Atos 21
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ACF
1 Lokɨ jꞌin̰ə-na̰ sə-dé ngá rəmə, jḛ jꞌal mḛḛ bato-tɨ, jꞌɔw njururu mḛḛ ɓebo Kosɨ-tɨ. Lo aa go-tɨ, jꞌɔw Rodɛsɨ kɨ́ to dɔnangɨ kɨ́ tò dan ba-tɨ, ngá ɓá jꞌḭ tin jꞌɔw mḛḛ ɓebo Patara-tɨ.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito, e chegamos a Cós, e no dia seguinte a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Lokɨ jꞌingə bato madɨ kɨ́ isɨ ɔw mḛḛ ɓebo Penisi-tɨ lé, jḛ jꞌal mḛḛ-é-tɨ jꞌɔw.
2 E, achando um navio, que ia para a Fenícia, embarcamos nele, e partimos.
3 Beɓa lokɨ jꞌɔw jꞌtḛḛ ngɔsi kɨ̀ dɔnangɨ Siprə-tɨ kɨ́ tò dan ba-tɨ rəmə, jꞌin̰ə ɓe lé dɔji gəl, ə jꞌɔw dɔ-ji kɨ dɔnangɨ Siri-tɨ bè. Ə jꞌɔw jꞌur nangɨ ɓebo Tir-tɨ, kɨ́ to lo kɨ́ tò kadɨ dꞌa kɔr né-je kɨ́ mḛḛ bato-tɨ nangɨ titɨ.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Lokɨ jꞌingə njéndó né-je lo-é-tɨ kinlé, jḛ jꞌisɨ sə-dé ndɔ siri. Ndil kɨ́ aa njay ɔsɨ-dé, adɨ dꞌidə Pol kadɨ ɔw mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ al.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles pelo Espírito diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Bè ya kàrè lokɨ ndɔ kisɨ-ji rɔ-dé-tɨ tingə ngá lé, jḛ jꞌusɨ dɔrəbɨ-tɨ. Rəmə dḛ kɨ̀ ne-dé-je kɨ̀ ngan-dé-je lay ya ꞌdan-ji ꞌree sə-ji njal gidɨ ɓebo-tɨ. Jḛ jꞌɔsɨ məkəjɨ-ji nangɨ ngangɨ ba-tɨ, jꞌpa ta kɨ̀ Lubə.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos, e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, com suas mulheres e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Go-tɨ, jꞌra-na̰ lapiya ɓəy ngá ɓá, jḛ jꞌal mḛḛ bato-tɨ lé, ə njédan-ji-je lé kàrè ꞌtəl kɨ ɓee-je lə-dé gogɨ tɔ.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para suas casas.
7 Lokɨ jꞌin̰ə rəbɨ kɨ́ mani lé, jꞌḭ ɓebo Tir-tɨ jꞌɔw ɓebo Tolemayisɨ-tɨ. Jꞌra lapiya njékadmḛḛ-je kɨ́ dꞌisɨ mḛḛ ɓebo-tɨ kinlé, ə jꞌisɨ sə-dé ndɔ káre.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Lo aa go-tɨ lé, jꞌɔw ɓebo Sejare-tɨ. Lokɨ jꞌtḛḛ Sejare lé, jꞌɔw ɓe lə Pilipɨ kɨ́ to njèkilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ, ə jꞌtò rɔ-é-tɨ. Pilipɨ lé, to kɨ́ káre dan dow-je-tɨ kɨ́ siri kɨ́ ndɔkɨ ꞌmbətɨ-dé mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ.
8 E no dia seguinte, partindo dali Paulo, e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesaréia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Ḛ ɔw kɨ̀ ngan-je kɨ́ dené sɔ kɨ́ ꞌtaa ngɔw al ə ꞌto njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ.
9 E tinha este quatro filhas virgens, que profetizavam.
10 Lokɨ jꞌisɨ tin asɨ ndɔ n̰a̰ lé, dow káre kɨ́ ri-é lə Agabusɨ kɨ́ to njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ, ḭ dɔnangɨ Jude-tɨ ree ingə-ji nɔ̰ɔ̰.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judéia um profeta, por nome Ágabo;
11 Rəmə ḛ un ndaá dɔɔ ɓədɨ lə Pol, dɔ-né ji-é kɨ̀ nja-é ḛ ya ə panè: «Yən, ta kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay pa ə́n: Dingəm kɨ́ ndaá dɔɔ ɓədɨ kin to kɨ́ ꞌliə lé, jipɨ-je dꞌa kuwə-é, tɔ́-é njim-njim ɓebo Jorijalḛm-tɨ tana̰ bè tɔ, ngá ɓá dꞌa kilə-é ji dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al.»
