João 11

Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Dingəm káre bè kɨ́ ri-é lə Lajar ɓá rɔ-é to-é. Ḛ to dow kɨ́ mḛḛ ɓe-tɨ kɨ́ Betani kɨ́ to ɓekojɨ Mari dḛ kɨ̀ ngonkɔ̰-é Martɨ.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele era do povoado de Betânia, onde Maria e a sua irmã Marta moravam.
2 Mari kinlé ɓá ndɔkɨ ur ubɨ dɔ ꞌƁaɓe-tɨ ə uwə bəl dɔ-é bɔr-né nja-é lé. Ḛ to kɔ̰nan Lajar kɨ́ rɔ-é to-é lé.
2 (Esta Maria era a mesma que pôs perfume nos pés do Senhor Jesus e os enxugou com os seus cabelos. Era o irmão dela, Lázaro, que estava doente.)
3 Ngankɔ̰-na̰-je kɨ́ dené kɨ́ joo kinlé dꞌulə kullə dꞌidə Jeju ꞌpanè: «ꞌƁaɓe, ḛ kɨ́ i ꞌndigɨ-é lé, rɔ-é to-é.»
3 As duas irmãs mandaram dizer a Jesus: — Senhor, o seu querido amigo Lázaro está doente!
4 Lokɨ Jeju oo ta kinlé rəmə panè: Mɔ̰y kinlé à tḛḛ koy al. To mɔ̰y kɨ́ à ra kadɨ ri Lubə ɓa-né rəm, ɓá kɨ̀ takul mɔ̰y kinlé ya dow-je dꞌa kɔsɨ-né gajɨ Ngon lə Lubə rəm tɔ.
4 Quando Jesus recebeu a notícia, disse:
5 Martɨ kɨ̀ ngonkɔ̰-é Mari, kɨ̀ kɔ̰nan-dé Lajar lé ꞌto dow-je kɨ́ Jeju ndigɨ-dé.
5 Jesus amava muito Marta, e a sua irmã, e também Lázaro.
6 Lokɨ Jeju oo ta rɔto lə Lajar lé, ḛ isɨ lo kɨ́ isɨ-tɨ lé ya ra ndɔ joo go-tɨ ɓəy;
6 Porém quando soube que Lázaro estava doente, ainda ficou dois dias onde estava.
7 ngà ɓá idə njéndó né-je liə panè: «Jꞌtəli jꞌɔwi dɔnangɨ Jude-tɨ gogɨ.»
7 Então disse aos seus discípulos:
8 Rəmə njéndó né-je liə dꞌidə-é ꞌpanè: Njèndó dow-je né, i kɨ́ ngɔsnè ɓəy ə́ jipɨ-je ꞌsangɨ kdɔ tilə-i kɨ̀ ər tɔl-i lé ya ꞌge təl kɔw dɔnangɨ Jude-tɨ gogɨ ɓəy wa!
8 Mas eles disseram: — Mestre, faz tão pouco tempo que o povo de lá queria matá-lo a pedradas, e o senhor quer voltar?
9 Jeju ilə-dé-tɨ panè: Lo kɨ́ kada lé, kàdɨ̀ ra-tɨ dɔgɨ gidɨ-é joo ya al wa? Kinə dow ɔw njiyə kada lé, à dar né al, kdɔ lo ndógɨ dɔnangɨ-tɨ adɨ dowbé oo lo.
9 Jesus respondeu:
10 Ngà kinə dow njiyə ndɔɔ rəmə, à dar né, kdɔ lo ndógɨ nɔ̰̀-é-tɨ al.
10 Mas, se anda de noite, tropeça porque nele não existe luz.
11 Jeju pa ta-je kinlé bè ngà ɓá idə njéndó né-je liə panè: Nam-ji Lajar lé tò ɓi ə́ mꞌa kɔw ndəl-é ɓane.
11 Jesus disse isso e depois continuou:
12 Ə njéndó né-je ꞌpanè: ꞌƁaɓe, kinə tò ɓi lé à kingə lapiya.
12 — Senhor, se ele está dormindo, isso quer dizer que vai ficar bom! — disseram eles.
13 Jeju lé pa ta koy lə Lajar, ngà njéndó né-je ꞌgɨr kɨ́ ḛ pa ta lə ɓi kɨ́ tò kare.
13 Mas o que Jesus queria dizer era que Lázaro estava morto. Porém eles pensavam que ele estivesse falando do sono natural.
