Lucas 22
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs BKJ
1 Lokɨ ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Pakɨ nà̰y ngɔsi lé,
1 Ora, aproximava-se a festa dos pães ázimos, que é chamada Páscoa.
2 njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌsangɨ kəm rəbɨ tɔl Jeju. Ngà dḛ ꞌɓəl kosɨ dow-je.
2 E os principais sacerdotes e os escribas procuravam como o matariam, pois eles temiam o povo.
3 Beɓa Sata̰ ur mḛḛ Judasɨ-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Iskariyotɨ kɨ́ to kɨ́ káre dan njéndó né-je-tɨ lə Jeju kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé,
3 Então, entrou Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 adɨ ɔw ingə njékun dɔ njégugné-je, kɨ̀ njékun dɔ njéngəm takəy lə Lubə, adɨ dꞌɔjɨ-na̰ ta dɔ kəm rəbɨ-tɨ kɨ́ kadɨ nꞌilə-né Jeju ji-dé-tɨ.
4 E ele foi no seu caminho, e comunicou aos principais sacerdotes e capitães como ele poderia traí-lo.
5 Beɓa rɔ-dé nəl-dé n̰a̰ adɨ dꞌun mindɨ-dé kadɨ dꞌadɨ-é là.
5 E eles se alegraram, e concordaram em lhe dar dinheiro.
6 Judasɨ lé ndigɨ ə ulə gin sangɨ kəm rəbɨ kɨ́ kadɨ nꞌilə-é-né ji-dé-tɨ kadɨ kosɨ dow-je ꞌgə lo-é al.
6 E ele prometeu, e buscava uma oportunidade de traí-lo na ausência da multidão.
7 Ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ kɨ́ to ndɔ kɨ́ tò kadɨ dꞌilə-né məsɨ ngonbatɨ ra na̰y Pakɨ nangɨ asɨ.
7 Então, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia sacrificar a páscoa.
8 Ə Jeju ulə Piyər-je kɨ̀ Ja̰ panè: «Ɔwi, ꞌrai nékuso Pakɨ kete kdɔ kadɨ jꞌɔwi jꞌusoi.»
8 E ele enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que nós possamos comer.
9 Dḛ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Lo kɨ́ rá ɓá i ꞌndigɨ kadɨ jꞌra nékuso Pakɨ lé titɨ jꞌadɨ-i wa?
9 E eles lhe disseram: Onde tu queres que a preparemos?
10 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ooi bè, lokɨ ɔwi mḛḛ ɓebo-tɨ lé, a kingəi dingəm kɨ́ utɨ gùm man, rəmə ꞌndoli go-é ɔwi mḛḛ kəy-tɨ kɨ́ ḛ à kɔw-tɨ,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem carregando um cântaro de água; segue-o até a casa em que ele entrar.
11 ə idəi njèkəy lé ꞌpainè: “Njèndó dow-je né panè jꞌdəjɨ-i sé mḛḛ kəy kɨ́ rá ɓá nꞌa kuso né Pakɨ-tɨ kɨ̀ njéndó né-je lə-nꞌḛ̀ wa?”
11 E direis ao dono da casa: O Mestre te diz: Onde está o aposento dos convidados, onde comerei a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ə ḛ à kɔjɨ-si kəy káre kɨ́ mḛḛ-é tatɨ pəl-pəl kɨ́ tò dɔ madɨ-é-tɨ taá, kɨ́ né-je lay tò-tɨ; lo kin ɓá a rai nékuso titɨ.»
12 Então, ele vos mostrará um grande quarto superior mobiliado; ali fazei os preparativos.
13 Beɓa dḛ dꞌɔtɨ dꞌɔw rəmə, dꞌingə né-je lay titɨ kɨ́ Jeju idə-dé-né lé ə dḛ ꞌra nékuso Pakɨ lé.
13 E eles foram, e acharam como lhes tinha dito; e prepararam a Páscoa.
14 Lokɨ dɔkàdɨ̀ kuso né Pakɨ asɨ lé, Jeju isɨ ta nékuso-tɨ kɨ̀ njékɔwkulə-je liə.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e os doze apóstolos com ele.
