓá Sú na̰-é-tɨ ndɔ kɔrsɔ. Ndɔ kɨ́ kɔrsɔ kinlé, né ya kàrè Jeju uso al adɨ go ndɔ-je-tɨ kinlé, ɓo ra-é.
2 onde foi tentado pelo demônio durante quarenta dias. Durante este tempo ele nada comeu e, terminados estes dias, teve fome.
3 Beɓa Sú ree rɔ-é-tɨ pa siə panè: «Kinə ꞌto Ngon lə Lubə ya rəmə, ꞌun ndu adɨ ər kin təl mbə̀.»
3 Disse-lhe então o demônio: Se és o Filho de Deus, ordena a esta pedra que se torne pão.
4 Ə Jeju ilə-é-tɨ panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè: “Dow à kisɨ kɨ̀ dɔ-é taá kɨ̀ takul nékuso ya par al.”»
4 Jesus respondeu: Está escrito: Não só de pão vive o homem, mas de toda a palavra de Deus {Dt 8,3}.
5 Sú ɔr Jeju ɔw siə lo-tɨ kɨ́ ḭ taá n̰a̰ rəmə, kəm kɨ́ kində jipɨ bè ya tɔjɨ-é kɔ̰ɓe-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kin lay
5 O demônio levou-o em seguida a um alto monte e mostrou-lhe num só momento todos os reinos da terra,
6 ə idə-é panè: «Mꞌa kadɨ-i ɔ̰̀ ɓe dɔ-tɨ lay rəm, mꞌa kadɨ-i riɓa kɨ́ dɔ kɔ̰ɓe-je-tɨ kinlé rəm tɔ. Kdɔtalə to né kɨ́ dꞌadɨ tò mḛḛ ji-m-tɨ, adɨ dow kɨ́ mḛḛ-m ndigɨ kadɨ mꞌadɨ-é ya mꞌa kadɨ-é.
6 e disse-lhe: Dar-te-ei todo este poder e a glória desses reinos, porque me foram dados, e dou-os a quem quero.
7 Adɨ kinə dɔ-i ya ꞌɔsɨ nangɨ nɔ̰̀-m-tɨ lé, mꞌa kadɨ to kɨ́ lə-i ya lay.»
7 Portanto, se te prostrares diante de mim, tudo será teu.
8 Jeju təl ilə-é-tɨ panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè: “ꞌƁaɓe Lubə lə-i ɓá ꞌa kɔsɨ dɔ-i nangɨ nɔ̰̀-é-tɨ ə ḛ ya kɨ̀ kár-é ɓá ꞌa pole-é.”»
8 Jesus disse-lhe: Está escrito: Adorarás o Senhor teu Deus, e a ele só servirás {Dt 6,13}.
9 Go-tɨ, Sú ɔr-é ɔw siə mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, adɨ-é a̰ taá sam kəy-tɨ lə Lubə ɓá idə-é panè: «Kinə ꞌto Ngon lə Lubə ya rəmə, ꞌa̰ nè ya ꞌkilə ꞌusɨ nangɨ.
9 O demônio levou-o ainda a Jerusalém, ao ponto mais alto do templo, e disse-lhe: Se és o Filho de Deus, lança-te daqui abaixo;
10 “Lubə à kun ndu kadɨ malayka-je liə kdɔ ta lə-i,
10 porque está escrito: Ordenou aos seus anjos a teu respeito que te guardassem.
11 Ə ꞌndàngɨ ɓəy ꞌpanè:
11 E que te sustivessem em suas mãos, para não ferires o teu pé nalguma pedra {Sl 90,11s.}.
12 Jeju təl ilə-é-tɨ panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè: “ꞌA na̰ ꞌƁaɓe Lubə lə-i al.”»
12 Jesus disse: Foi dito: Não tentarás o Senhor teu Deus {Dt 6,16}.
13 Lokɨ Sú na̰ Jeju mḛḛ né-je-tɨ lay adɨ gin-é gangɨ lé, ḛ ɔr rɔ-é ngərəngɨ in̰ə-é sar ya kdɔ ngəbɨ-né kəm lo kɨ́ rangɨ.
13 Depois de tê-lo assim tentado de todos os modos, o demônio apartou-se dele até outra ocasião.
14 Jeju təl ɔw dɔnangɨ Galile-tɨ gogɨ kɨ̀ tɔ́gɨ kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay adɨ-é, ə ri-é ɓa ɔr lo dɔnangɨ-tɨ kɨ́ tin kin lay.
