Lucas 11
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARIB
1 Ndɔ káre bè, Jeju isɨ lo-tɨ madɨ isɨ pa ta kɨ̀ Lubə. Lokɨ pa ta kɨ̀ Lubə gin-é gangɨ lé, dow káre dan njéndó né-je-tɨ liə dəjɨ-é panè: ꞌƁaɓe, ꞌndó-ji lo pa ta kɨ̀ Lubə titɨ kɨ́ Ja̰ ndó-né njéndó né-je liə bè tɔ.
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Lokɨ isi ꞌpai ta kɨ̀ Lubə rəmə, ꞌpainè:
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 ꞌAdɨ-ji nékuso kɨ́ asɨ ta-ji kɨ̀ ndɔ-je lay.
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 ꞌIn̰ə go majal-je lə-ji kɔgɨ,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Go-tɨ, Jeju ilə dɔ-tɨ panè: Dow káre dan-si-tɨ je bè, ɓá nam-é isɨ nɔ̰ɔ̰, ɓá ḛ ɔw ndəl-é ndɔɔ dan lo-tɨ panè: Nam-m, adɨ-m mꞌtunə̰-i mbə̀ mutə.
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Kdɔtalə nam-m káre ḭ mba-tɨ ree rɔ-m-tɨ ə́ mꞌoo né kɨ́ mꞌa kadɨ-é al.
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Ɓá kinə nam-é lé, to kəy je bè ya ilə-é-tɨ panè: I ꞌndɔjɨ-m al. Tarəbɨ tokɨ kutɨ ngá, ɓá jḛ kɨ̀ ngan-m jꞌto nangɨ rəm ngá, adɨ mꞌa kḭ taá kadɨ-i mbə̀ lé al.
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Mꞌidə-si mꞌadɨ ooi, kinə lé, ḭ taá adɨ-é mbə̀ lé, kdɔtalə to kɨ́ ḛ to nam-é kin al kàrè, à kḭ taá kdɔtalə ndɔjɨ kɨ́ ndɔjɨ-é ɓəy-ɓəy kin ya, kdɔ kadɨ-é né-je lay kɨ́ ḛ ɔw ndoo-é lé.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 Ə mꞌidə-si mꞌpanè: ꞌDəji ə dꞌa kadɨ-si; ꞌsangi ə a kingəi; indəi tarəbɨ ə dꞌa tḛḛ kadɨ-si.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Kdɔ dow kɨ́ dəjɨ ya ə dꞌadɨ-é; dow kɨ́ sangɨ ə ingə; dow kɨ́ ində tarəbɨ ə ꞌtḛḛ dꞌadɨ-é.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Ná̰ dan-si-tɨ ɓá ngon-é dəjɨ-é mbə̀ rəmə à kadɨ-é ər wa? Əse dəjɨ-é kanjɨ rəmə à kadɨ-é li wa?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Əse ngon-é dəjɨ-é kɔw rəmə à kadɨ-é jinə̰ wa?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ə sə̰i kɨ́ ꞌtoi njémḛḛndul-je kàrè, ꞌgəi kadɨ né-je kɨ́ majɨ-majɨ ngan-si-je rəm, ngà Bɔbɨ-si kɨ́ dɔra̰-tɨ kɨ́ ban ɓá à kadɨ Ndil kɨ́ aa njay dow-je kɨ́ ꞌdəjɨ-é lé al wa?
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Ndɔ káre bè, Jeju tubə ndil kɨ́ majɨ al kɨ́ isɨ mḛḛ dingəm-tɨ ra-é adɨ pa ta al. Lokɨ ndil kɨ́ majɨ al lé tḛḛ kɔgɨ ya rəmə, dingəm lé pa ta adɨ né-é ɔr ndil kosɨ dow-je.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Ngà dow-je kɨ́ dan-tɨ-je ꞌpanè: To tɔ́gɨ lə Beljebul, kɨ́ to ꞌboy lə ndil-je kɨ́ majɨ al ɓá Jeju isɨ tubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al.
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Ə dḛ kɨ́ ná̰-je ꞌndigɨ na̰-é kdɔ koo ta kɨ́ mḛḛ-é-tɨ adɨ ꞌdəjɨ-é kadɨ ra nékɔjɨ kɨ́ ḭ dɔra̰-tɨ kadɨ dꞌoo.
