Lucas 22

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Lokɨ ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Pakɨ nà̰y ngɔsi lé,
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌsangɨ kəm rəbɨ tɔl Jeju. Ngà dḛ ꞌɓəl kosɨ dow-je.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 Beɓa Sata̰ ur mḛḛ Judasɨ-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Iskariyotɨ kɨ́ to kɨ́ káre dan njéndó né-je-tɨ lə Jeju kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé,
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 adɨ ɔw ingə njékun dɔ njégugné-je, kɨ̀ njékun dɔ njéngəm takəy lə Lubə, adɨ dꞌɔjɨ-na̰ ta dɔ kəm rəbɨ-tɨ kɨ́ kadɨ nꞌilə-né Jeju ji-dé-tɨ.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Beɓa rɔ-dé nəl-dé n̰a̰ adɨ dꞌun mindɨ-dé kadɨ dꞌadɨ-é là.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 Judasɨ lé ndigɨ ə ulə gin sangɨ kəm rəbɨ kɨ́ kadɨ nꞌilə-é-né ji-dé-tɨ kadɨ kosɨ dow-je ꞌgə lo-é al.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Ndɔ ra na̰y kɨ́ ꞌra kɨ̀ mbə̀ kɨ́ əm goto-tɨ kɨ́ to ndɔ kɨ́ tò kadɨ dꞌilə-né məsɨ ngonbatɨ ra na̰y Pakɨ nangɨ asɨ.
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Ə Jeju ulə Piyər-je kɨ̀ Ja̰ panè: «Ɔwi, ꞌrai nékuso Pakɨ kete kdɔ kadɨ jꞌɔwi jꞌusoi.»
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 Dḛ ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: Lo kɨ́ rá ɓá i ꞌndigɨ kadɨ jꞌra nékuso Pakɨ lé titɨ jꞌadɨ-i wa?
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 Jeju ilə-dé-tɨ panè: «Ooi bè, lokɨ ɔwi mḛḛ ɓebo-tɨ lé, a kingəi dingəm kɨ́ utɨ gùm man, rəmə ꞌndoli go-é ɔwi mḛḛ kəy-tɨ kɨ́ ḛ à kɔw-tɨ,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 ə idəi njèkəy lé ꞌpainè: “Njèndó dow-je né panè jꞌdəjɨ-i sé mḛḛ kəy kɨ́ rá ɓá nꞌa kuso né Pakɨ-tɨ kɨ̀ njéndó né-je lə-nꞌḛ̀ wa?”
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 Ə ḛ à kɔjɨ-si kəy káre kɨ́ mḛḛ-é tatɨ pəl-pəl kɨ́ tò dɔ madɨ-é-tɨ taá, kɨ́ né-je lay tò-tɨ; lo kin ɓá a rai nékuso titɨ.»
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 Beɓa dḛ dꞌɔtɨ dꞌɔw rəmə, dꞌingə né-je lay titɨ kɨ́ Jeju idə-dé-né lé ə dḛ ꞌra nékuso Pakɨ lé.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Lokɨ dɔkàdɨ̀ kuso né Pakɨ asɨ lé, Jeju isɨ ta nékuso-tɨ kɨ̀ njékɔwkulə-je liə.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Rəmə ḛ idə-dé panè: Mꞌndigɨ n̰a̰ kadɨ mꞌuso sə-si né Pakɨ kete tá-je mꞌingə kɔ̰̀!
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Beɓa mꞌa kidə-si rəsɨ kɨ́ mꞌa kuso sə-si gogɨ al ya sar kadɨ kɔr mḛḛ-é kɨ́ aa njay tò-né kɔ̰ɓe-tɨ lə Lubə.
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 Beɓa ḛ un kobɨ kɨ́ man nduu tò-tɨ, ra oiyo Lubə ə panè: ꞌTaai, ə umi surum-surum.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Ə mꞌa kidə-si rəsɨ. Kḭ nè kɔw kɨ kete kinlé, mꞌa ka̰y man nduu kin gogɨ al ya sar kadɨ kɔ̰ɓe lə Lubə ree-né.
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 Go-tɨ, ḛ un mbə̀, ə ra oiyo Lubə ɓá uwə gangɨ dana̰ adɨ-dé ə panè: Ḛ kinlé to dajɨ rɔ-m kɨ́ to kɨ́ kadɨ kdɔ ta lə-si, ꞌrai bè-bè kadɨ mḛḛ-si ole-né dɔ-m-tɨ.