14 Jesus então, cheio da força do Espírito, voltou para a Galiléia. E a sua fama divulgou-se por toda a região.
15 Ḛ ɔw ndó né dow-je mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je ə dow-je lay ya ꞌpitɨ-é.
15 Ele ensinava nas sinagogas e era aclamado por todos.
16 Beɓa Jeju ɔw tḛḛ ɓebo Najarɛtɨ kɨ́ to lo kɨ́ dꞌotɨ-é-tɨ, ə ɔw mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je ndɔ taakoo-tɨ lə-dé titɨ kɨ́ isɨ ra-né kete-kete. Ḛ ḭ taá kdɔ ndó mbete kɨ́ aa njay kadɨ dow-je.Mbete kɨ́ ɓɨr gidɨ-na̰-tɨ|alt="Le rouleau" src="hk00150c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="4:16"
16 Dirigiu-se a Nazaré, onde se havia criado. Entrou na sinagoga em dia de sábado, segundo o seu costume, e levantou-se para ler.
17 Beɓa dꞌun mbete kɨ́ Ejay kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ ndàngɨ dꞌadɨ-é. Lokɨ ḛ taa lé, tḛḛ mḛḛ-é ə ingə lo kɨ́ ndàngɨ ta-tɨ ꞌpanè:
17 Foi-lhe dado o livro do profeta Isaías. Desenrolando o livro, escolheu a passagem onde está escrito {61,1s.}:
18 Ndil kɨ́ aa njay lə ꞌƁaɓe ree nà̰y sə-m
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu; e enviou-me para anunciar a boa nova aos pobres, para sarar os contritos de coração,
19 ɓá ɓal ramajɨ lə ꞌƁaɓe lé,
19 para anunciar aos cativos a redenção, aos cegos a restauração da vista, para pôr em liberdade os cativos, para publicar o ano da graça do Senhor.
20 Go-tɨ, Jeju ndəm mbete lé natɨ ə təl-né adɨ ngonnjèkullə káre, ngá ɓá təl isɨ nangɨ ɓəy. Rəmə dow-je lay kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je lé, kəm-dé tò dɔ-é-tɨ sikɨm.
20 E enrolando o livro, deu-o ao ministro e sentou-se; todos quantos estavam na sinagoga tinham os olhos fixos nele.
21 Beɓa ḛ un ta idə-dé panè: Ta kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay kɨ́ ooi kinlé, né-é ra né ɓone ngá.
21 Ele começou a dizer-lhes: Hoje se cumpriu este oráculo que vós acabais de ouvir.
22 Dow-je lay ya ꞌpa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ majɨ n̰a̰ rəm, ta-je kɨ́ sɔbɨ dɔ ramajɨ lə Lubə kɨ́ tḛḛ ta-é-tɨ lé, ɔr ndil-dé adɨ ꞌpanè: Ḛ kan to ngon lə Jojepɨ lé ya al wa!
22 Todos lhe davam testemunho e se admiravam das palavras de graça, que procediam da sua boca, e diziam: Não é este o filho de José?
23 Beɓa Jeju pa sə-dé panè: Gosta kɨ́ panè: «Dɔktur, i ya ꞌajɨ rɔ-i» kinlé a pai sə-m ya rɔ́tɨ. Ə a pai sə-m painè: Né-je lay kɨ́ i ꞌra ɓebo Kapɛrnayim-tɨ ə́ jꞌoo ta-é kinlé, ꞌra ɓe kɨ́ i tɔgɨ-tɨ nè kin ya adɨ jꞌoo tɔ.
23 Então lhes disse: Sem dúvida me citareis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; todas as maravilhas que fizeste em Cafarnaum, segundo ouvimos dizer, faze-o também aqui na tua pátria.
24 Beɓa Jeju idə-dé panè: Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kɨ́ dow-je kɨ́ ɓekojɨ-é-tɨ dꞌa kuwə-é kɨ rɔ-dé-tɨ majɨ ya goto.