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Ngà Jeju gə tagɨr-je lə-dé ɓətɨ adɨ idə-dé panè: Kɔ̰ɓe kɨ́ rá-rá ya ɓá dow-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ ꞌgángɨ-na̰ dꞌɔsɨ-na̰ kɨ̀ ta lé, à təl ndubəɓe; kəy-je kɨ́ mḛḛ ɓe-é-tɨ kinlé kàrè, à tɔ nangɨ dɔ-na̰-tɨ rum-rum rəm.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Kinə Sata̰ ya gangɨ rɔ-é dana̰ ɔsɨ rɔ-é kɨ̀ ta lé, kɔ̰ɓe liə à ka̰ lo ka̰-é-tɨ gərərə ban wa? Mꞌpa bè kdɔ sə̰i ꞌpainè to tɔ́gɨ lə Beljebul ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Ə kinə to tɔ́gɨ lə Beljebul ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al, ngà dow-je lə-si ə dꞌisɨ ꞌtubə-dé kɨ̀ tɔ́gɨ lə ná̰ ngá wa? Kullə ra dow-je lə-si ya ilə ta dɔ-si-tɨ!
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Ngà kinə to tɔ́gɨ Lubə tɔ ɓá mꞌisɨ mꞌtubə-né ndil-je kɨ́ majɨ al rəmə, to kɔ̰ɓe lə Lubə ya ngá ə́ ree tḛḛ rɔ-si-tɨ tin.
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 Lokɨ dow kɨ́ njètɔ́gɨ kɨ́ nékatɨ asɨ ji-é majɨ, ngəm takəy liə lé, nékingə-é tò gərərə.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Ngà kinə dow kɨ́ rangɨ kɨ́ tɔ́gɨ-é itə-é ree rɔ-é tətɨ-é rɔ lé, à taa nékatɨ-je kɨ́ ḛ ubə kul-é kinlé ji-é-tɨ ɓəy ɓá à taa nékingə-é kdɔ ləbɨ dow-je.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 Dow kɨ́ ore kàdɨ̀-m al lé, to njèkɔsɨ-m kɨ̀ ta ə dow kɨ́ kəw sə-m né kɨ natɨ al kàrè, to njèsane né kɔgɨ tɔ.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 Lokɨ ndil kɨ́ majɨ al tḛḛ mḛḛ dow-tɨ, ɔw ilə kɨ̀ diləlo kɨ́ tutɨ sangɨ lo kɨ́ kadɨ nꞌisɨ-tɨ nꞌtaa koo ya ngà ḛ ingə al rəmə, ḛ təl panè: «Kəy lə-m kɨ́ mꞌisɨ-tɨ ɓá mꞌtḛḛ lé, mꞌa təl kɔw-tɨ gogɨ.»
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Lokɨ təl ɔw gogɨ rəmə, oo kɨ́ mḛḛ kəy lé tokɨ kɔy ndətɨ-ndətɨ rəm, ɓá né-je kɨ́ mḛḛ-é-tɨ tokɨ kɔsɨ njɔl-njɔl rəm.
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 Beɓa ḛ ɔsɨ təl ɔw sangɨ ndil-je kɨ́ rangɨ siri kɨ́ mḛḛ-dé ndul itə-é ɓəy ɓá ree sə-dé, adɨ dꞌandɨ mḛḛ kəy-tɨ lé ə dꞌadɨ to lokisɨ-dé. Gangɨ-é-tɨ kɨ́ gogɨ nè kinlé, kisɨ lə dowbé kin majɨ al n̰a̰ itə kɨ́ kete lé ɓəy.
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Lokɨ Jeju a̰ pa ta lé bè ya rəmə, dené káre tḛḛ dan kosɨ dow-je-tɨ pa ta kɨ̀ ndi-é kɨ́ boy panè: Dené kɨ́ ojɨ-i ə ulə mba ta-i-tɨ kinlé, to njènékumə̰ kɨ́ ban ə́n ə!
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Ngà Jeju ilə-é-tɨ panè: Bè al, dow-je kɨ́ dꞌoo ta lə Lubə ə ꞌtəl rɔ-dé go-tɨ ɓá ꞌto njénékumə̰-je!
