Lucas 11
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NTLH
1 Ndɔ káre bè, Jeju isɨ lo-tɨ madɨ isɨ pa ta kɨ̀ Lubə. Lokɨ pa ta kɨ̀ Lubə gin-é gangɨ lé, dow káre dan njéndó né-je-tɨ liə dəjɨ-é panè: ꞌƁaɓe, ꞌndó-ji lo pa ta kɨ̀ Lubə titɨ kɨ́ Ja̰ ndó-né njéndó né-je liə bè tɔ.
1 Um dia Jesus estava orando num certo lugar. Quando acabou de orar, um dos seus discípulos pediu: — Senhor, nos ensine a orar, como João ensinou os discípulos dele.
2 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Lokɨ isi ꞌpai ta kɨ̀ Lubə rəmə, ꞌpainè:
2 Jesus respondeu:
3 ꞌAdɨ-ji nékuso kɨ́ asɨ ta-ji kɨ̀ ndɔ-je lay.
3 Dá-nos cada dia o alimento
4 ꞌIn̰ə go majal-je lə-ji kɔgɨ,
4 Perdoa os nossos pecados,
5 Go-tɨ, Jeju ilə dɔ-tɨ panè: Dow káre dan-si-tɨ je bè, ɓá nam-é isɨ nɔ̰ɔ̰, ɓá ḛ ɔw ndəl-é ndɔɔ dan lo-tɨ panè: Nam-m, adɨ-m mꞌtunə̰-i mbə̀ mutə.
5 Então Jesus disse aos seus discípulos:
6 Kdɔtalə nam-m káre ḭ mba-tɨ ree rɔ-m-tɨ ə́ mꞌoo né kɨ́ mꞌa kadɨ-é al.
6 É que um amigo meu acaba de chegar de viagem, e eu não tenho nada para lhe oferecer.”
7 Ɓá kinə nam-é lé, to kəy je bè ya ilə-é-tɨ panè: I ꞌndɔjɨ-m al. Tarəbɨ tokɨ kutɨ ngá, ɓá jḛ kɨ̀ ngan-m jꞌto nangɨ rəm ngá, adɨ mꞌa kḭ taá kadɨ-i mbə̀ lé al.
7 — E imaginem que o amigo responda lá de dentro: “Não me amole! A porta já está trancada, e eu e os meus filhos estamos deitados. Não posso me levantar para lhe dar os pães.”
8 Mꞌidə-si mꞌadɨ ooi, kinə lé, ḭ taá adɨ-é mbə̀ lé, kdɔtalə to kɨ́ ḛ to nam-é kin al kàrè, à kḭ taá kdɔtalə ndɔjɨ kɨ́ ndɔjɨ-é ɓəy-ɓəy kin ya, kdɔ kadɨ-é né-je lay kɨ́ ḛ ɔw ndoo-é lé.
8 Jesus disse:
9 Ə mꞌidə-si mꞌpanè: ꞌDəji ə dꞌa kadɨ-si; ꞌsangi ə a kingəi; indəi tarəbɨ ə dꞌa tḛḛ kadɨ-si.
9 Por isso eu digo: peçam e vocês receberão; procurem e vocês acharão; batam, e a porta será aberta para vocês.
10 Kdɔ dow kɨ́ dəjɨ ya ə dꞌadɨ-é; dow kɨ́ sangɨ ə ingə; dow kɨ́ ində tarəbɨ ə ꞌtḛḛ dꞌadɨ-é.
10 Porque todos aqueles que pedem recebem; aqueles que procuram acham; e a porta será aberta para quem bate.
11 Ná̰ dan-si-tɨ ɓá ngon-é dəjɨ-é mbə̀ rəmə à kadɨ-é ər wa? Əse dəjɨ-é kanjɨ rəmə à kadɨ-é li wa?
11 Por acaso algum de vocês será capaz de dar uma cobra ao seu filho, quando ele pede um peixe?
12 Əse ngon-é dəjɨ-é kɔw rəmə à kadɨ-é jinə̰ wa?
