Atos 21
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs VC
1 Lokɨ jꞌin̰ə-na̰ sə-dé ngá rəmə, jḛ jꞌal mḛḛ bato-tɨ, jꞌɔw njururu mḛḛ ɓebo Kosɨ-tɨ. Lo aa go-tɨ, jꞌɔw Rodɛsɨ kɨ́ to dɔnangɨ kɨ́ tò dan ba-tɨ, ngá ɓá jꞌḭ tin jꞌɔw mḛḛ ɓebo Patara-tɨ.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Lokɨ jꞌingə bato madɨ kɨ́ isɨ ɔw mḛḛ ɓebo Penisi-tɨ lé, jḛ jꞌal mḛḛ-é-tɨ jꞌɔw.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Beɓa lokɨ jꞌɔw jꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ dɔnangɨ Siprə-tɨ kɨ́ tò dan ba-tɨ rəmə, jꞌin̰ə ɓe lé dɔji gəl, ə jꞌɔw dɔ-ji kɨ dɔnangɨ Siri-tɨ bè. Ə jꞌɔw jꞌur nangɨ ɓebo Tir-tɨ, kɨ́ to lo kɨ́ tò kadɨ dꞌa kɔr né-je kɨ́ mḛḛ bato-tɨ nangɨ titɨ.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Lokɨ jꞌingə njéndó né-je lo-é-tɨ kinlé, jḛ jꞌisɨ sə-dé ndɔ siri. Ndil kɨ́ aa njay ɔsɨ-dé, adɨ dꞌidə Pol kadɨ ɔw mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ al.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Bè ya kàrè lokɨ ndɔ kisɨ-ji rɔ-dé-tɨ tingə ngá lé, jḛ jꞌusɨ dɔrəbɨ-tɨ. Rəmə dḛ kɨ̀ ne-dé-je kɨ̀ ngan-dé-je lay ya ꞌdan-ji ꞌree sə-ji njal gidɨ ɓebo-tɨ. Jḛ jꞌɔsɨ məkəjɨ-ji nangɨ ngangɨ ba-tɨ, jꞌpa ta kɨ̀ Lubə.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Go-tɨ, jꞌra-na̰ lapiya ɓəy ngá ɓá, jḛ jꞌal mḛḛ bato-tɨ lé, ə njédan-ji-je lé kàrè ꞌtəl kɨ ɓee-je lə-dé gogɨ tɔ.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Lokɨ jꞌin̰ə rəbɨ kɨ́ mani lé, jꞌḭ ɓebo Tir-tɨ jꞌɔw ɓebo Tolemayisɨ-tɨ. Jꞌra lapiya njékadmḛḛ-je kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ ɓebo-tɨ kinlé, ə jꞌisɨ sə-dé ndɔ káre.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Lo aa go-tɨ lé, jꞌɔw ɓebo Sejare-tɨ. Lokɨ jꞌtḛḛ Sejare lé, jꞌɔw ɓe lə Pilipɨ kɨ́ to njèkilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ, ə jꞌtò rɔ-é-tɨ. Pilipɨ lé, to kɨ́ káre dan dow-je-tɨ kɨ́ siri kɨ́ ndɔkɨ ꞌmbətɨ-dé mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Ḛ ɔw kɨ̀ ngan-je kɨ́ dené sɔ kɨ́ ꞌtaa ngɔw al ə ꞌto njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Lokɨ jꞌisɨ tin asɨ ndɔ n̰a̰ lé, dow káre kɨ́ ri-é lə Agabusɨ kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ, ḭ dɔnangɨ Jude-tɨ ree ingə-ji nɔ̰ɔ̰.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Rəmə ḛ un ndaá dɔɔ ɓədɨ lə Pol, dɔ-né ji-é kɨ̀ nja-é ḛ ya ə panè: «Yən, ta kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay pa ə́n: Dingəm kɨ́ ndaá dɔɔ ɓədɨ kin to kɨ́ ꞌliə lé, jipɨ-je dꞌa kuwə-é, tɔ́-é njim-njim ɓebo Jorijalḛm-tɨ tana̰ bè tɔ, ngá ɓá dꞌa kilə-é ji dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al.»