11 E, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo, e ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus em Jerusalém o homem de quem é esta cinta, e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Go ta-je-tɨ kinlé, jḛ kɨ̀ njékadmḛḛ-je kɨ́ Sejare jꞌnɔ̰ ta Pol-tɨ kadɨ ɔw mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ al.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos-lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Ngà Pol ilə-tɨ panè: «Kdɔ ri ə́ ꞌnɔ̰i ɔri-né tɔ́gɨ-m gogɨ bè wa? Ma̰ lé, mꞌisɨ dɔ nja-m-tɨ kdɔ kadɨ ꞌtɔ́-m njim-njim par al, ngà mꞌisɨ dɔ nja-m-tɨ kadɨ mꞌɔw mꞌoy ɓebo Jorijalḛm-tɨ kdɔ ta lə ꞌƁaɓe Jeju.»
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Lokɨ ḛ adɨ ta-je lə-ji kin ra kullə rɔ-é-tɨ al lé, jḛ jꞌa̰ dɔ-tɨ njángɨ al ya tɔ. Ngà jꞌpanè: «Kadɨ ꞌƁaɓe ɔjɨ ndigɨ liə!»
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor.
15 Go ndɔ-je-tɨ kinlé, lokɨ jꞌra go né-je lə-ji rəmə, jḛ jꞌɔw mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ.
15 E depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Njéndó né-je kɨ́ dan-tɨ-je kɨ́ ɓebo Sejare-tɨ kɨ́ dꞌisɨ dꞌɔw ɓebo Jorijalḛm-tɨ, dꞌɔw sə-ji tɔ. Dḛ dꞌɔw sə-ji adɨ jꞌtò rɔ Mɨnasɔ̰-tɨ kɨ́ to njéndó né kɨ́ kete low nṵ. Ḛ to dow kɨ́ dɔnangɨ Siprə-tɨ kɨ́ tò dan ba-tɨ.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesaréia, levando consigo um certo Mnasom, chíprio, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Lokɨ jꞌtḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, njékadmḛḛ-je dꞌuwə-ji kɨ rɔ-dé-tɨ kɨ̀ rɔnəl.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Lo aa go-tɨ, Pol ɔw sə-ji natɨ rɔ Jakɨ-tɨ, lo kɨ́ ꞌngatɔ́gɨ-je lay ya ꞌkəw-na̰ titɨ tɔ.
18 E no dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Lokɨ Pol ra-dé lapiya ngà rəmə, né-je kɨ́ Lubə ra dan dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al kɨ̀ takul kullə liə lé, ḛ ɔr-dé poy-é kɨ̀ bar-é bar-é.
19 E, havendo-os saudado, contou-lhes por miúdo o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Lokɨ dꞌoo ta-je liə kin bè lé, dḛ dꞌɔsɨ gajɨ Lubə, ɓá go-tɨ dꞌidə Pol ꞌpanè: «Ngonkɔ̰-ji kɨ́ majɨ, ꞌoo jipɨ-je ɓudɔgɨ dɔgɨ lo n̰a̰ ya dꞌadɨ mḛḛ-dé Jeju rəm, lay lə-dé ya dꞌa̰ dɔ ndukun-tɨ lə Moiyijɨ kɨ̀ rɔ-dé kɨ́ tungə pilingɨ rəm.
20 E, ouvindo-o eles, glorificaram ao Senhor, e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que crêem, e todos são zeladores da lei.
21 Ya rəmə, dow-je dꞌidə-dé ta kɨ́ dɔ-i-tɨ ꞌpanè: Néndó lə-i ɔsɨ jipɨ-je lay kɨ́ dꞌisɨ dan dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al kadɨ ꞌtəl gidɨ-dé dꞌadɨ ndukun lə Moiyijɨ rəm, kadɨ dꞌijə ganjangɨ ngan-dé-je al rəm, ɓá kadɨ ꞌtəl rɔ-dé go nékoɓe-tɨ lə jipɨ-je lé al rəm tɔ.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar seus filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Ngà jꞌa rai ban wa? Kdɔ ta kɨ́ rá-tɨ ya kàrè [lokɨ kosɨ dow-je dꞌa kəw-na̰ lé] dꞌa koo kɨ́ i ꞌree nè ya ə́n.
