Lucas 4
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Ndil kɨ́ aa njay rusɨ Jeju, beɓa lokɨ ḛ təl ta ba Jurdḛ-tɨ ree rəmə Ndil kɨ́ aa njay lé ɔr nɔ̰̀-é ɔw siə diləlo-tɨ.
1 E Jesus, sendo cheio do Espírito Santo, voltou do Jordão, e foi conduzido pelo Espírito ao deserto,
2 Lo-é-tɨ kin ɓá Sú na̰-é-tɨ ndɔ kɔrsɔ. Ndɔ kɨ́ kɔrsɔ kinlé, né ya kàrè Jeju uso al adɨ go ndɔ-je-tɨ kinlé, ɓo ra-é.
2 sendo tentado pelo diabo durante quarenta dias. E naqueles dias ele não comeu nada; e terminados eles, teve fome.
3 Beɓa Sú ree rɔ-é-tɨ pa siə panè: «Kinə ꞌto Ngon lə Lubə ya rəmə, ꞌun ndu adɨ ər kin təl mbə̀.»
3 E disse-lhe o diabo: Se tu és o Filho de Deus, ordena que esta pedra se transforme em pão.
4 Ə Jeju ilə-é-tɨ panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè: “Dow à kisɨ kɨ̀ dɔ-é taá kɨ̀ takul nékuso ya par al.”»
4 E Jesus lhe respondeu, dizendo: Está escrito: Que nem só de pão viverá o homem, mas de toda a palavra de Deus.
5 Sú ɔr Jeju ɔw siə lo-tɨ kɨ́ ḭ taá n̰a̰ rəmə, kəm kɨ́ kində jipɨ bè ya tɔjɨ-é kɔ̰ɓe-je kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè kin lay
5 E o diabo, levando-o a um alto monte, mostrou-lhe em um instante todos os reinos do mundo.
6 ə idə-é panè: «Mꞌa kadɨ-i ɔ̰̀ ɓe dɔ-tɨ lay rəm, mꞌa kadɨ-i riɓa kɨ́ dɔ kɔ̰ɓe-je-tɨ kinlé rəm tɔ. Kdɔtalə to né kɨ́ dꞌadɨ tò mḛḛ ji-m-tɨ, adɨ dow kɨ́ mḛḛ-m ndigɨ kadɨ mꞌadɨ-é ya mꞌa kadɨ-é.
6 E disse-lhe o diabo: Dar-te-ei todo este poder e a sua glória; porque foi entregue a mim, e o dou a quem eu quero.
7 Adɨ kinə dɔ-i ya ꞌɔsɨ nangɨ nɔ̰̀-m-tɨ lé, mꞌa kadɨ to kɨ́ lə-i ya lay.»
7 Portanto, se tu me adorares, tudo será teu.
8 Jeju təl ilə-é-tɨ panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè: “ꞌƁaɓe Lubə lə-i ɓá ꞌa kɔsɨ dɔ-i nangɨ nɔ̰̀-é-tɨ ə ḛ ya kɨ̀ kár-é ɓá ꞌa pole-é.”»
8 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Vai-te para trás de mim, Satanás; porque está escrito: Tu adorarás ao Senhor teu Deus, e só a ele tu servirás.
9 Go-tɨ, Sú ɔr-é ɔw siə mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ, adɨ-é a̰ taá sam kəy-tɨ lə Lubə ɓá idə-é panè: «Kinə ꞌto Ngon lə Lubə ya rəmə, ꞌa̰ nè ya ꞌkilə ꞌusɨ nangɨ.
9 E ele o trouxe para Jerusalém, e o colocou sobre o pináculo do templo, e disse-lhe: Se tu és o Filho de Deus, lança-te daqui para abaixo;
10 “Lubə à kun ndu kadɨ malayka-je liə kdɔ ta lə-i,
10 porque está escrito: Ele dará aos seus anjos ordem sobre ti, para te guardar;
11 Ə ꞌndàngɨ ɓəy ꞌpanè:
11 e eles te sustentarão em suas mãos, para que em algum momento o teu pé nunca tropeces numa pedra.
12 Jeju təl ilə-é-tɨ panè: «ꞌNdàngɨ ꞌpanè: “ꞌA na̰ ꞌƁaɓe Lubə lə-i al.”»
12 E Jesus, respondendo, disse-lhe: Dito está: Tu não tentarás ao Senhor teu Deus.
13 Lokɨ Sú na̰ Jeju mḛḛ né-je-tɨ lay adɨ gin-é gangɨ lé, ḛ ɔr rɔ-é ngərəngɨ in̰ə-é sar ya kdɔ ngəbɨ-né kəm lo kɨ́ rangɨ.
13 E, acabando o diabo toda a tentação, ausentou-se dele por um tempo.
14 Jeju təl ɔw dɔnangɨ Galile-tɨ gogɨ kɨ̀ tɔ́gɨ kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay adɨ-é, ə ri-é ɓa ɔr lo dɔnangɨ-tɨ kɨ́ tin kin lay.