24 E acrescentou: Em verdade vos digo: nenhum profeta é bem aceito na sua pátria.
25 Yən, mꞌa kidə-si ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ: Dɔgangɨ ɓal-je-tɨ lə Eli lé, njéngɔwkoy-je ꞌn̰a̰ dɔnangɨ Israyel-tɨ. Beɓa lokɨ ndi ədɨ al asɨ ɓal mutə kɨ̀ na̰y mɛkḛ lé, go dɔnangɨ-tɨ kɨ́ nè kin lay ya ɓo ra dow-je titɨ n̰a̰ ya,
25 Em verdade vos digo: muitas viúvas havia em Israel, no tempo de Elias, quando se fechou o céu por três anos e meio e houve grande fome por toda a terra;
26 ngà dan njéngɔwkoy-je-tɨ kinlé, dow káre ya kàrè Lubə ulə Eli rɔ-é-tɨ al. Ngà ḛ ulə-é rɔ njèngɔwkoy-tɨ káre kɨ́ dɔnangɨ Sidɔ̰-tɨ mḛḛ ɓebo Sarepta-tɨ yó.
26 mas a nenhuma delas foi mandado Elias, senão a uma viúva em Sarepta, na Sidônia.
27 Rəm ɓá kaglo-tɨ lə Elije kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé kàrè njébanjɨ-je ꞌn̰a̰ dɔnangɨ Israyel-tɨ tɔ. Ngà ḛ káre dan-dé-tɨ kɨ́ Lubə adɨ banjɨ liə ur ya goto. Ngà Nama̰ kɨ́ to dow kɨ́ dɔnangɨ Siritɨ yó kin ɓá ḛ adɨ banjɨ liə ur adɨ aa njay.
27 Igualmente havia muitos leprosos em Israel, no tempo do profeta Eliseu; mas nenhum deles foi limpo, senão o sírio Naamã.
28 Lokɨ dow-je lay kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je dꞌoo ta-je kin bè lé, wɔngɨ ra-dé dɔ Jeju-tɨ n̰a̰.
28 A estas palavras, encheram-se todos de cólera na sinagoga.
29 Beɓa dꞌḭ dꞌuwə-é, ꞌndɔr-é dꞌɔw siə gidɨ ɓebo-tɨ, ə dꞌɔw siə njal dɔ mbal-tɨ kɨ́ ɓebo lə-dé tò-tɨ kdɔ kadɨ ꞌsurə-é dꞌilə-é nangɨ.
29 Levantaram-se e lançaram-no fora da cidade; e conduziram-no até o alto do monte sobre o qual estava construída a sua cidade, e queriam precipitá-lo dali abaixo.
30 Ya rəmə, Jeju tḛḛ mbunə̰-dé-tɨ ə ɔtɨ ta-dé-tɨ yɔrɔrɔ ɔw.
30 Ele, porém, passou por entre eles e retirou-se.
31 Jeju ɔw tḛḛ ɓebo Kapɛrnayim-tɨ kɨ́ to ɓebo káre kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ ə ndó né dow-je ndɔ taakoo-tɨ lə jipɨ-je.
31 Desceu a Cafarnaum, cidade da Galiléia, e ali ensinava-os aos sábados.
32 Néndó liə lé ɔdɨ rɔ dow-je, kdɔtalə ḛ ndó kɨ̀ tɔ́gɨ.
32 Maravilharam-se da sua doutrina, porque ele ensinava com autoridade.
33 Mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je lé, dingəm káre bè kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al ra-é isɨ-tɨ nɔ̰ɔ̰ ə ur kəə panè:
33 Estava na sinagoga um homem que tinha um demônio imundo, e exclamou em alta voz:
34 Bɔbɨ-m-je ꞌwə́! I Jeju, dow kɨ́ Najarɛtɨ lé, ri ɓá ꞌge rɔ-ji-tɨ wa? ꞌRee kdɔ tujɨ-ji wa? Ma̰ mꞌgə-i majɨ: «ꞌTo njèkaa njay lə Lubə.»
34 Deixa-nos! Que temos nós contigo, Jesus de Nazaré? Vieste para nos perder? Sei quem és: o Santo de Deus!
35 Jeju ndángɨ-é panè: «ꞌUtɨ ta-i ə ꞌtḛḛ kɔgɨ mḛḛ dingəm-tɨ kinlé!» Rəmə ndil kɨ́ majɨ al un dingəm lé ilə-é birikɨ dan dow-je-tɨ ə ində lo tḛḛ mḛḛ-é-tɨ kɔgɨ, ɓá né kɨ́ majɨ al káre ya kàrè ndil kɨ́ majɨ al kin ra kɨ̀ dingəm lé al.