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Go ta-je-tɨ kinlé, jḛ kɨ̀ njékadmḛḛ-je kɨ́ Sejare jꞌnɔ̰ ta Pol-tɨ kadɨ ɔw mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ al.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Ngà Pol ilə-tɨ panè: «Kdɔ ri ə́ ꞌnɔ̰i ɔri-né tɔ́gɨ-m gogɨ bè wa? Ma̰ lé, mꞌisɨ dɔ nja-m-tɨ kdɔ kadɨ ꞌtɔ́-m njim-njim par al, ngà mꞌisɨ dɔ nja-m-tɨ kadɨ mꞌɔw mꞌoy ɓebo Jorijalḛm-tɨ kdɔ ta lə ꞌƁaɓe Jeju.»
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Lokɨ ḛ adɨ ta-je lə-ji kin ra kullə rɔ-é-tɨ al lé, jḛ jꞌa̰ dɔ-tɨ njángɨ al ya tɔ. Ngà jꞌpanè: «Kadɨ ꞌƁaɓe ɔjɨ ndigɨ liə!»
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Go ndɔ-je-tɨ kinlé, lokɨ jꞌra go né-je lə-ji rəmə, jḛ jꞌɔw mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Njéndó né-je kɨ́ dan-tɨ-je kɨ́ ɓebo Sejare-tɨ kɨ́ dꞌisɨ dꞌɔw ɓebo Jorijalḛm-tɨ, dꞌɔw sə-ji tɔ. Dḛ dꞌɔw sə-ji adɨ jꞌtò rɔ Mɨnasɔ̰-tɨ kɨ́ to njéndó né kɨ́ kete low nṵ. Ḛ to dow kɨ́ dɔnangɨ Siprə-tɨ kɨ́ tò dan ba-tɨ.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Lokɨ jꞌtḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, njékadmḛḛ-je dꞌuwə-ji kɨ rɔ-dé-tɨ kɨ̀ rɔnəl.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Lo aa go-tɨ, Pol ɔw sə-ji natɨ rɔ Jakɨ-tɨ, lo kɨ́ ꞌngatɔ́gɨ-je lay ya ꞌkəw-na̰ titɨ tɔ.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Lokɨ Pol ra-dé lapiya ngà rəmə, né-je kɨ́ Lubə ra dan dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al kɨ̀ takul kullə liə lé, ḛ ɔr-dé poy-é kɨ̀ bar-é bar-é.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Lokɨ dꞌoo ta-je liə kin bè lé, dḛ dꞌɔsɨ gajɨ Lubə, ɓá go-tɨ dꞌidə Pol ꞌpanè: «Ngonkɔ̰-ji kɨ́ majɨ, ꞌoo jipɨ-je ɓudɔgɨ dɔgɨ lo n̰a̰ ya dꞌadɨ mḛḛ-dé Jeju rəm, lay lə-dé ya dꞌa̰ dɔ ndukun-tɨ lə Moiyijɨ kɨ̀ rɔ-dé kɨ́ tungə pilingɨ rəm.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Ya rəmə, dow-je dꞌidə-dé ta kɨ́ dɔ-i-tɨ ꞌpanè: Néndó lə-i ɔsɨ jipɨ-je lay kɨ́ dꞌisɨ dan dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al kadɨ ꞌtəl gidɨ-dé dꞌadɨ ndukun lə Moiyijɨ rəm, kadɨ dꞌijə ganjangɨ ngan-dé-je al rəm, ɓá kadɨ ꞌtəl rɔ-dé go nékoɓe-tɨ lə jipɨ-je lé al rəm tɔ.