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Lokɨ kosɨ dow-je kɨ́ ꞌtò nduy-nduy ꞌgəə dɔ Jeju sipɨ lé, ḛ idə-dé panè: Dow-je kɨ́ ngɔsnè kinlé, ꞌto njémḛḛndul-je; dḛ ꞌdəjɨ kadɨ dꞌoo nékɔjɨ, ngà dow à ra nékɔjɨ kɨ́ rangɨ kadɨ-dé al ngá; ḛ kɨ́ ndɔkɨ tḛḛ dɔ Jonasɨ-tɨ kin ya asɨ.
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 Kdɔ titɨ kɨ́ ndɔkɨ Jonasɨ to-né nékɔjɨ rɔ dow-je-tɨ kɨ́ Ninibɨ kinlé, bè ya tɔ ə́ Ngon lə dow à to-né nékɔjɨ rɔ dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin tɔ.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Ndɔ gangta-tɨ lé, ngar kɨ́ dené kɨ́ go lo-tɨ kɨ́ bəə à ka̰ takəm dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin, kdɔ kilə ta dɔ-dé-tɨ. Kdɔ ndɔkɨ ḛ ḭ sɔ̰y dɔnangɨ-tɨ nṵ ya ree oo gosta-je lə Salomɔ̰. Ngà kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, dow kɨ́ itə Salomɔ̰ n̰a̰ ya a̰ nè!
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ndɔ gangta-tɨ lé, dow-je kɨ́ Ninibɨ dꞌa ka̰ takəm dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin kdɔ kilə ta dɔ-dé-tɨ. Kdɔ dow-je kɨ́ Ninibɨ lé, lokɨ dꞌoo mbḛ kilə lə Jonasɨ rəmə, ꞌtusɨ panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al dꞌin̰ə kɔgɨ. Ngá kɨ́ ngɔsnè-tɨ kinlé, dow kɨ́ itə Jonasɨ n̰a̰ ya a̰ nè!
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 Dow à kində pər lampɨ-tɨ kdɔ ɓɔyɔ al rəm, ɓá à jəbɨ ngó dɔ-tɨ al rəm tɔ. Ngà à na̰a̰ kagna̰a̰ lampɨ-tɨ taá kdɔ kadɨ dow-je kɨ́ dꞌɔw mḛḛ kəy-tɨ dꞌoo-né lo.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Kəm-i lé, to lampɨ lə rɔ-i. Lokɨ kəm-i tò majɨ rəmə, rɔ-i lay ya tò lo kɨ́ ndógɨ-tɨ; ngà kinə kəm-i majɨ al lé, rɔ-i tò lo kɨ́ ndul-tɨ tɔ.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 ꞌOo majɨ, kadɨ londógɨ kɨ́ tò rɔ-i-tɨ təl londul al.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Kinə rɔ-i burə lay tò lo kɨ́ ndógɨ-tɨ adɨ kəl rɔ-i káre ya kàrè nà̰y londul-tɨ al lé, rɔ-i ɓikti ya lo à ndógɨ dɔ-tɨ titɨ kɨ́ lampɨ ndógɨ-né dɔ-i-tɨ kin bè tɔ.
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Lokɨ Jeju pa ta lay rəmə, Parisi káre ɓa-é ɓe liə kdɔ kadɨ ɔw uso siə né. Beɓa Jeju ɔw kəy isɨ ta nékuso-tɨ.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Lokɨ Parisi lé, oo kɨ́ Jeju togɨ ji-é al ya uso-né né lé, lo ta igɨ-é səl.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Beɓa ꞌƁaɓe idə-é panè: Sə̰i Parisi-je lé, gidɨ kobɨ-je kɨ̀ gidɨ tasa-je ɓá sə̰i ꞌtogi sukɨ-sukɨ, ngà mḛḛ-si ɓá ɓogɨ-je kɨ̀ mḛḛndul-je rusɨ njḭ-njḭ.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Sə̰i mbə́ dow-je kan! Lubə kɨ́ njèra gidɨ né kɨ́ ndaa-tɨ nè kinlé, ḛ ya ra mḛḛ-é kɨ́ kəy tɔ al wa?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Mḛḛ-si kɨ́ kəy ɓá adi Lubə kadkare-tɨ ə né-je lay à kaa njay rɔ-si-tɨ tɔ.