15 Rəmə ḛ idə-dé panè: Mꞌndigɨ n̰a̰ kadɨ mꞌuso sə-si né Pakɨ kete tá-je mꞌingə kɔ̰̀!
15 E ele disse-lhes: Quão intensamente desejei comer convosco esta páscoa, antes que eu sofra,
16 Beɓa mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ mꞌa kuso sə-si gogɨ al ya sar kadɨ kɔr mḛḛ-é kɨ́ aa njay tò-né kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə.
16 porque eu vos digo que não mais comerei dela, até que se cumpra no reino de Deus.
17 Beɓa ḛ un kobɨ kɨ́ man nduu tò-tɨ, ra oiyo Lubə ə panè: ꞌTaai, ə umi surum-surum.
17 E ele tomando o cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o e dividi-o entre vós,
18 Ə mꞌa kidə-si rəsɨ. Kḭ nè kɔw kɨ kete kinlé, mꞌa ka̰y man nduu kin gogɨ al ya sar kadɨ kɔ̰ɓe lə Lubə ree-né.
18 porque eu vos digo que não mais beberei do fruto da videira até que venha o reino de Deus.
19 Go-tɨ, ḛ un mbə̀, ə ra oiyo Lubə ɓá uwə gangɨ dana̰ adɨ-dé ə panè: Ḛ kinlé to dajɨ rɔ-m kɨ́ to kɨ́ kadɨ kdɔ ta lə-si, ꞌrai bè-bè kadɨ mḛḛ-si ole-né dɔ-m-tɨ.
19 E ele tomando o pão, e tendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isso em memória de mim.
20 Bè ya tɔ, go né kuso-tɨ lé ḛ un kobɨ kɨ́ man nduu tò-tɨ ə panè: Ḛ kinlé to məsɨ-m, məsɨ kulənojɨ kɨ́ sigɨ kɨ́ Lubə adɨ ungɨ kɔgɨ kdɔ ta lə-si.
20 Semelhantemente também o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o novo testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ngà ooi, njèkun dɔ-m lé isɨ sə-m ta nékuso-tɨ nè.
21 Mas eis que a mão do que me trai está comigo à mesa.
22 Beɓa Ngon lə dow à koy titɨ kɨ́ Lubə ɔjɨ-né, ngà tujɨ ɓá à kusɨ dɔ dow-tɨ kɨ́ njèkun dɔ-é lé.
22 E, na verdade, o Filho do homem vai conforme o que está determinado; mas ai daquele homem por quem ele é traído!
23 Beɓa dḛ ꞌdəjɨ-na̰ ta dan-dé-tɨ yó kɨ nè ꞌpanè sé ná̰ ya dan-dé-tɨ ə à ra né kin wa?
23 E eles começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Go-tɨ, njéndó né-je lə Jeju ꞌgakɨ-na̰ dɔ ta-tɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ dow kɨ́ à to kɨ́ boy n̰a̰ dan-dé-tɨ.
24 E houve também uma contenda entre eles, sobre qual deles deveria se considerar o maior.
25 Adɨ Jeju idə-dé panè: Ngar-je kɨ́ njékɔ̰̀ gin dow-je kɨ́ gay-gay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lé, dꞌulə kəm dow-je ndoo n̰a̰ ə ꞌboy-je kɨ́ njékɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ dow-je-tɨ lé, dꞌadɨ dow-je ꞌɓa-dé «Njéramajɨ-je.»
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios exercem senhorio sobre eles, e os que exercem autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Sə̰i rəmə à tò bè dan-si-tɨ al. Ngà kadɨ dow kɨ́ to ꞌboy n̰a̰ dan-si-tɨ lé, təl rɔ-é titɨ ngon kɨ́ ndḛ bè ə kadɨ njèkɔ̰ɓe dɔ madɨ-é-je-tɨ lé, təl njérakullə kadɨ-dé.