35 Mas Jesus replicou severamente: Cala-te e sai deste homem. O demônio lançou-o por terra no meio de todos e saiu dele, sem lhe fazer mal algum.
36 Beɓa dow-je lay ya, ndil-dé tḛḛ sa̰y ə ꞌpa-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: To ta kɨ́ ban ɓá tana̰ bè wa? Ḛ un ndu adɨ ndil-je kɨ́ majɨ al kɨ̀ tɔ́gɨ kɨ́ n̰a̰ kɨ́ ḛ ɔw-né lé rəmə, dḛ ꞌtḛḛ tḛḛ tɔ lé ya!
36 Todos ficaram cheios de pavor e falavam uns com os outros: Que significa isso? Manda com poder e autoridade aos espíritos imundos, e eles saem?
37 Né kin ra adɨ poy Jeju taa lo kɨ́ dɔnangɨ-tɨ kɨ́ tin pəl-pəl.
37 E corria a sua fama por todos os lugares da circunvizinhança.
38 Lokɨ tḛḛ mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lé, ḛ ɔw ɓee lə Simɔ̰. ꞌNingə́ ində məm Simɔ̰ kɨ́ dené n̰a̰, adɨ rɔ-é tungə pil-pil ə dḛ ꞌnɔ̰ ta Jeju-tɨ kdɔ ta liə.
38 Saindo Jesus da sinagoga, entrou na casa de Simão. A sogra de Simão estava com febre alta; e pediram-lhe por ela.
39 Beɓa Jeju ɗugɨ nangɨ kɨ rɔ-é-tɨ ə ndángɨ ꞌningə́ lé rəmə, ꞌningə́ lé in̰ə-é, adɨ tajinatɨ nè ya məm Simɔ̰ lé, ubə nangɨ ḭ taá oo go-dé kɨ̀ nékuso.
39 Inclinando-se sobre ela, ordenou ele à febre, e a febre deixou-a. Ela levantou-se imediatamente e pôs-se a servi-los.
40 Lokɨ kàdɨ̀ ur rəmə, dow-je lay kɨ́ dꞌɔw kɨ̀ dow-je kɨ́ mɔ̰y-je kɨ́ gay-gay ra-dé lé, dꞌɔy-dé dꞌɔw sə-dé rɔ Jeju-tɨ. Beɓa ḛ ində ji-é dɔ-dé-tɨ káre-káre lay adɨ dꞌingə lapiya.
40 Depois do pôr-do-sol, todos os que tinham enfermos de diversas moléstias lhos traziam. Impondo-lhes a mão, os sarava.
41 Ndil-je kɨ́ majɨ al kàrè ꞌtḛḛ mḛḛ dow-je-tɨ n̰a̰ kɨ̀ nɔ̰ ta-dé-tɨ ꞌpanè: «ꞌTo Ngon lə Lubə.» Ngà ḛ ndángɨ-dé ə ɔgɨ-dé pa ta, kdɔtalə dḛ ꞌgə majɨ kɨ́ ḛ to Kristɨ.
41 De muitos saíam os demônios, aos gritos, dizendo: Tu és o Filho de Deus. Mas ele repreendia-os severamente, não lhes permitindo falar, porque sabiam que ele era o Cristo.
42 Lokɨ lo aa lé, Jeju tḛḛ ɔw diləlo-tɨ. Beɓa kosɨ dow-je ya dꞌungɨ-na̰ sangɨ-é-tɨ ə dꞌɔw njal go-é-tɨ rəmə, ꞌndigɨ kuwə-é nangɨ, kdɔ kadɨ in̰ə-dé ɔw al.
42 Ao amanhecer, ele saiu e retirou-se para um lugar afastado. As multidões o procuravam e foram até onde ele estava e queriam detê-lo, para que não as deixasse.
43 Ngà ḛ idə-dé panè: Tò kadɨ mꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kɔ̰ɓe lə Lubə lé, mꞌadɨ dow-je kɨ́ mḛḛ ɓebo-je-tɨ kɨ́ rangɨ tɔ ɓane. Kdɔtalə to ḛ kin ɓá Lubə ulə-m-né lé.
43 Mas ele disse-lhes: É necessário que eu anuncie a boa nova do Reino de Deus também às outras cidades, pois essa é a minha missão.
44 Beɓa ḛ ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dɔnangɨ Jude-tɨ mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je.
44 E andava pregando nas sinagogas da Galiléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.