14 E Jesus retornou para a Galileia no poder do Espírito, e ali a sua fama correu por toda a região ao redor.
15 Ḛ ɔw ndó né dow-je mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je ə dow-je lay ya ꞌpitɨ-é.
15 E ele ensinava nas suas sinagogas, sendo glorificado por todos.
16 Beɓa Jeju ɔw tḛḛ ɓebo Najarɛtɨ kɨ́ to lo kɨ́ dꞌotɨ-é-tɨ, ə ɔw mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je ndɔ taakoo-tɨ lə-dé titɨ kɨ́ isɨ ra-né kete-kete. Ḛ ḭ taá kdɔ ndó mbete kɨ́ aa njay kadɨ dow-je.Mbete kɨ́ ɓɨr gidɨ-na̰-tɨ|alt="Le rouleau" src="hk00150c.tif" size="col" copy="Horace Knowles" ref="4:16"
16 E ele chegou a Nazaré, onde fora criado; e, segundo o seu costume, ele entrou na sinagoga no dia do shabat, e levantou-se para ler.
17 Beɓa dꞌun mbete kɨ́ Ejay kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ ndàngɨ dꞌadɨ-é. Lokɨ ḛ taa lé, tḛḛ mḛḛ-é ə ingə lo kɨ́ ndàngɨ ta-tɨ ꞌpanè:
17 E ali foi-lhe entregue o livro do profeta Isaías. E, tendo aberto o livro, achou o lugar em que estava escrito:
18 Ndil kɨ́ aa njay lə ꞌƁaɓe ree nà̰y sə-m
18 O Espírito do Senhor está sobre mim, porque me ungiu para pregar o evangelho aos pobres; ele enviou-me para curar aos quebrantados de coração, para pregar libertação aos cativos e restauração da vista aos cegos, e para pôr em liberdade os oprimidos,
19 ɓá ɓal ramajɨ lə ꞌƁaɓe lé,
19 para pregar o ano aceitável do Senhor.
20 Go-tɨ, Jeju ndəm mbete lé natɨ ə təl-né adɨ ngonnjèkullə káre, ngá ɓá təl isɨ nangɨ ɓəy. Rəmə dow-je lay kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je lé, kəm-dé tò dɔ-é-tɨ sikɨm.
20 E ele fechando o livro, o deu novamente ao ministro, e assentou-se. E os olhos de todos que estavam na sinagoga estavam fixos nele.
21 Beɓa ḛ un ta idə-dé panè: Ta kɨ́ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay kɨ́ ooi kinlé, né-é ra né ɓone ngá.
21 E ele começou a dizer-lhes: Neste dia se cumpriu esta escritura em vossos ouvidos.
22 Dow-je lay ya ꞌpa ta kɨ́ dɔ-é-tɨ majɨ n̰a̰ rəm, ta-je kɨ́ sɔbɨ dɔ ramajɨ lə Lubə kɨ́ tḛḛ ta-é-tɨ lé, ɔr ndil-dé adɨ ꞌpanè: Ḛ kan to ngon lə Jojepɨ lé ya al wa!
22 E todos lhe davam testemunho, e se maravilhavam das palavras de graça que procediam de sua boca. E eles diziam: Não é este o filho de José?
23 Beɓa Jeju pa sə-dé panè: Gosta kɨ́ panè: «Dɔktur, i ya ꞌajɨ rɔ-i» kinlé a pai sə-m ya rɔ́tɨ. Ə a pai sə-m painè: Né-je lay kɨ́ i ꞌra ɓebo Kapɛrnayim-tɨ ə́ jꞌoo ta-é kinlé, ꞌra ɓe kɨ́ i tɔgɨ-tɨ nè kin ya adɨ jꞌoo tɔ.
23 E ele lhes disse: Certamente me direis este provérbio: Médico, cura-te a ti mesmo; tudo o que nós temos ouvido do que tens feito em Cafarnaum, faze-o também aqui na tua terra.
24 Beɓa Jeju idə-dé panè: Ooi majɨ, mꞌa kidə-si rəsɨ; njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ kɨ́ dow-je kɨ́ ɓekojɨ-é-tɨ dꞌa kuwə-é kɨ rɔ-dé-tɨ majɨ ya goto.