26 Mas não será assim com vós; mas o maior entre vós será como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Njèkisɨ ta nékuso-tɨ ɓá to kɨ́ ꞌboy əse njèkadɨ nékuso ɓá to kɨ́ ꞌboy wa? To njèkisɨ ta nékuso-tɨ ya al wa? Ngà ma̰ ɓá mꞌisɨ dan-si-tɨ titɨ njérakullə kadɨ-si bè.
27 Porquanto qual é maior, quem está à mesa ou quem serve? Porventura, não é quem está à mesa? Mas eu estou entre vós como aquele que serve.
28 Sə̰i rəmə, sə̰i ꞌtoi njékuwə rɔ-si nga̰ kində rɔ-si kɔ-tɨ natɨ sə-m.
28 Vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Gin-é kin ɓá titɨ kɨ́ Bɔbɨ-m uwə-né dɔ kɔ̰ɓe adɨ-m lé, ma̰ mꞌuwə dɔ kɔ̰ɓe mꞌadɨ-si tɔ.
29 E eu vos designo um reino, como meu Pai me designou,
30 Kdɔ kadɨ mḛḛ kɔ̰ɓe-tɨ lə-m lé, usoi sə-m rəm, a̰yi sə-m rəm, ɓá a kisi dɔ kalikɔ̰ɓe-je-tɨ kdɔ gangta dɔ gin Israyel-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé rəm tɔ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu reino, e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ꞌƁaɓe panè: Simɔ̰, Simɔ̰! ꞌOo, Sata̰ dəjɨ n̰a̰ kadɨ nꞌsiyə-si titɨ kɨ́ dow siyə-né ko kin bè.
31 E o Senhor disse: Simão, Simão, eis que Satanás tem desejado te ter, para vos peneirar como trigo;
32 Ngà ma̰ mꞌpa ta kɨ̀ Lubə kdɔ ta lə-i, kdɔ kadɨ kadmḛḛ lə-i təl yay al. Ə i rəmə, lokɨ ꞌa təl ree rɔ-m-tɨ gogɨ lé, ꞌmbusɨ nja ngankɔ̰-i.
32 mas eu orei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortaleça teus irmãos.
33 Piyər lé idə-é panè: ꞌƁaɓe, mꞌisɨ dɔ nja-m-tɨ kadɨ lé, to dangay kàrè mꞌɔw-tɨ sə-i rəm, to koy kàrè mꞌoy sə-i natɨ rəm.
33 E ele lhe disse: Senhor, eu estou pronto a ir contigo até a prisão e à morte.
34 Beɓa Jeju ilə-é-tɨ panè: Piyər, ꞌoo majɨ, ɓone kin ya ꞌa najɨ panè ꞌgə-m al ꞌgə-m al ya nja mutə ɓá kunjə à nɔ̰ ɓəy.
34 E ele disse: Digo-te, Pedro, que o galo não cantará hoje, antes que tu negues por três vezes, de conhecer-me.
35 Beɓa Jeju idə-dé ɓəy panè: Ndɔkɨ mꞌulə-si ə́ ɔwi kɨ̀ mbu là al rəm, uni mbu kɔw mba al rəm, ɓá ɔwi kɨ̀ saba al rəm lé se né madɨ nal-si wa? Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: Né ya kàrè nal-ji al.
35 E ele disse-lhes: Quando eu vos enviei sem bolsa, alforje ou calçados, faltou-vos alguma coisa? E eles responderam: Nada.
36 Ḛ təl idə-dé panè: Ngà kɨ́ nè kinlé, dow kɨ́ ɔw kɨ̀ mbu là rəmə, kadɨ un, ɓá dow kɨ́ ɔw kɨ̀ mbu kɔw mba kàrè kadɨ un tɔ; ngà dow kɨ́ kiyərɔ liə goto rəmə, kadɨ un kubɨ kul liə ndogɨ ə ndogɨ-né kiyərɔ káre.