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Bè ya tɔ, go né kuso-tɨ lé ḛ un kobɨ kɨ́ man nduu tò-tɨ ə panè: Ḛ kinlé to məsɨ-m, məsɨ kulənojɨ kɨ́ sigɨ kɨ́ Lubə adɨ ungɨ kɔgɨ kdɔ ta lə-si.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Ngà ooi, njèkun dɔ-m lé isɨ sə-m ta nékuso-tɨ nè.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Beɓa Ngon lə dow à koy titɨ kɨ́ Lubə ɔjɨ-né, ngà tujɨ ɓá à kusɨ dɔ dow-tɨ kɨ́ njèkun dɔ-é lé.
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 Beɓa dḛ ꞌdəjɨ-na̰ ta dan-dé-tɨ yó kɨ nè ꞌpanè sé ná̰ ya dan-dé-tɨ ə à ra né kin wa?
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Go-tɨ, njéndó né-je lə Jeju ꞌgakɨ-na̰ dɔ ta-tɨ kɨ́ sɔbɨ dɔ dow kɨ́ à to kɨ́ boy n̰a̰ dan-dé-tɨ.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 Adɨ Jeju idə-dé panè: Ngar-je kɨ́ njékɔ̰̀ gin dow-je kɨ́ gay-gay kɨ́ dɔnangɨ-tɨ nè lé, dꞌulə kəm dow-je ndoo n̰a̰ ə ꞌboy-je kɨ́ njékɔw kɨ̀ tɔ́gɨ dɔ dow-je-tɨ lé, dꞌadɨ dow-je ꞌɓa-dé «Njéramajɨ-je.»
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Sə̰i rəmə à tò bè dan-si-tɨ al. Ngà kadɨ dow kɨ́ to ꞌboy n̰a̰ dan-si-tɨ lé, təl rɔ-é titɨ ngon kɨ́ ndḛ bè ə kadɨ njèkɔ̰ɓe dɔ madɨ-é-je-tɨ lé, təl njérakullə kadɨ-dé.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 Njèkisɨ ta nékuso-tɨ ɓá to kɨ́ ꞌboy əse njèkadɨ nékuso ɓá to kɨ́ ꞌboy wa? To njèkisɨ ta nékuso-tɨ ya al wa? Ngà ma̰ ɓá mꞌisɨ dan-si-tɨ titɨ njérakullə kadɨ-si bè.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Sə̰i rəmə, sə̰i ꞌtoi njékuwə rɔ-si nga̰ kində rɔ-si kɔ-tɨ natɨ sə-m.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 Gin-é kin ɓá titɨ kɨ́ Bɔbɨ-m uwə-né dɔ kɔ̰ɓe adɨ-m lé, ma̰ mꞌuwə dɔ kɔ̰ɓe mꞌadɨ-si tɔ.
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 Kdɔ kadɨ mḛḛ kɔ̰ɓe-tɨ lə-m lé, usoi sə-m rəm, a̰yi sə-m rəm, ɓá a kisi dɔ kalikɔ̰ɓe-je-tɨ kdɔ gangta dɔ gin Israyel-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo lé rəm tɔ.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 ꞌƁaɓe panè: Simɔ̰, Simɔ̰! ꞌOo, Sata̰ dəjɨ n̰a̰ kadɨ nꞌsiyə-si titɨ kɨ́ dow siyə-né ko kin bè.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 Ngà ma̰ mꞌpa ta kɨ̀ Lubə kdɔ ta lə-i, kdɔ kadɨ kadmḛḛ lə-i təl yay al. Ə i rəmə, lokɨ ꞌa təl ree rɔ-m-tɨ gogɨ lé, ꞌmbusɨ nja ngankɔ̰-i.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 Piyər lé idə-é panè: ꞌƁaɓe, mꞌisɨ dɔ nja-m-tɨ kadɨ lé, to dangay kàrè mꞌɔw-tɨ sə-i rəm, to koy kàrè mꞌoy sə-i natɨ rəm.
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 Beɓa Jeju ilə-é-tɨ panè: Piyər, ꞌoo majɨ, ɓone kin ya ꞌa najɨ panè ꞌgə-m al ꞌgə-m al ya nja mutə ɓá kunjə à nɔ̰ ɓəy.
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Beɓa Jeju idə-dé ɓəy panè: Ndɔkɨ mꞌulə-si ə́ ɔwi kɨ̀ mbu là al rəm, uni mbu kɔw mba al rəm, ɓá ɔwi kɨ̀ saba al rəm lé se né madɨ nal-si wa? Dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: Né ya kàrè nal-ji al.