12 Ou, se o filho pedir um ovo, vai lhe dar um escorpião?
13 Ə sə̰i kɨ́ ꞌtoi njémḛḛndul-je kàrè, ꞌgəi kadɨ né-je kɨ́ majɨ-majɨ ngan-si-je rəm, ngà Bɔbɨ-si kɨ́ dɔra̰-tɨ kɨ́ ban ɓá à kadɨ Ndil kɨ́ aa njay dow-je kɨ́ ꞌdəjɨ-é lé al wa?
13 Vocês, mesmo sendo maus, sabem dar coisas boas aos seus filhos. Quanto mais o Pai, que está no céu, dará o Espírito Santo aos que lhe pedirem!
14 Ndɔ káre bè, Jeju tubə ndil kɨ́ majɨ al kɨ́ isɨ mḛḛ dingəm-tɨ ra-é adɨ pa ta al. Lokɨ ndil kɨ́ majɨ al lé tḛḛ kɔgɨ ya rəmə, dingəm lé pa ta adɨ né-é ɔr ndil kosɨ dow-je.
14 Jesus estava expulsando de certo homem um demônio que não o deixava falar. Quando o demônio saiu, o homem começou a falar. A multidão ficou admirada,
15 Ngà dow-je kɨ́ dan-tɨ-je ꞌpanè: To tɔ́gɨ lə Beljebul, kɨ́ to ꞌboy lə ndil-je kɨ́ majɨ al ɓá Jeju isɨ tubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al.
15 mas alguns disseram: — É
16 Ə dḛ kɨ́ ná̰-je ꞌndigɨ na̰-é kdɔ koo ta kɨ́ mḛḛ-é-tɨ adɨ ꞌdəjɨ-é kadɨ ra nékɔjɨ kɨ́ ḭ dɔra̰-tɨ kadɨ dꞌoo.
16 Outros, querendo conseguir alguma prova contra Jesus, pediam que ele fizesse um milagre para mostrar que o seu poder vinha de Deus.
17 Ngà Jeju gə tagɨr-je lə-dé ɓətɨ adɨ idə-dé panè: Kɔ̰ɓe kɨ́ rá-rá ya ɓá dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌgángɨ-na̰ dꞌɔsɨ-na̰ kɨ̀ ta lé, à təl ndubəɓe; kəy-je kɨ́ mḛḛ ɓe-é-tɨ kinlé kàrè, à tɔ nangɨ dɔ-na̰-tɨ rum-rum rəm.
17 Mas Jesus, conhecendo os pensamentos deles, disse:
18 Kinə Sata̰ ya gangɨ rɔ-é dana̰ ɔsɨ rɔ-é kɨ̀ ta lé, kɔ̰ɓe liə à ka̰ lo ka̰-é-tɨ gərərə ban wa? Mꞌpa bè kdɔ sə̰i ꞌpainè to tɔ́gɨ lə Beljebul ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al.
18 Se o reino de Satanás tem grupos que lutam entre si, como continuará a existir? Vocês dizem que é Belzebu que me dá poder para expulsar demônios.
19 Ə kinə to tɔ́gɨ lə Beljebul ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al, ngà dow-je lə-si ə dꞌisɨ ꞌtubə-dé kɨ̀ tɔ́gɨ lə ná̰ ngá wa? Kullə ra dow-je lə-si ya ilə ta dɔ-si-tɨ!
19 Mas, se é assim, quem dá aos seguidores de vocês o poder para expulsar demônios? Assim, os seus próprios seguidores provam que vocês estão completamente enganados.
20 Ngà kinə to tɔ́gɨ Lubə tɔ ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al rəmə, to kɔ̰ɓe lə Lubə ya ngá ə́ ree tḛḛ rɔ-si-tɨ tin.