14 Beɓa Jeju idə-dé rəsɨ panè: Lajar lé oy.
14 Então Jesus disse claramente:
15 Ə kɨ́ sɔbɨ dɔ-si sə̰i rəmə rɔ-m nəl-m kdɔ goto kɨ́ mꞌgoto siə nṵ. Né kin à ra kadɨ adi-mi-né mḛḛ-si. Ngà adɨ jꞌɔwi kɨ rɔ-é-tɨ nɔ̰ɔ̰.
15 mas eu estou alegre por não ter estado lá com ele, pois assim vocês vão crer. Vamos até a casa dele.
16 Rəmə Tomasɨ kɨ́ ꞌɓa-é Ndungə lé, idə ndəgɨ njéndó né-je panè: Jə̰i kàrè jꞌɔwi, kdɔ kadɨ jꞌoyi kɨ̀ Jeju lé tɔ.
16 Então Tomé, chamado “o Gêmeo”, disse aos outros discípulos: — Vamos nós também a fim de morrer com o Mestre!
17 Lokɨ Jeju ɔw tḛḛ rəmə, ḛ oo kɨ́ ꞌdubɨ Lajar ra ndɔ sɔ ngá.
17 Quando Jesus chegou, já fazia quatro dias que Lázaro havia sido sepultado.
18 Ə kḭ Betani kɔw Jorijalḛm lé, à kasɨ kulə mɛtər mutə je bè.
18 Betânia ficava a menos de três quilômetros de Jerusalém,
19 Jipɨ-je n̰a̰ ya ꞌree rɔ Martɨ-tɨ kɨ̀ Mari ꞌree ꞌsɔl mḛḛ-dé kdɔ koy lə kɔ̰nan-dé lé.
19 e muitas pessoas tinham vindo visitar Marta e Maria para as consolarem por causa da morte do irmão.
20 Lokɨ Martɨ oo kɨ́ Jeju ɔw ree nɔ̰ɔ̰ rəmə, ḛ ḭ ɔw tilə kəm-é, ngà Mari ɓá isɨ nangɨ mḛḛ kəy-tɨ.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi encontrar-se com ele. Porém Maria ficou sentada em casa.
21 Martɨ idə Jeju panè: ꞌƁaɓe, kinə ndɔ-é-tɨ isɨ nè lé, kɔ̰nan-m à koy al.
21 Então Marta disse a Jesus: — Se o senhor estivesse aqui, o meu irmão não teria morrido!
22 Ngà kɨ́ ngɔsnè-tɨ kin ya kàrè mꞌgə kɨ́ né lay kɨ́ i ꞌdəjɨ Lubə lé, Lubə à ra kadɨ-i.
22 Mas eu sei que, mesmo assim, Deus lhe dará tudo o que o senhor pedir a ele.
23 Jeju idə-é panè: Kɔ̰nan-i lé, à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ.
23 — O seu irmão vai ressuscitar! — disse Jesus.
24 Ə Martɨ ilə-é-tɨ panè: Mꞌgə kɨ́ dɔbəy ndɔ-tɨ kɨ́ dow-je kɨ́ dꞌoy dꞌa tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ lé, ḛ à tɔsɨ ndəl kində lo tḛḛ tɔ.
24 Marta respondeu: — Eu sei que ele vai ressuscitar no último dia!
25 Jeju ilə-é-tɨ panè: Ma̰ lé mꞌto njèkadɨ dow-je ꞌtɔsɨ ndəl dꞌində lo ꞌtḛḛ rəm, ɓá mꞌto njèkadɨ dow-je dꞌisɨ kəm rəm tɔ. Dow kɨ́ adɨ-m mḛḛ-é lé, lé oy ya kàrè dowbé à kisɨ kəm rəm,
25 Então Jesus afirmou:
26 ná̰-ná̰ kɨ́ isɨ kɨ̀ dɔ-é taá ə adɨ-m mḛḛ-é lé, à koy nda̰ al. Ta kinlé ꞌoo kɨ́ ta kɨ́ tɔgrɔ-tɨ wa? Martɨ ilə-é-tɨ panè:
26 e quem vive e crê em mim nunca morrerá. Você acredita nisso?