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 Ḛ təl idə-dé panè: Ngà kɨ́ nè kinlé, dow kɨ́ ɔw kɨ̀ mbu là rəmə, kadɨ un, ɓá dow kɨ́ ɔw kɨ̀ mbu kɔw mba kàrè kadɨ un tɔ; ngà dow kɨ́ kiyərɔ liə goto rəmə, kadɨ un kubɨ kul liə ndogɨ ə ndogɨ-né kiyərɔ káre.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 Mꞌidə-si rəsɨ, ta-je kɨ́ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay lé, tò kadɨ né-é tḛḛ dɔ-m-tɨ ya. ꞌNdàngɨ ꞌpanè:
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 Rəmə njéndó né-je ꞌpanè: ꞌƁaɓe, ꞌoo kiyərɔ ə ra joo tin. Ə ḛ ilə-dé-tɨ panè: Jꞌadi ta kin asɨ bè.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Beɓa Jeju tḛḛ mḛḛ ɓebo-tɨ isɨ ɔw dɔ mbal ka̰ kagɨ Olibiye-je-tɨ titɨ kɨ́ ḛ ɔw-né kete-kete ə njéndó né-je liə dꞌun go-é.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Lokɨ ꞌɔw tḛḛ lo-é-tɨ lé, ḛ idə-dé panè: «ꞌPai ta kɨ̀ Lubə kdɔ kadɨ néna̰ tḛḛ dɔ-si-tɨ rəmə usi al.»
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Rəmə ḛ ɔr rɔ-é ngərəngɨ asɨ kilə ər ji káre, ɓá ɔsɨ məkəjɨ-é nangɨ pa ta kɨ̀ Lubə,
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 panè: Bɔbɨ-m, kinə ꞌndigɨ rəmə ꞌitə kɔ̰̀ kɨ́ n̰a̰ kin kɨ rangɨ dɔ-m-tɨ. Lé bè ya kàrè, kadɨ né kɨ́ mḛḛ-m ma̰ ndigɨ ɓá ꞌra al, ngà kadɨ ꞌra né kɨ́ mḛḛ-i i ɓá ndigɨ.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 Beɓa malayka káre ḭ dɔra̰-tɨ tḛḛ siə busɨ kdɔ kadɨ-é tɔ́gɨ.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Mḛḛ Jeju gangɨ man adɨ pa ta kɨ̀ Lubə kɨ̀ tɔ́gɨ-é lay, adɨ tətɨ-é tusɨ nangɨ titɨ-na̰ kɨ̀ kɔɔ məsɨ kɨ́ tusɨ nangɨ kin ya bè.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Go ta-tɨ kɨ́ Jeju pa kɨ̀ Lubə lé, ḛ ḭ taá təl ree ingə njéndó né-je rəmə, mḛḛkɔ̰̀ tɔl-dé kɨ̀ ɓi,
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 adɨ Jeju pa sə-dé panè: Kin to ri! ꞌToi ɓii! Ḭi taá, ꞌpai ta kɨ̀ Lubə, kdɔ kadɨ néna̰ tḛḛ dɔ-si-tɨ rəmə usi al.
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Ngà lokɨ Jeju a̰ pa ta ɓəy ya rəmə, kosɨ dow-je ꞌtḛḛ busɨ, ə dow káre dan njéndó né-je-tɨ kɨ́ dɔgɨ gidɨ-é joo kɨ́ ꞌɓa-é Judasɨ ɓá ɔr nɔ̰̀-dé; ḛ ɔw rɔ Jeju-tɨ kadɨ nꞌuwə-é kɨ kàdɨ̀-nꞌḛ̀-tɨ.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 Ngà Jeju idə-é panè: Judasɨ, ra lapiya dow kuwə-é-né kɨ kàdɨ̀-i-tɨ ɓá to né kilə Ngon lə dow ji dow-je-tɨ al ɓan wa!
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Ngà lokɨ dḛ kɨ́ dꞌa̰ kɨ̀ Jeju dꞌoo né kɨ́ ɔw ra né lé bè rəmə ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: ꞌƁaɓe, jꞌjəngɨ-dé kɨ̀ kiyərɔ-je lə-ji kin wa?
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 Ə ngonnjèkullə lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə lé, dow káre dan njéndó né-je-tɨ, tugə mbi-é kɨ́ dɔ jikɔl ndoy ɔr.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 Ngà ɓá Jeju panè: In̰ə̰i-dé adɨ ꞌra. Ə ḛ ɔdɨ rɔ mbi dingəm lé rəmə, ra adɨ mbi-é təl tò majɨ gogɨ.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 Go-tɨ, Jeju idə njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njékun dɔ njéngəm takəy lə Lubə, kɨ̀ ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je kɨ́ ꞌree kdɔ kuwə-é lé panè: Sə̰i ooi-mi kɨ bɔkaya dow ɓá ꞌreei kɨ̀ kiyərɔ-je kɨ̀ salangɨ-je wa?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Ndɔ-je lay ya mꞌisɨ sə-si takəy-tɨ lə Lubə ya ə uwəi-mi al, ngà dɔkàdɨ̀ kɨ́ nè kinlé, to dɔkàdɨ̀ lə-si, to dɔkàdɨ̀ lə tɔ́gɨ kɨ́ lo ndul-tɨ.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 Lokɨ dꞌuwə Jeju rəmə, dḛ dꞌɔr-é dꞌɔw siə ɓe lə burə dɔ njégugné-je lə Lubə ə Piyər njiyə go-dé-tɨ adɨ rəbɨ-é rà ɗəkɨ sə-dé.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Dow-je ꞌra pər panata dꞌisɨ ta-tɨ ə Piyər ɔw isɨ sə-dé ta-tɨ tɔ.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Ngonnjèkullə kɨ́ dené káre oo Piyər isɨ ta pər-tɨ rəmə, oo-é gə́rə́rə́ ə panè: Dingəm kinlé to njènjiyə kɨ̀ Jeju tɔ.