20 Na verdade é pelo poder de Deus que eu expulso demônios, e isso prova que o
21 Lokɨ dow kɨ́ njètɔ́gɨ kɨ́ nékatɨ asɨ ji-é majɨ, ngəm takəy liə lé, nékingə-é tò gərərə.
21 — Quando um homem forte e bem-armado guarda a sua própria casa, tudo o que ele tem está seguro.
22 Ngà kinə dow kɨ́ rangɨ kɨ́ tɔ́gɨ-é itə-é ree rɔ-é tətɨ-é rɔ lé, à taa nékatɨ-je kɨ́ ḛ ubə kul-é kinlé ji-é-tɨ ɓəy ɓá à taa nékingə-é kdɔ ləbɨ dow-je.
22 Mas, quando um homem mais forte o ataca e vence, leva todas as armas em que o outro confiava e reparte tudo o que tomou dele.
23 Dow kɨ́ ore kàdɨ̀-m al lé, to njèkɔsɨ-m kɨ̀ ta ə dow kɨ́ kəw sə-m né kɨ natɨ al kàrè, to njèsane né kɔgɨ tɔ.
23 — Quem não é a meu favor é contra mim; e quem não me ajuda a ajuntar está espalhando.
24 Lokɨ ndil kɨ́ majɨ al tḛḛ mḛḛ dow-tɨ, ɔw ilə kɨ̀ diləlo kɨ́ tutɨ sangɨ lo kɨ́ kadɨ nꞌisɨ-tɨ nꞌtaa koo ya ngà ḛ ingə al rəmə, ḛ təl panè: «Kəy lə-m kɨ́ mꞌisɨ-tɨ ɓá mꞌtḛḛ lé, mꞌa təl kɔw-tɨ gogɨ.»
24 Jesus continuou:
25 Lokɨ təl ɔw gogɨ rəmə, oo kɨ́ mḛḛ kəy lé tokɨ kɔy ndətɨ-ndətɨ rəm, ɓá né-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ tokɨ kɔsɨ njɔl-njɔl rəm.
25 Aí volta e encontra a casa varrida e arrumada.
26 Beɓa ḛ ɔsɨ təl ɔw sangɨ ndil-je kɨ́ rangɨ siri kɨ́ mḛḛ-dé ndul itə-é ɓəy ɓá ree sə-dé, adɨ dꞌandɨ mḛḛ kəy-tɨ lé ə dꞌadɨ to lokisɨ-dé. Gangɨ-é-tɨ kɨ́ gogɨ nè kinlé, kisɨ lə dowbé kin majɨ al n̰a̰ itə kɨ́ kete lé ɓəy.
26 Depois sai e vai buscar outros sete espíritos piores ainda, e todos ficam morando ali. Assim a situação daquela pessoa fica pior do que antes.
27 Lokɨ Jeju a̰ pa ta lé bè ya rəmə, dené káre tḛḛ dan kosɨ dow-je-tɨ pa ta kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: Dené kɨ́ ojɨ-i ə ulə mba ta-i-tɨ kinlé, to njènékumə̰ kɨ́ ban ə́n ə!
27 Quando Jesus acabou de dizer isso, uma mulher que estava no meio da multidão gritou para ele: — Como é feliz a mulher que pôs o senhor no mundo e o amamentou!
28 Ngà Jeju ilə-é-tɨ panè: Bè al, dow-je kɨ́ dꞌoo ta lə Lubə ə ꞌtəl rɔ-dé go-tɨ ɓá ꞌto njénékumə̰-je!
28 Mas Jesus respondeu:
29 Lokɨ kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ꞌgəə dɔ Jeju sipɨ lé, ḛ idə-dé panè: Dow-je kɨ́ ngɔsnè kinlé, ꞌto njémḛḛndul-je; dḛ ꞌdəjɨ kadɨ dꞌoo nékɔjɨ, ngà dow à ra nékɔjɨ kɨ́ rangɨ kadɨ-dé al ngá; ḛ kɨ́ ndɔkɨ tḛḛ dɔ Jonasɨ-tɨ kin ya asɨ.