36 Então ele disse-lhes: Mas agora aquele que tiver bolsa, tome-a, como também seu alforje; e o que não tem espada, venda a sua veste e compre uma.
37 Mꞌidə-si rəsɨ, ta-je kɨ́ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay lé, tò kadɨ né-é tḛḛ dɔ-m-tɨ ya. ꞌNdàngɨ ꞌpanè:
37 Pois eu vos digo que é necessário que aquilo que está escrito se cumpra em mim: E ele foi contado entre os transgressores; porque as coisas que me dizem respeito têm um fim.
38 Rəmə njéndó né-je ꞌpanè: ꞌƁaɓe, ꞌoo kiyərɔ ə ra joo tin. Ə ḛ ilə-dé-tɨ panè: Jꞌadi ta kin asɨ bè.
38 E eles disseram: Senhor, eis que aqui estão duas espadas. E ele lhes disse: É o suficiente.
39 Beɓa Jeju tḛḛ mḛḛ ɓebo-tɨ isɨ ɔw dɔ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ titɨ kɨ́ ḛ ɔw-né kete-kete ə njéndó né-je liə dꞌun go-é.
39 E, ele saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e seus discípulos também o seguiram.
40 Lokɨ ꞌɔw tḛḛ lo-é-tɨ lé, ḛ idə-dé panè: «ꞌPai ta kɨ̀ Lubə kdɔ kadɨ néna̰ tḛḛ dɔ-si-tɨ rəmə usi al.»
40 E, ele chegando ao lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Rəmə ḛ ɔr rɔ-é ngərəngɨ asɨ kilə ər ji káre, ɓá ɔsɨ məkəjɨ-é nangɨ pa ta kɨ̀ Lubə,
41 E retirou-se deles cerca de um tiro de pedra, e, ajoelhando-se, orava,
42 panè: Bɔbɨ-m, kinə ꞌndigɨ rəmə ꞌitə kɔ̰̀ kɨ́ n̰a̰ kin kɨ rangɨ dɔ-m-tɨ. Lé bè ya kàrè, kadɨ né kɨ́ mḛḛ-m ma̰ ndigɨ ɓá ꞌra al, ngà kadɨ ꞌra né kɨ́ mḛḛ-i i ɓá ndigɨ.
42 dizendo: Pai, se tu quiseres, remove de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Beɓa malayka káre ḭ dɔra̰-tɨ tḛḛ siə busɨ kdɔ kadɨ-é tɔ́gɨ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, fortalecendo-o.
44 Mḛḛ Jeju gangɨ man adɨ pa ta kɨ̀ Lubə kɨ̀ tɔ́gɨ-é lay, adɨ tətɨ-é tusɨ nangɨ titɨ-na̰ kɨ̀ kɔɔ məsɨ kɨ́ tusɨ nangɨ kin ya bè.
44 E, estando em agonia, ele orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue que caíam por terra.
45 Go ta-tɨ kɨ́ Jeju pa kɨ̀ Lubə lé, ḛ ḭ taá təl ree ingə njéndó né-je rəmə, mḛḛkɔ̰̀ tɔl-dé kɨ̀ ɓi,
45 E ele levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e ele encontrou-os dormindo de tristeza,
46 adɨ Jeju pa sə-dé panè: Kin to ri! ꞌToi ɓii! Ḭi taá, ꞌpai ta kɨ̀ Lubə, kdɔ kadɨ néna̰ tḛḛ dɔ-si-tɨ rəmə usi al.
46 e ele disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.
47 Ngà lokɨ Jeju a̰ pa ta ɓəy ya rəmə, kosɨ dow-je ꞌtḛḛ busɨ, ə dow káre dan njéndó né-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo kɨ́ ꞌɓa-é Judasɨ ɓá ɔr nɔ̰̀-dé; ḛ ɔw rɔ Jeju-tɨ kadɨ nꞌuwə-é kɨ kàdɨ̀-nꞌḛ̀-tɨ.
47 E, estando ele ainda a falar, eis que uma multidão, e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e aproximou-se de Jesus para o beijar.