27 Oiyo, ꞌƁaɓe, mꞌadɨ mḛḛ-m kɨ́ i ꞌto Ngon lə Lubə, ꞌto Kristɨ kɨ́ tò kadɨ à ree dɔnangɨ-tɨ.
27 — Sim, senhor! — disse ela. — Eu creio que o senhor é o Messias , o Filho de Deus, que devia vir ao mundo.
28 Lokɨ ḛ pa ta kinlé rəmə, ḛ ɔsɨ təl ɔw ɓa ngonkɔ̰-é Mari kɨ̀ kár-é ɓá idə-é ta n̰ɔ̰m-n̰ɔ̰m panè: Njèndó dow-je né ree a̰ nɔ̰ɔ̰ ə́ ɓa-i.
28 Depois de dizer isso, Marta foi, chamou Maria, a sua irmã, e lhe disse em particular: — O Mestre chegou e está chamando você.
29 Lokɨ Mari oo ta kinlé taá ya rəmə, ḛ ɔsɨ nangɨ ratɨ ḭ taá ɔw kɨ rɔ Jeju-tɨ.
29 Quando Maria ouviu isso, levantou-se depressa e foi encontrar-se com Jesus.
30 Ə Jeju lé ya kàrè ree tḛḛ mḛḛ ɓe-tɨ al ɓəy. Ngà ḛ a̰ lo-tɨ kɨ́ kete Martɨ tilə kəm-é ingə-é-tɨ lé.
30 Pois ele não tinha chegado ao povoado, mas ainda estava no lugar onde Marta o havia encontrado.
31 Lokɨ jipɨ-je kɨ́ dꞌisɨ kɨ̀ Mari mḛḛ kəy-tɨ dꞌisɨ ꞌsɔl mḛḛ-é lé dꞌoo kɨ́ ḛ ubɨ nangɨ ratɨ ḭ taá tḛḛ ndaa-tɨ rəmə, ꞌgɨr kɨ́ isɨ ɔw dɔɓadɨ-tɨ kdɔ kɔw nɔ̰, adɨ dꞌḭ dꞌun go-é.
31 As pessoas que estavam na casa com Maria, consolando-a, viram que ela se levantou e saiu depressa. Então foram atrás dela, pois pensavam que ela ia ao túmulo para chorar ali.
32 Lokɨ Mari ree tḛḛ lo-tɨ kɨ́ Jeju a̰-tɨ ɓá oo-é rəmə usɨ nangɨ nja-é-tɨ ə panè: ꞌƁaɓe, kinə ndɔ-é-tɨ isɨ nè lé, kɔ̰nan-m à koy al.
32 Maria chegou ao lugar onde Jesus estava e logo que o viu caiu aos pés dele e disse: — Se o senhor tivesse estado aqui, o meu irmão não teria morrido!
33 Lokɨ Jeju oo kɨ́ Mari a̰ nɔ̰ rəm, ɓá jipɨ-je kɨ́ ꞌree siə kàrè dꞌa̰ ꞌnɔ̰ rəm lé mḛḛ-é ḭ puu adɨ dɔ-é təl wəksə.
33 Jesus viu Maria chorando e viu as pessoas que estavam com ela chorando também. Então ficou muito comovido e aflito
34 Beɓa ḛ dəjɨ-dé panè: Iləi-é lo kɨ́ rá-tɨ wa? Ə dḛ dꞌilə-é-tɨ ꞌpanè: ꞌƁaɓe, ꞌree ə ꞌa koo.
34 e perguntou: — Venha ver, senhor! — responderam.
35 Jeju nɔ̰.
35 Jesus chorou.
36 Rəmə jipɨ-je lé ꞌpanè: Ooi ndigɨ kɨ́ ḛ ndigɨ Lajar tana̰ kin!
36 Então as pessoas disseram: — Vejam como ele amava Lázaro!
37 Ngà dḛ kɨ́ ná̰-je dan-dé-tɨ ꞌpanè: «Ḛ kɨ́ ndɔkɨ adɨ njèkəmtɔ oo lo lé, ra ban ɓá adɨ dingəm kin isɨ kəm tɔ al wa?»
37 Mas algumas delas disseram: — Ele curou o cego. Será que não poderia ter feito alguma coisa para que Lázaro não morresse?