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 Ngà Piyər najɨ panè: «Dené! Mꞌgə-é al.»
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Sḛ go-tɨ ya rəmə dow kɨ́ rangɨ oo-é ə panè: «I kàrè ꞌto kɨ́ dan-dé-tɨ tɔ.» Ngà dingəm lé Piyər ilə-é-tɨ panè: «Kuy! Mꞌto kɨ́ dan-dé-tɨ al.»
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Asɨ kàdɨ̀ káre je bè go-tɨ lé, dow kɨ́ rangɨ ree pa ta a̰ dɔ-tɨ njángɨ panè: «Tɔgrɔ-tɨ ya, dingəm kinlé to njènjiyə siə tɔ; kdɔ ḛ to dow kɨ́ dɔnangɨ Galile-tɨ tɔ.»
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 Ngà Piyər ilə-é-tɨ panè: «I lé, ta ri ɓá ꞌndigɨ pa kàrè ma̰ mꞌgə al.» Lokɨ ḛ a̰ pa ta kɨ pa ya ɓəy rəmə kunjə nɔ̰.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 Beɓa ꞌƁaɓe təl kəm-é oo Piyər gə́rə́rə́ rəmə mḛḛ Piyər ole dɔ ta-tɨ kɨ́ kete ꞌƁaɓe pa siə panè: «Ɓone kin ya ꞌa najɨ panè ꞌgə-m al ꞌgə-m al nja mutə ɓá kunjə à nɔ̰ ɓəy.»
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 Beɓa Piyər tḛḛ ndaa-tɨ ə nɔ̰ kɨ̀ mḛḛkɔ̰̀ n̰a̰.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Dingəm-je kɨ́ dꞌa̰ ꞌngəm ta Jeju lé, sɔkɨ-é, ɓá ꞌtində-é rəm tɔ.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Dḛ ꞌdɔɔ kəm-é kɨ̀ takubɨ ɓá dəjɨ-é ꞌpanè: «ꞌAdɨ Lubə idə-i ə ꞌpa adɨ jꞌoo sé to ná̰ ɓá ində-i wa?»
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Ɓəy ɓá ꞌpa siə takɔbɨ-je kɨ́ rangɨ n̰a̰ dɔ-tɨ.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Lokɨ lo aa rəmə, ꞌngatɔ́gɨ-je lə jipɨ-je, kɨ̀ njékun dɔ njégugné-je lə Lubə, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je ꞌkəw-na̰ lay ɓá ꞌree kɨ̀ Jeju nɔ̰̀ ꞌboy-je-tɨ kɨ́ ꞌto njégangta-je lə-dé.
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 Beɓa ꞌdəjɨ-é ꞌpanè: «Kinə ꞌto Kristɨ lé rəmə, ꞌidə-ji.» Ḛ ilə-dé-tɨ panè: «Lé mꞌidə-si ya kàrè a taai ta lə-m al rəm,
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 ɓá kinə mꞌdəjɨ-si ta kàrè, a kiləi-mi-tɨ al rəm tɔ.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Ngà kḭ nè kɔw kɨ kete kinlé, Ngon lə dow à kisɨ dɔ jikɔl Lubə-tɨ kɨ́ njètɔ́gɨ.»
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 Beɓa dḛ lay ya ꞌpanè: «Adɨ ꞌto Ngon lə Lubə ə́n nà̰?» Ḛ təl ilə-dé-tɨ panè: «Titɨ kɨ́ sə̰i ꞌpai-né lé, mꞌto Ngon lə Lubə ya!»
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 Beɓa dḛ ꞌpanè: «Jꞌɔwi ndoo koo ta ta dow kɨ́ rangɨ-tɨ ɓəy ɓan wa! Kdɔ jə̰i ya jꞌooi ta lé ta-é-tɨ kɨ̀ mbi-ji.»
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.