29 Quando a multidão se ajuntou em volta de Jesus, ele começou a falar e disse o seguinte:
30 Kdɔ titɨ kɨ́ ndɔkɨ Jonasɨ to-né nékɔjɨ rɔ dow-je-tɨ kɨ́ Ninibɨ kinlé, bè ya tɔ ə́ Ngon lə dow à to-né nékɔjɨ rɔ dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin tɔ.
30 Assim como o
31 Ndɔ gangta-tɨ lé, ngar kɨ́ dené kɨ́ go lo-tɨ kɨ́ bəə à ka̰ takəm dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin, kdɔ kilə ta dɔ-dé-tɨ. Kdɔ ndɔkɨ ḛ ḭ sɔ̰y dɔnangɨ-tɨ nṵ ya ree oo gosta-je lə Salomɔ̰. Ngà kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, dow kɨ́ itə Salomɔ̰ n̰a̰ ya a̰ nè!
31 No Dia do Juízo a rainha de Sabá vai se levantar e acusar vocês, pois ela veio de muito longe para ouvir os sábios ensinamentos de Salomão. E eu afirmo que o que está aqui é mais importante do que Salomão.
32 Ndɔ gangta-tɨ lé, dow-je kɨ́ Ninibɨ dꞌa ka̰ takəm dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin kdɔ kilə ta dɔ-dé-tɨ. Kdɔ dow-je kɨ́ Ninibɨ lé, lokɨ dꞌoo mbḛ kilə lə Jonasɨ rəmə, ꞌtusɨ panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al dꞌin̰ə kɔgɨ. Ngá kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, dow kɨ́ itə Jonasɨ n̰a̰ ya a̰ nè!
32 No Dia do Juízo o povo de Nínive vai se levantar e acusar vocês porque, quando ouviram a mensagem de Jonas, eles se arrependeram dos seus pecados. E eu afirmo que o que está aqui é mais importante do que Jonas.
33 Dow à kində pər lampɨ-tɨ kdɔ ɓɔyɔ al rəm, ɓá à jəbɨ ngó dɔ-tɨ al rəm tɔ. Ngà à na̰a̰ kagna̰a̰ lampɨ-tɨ taá kdɔ kadɨ dow-je kɨ́ dꞌɔw mḛḛ kəy-tɨ dꞌoo-né lo.
33 Jesus continuou:
34 Kəm-i lé, to lampɨ lə rɔ-i. Lokɨ kəm-i tò majɨ rəmə, rɔ-i lay ya tò lo kɨ́ ndógɨ-tɨ; ngà kinə kəm-i majɨ al lé, rɔ-i tò lo kɨ́ ndul-tɨ tɔ.
34 Os olhos são como uma luz para o corpo: quando os olhos de você são bons, todo o seu corpo fica cheio de luz. Porém, se os seus olhos forem maus, o seu corpo ficará cheio de escuridão.
35 ꞌOo majɨ, kadɨ londógɨ kɨ́ tò rɔ-i-tɨ təl londul al.
35 Portanto, tenha cuidado para que a luz que está em você não seja escuridão.
36 Kinə rɔ-i burə lay tò lo kɨ́ ndógɨ-tɨ adɨ kəl rɔ-i káre ya kàrè nà̰y londul-tɨ al lé, rɔ-i ɓikti ya lo à ndógɨ dɔ-tɨ titɨ kɨ́ lampɨ ndógɨ-né dɔ-i-tɨ kin bè tɔ.
36 Pois, se o seu corpo estiver completamente luminoso, e nenhuma parte estiver escura, então ele ficará todo cheio de luz como acontece quando você é iluminado pelo brilho de uma lamparina.