48 Ngà Jeju idə-é panè: Judasɨ, ra lapiya dow kuwə-é-né kɨ kàdɨ̀-i-tɨ ɓá to né kilə Ngon lə dow ji dow-je-tɨ al ɓan wa!
48 Mas Jesus lhe disse: Judas, com um beijo tu trais o Filho do homem?
49 Ngà lokɨ dḛ kɨ́ dꞌa̰ kɨ̀ Jeju dꞌoo né kɨ́ ɔw ra né lé bè rəmə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: ꞌƁaɓe, jꞌjəngɨ-dé kɨ̀ kiyərɔ-je lə-ji kin wa?
49 Quando os que estavam ao redor, viram o que ia acontecer, eles disseram-lhe: Senhor, feriremos com a espada?
50 Ə ngonnjèkullə lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə lé, dow káre dan njéndó né-je-tɨ, tugə mbi-é kɨ́ dɔ jikɔl ndoy ɔr.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a sua orelha direita.
51 Ngà ɓá Jeju panè: In̰ə̰i-dé adɨ ꞌra. Ə ḛ ɔdɨ rɔ mbi dingəm lé rəmə, ra adɨ mbi-é təl tò majɨ gogɨ.
51 E, Jesus respondendo, disse: Permiti ainda isto! E, tocando sua orelha, o curou.
52 Go-tɨ, Jeju idə njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njékun dɔ njéngəm takəy lə Lubə, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je kɨ́ ꞌree kdɔ kuwə-é lé panè: Sə̰i ooi-mi kɨ bɔkaya dow ɓá ꞌreei kɨ̀ kiyərɔ-je kɨ̀ salangɨ-je wa?
52 E disse Jesus aos principais sacerdotes, e aos capitães do templo, e aos anciãos que tinham vindo contra ele: Viestes como contra um ladrão, com espadas e varas.
53 Ndɔ-je lay ya mꞌisɨ sə-si takəy-tɨ lə Lubə ya ə uwəi-mi al, ngà dɔkàdɨ̀ kɨ́ nè kinlé, to dɔkàdɨ̀ lə-si, to dɔkàdɨ̀ lə tɔ́gɨ kɨ́ lo ndul-tɨ.
53 Eu tenho estado diariamente convosco no templo, não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora, e o poder das trevas.
54 Lokɨ dꞌuwə Jeju rəmə, dḛ dꞌɔr-é dꞌɔw siə ɓe lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə ə Piyər njiyə go-dé-tɨ adɨ rəbɨ-é rà ɗəkɨ sə-dé.
54 Então, tomando-o, levaram-no, e o trouxeram para a casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Dow-je ꞌra pər panata dꞌisɨ ta-tɨ ə Piyər ɔw isɨ sə-dé ta-tɨ tɔ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ngonnjèkullə kɨ́ dené káre oo Piyər isɨ ta pər-tɨ rəmə, oo-é gə́rə́rə́ ə panè: Dingəm kinlé to njènjiyə kɨ̀ Jeju tɔ.
56 Mas uma certa serva vendo-o assentado ao lado do fogo, e olhando-o seriamente, disse: Este homem também estava com ele.
57 Ngà Piyər najɨ panè: «Dené! Mꞌgə-é al.»
57 E ele negou-o, dizendo: Mulher, eu não o conheço.
58 Sḛ go-tɨ ya rəmə dow kɨ́ rangɨ oo-é ə panè: «I kàrè ꞌto kɨ́ dan-dé-tɨ tɔ.» Ngà dingəm lé Piyər ilə-é-tɨ panè: «Kuy! Mꞌto kɨ́ dan-dé-tɨ al.»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. E Pedro disse: Homem, eu não sou.
59 Asɨ kàdɨ̀ káre je bè go-tɨ lé, dow kɨ́ rangɨ ree pa ta a̰ dɔ-tɨ njángɨ panè: «Tɔgrɔ-tɨ ya, dingəm kinlé to njènjiyə siə tɔ; kdɔ ḛ to dow kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ tɔ.»