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 Ngà tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, sə̰i Parisi-je! Kdɔ sə̰i lé, mbikam-je lə-si kɨ́ ətɨ majɨ-majɨ, kɨ̀ né ndɨr ná̰y-je, kɨ̀ ndəgɨ mbikamná̰y-je lay kin ya sə̰i ɔri káre dan kɨ́ dɔgɨ-tɨ adi Lubə. Rəmə né ra kɨ́ njururu, kɨ̀ ndigɨ Lubə kin ɓá sə̰i ooi kɨ́ né al. Né-je kin ɓá lé, à to kullə ra-si, ɓá ndəgɨ né-je kinlé kàrè sə̰i a tusi kin̰əi al rəm tɔ.
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ sə̰i Parisi-je; kdɔtalə sə̰i lé, lokisɨ kɨ́ kete nɔ̰̀ dow-je-tɨ mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je ɓá sə̰i ꞌndigi rəm, ɓá ꞌndigi kadɨ dow-je ꞌra-si lapiya kunta-na̰ lokosɨ-je-tɨ rəm tɔ.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, kdɔtalə sə̰i lé, ꞌtiti-na̰ kɨ̀ dɔɓadɨ-je kɨ́ né kɨ́ tɔjɨ kadɨ dow gə-né ya goto kin bè, adɨ dow-je ꞌnjiyə dɔ-tɨ kàrè ꞌgə al.
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Dow káre dan njèndó dow-je ndukun-je-tɨ, pa kɨ̀ Jeju panè: Njèndó dow-je né, i ꞌpa bè kinlé, to jḛ tɔ ɓá ꞌtajɨ-ji tin al wa.
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Jeju ilə-é-tɨ panè: Sə̰i njéndó dow-je ndukun-je lé, tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ tɔ; kdɔtalə né-je kɨ́ ɔy kɨ́ lo kutɨ-é nga̰ ya sə̰i indəi dɔ dow-je-tɨ, ngà sə̰i rəmə, ngon ji-si ya kàrè, ꞌgəti-né sə-dé al.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, kdɔtalə sə̰i ꞌrai dɔɓadɨ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kɨ́ ndɔkɨ ka-si-je ꞌtɔl-dé.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Lokɨ sə̰i ꞌrai bè lé, ꞌtɔji to kɨ́ ꞌndigi kɨ̀ ka-si-je, kdɔtalə ka-si-je ꞌtɔl njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ə sə̰i ꞌrai dɔɓadɨ-dé tɔ.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Gin-é kin ɓá Lubə kɨ́ njègosɨ pa-né panè: Mꞌa kulə njépata-je kɨ́ ta-m-tɨ, kɨ̀ njékɔwkulə-je lə-m rɔ-dé-tɨ rəmə, dꞌa tɔl dḛ kɨ́ dan-tɨ-je ə dꞌa kulə kəm dḛ kɨ́ ná̰-je ndoo tɔ.
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Kdɔ kadɨ məsɨ njépata-je kɨ́ ta-m-tɨ kɨ́ un kutɨ-é lo kində gin dɔnangɨ-tɨ nṵ ya a̰y kɔgɨ puu-puu kinlé, ta-é tò dɔ dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin.
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 Un kutɨ-é dɔ məsɨ Abɛl-tɨ sar tḛḛ-né dɔ məsɨ Jakari-tɨ kɨ́ ꞌtɔl-é mbunə̰ logugɨ né-tɨ kɨ̀ kəy lə Lubə. Ooi majɨ, ta məsɨ-dé à kusɨ dɔ dow-je-tɨ kɨ́ ngɔsnè kin ya ndətɨ.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 Tujɨ à kusɨ dɔ-si-tɨ, sə̰i njéndó dow-je ndukun-je! Kdɔtalə sə̰i ɔri lakere kɔr tarəbɨ négə ji-si-tɨ ə sə̰i ɔwi kəy al rəm, ɓá dow-je kɨ́ ꞌndigɨ kɔw kàrè, sə̰i ɔgɨ-dé lo kɔw rəm tɔ.
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Lokɨ Jeju tḛḛ mḛḛ kəy-tɨ lé, njéndó dow-je ndukun-je kɨ̀ Parisi-je dꞌḭ siə kɨ̀ wɔngɨ n̰a̰ adɨ ꞌdəjɨ-é ta gitɨ-gitɨ dɔ né-je-tɨ kɨ́ gay-gay.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Dḛ ꞌdəjɨ-é ta-je kin bè dꞌiyə-né gum kdɔ kadɨ kinə dꞌingə ta madɨ ta-é-tɨ ə je dꞌilə-né ta dɔ-é-tɨ.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.