37 Lokɨ Jeju pa ta lay rəmə, Parisi káre ɓa-é ɓe liə kdɔ kadɨ ɔw uso siə né. Beɓa Jeju ɔw kəy isɨ ta nékuso-tɨ.
37 Quando Jesus acabou de falar, um fariseu o convidou para jantar na casa dele. Jesus foi e sentou-se à mesa.
38 Lokɨ Parisi lé, oo kɨ́ Jeju togɨ ji-é al ya uso-né né lé, lo ta igɨ-é səl.
38 O fariseu ficou admirado quando viu que Jesus não tinha se lavado antes de comer.
39 Beɓa ꞌƁaɓe idə-é panè: Sə̰i Parisi-je lé, gidɨ kobɨ-je kɨ̀ gidɨ tasa-je ɓá sə̰i ꞌtogi sukɨ-sukɨ, ngà mḛḛ-si ɓá ɓogɨ-je kɨ̀ mḛḛndul-je rusɨ njḭ-njḭ.
39 Então o Senhor disse a ele:
40 Sə̰i mbə́ dow-je kan! Lubə kɨ́ njèra gidɨ né kɨ́ ndaa-tɨ nè kinlé, ḛ ya ra mḛḛ-é kɨ́ kəy tɔ al wa?
40 Seus tolos! Quem fez o lado de fora não é o mesmo que fez o lado de dentro?
41 Mḛḛ-si kɨ́ kəy ɓá adi Lubə kadkare-tɨ ə né-je lay à kaa njay rɔ-si-tɨ tɔ.
41 Portanto, deem aos pobres o que está dentro dos seus copos e pratos, e assim tudo ficará limpo para vocês.
42 Ngà tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, sə̰i Parisi-je! Kdɔ sə̰i lé, mbikam-je lə-si kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ né ndɨr ná̰y-je, kɨ̀ ndəgɨ mbikamná̰y-je lay kin ya sə̰i ɔri káre dan kɨ́ dɔgɨ-tɨ adi Lubə. Rəmə né ra kɨ́ njururu, kɨ̀ ndigɨ Lubə kin ɓá sə̰i ooi kɨ́ né al. Né-je kin ɓá lé, à to kullə ra-si, ɓá ndəgɨ né-je kinlé kàrè sə̰i a tusi kin̰əi al rəm tɔ.
42 — Ai de vocês, fariseus! Pois dão para Deus a décima parte até mesmo da hortelã, da arruda e de todas as verduras, mas não são justos com os outros e não amam a Deus. E são exatamente essas coisas que vocês devem fazer sem deixar de lado as outras.
43 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ sə̰i Parisi-je; kdɔtalə sə̰i lé, lokisɨ kɨ́ kete nɔ̰̀ dow-je-tɨ mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je ɓá sə̰i ꞌndigi rəm, ɓá ꞌndigi kadɨ dow-je ꞌra-si lapiya kunta-na̰ lokosɨ-je-tɨ rəm tɔ.
43 — Ai de vocês, fariseus! Pois gostam demais dos lugares de honra nas
44 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, kdɔtalə sə̰i lé, ꞌtiti-na̰ kɨ̀ dɔɓadɨ-je kɨ́ né kɨ́ tɔjɨ kadɨ dow gə-né ya goto kin bè, adɨ dow-je ꞌnjiyə dɔ-tɨ kàrè ꞌgə al.
44 — Ai de vocês! Pois são como sepulturas que não se veem, sepulturas que as pessoas pisam sem perceber.
45 Dow káre dan njèndó dow-je ndukun-je-tɨ, pa kɨ̀ Jeju panè: Njèndó dow-je né, i ꞌpa bè kinlé, to jḛ tɔ ɓá ꞌtajɨ-ji tin al wa.