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Ngà jꞌa rai ban wa? Kdɔ ta kɨ́ rá-tɨ ya kàrè [lokɨ kosɨ dow-je dꞌa kəw-na̰ lé] dꞌa koo kɨ́ i ꞌree nè ya ə́n.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Beɓa ꞌra nè kɨ́ jꞌa kidə-i kin. Dingəm-je sɔ kɨ́ dꞌun mindɨ-dé dɔ né madɨ-tɨ dꞌadɨ Lubə dꞌisɨ dan-ji-tɨ nè.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Ɔr-dé go-i-tɨ, ə ꞌra nékoɓe kɨ́ sɔbɨ dɔ kaa rɔ njay lə-i rəm, kɨ́ sɔbɨ dɔ kaa rɔ njay lə-dé rəm, ɓá ugə dɔ-dé adɨ ꞌndisə dɔ-dé rəm tɔ. Bè kdɔ kadɨ dow-je lay ꞌgə kɨ́ ta-je kɨ́ dɔ-i-tɨ kɨ́ ɔw mbuu kinlé, to ta-je kɨ́ kare rəm, ɓá kadɨ ꞌgə kɨ́ i lé, ya kàrè ꞌtəl rɔ-i go ndukun-tɨ lə Moiyijɨ majɨ rəm tɔ.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Ngà kɨ́ sɔbɨ dɔ jipɨ-je al kɨ́ dꞌadɨ mḛḛ-dé Jeju lé, jꞌndàngɨ mbete jꞌadɨ-dé jꞌidə-dé-né kadɨ da̰-je kɨ́ dow-je ꞌtɔl ꞌpole-né magɨ-je lé, dꞌa kuso al rəm, kadɨ dꞌa kuso məsɨ da̰ al rəm, dꞌa kuso da̰ kɨ́ oy yo kuburu al rəm, ɓá kadɨ dꞌɔgɨ rɔ-dé ra kaya rəm tɔ.»
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 Lo aa go-tɨ, Pol ɔr dingəm-je kɨ́ sɔ lé ɔw sə-dé, adɨ ḛ rəm, dḛ rəm ya dꞌaa rɔ-dé ngá ɓá, ḛ ɔw takəy-tɨ lə Lubə, kdɔ kidə njégugné-je, ndɔ kɨ́ gin kaa rɔ lə-dé à gangɨ-né, kadɨ ná̰-ná̰ dan-dé-tɨ ree kɨ̀ kadkare liə adɨ Lubə.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Lokɨ nà̰y n̰a̰ al kadɨ ndɔ kɨ́ siri lé goto rəmə, jipɨ-je kɨ́ dan-tɨ-je kɨ́ dꞌḭ dɔnangɨ Aji-tɨ dꞌoo Pol mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə lé, dḛ ꞌsulə kosɨ dow-je adɨ dꞌuwə-é.
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 Ə ꞌtur kəə ꞌpanè: «Sə̰i Israyel-je, reei ori kàdɨ̀-ji ɓoo! Yən, dingəm kɨ́ njèndó né dow-je lay ya kɨ̀ lo-lo, pa-né ta kɨ́ majɨ al majɨ al dɔ Israyel-je-tɨ rəm, dɔ ndukun-tɨ lə Moiyijɨ rəm, ɓá dɔ kəy-tɨ lə Lubə kin rəm lé, ḛ ə a̰ an. Ḛ ɔw mbing ya ree kɨ̀ dow-je kɨ́ ꞌto grɛkɨ-je mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə. Ḛ ra lo kɨ́ aa njay kin kɨ lo kɨ́ kɔgɨ kare.»