38 Mḛḛ Jeju təl ḭ puu rangɨ ya ɓəy ə ḛ ɔtɨ ɔw dɔɓadɨ-tɨ. Ɓadɨ lé to bole mbal ɓá dꞌutɨ ta-é kɨ̀ ər.
38 Jesus ficou outra vez muito comovido. Ele foi até o túmulo, que era uma gruta com uma pedra colocada na entrada,
39 Jeju panè: ꞌNdubri ər lé kɨ́ rangɨ. Rəmə Martɨ kɨ́ kɔ̰nan njègoto lé idə-é panè: ꞌƁaɓe, nin lé ra ndɔ sɔ adɨ ətɨ ngá.
39 e ordenou: Marta, a irmã do morto, disse: — Senhor, ele está cheirando mal, pois já faz quatro dias que foi sepultado!
40 Ə Jeju idə-é panè: Kete mꞌidə-i mꞌpanè kinə ꞌadɨ-m mḛḛ-i lé ꞌa koo tɔ́gɨ lə Lubə ya al wa?
40 Jesus respondeu:
41 Beɓa dow-je ꞌndubru ər lé kɨ rangɨ ə Jeju itə kəm-é kɨ taá ɓá panè: Bɔbɨ-m, mꞌra-i oiyo, kdɔ ta kɨ́ mꞌpa sə-i lé oo ndi-m.
41 Então tiraram a pedra. Jesus olhou para o céu e disse:
42 Ma̰ rəmə, mꞌgə kɨ́ ndɔ-je lay ya i oo ta kɨ́ mꞌpa sə-i ya, ngà to ta lə kosɨ dow-je kɨ́ ꞌgəə dɔ-m kin ɓá mꞌpa ta kin bè, kdɔ kadɨ ꞌgə kɨ́ tɔgrɔ-tɨ, ma̰ lé, to i ya ɓá ulə-m.Lajar tḛḛ ɓenin-tɨ|alt="Lazare sort du tombeau" src="CN01769C.TIF" size="col" copy="David C. Cook" ref="11:38-44"
42 Eu sei que sempre me ouves; mas eu estou dizendo isso por causa de toda esta gente que está aqui, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 Lokɨ Jeju pa ta-je kin bè lé, ḛ ilə bɔbɨ ndi-é nangɨ panè: Lajar, ꞌtḛḛ ndaa-tɨ.
43 Depois de dizer isso, gritou:
44 Beɓa njègoto lé ində lo tḛḛ ə nja-é-je kɨ̀ ji-é-je tò kɨ̀ gangɨ-é kɨ́ ꞌɓindɨ-né rəm, ɓá ta kəm-é to kɨ̀ kubɨ kɨ́ ꞌndəm-né lé rəm tɔ. Jeju idə-dé panè: ꞌTuti né-je kɨ́ rɔ-é-tɨ ə in̰əi-é adi-é ɔw.
44 E o morto saiu. Os seus pés e as suas mãos estavam enfaixados com tiras de pano, e o seu rosto estava enrolado com um pano. Então Jesus disse:
45 Jipɨ-je n̰a̰ kɨ́ ree rɔ Mari-tɨ ɓá dꞌoo né kɨ́ Jeju ra lé bè rəmə, dꞌadɨ-é mḛḛ-dé.
45 Muitas pessoas que tinham ido visitar Maria viram o que Jesus tinha feito e creram nele.
46 Ngà dḛ kɨ́ ná̰-je kɨ́ dan-dé-tɨ ꞌtəl dꞌɔw dꞌingə Parisi-je ə ꞌpa ta lə né kɨ́ Jeju ra lé dꞌadɨ-dé.
46 Mas algumas pessoas voltaram e contaram aos fariseus o que ele havia feito.
47 Beɓa njékun dɔ njégugné-je, kɨ̀ Parisi-je kɨ́ ꞌto ꞌboy-je kɨ́ njégangta-je lə jipɨ-je lé dꞌingə-na̰ ə ꞌpanè: Ri ɓá jꞌa rai wa? Dingəm kinlé ra nékɔjɨ-je n̰a̰.
47 Então os fariseus e os chefes dos sacerdotes se reuniram com o Conselho Superior e disseram: — O que é que nós vamos fazer? Esse homem está fazendo muitos milagres!
48 Kinə jꞌin̰əi-é jꞌadi-é ra par-par rəmə, dow-je lay ya dꞌa kadɨ-é mḛḛ-dé ə dow-je kɨ́ Rɔm dꞌa ree tujɨ lo lə-ji kɨ́ aa njay kin rəm, ɓá dꞌa tujɨ gin dow-je lə-ji rəm tɔ.