24 E ele disse: Em verdade eu vos digo que: Nenhum profeta é aceito na sua própria terra.
25 Yən, mꞌa kidə-si ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ: Dɔgangɨ ɓal-je-tɨ lə Eli lé, njéngɔwkoy-je ꞌn̰a̰ dɔnangɨ Israyel-tɨ. Beɓa lokɨ ndi ədɨ al asɨ ɓal mutə kɨ̀ na̰y mɛkḛ lé, go dɔnangɨ-tɨ kɨ́ nè kin lay ya ɓo ra dow-je titɨ n̰a̰ ya,
25 Mas em verdade eu vos digo que muitas viúvas existiam em Israel nos dias de Elias, quando o céu se fechou por três anos e seis meses, e houve grande fome por toda a terra;
26 ngà dan njéngɔwkoy-je-tɨ kinlé, dow káre ya kàrè Lubə ulə Eli rɔ-é-tɨ al. Ngà ḛ ulə-é rɔ njèngɔwkoy-tɨ káre kɨ́ dɔnangɨ Sidɔ̰-tɨ mḛḛ ɓebo Sarepta-tɨ yó.
26 mas a nenhuma delas Elias foi enviado, senão a Sarepta, uma cidade de Sidom, a uma mulher que era viúva.
27 Rəm ɓá kaglo-tɨ lə Elije kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ lé kàrè njébanjɨ-je ꞌn̰a̰ dɔnangɨ Israyel-tɨ tɔ. Ngà ḛ káre dan-dé-tɨ kɨ́ Lubə adɨ banjɨ liə ur ya goto. Ngà Nama̰ kɨ́ to dow kɨ́ dɔnangɨ Siritɨ yó kin ɓá ḛ adɨ banjɨ liə ur adɨ aa njay.
27 E muitos leprosos havia em Israel no tempo do profeta Eliseu, e nenhum deles foi purificado, senão Naamã, o sírio.
28 Lokɨ dow-je lay kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je dꞌoo ta-je kin bè lé, wɔngɨ ra-dé dɔ Jeju-tɨ n̰a̰.
28 E todos na sinagoga, ouvindo estas coisas, ficaram cheios de ira,
29 Beɓa dꞌḭ dꞌuwə-é, ꞌndɔr-é dꞌɔw siə gidɨ ɓebo-tɨ, ə dꞌɔw siə njal dɔ mbal-tɨ kɨ́ ɓebo lə-dé tò-tɨ kdɔ kadɨ ꞌsurə-é dꞌilə-é nangɨ.
29 e, levantando-se, expulsaram-no da cidade, e o levaram até o cume do monte em que a sua cidade estava edificada, para poderem precipitá-lo dali.
30 Ya rəmə, Jeju tḛḛ mbunə̰-dé-tɨ ə ɔtɨ ta-dé-tɨ yɔrɔrɔ ɔw.
30 Mas ele, passando pelo meio deles, seguiu o seu caminho,
31 Jeju ɔw tḛḛ ɓebo Kapɛrnayim-tɨ kɨ́ to ɓebo káre kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ ə ndó né dow-je ndɔ taakoo-tɨ lə jipɨ-je.
31 e desceu a Cafarnaum, uma cidade da Galileia, e os ensinava nos dias do shabat.
32 Néndó liə lé ɔdɨ rɔ dow-je, kdɔtalə ḛ ndó kɨ̀ tɔ́gɨ.
32 E eles maravilharam-se da sua doutrina; porque a sua palavra era com poder.
33 Mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je lé, dingəm káre bè kɨ́ ndil kɨ́ majɨ al ra-é isɨ-tɨ nɔ̰ɔ̰ ə ur kəə panè:
33 E na sinagoga havia um homem que tinha o espírito de um demônio imundo, e gritava em alta voz,
34 Bɔbɨ-m-je ꞌwə́! I Jeju, dow kɨ́ Najarɛtɨ lé, ri ɓá ꞌge rɔ-ji-tɨ wa? ꞌRee kdɔ tujɨ-ji wa? Ma̰ mꞌgə-i majɨ: «ꞌTo njèkaa njay lə Lubə.»
34 dizendo: Deixa-nos sozinho; o que temos nós em comum contigo, ó Jesus de Nazaré? Vieste para nos destruir? Eu sei quem tu és: O Santo de Deus.
35 Jeju ndángɨ-é panè: «ꞌUtɨ ta-i ə ꞌtḛḛ kɔgɨ mḛḛ dingəm-tɨ kinlé!» Rəmə ndil kɨ́ majɨ al un dingəm lé ilə-é birikɨ dan dow-je-tɨ ə ində lo tḛḛ mḛḛ-é-tɨ kɔgɨ, ɓá né kɨ́ majɨ al káre ya kàrè ndil kɨ́ majɨ al kin ra kɨ̀ dingəm lé al.