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Dḛ pa ta kin bè kdɔtalə Tropim kɨ́ to dow kɨ́ ɓebo Epɛjɨ-tɨ lé, dꞌoo-é kɨ̀ Pol mḛḛ ɓebo-tɨ. Beɓa ꞌgɨr kɨ́ Pol ɔw siə mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Dow-je kɨ́ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lay ya dꞌɔw dɔ-na̰-tɨ wúr wùr ə dow-je dꞌḭ kɨ̀ lo-lo ya tətɨ-na̰ yipɨ dꞌa̰y kɨ lo-é-tɨ. Dḛ dꞌuwə Pol mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə, ꞌndɔr-é dꞌɔw siə ndaa-tɨ rəmə, tajinatɨ nè ya dꞌutɨ tarəbɨ-je.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Lokɨ ꞌsangɨ kadɨ ꞌtɔl Pol lé, dow-je kɨ́ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lay ya dꞌɔw dɔ-na̰-tɨ wúr wùr adɨ ta-é usɨ mbi njèkun dɔ kutɨ asgar-je-tɨ kɨ́ ɓudɔgɨ.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Rəmə lo-é-tɨ nè ya, ḛ rəm, asgar-je rəm, ɓá njékun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓu ɓu, dꞌubə nangɨ dꞌḭ dꞌa̰y dꞌɔw kɨ rɔ dow-je-tɨ lé. Lokɨ dow-je kinlé, dꞌoo njèkun dɔ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ kin rəm, dꞌoo asgar-je rəm lé, ꞌtaa koo ta tində-tɨ kɨ́ dꞌa̰ ꞌtində Pol lé ngá.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Beɓa njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé, ɔtɨ kɨ rɔ Pol-tɨ uwə-é ə un ndu kadɨ dꞌilə-é sil gidɨ joo. Go-tɨ, ḛ dəjɨ ta panè: Dingəm kinlé to ná̰ wa? Ə ri ɓá ḛ ra wa?
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Ngà dan kosɨ dow-je-tɨ lé, dow-je kɨ́ ná̰-je ꞌtur kɔɔl ꞌpanè: Ḛ ra né kɨ́ bè kin. Rəmə dḛ kɨ́ dan-tɨ-je ꞌpanè: Ḛ ra né kɨ́ bè kin tɔ. Ta-je kɨ́ ꞌpa yó-je kɨ nè-je kinlé, ra adɨ ta kɨ́ njururu bè ya njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé, ingə al. Beɓa ḛ un ndu kadɨ dꞌɔw kɨ̀ Pol mḛḛ ndògɨ bɔr-tɨ lə-dé.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Lokɨ Pol ree tḛḛ ɗigɨ lo njiyə-je-tɨ lé, asgar-je dꞌun-né nɔngɨ taá, kdɔtalə kosɨ dow-je dꞌɔw siə pɨr-pɨr pɨr-pɨr.
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 Kosɨ dow-je ya dꞌul-na̰ go-é-tɨ mbuu, kɨ̀ kəə ta-dé-tɨ taá-taá ꞌpanè: «Adɨ jꞌtɔli-é kɨ tɔl ya!»
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Lokɨ dꞌɔw kadɨ Pol andɨ lo-tɨ lə asgar-je lé rəmə, ḛ dəjɨ njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé panè: «Se i a kadɨ-m tarəbɨ kadɨ mꞌpa ta káre wa?» Beɓa ḛ dəjɨ-é panè: «I ꞌgə ta Grɛkɨ wa?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 I lé ꞌto dow kɨ́ dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ, kɨ́ ngɔsnè ya ɓəy ə́ ɔy bɔkaya-je ɓudɔgɨ lo sɔ ɔw sə-dé diləlo-tɨ, sulə-dé kadɨ ꞌra dɔnga̰ lé al wa?»
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Pol panè: «Ma̰ mꞌto jipɨ kɨ́ dꞌojɨ-m ɓebo Tarsɨ-tɨ, dɔnangɨ Silisi-tɨ, mꞌto ngon njèɓe kɨ́ ɓebo-tɨ kɨ́ ri-é ɓa n̰a̰. Kɔgri ya, adɨ-m tarəbɨ mꞌpa ta mꞌadɨ kosɨ dow-je.»
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 Njèkun dɔ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé, in̰ə tarəbɨ adɨ-é. Beɓa Pol al dɔ ɗigɨ lo njiyə-je-tɨ yəkɨ ji-é ta dow-je-tɨ, adɨ lo tò ndingɨ, ngá ɓá pa sə-dé ta kɨ̀ ta əbrə panè:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.