22 Que faremos pois? em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Beɓa ꞌra nè kɨ́ jꞌa kidə-i kin. Dingəm-je sɔ kɨ́ dꞌun mindɨ-dé dɔ né madɨ-tɨ dꞌadɨ Lubə dꞌisɨ dan-ji-tɨ nè.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: Temos quatro homens que fizeram voto.
24 Ɔr-dé go-i-tɨ, ə ꞌra nékoɓe kɨ́ sɔbɨ dɔ kaa rɔ njay lə-i rəm, kɨ́ sɔbɨ dɔ kaa rɔ njay lə-dé rəm, ɓá ugə dɔ-dé adɨ ꞌndisə dɔ-dé rəm tɔ. Bè kdɔ kadɨ dow-je lay ꞌgə kɨ́ ta-je kɨ́ dɔ-i-tɨ kɨ́ ɔw mbuu kinlé, to ta-je kɨ́ kare rəm, ɓá kadɨ ꞌgə kɨ́ i lé, ya kàrè ꞌtəl rɔ-i go ndukun-tɨ lə Moiyijɨ majɨ rəm tɔ.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Ngà kɨ́ sɔbɨ dɔ jipɨ-je al kɨ́ dꞌadɨ mḛḛ-dé Jeju lé, jꞌndàngɨ mbete jꞌadɨ-dé jꞌidə-dé-né kadɨ da̰-je kɨ́ dow-je ꞌtɔl ꞌpole-né magɨ-je lé, dꞌa kuso al rəm, kadɨ dꞌa kuso məsɨ da̰ al rəm, dꞌa kuso da̰ kɨ́ oy yo kuburu al rəm, ɓá kadɨ dꞌɔgɨ rɔ-dé ra kaya rəm tɔ.»
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito, e achado por bem, que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado e da fornicação.
26 Lo aa go-tɨ, Pol ɔr dingəm-je kɨ́ sɔ lé ɔw sə-dé, adɨ ḛ rəm, dḛ rəm ya dꞌaa rɔ-dé ngá ɓá, ḛ ɔw takəy-tɨ lə Lubə, kdɔ kidə njégugné-je, ndɔ kɨ́ gin kaa rɔ lə-dé à gangɨ-né, kadɨ ná̰-ná̰ dan-dé-tɨ ree kɨ̀ kadkare liə adɨ Lubə.
26 Então Paulo, tomando consigo aqueles homens, entrou no dia seguinte no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer por cada um deles a oferta.
27 Lokɨ nà̰y n̰a̰ al kadɨ ndɔ kɨ́ siri lé goto rəmə, jipɨ-je kɨ́ dan-tɨ-je kɨ́ dꞌḭ dɔnangɨ Aji-tɨ dꞌoo Pol mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə lé, dḛ ꞌsulə kosɨ dow-je adɨ dꞌuwə-é.
27 E quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Ə ꞌtur kəə ꞌpanè: «Sə̰i Israyel-je, reei ori kàdɨ̀-ji ɓoo! Yən, dingəm kɨ́ njèndó né dow-je lay ya kɨ̀ lo-lo, pa-né ta kɨ́ majɨ al majɨ al dɔ Israyel-je-tɨ rəm, dɔ ndukun-tɨ lə Moiyijɨ rəm, ɓá dɔ kəy-tɨ lə Lubə kin rəm lé, ḛ ə a̰ an. Ḛ ɔw mbing ya ree kɨ̀ dow-je kɨ́ ꞌto grɛkɨ-je mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə. Ḛ ra lo kɨ́ aa njay kin kɨ lo kɨ́ kɔgɨ kare.»
28 Clamando: Homens israelitas, acudi; este é o homem que por todas as partes ensina a todos contra o povo e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos, e profanou este santo lugar.