45 Então um mestre da Lei disse a Jesus: — Mestre, falando assim, o senhor está nos ofendendo também.
46 Jeju ilə-é-tɨ panè: Sə̰i njéndó dow-je ndukun-je lé, tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ tɔ; kdɔtalə né-je kɨ́ ɔy kɨ́ lo kutɨ-é nga̰ ya sə̰i indəi dɔ dow-je-tɨ, ngà sə̰i rəmə, ngon ji-si ya kàrè, ꞌgəti-né sə-dé al.
46 Jesus respondeu:
47 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, kdɔtalə sə̰i ꞌrai dɔɓadɨ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kɨ́ ndɔkɨ ka-si-je ꞌtɔl-dé.
47 Ai de vocês! Pois fazem túmulos bonitos para os
48 Lokɨ sə̰i ꞌrai bè lé, ꞌtɔji to kɨ́ ꞌndigi kɨ̀ ka-si-je, kdɔtalə ka-si-je ꞌtɔl njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ə sə̰i ꞌrai dɔɓadɨ-dé tɔ.
48 Com isso vocês mostram que concordam com o que os seus antepassados fizeram, pois eles mataram os profetas, e vocês fazem túmulos para eles.
49 Gin-é kin ɓá Lubə kɨ́ njègosɨ pa-né panè: Mꞌa kulə njépata-je kɨ́ ta-m-tɨ, kɨ̀ njékɔwkulə-je lə-m rɔ-dé-tɨ rəmə, dꞌa tɔl dḛ kɨ́ dan-tɨ-je ə dꞌa kulə kəm dḛ kɨ́ ná̰-je ndoo tɔ.
49 Por isso a Sabedoria de Deus disse: “Mandarei para eles profetas e mensageiros, e eles matarão alguns e perseguirão outros.”
50 Kdɔ kadɨ məsɨ njépata-je kɨ́ ta-m-tɨ kɨ́ un kutɨ-é lo kində gin dɔnangɨ-tɨ nṵ ya a̰y kɔgɨ puu-puu kinlé, ta-é tò dɔ dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin.
50 Por causa disso esta gente de hoje será castigada pela morte de todos os profetas assassinados desde a criação do mundo,
51 Un kutɨ-é dɔ məsɨ Abɛl-tɨ sar tḛḛ-né dɔ məsɨ Jakari-tɨ kɨ́ ꞌtɔl-é mbunə̰ logugɨ né-tɨ kɨ̀ kəy lə Lubə. Ooi majɨ, ta məsɨ-dé à kusɨ dɔ dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin ya ndətɨ.
51 começando pela morte de Abel até a morte de Zacarias, que foi assassinado entre o altar e o
52 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, sə̰i njéndó dow-je ndukun-je! Kdɔtalə sə̰i ɔri lakere kɔr tarəbɨ négə ji-si-tɨ ə sə̰i ɔwi kəy al rəm, ɓá dow-je kɨ́ ꞌndigɨ kɔw kàrè, sə̰i ɔgɨ-dé lo kɔw rəm tɔ.
52 — Ai de vocês, mestres da Lei! Pois guardam a chave que abre a porta da casa da Sabedoria. E assim nem vocês mesmos entram, nem deixam os outros entrarem.
53 Lokɨ Jeju tḛḛ mḛḛ kəy-tɨ lé, njéndó dow-je ndukun-je kɨ̀ Parisi-je dꞌḭ siə kɨ̀ wɔngɨ n̰a̰ adɨ ꞌdəjɨ-é ta gitɨ-gitɨ dɔ né-je-tɨ kɨ́ gay-gay.
53 Quando Jesus saiu dali, os mestres da Lei e os fariseus começaram a criticá-lo com raiva e a lhe fazer perguntas sobre muitos assuntos.
54 Dḛ ꞌdəjɨ-é ta-je kin bè dꞌiyə-né gum kdɔ kadɨ kinə dꞌingə ta madɨ ta-é-tɨ ə je dꞌilə-né ta dɔ-é-tɨ.
54 Eles queriam levá-lo a dizer alguma coisa que pudesse lhes servir de motivo para acusá-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.