59 E, passada quase uma hora, um outro com confiança afirmava, dizendo: Com certeza este indivíduo também estava com ele; pois ele é um galileu.
60 Ngà Piyər ilə-é-tɨ panè: «I lé, ta ri ɓá ꞌndigɨ pa kàrè ma̰ mꞌgə al.» Lokɨ ḛ a̰ pa ta kɨ pa ya ɓəy rəmə kunjə nɔ̰.
60 E Pedro disse: Homem, eu não sei o que tu dizes. E imediatamente, enquanto ele falava, o galo cantou.
61 Beɓa ꞌƁaɓe təl kəm-é oo Piyər gə́rə́rə́ rəmə mḛḛ Piyər ole dɔ ta-tɨ kɨ́ kete ꞌƁaɓe pa siə panè: «Ɓone kin ya ꞌa najɨ panè ꞌgə-m al ꞌgə-m al nja mutə ɓá kunjə à nɔ̰ ɓəy.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes do galo cantar, tu me negarás três vezes.
62 Beɓa Piyər tḛḛ ndaa-tɨ ə nɔ̰ kɨ̀ mḛḛkɔ̰̀ n̰a̰.
62 E, Pedro saindo, chorou amargamente.
63 Dingəm-je kɨ́ dꞌa̰ ꞌngəm ta Jeju lé, sɔkɨ-é, ɓá ꞌtində-é rəm tɔ.
63 E os homens que guardavam Jesus zombavam dele, e feriam-no.
64 Dḛ ꞌdɔɔ kəm-é kɨ̀ takubɨ ɓá dəjɨ-é ꞌpanè: «ꞌAdɨ Lubə idə-i ə ꞌpa adɨ jꞌoo sé to ná̰ ɓá ində-i wa?»
64 E, vendando-lhe os olhos, batiam na sua face, perguntando-lhe: Profetiza, quem é que te bateu?
65 Ɓəy ɓá ꞌpa siə takɔbɨ-je kɨ́ rangɨ n̰a̰ dɔ-tɨ.
65 E muitas outras coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Lokɨ lo aa rəmə, ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je, kɨ̀ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌkəw-na̰ lay ɓá ꞌree kɨ̀ Jeju nɔ̰̀ ꞌboy-je-tɨ kɨ́ ꞌto njégangta-je lə-dé.
66 E logo que amanheceu, ajuntaram-se os anciãos do povo, os principais dos sacerdotes e os escribas, e o conduziram ao seu conselho, dizendo:
67 Beɓa ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Kinə ꞌto Kristɨ lé rəmə, ꞌidə-ji.» Ḛ ilə-dé-tɨ panè: «Lé mꞌidə-si ya kàrè a taai ta lə-m al rəm,
67 Se tu és o Cristo, dize-nos. E ele lhes disse: Se eu vo-lo disser, não o crereis;
68 ɓá kinə mꞌdəjɨ-si ta kàrè, a kiləi-mi-tɨ al rəm tɔ.
68 e se eu também vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ngà kḭ nè kɔw kɨ kete kinlé, Ngon lə dow à kisɨ dɔ jikɔl Lubə-tɨ kɨ́ njètɔ́gɨ.»
69 De hoje em diante, o Filho do homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Beɓa dḛ lay ya ꞌpanè: «Adɨ ꞌto Ngon lə Lubə ə́n nà̰?» Ḛ təl ilə-dé-tɨ panè: «Titɨ kɨ́ sə̰i ꞌpai-né lé, mꞌto Ngon lə Lubə ya!»
70 Então, todos disseram: És tu então o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Beɓa dḛ ꞌpanè: «Jꞌɔwi ndoo koo ta ta dow kɨ́ rangɨ-tɨ ɓəy ɓan wa! Kdɔ jə̰i ya jꞌooi ta lé ta-é-tɨ kɨ̀ mbi-ji.»
71 E eles disseram: Por que ainda temos necessidade de outro testemunho? Porque nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.