29 Dḛ pa ta kin bè kdɔtalə Tropim kɨ́ to dow kɨ́ ɓebo Epɛjɨ-tɨ lé, dꞌoo-é kɨ̀ Pol mḛḛ ɓebo-tɨ. Beɓa ꞌgɨr kɨ́ Pol ɔw siə mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Dow-je kɨ́ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lay ya dꞌɔw dɔ-na̰-tɨ wúr wùr ə dow-je dꞌḭ kɨ̀ lo-lo ya tətɨ-na̰ yipɨ dꞌa̰y kɨ lo-é-tɨ. Dḛ dꞌuwə Pol mḛḛ kəy-tɨ lə Lubə, ꞌndɔr-é dꞌɔw siə ndaa-tɨ rəmə, tajinatɨ nè ya dꞌutɨ tarəbɨ-je.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Lokɨ ꞌsangɨ kadɨ ꞌtɔl Pol lé, dow-je kɨ́ mḛḛ ɓebo Jorijalḛm-tɨ lay ya dꞌɔw dɔ-na̰-tɨ wúr wùr adɨ ta-é usɨ mbi njèkun dɔ kutɨ asgar-je-tɨ kɨ́ ɓudɔgɨ.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão;
32 Rəmə lo-é-tɨ nè ya, ḛ rəm, asgar-je rəm, ɓá njékun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓu ɓu, dꞌubə nangɨ dꞌḭ dꞌa̰y dꞌɔw kɨ rɔ dow-je-tɨ lé. Lokɨ dow-je kinlé, dꞌoo njèkun dɔ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ kin rəm, dꞌoo asgar-je rəm lé, ꞌtaa koo ta tində-tɨ kɨ́ dꞌa̰ ꞌtində Pol lé ngá.
32 O qual, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Beɓa njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé, ɔtɨ kɨ rɔ Pol-tɨ uwə-é ə un ndu kadɨ dꞌilə-é sil gidɨ joo. Go-tɨ, ḛ dəjɨ ta panè: Dingəm kinlé to ná̰ wa? Ə ri ɓá ḛ ra wa?
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Ngà dan kosɨ dow-je-tɨ lé, dow-je kɨ́ ná̰-je ꞌtur kɔɔl ꞌpanè: Ḛ ra né kɨ́ bè kin. Rəmə dḛ kɨ́ dan-tɨ-je ꞌpanè: Ḛ ra né kɨ́ bè kin tɔ. Ta-je kɨ́ ꞌpa yó-je kɨ nè-je kinlé, ra adɨ ta kɨ́ njururu bè ya njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé, ingə al. Beɓa ḛ un ndu kadɨ dꞌɔw kɨ̀ Pol mḛḛ ndògɨ bɔr-tɨ lə-dé.
34 E na multidão uns clamavam de uma maneira, outros de outra; mas, como nada podia saber ao certo, por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Lokɨ Pol ree tḛḛ ɗigɨ lo njiyə-je-tɨ lé, asgar-je dꞌun-né nɔngɨ taá, kdɔtalə kosɨ dow-je dꞌɔw siə pɨr-pɨr pɨr-pɨr.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão.
36 Kosɨ dow-je ya dꞌul-na̰ go-é-tɨ mbuu, kɨ̀ kəə ta-dé-tɨ taá-taá ꞌpanè: «Adɨ jꞌtɔli-é kɨ tɔl ya!»
36 Porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Lokɨ dꞌɔw kadɨ Pol andɨ lo-tɨ lə asgar-je lé rəmə, ḛ dəjɨ njèkun dɔ kutɨ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé panè: «Se i a kadɨ-m tarəbɨ kadɨ mꞌpa ta káre wa?» Beɓa ḛ dəjɨ-é panè: «I ꞌgə ta Grɛkɨ wa?
37 E, quando iam a introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 I lé ꞌto dow kɨ́ dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ, kɨ́ ngɔsnè ya ɓəy ə́ ɔy bɔkaya-je ɓudɔgɨ lo sɔ ɔw sə-dé diləlo-tɨ, sulə-dé kadɨ ꞌra dɔnga̰ lé al wa?»
38 Não és tu porventura aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pol panè: «Ma̰ mꞌto jipɨ kɨ́ dꞌojɨ-m ɓebo Tarsɨ-tɨ, dɔnangɨ Silisi-tɨ, mꞌto ngon njèɓe kɨ́ ɓebo-tɨ kɨ́ ri-é ɓa n̰a̰. Kɔgri ya, adɨ-m tarəbɨ mꞌpa ta mꞌadɨ kosɨ dow-je.»
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade que sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Njèkun dɔ asgar-je kɨ́ ɓudɔgɨ lé, in̰ə tarəbɨ adɨ-é. Beɓa Pol al dɔ ɗigɨ lo njiyə-je-tɨ yəkɨ ji-é ta dow-je-tɨ, adɨ lo tò ndingɨ, ngá ɓá pa sə-dé ta kɨ̀ ta əbrə panè:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.