35 E Jesus o repreendeu, dizendo: Cala-te, e sai dele! E quando o demônio o jogou no meio, saiu dele, e não o feriu.
36 Beɓa dow-je lay ya, ndil-dé tḛḛ sa̰y ə ꞌpa-na̰ ta dan-dé-tɨ ꞌpanè: To ta kɨ́ ban ɓá tana̰ bè wa? Ḛ un ndu adɨ ndil-je kɨ́ majɨ al kɨ̀ tɔ́gɨ kɨ́ n̰a̰ kɨ́ ḛ ɔw-né lé rəmə, dḛ ꞌtḛḛ tḛḛ tɔ lé ya!
36 E todos se admiraram, e falavam entre si, dizendo: Que palavra é esta? Pois com autoridade e poder ele ordena aos espíritos imundos, e eles saem.
37 Né kin ra adɨ poy Jeju taa lo kɨ́ dɔnangɨ-tɨ kɨ́ tin pəl-pəl.
37 E a sua fama percorria por todos os lugares ao redor daquela região.
38 Lokɨ tḛḛ mḛḛ kəykəwna̰-tɨ lé, ḛ ɔw ɓee lə Simɔ̰. ꞌNingə́ ində məm Simɔ̰ kɨ́ dené n̰a̰, adɨ rɔ-é tungə pil-pil ə dḛ ꞌnɔ̰ ta Jeju-tɨ kdɔ ta liə.
38 E ele levantando-se da sinagoga, entrou na casa de Simão. E a mãe da esposa de Simão estava acometida por uma febre alta, e eles pediram-lhe por ela.
39 Beɓa Jeju ɗugɨ nangɨ kɨ rɔ-é-tɨ ə ndángɨ ꞌningə́ lé rəmə, ꞌningə́ lé in̰ə-é, adɨ tajinatɨ nè ya məm Simɔ̰ lé, ubə nangɨ ḭ taá oo go-dé kɨ̀ nékuso.
39 E, inclinando-se para ela, repreendeu a febre, e esta a deixou; e, levantando-se imediatamente, ela os serviu.
40 Lokɨ kàdɨ̀ ur rəmə, dow-je lay kɨ́ dꞌɔw kɨ̀ dow-je kɨ́ mɔ̰y-je kɨ́ gay-gay ra-dé lé, dꞌɔy-dé dꞌɔw sə-dé rɔ Jeju-tɨ. Beɓa ḛ ində ji-é dɔ-dé-tɨ káre-káre lay adɨ dꞌingə lapiya.
40 Ora, quando o sol estava se pondo, trouxeram-lhe todos que estavam enfermos com diversas doenças; e ele impondo as mãos sobre cada um deles, os curava.
41 Ndil-je kɨ́ majɨ al kàrè ꞌtḛḛ mḛḛ dow-je-tɨ n̰a̰ kɨ̀ nɔ̰ ta-dé-tɨ ꞌpanè: «ꞌTo Ngon lə Lubə.» Ngà ḛ ndángɨ-dé ə ɔgɨ-dé pa ta, kdɔtalə dḛ ꞌgə majɨ kɨ́ ḛ to Kristɨ.
41 E também de muitos saíam demônios, gritando e dizendo: Tu és o Cristo, o Filho de Deus. E ele, repreendendo-os, não os deixava falar; porque eles sabiam que ele era o Cristo.
42 Lokɨ lo aa lé, Jeju tḛḛ ɔw diləlo-tɨ. Beɓa kosɨ dow-je ya dꞌungɨ-na̰ sangɨ-é-tɨ ə dꞌɔw njal go-é-tɨ rəmə, ꞌndigɨ kuwə-é nangɨ, kdɔ kadɨ in̰ə-dé ɔw al.
42 E quando já era dia, ele partiu e foi para um lugar deserto; e a multidão o procurava, e vindo a ele, tentavam impedi-lo de retirar-se deles.
43 Ngà ḛ idə-dé panè: Tò kadɨ mꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ kɔ̰ɓe lə Lubə lé, mꞌadɨ dow-je kɨ́ mḛḛ ɓebo-je-tɨ kɨ́ rangɨ tɔ ɓane. Kdɔtalə to ḛ kin ɓá Lubə ulə-m-né lé.
43 E ele disse-lhes: Eu também necessito pregar o reino de Deus para outras cidades; porque para isso eu fui enviado.
44 Beɓa ḛ ilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ dɔnangɨ Jude-tɨ mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je.
44 E ele pregava nas sinagogas da Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.