48 Se deixarmos que ele continue fazendo essas coisas, todos vão crer nele. Aí as autoridades romanas agirão contra nós e destruirão o Templo e o nosso país.
49 Dow káre dan ꞌboy-je-tɨ kɨ́ ri-é lə Kayipɨ kɨ́ to burə dɔ njégugné-je ɓal-é-tɨ kinlé, idə-dé panè: Sə̰i lé, né káre ya kàrè ꞌgəi-tɨ al!
49 Então Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote , disse: — Vocês não sabem nada!
50 Dow káre-rè kɨ́ kadɨ oy ə jipɨ-je lay dꞌoy-né al rəm, ɓá ɓe lə-si kɨ̀ ta tatɨ-é lay tujɨ-né al rəm kinlé to né kɨ́ majɨ n̰a̰ kdɔ-si. Sə̰i ꞌgəi kɨ́ bè kin al wa?
50 Será que não entendem que para vocês é melhor que morra apenas um homem pelo povo do que deixar que o país todo seja destruído?
51 Ta kinlé, to Kayipɨ ya kɨ̀ dɔ-é ɓá ɔjɨ mḛḛ-é-tɨ pa al. Ngà to kɨ́ ḛ to burə dɔ njégugné-je ɓal-é-tɨ kinlé ɓá Lubə ində-né ta kɨ́ sɔbɨ dɔ Jeju ta-é-tɨ adɨ-é pa-né ta lə koy kɨ́ Jeju à koy gangɨ-né dɔ jipɨ-je tin.
51 Naquele momento Caifás não estava falando por si mesmo. Mas, como ele era o Grande Sacerdote naquele ano, estava profetizando que Jesus ia morrer pela nação.
52 Ə ḛ à koy kdɔ jipɨ-je par al, ngà à koy kdɔ kəw-né ngan lə Lubə kɨ́ ꞌsane-na̰ kin kɨ natɨ, təl-dé-né dajɨ rɔ kɨ́ káre-rè.
52 E não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus que estão espalhados por toda parte.
53 Ndɔ-é-tɨ kɨ́ dꞌingə-né-na̰ kinlé, dꞌun ndu-dé kadɨ ꞌtɔl Jeju.
53 Então, daquele dia em diante, os líderes judeus fizeram planos para matar Jesus.
54 Ə gangɨ-é-tɨ kin ya Jeju njiyə-né ndaa-tɨ dan jipɨ-je-tɨ al, adɨ ḛ ɔw kɨ̀ njéndó né-je liə adɨ dꞌisɨ mḛḛ ɓebo-tɨ kɨ́ ꞌɓa-é Eprayim, dɔnangɨ-tɨ kɨ́ tò ngɔsi kɨ̀ diləlo.
54 Por isso ele já não andava publicamente na Judeia, mas foi para uma região perto do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ficou ali com os seus discípulos.
55 Ndɔ ra na̰y Pakɨ lə jipɨ-je nà̰y ngɔsi, adɨ dow-je n̰a̰ dꞌḭ mḛḛ ɓe-je-tɨ lə-dé tin ꞌree ɓebo Jorijalḛm-tɨ kete nɔ̰̀ ndɔ Pakɨ-tɨ, kdɔ kaa rɔ-dé dɔ majal-je-tɨ.
55 Faltava pouco tempo para a Festa da Páscoa . Muitos judeus foram a Jerusalém antes da festa para tomar parte na cerimônia de purificação .
56 Dḛ ꞌsangɨ Jeju, adɨ ꞌdəjɨ-na̰ ta takəy-tɨ lə Lubə ꞌpanè: Ḛ lé, sə̰i ꞌgɨri kɨ́ à ree lo ra na̰y-tɨ lé əse à ree al wa?
56 Eles procuravam Jesus e, no pátio do Templo, perguntavam uns aos outros: — O que é que vocês acham? Será que ele vem à festa?
57 Ə njékun dɔ njégugné-je, kɨ̀ Parisi-je dꞌun ndu kadɨ kinə dow madɨ gə lo kɨ́ Jeju lé isɨ-tɨ rəmə, nane dɔ-é kadɨ dꞌuwə-é.
57 Os chefes dos sacerdotes e os fariseus queriam prender Jesus. Por isso tinham dado ordem para que, se alguém soubesse, contasse onde ele estava.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.