Atos 13
Ta lə Lubə Kunmindɨ kɨ́ Sigɨ (MGE) vs ARA
1 Dan njékəwna̰-je-tɨ kɨ́ ɓebo Antiosɨ-tɨ lé, njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ, kɨ̀ njéndó dow-je ndukun-je kɨ́ dꞌisɨ mbunə̰-dé-tɨ ə́n: Barnabasɨ rəm, Simiyɔ̰ kɨ́ ꞌɓa-é dow kɨ́ ndul rəm, Lusiyusɨ kɨ́ ɓebo Sirḛn-tɨ rəm, Manayḛn kɨ́ dꞌutɨ-é natɨ kɨ̀ Erodɨ kɨ́ njèkɔ̰ɓe rəm, ɓá Sol rəm tɔ.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé, Simeão, por sobrenome Níger, Lúcio de Cirene, Manaém, colaço de Herodes, o tetrarca, e Saulo.
2 Beɓa ndɔ káre bè kɨ́ dꞌisɨ ꞌpole ꞌƁaɓe ɓá dꞌɔgɨ rɔ-dé nékuso kɨ̀ man ka̰y dꞌisɨ ꞌpa ta kɨ̀ Lubə lé, Ndil kɨ́ aa njay idə-dé panè: «Ɔri Barnabasɨ-je kɨ̀ Sol indəi-dé tagay adi-mi, kdɔ kullə kɨ́ mꞌɓa-dé kdɔ lé.»
2 E, servindo eles ao Senhor e jejuando, disse o Espírito Santo: Separai-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Lokɨ dꞌɔgɨ rɔ-dé nékuso kɨ̀ man ka̰y ꞌpa ta kɨ̀ Lubə lé, dḛ dꞌində ji-dé dɔ-dé-tɨ ɓá dꞌin̰ə-dé kadɨ dꞌɔw.
3 Então, jejuando, e orando, e impondo sobre eles as mãos, os despediram.
4 Ndil kɨ́ aa njay ulə Barnabasɨ-je kɨ̀ Sol adɨ dꞌɔw Selesi-tɨ ngá ɓá dꞌal bato dꞌɔw dɔnangɨ Siprə-tɨ.
4 Enviados, pois, pelo Espírito Santo, desceram a Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Ngà lokɨ ꞌtḛḛ ɓebo Salamin-tɨ lé, dḛ ꞌpa ta lə Lubə mḛḛ kəykəwna̰-je-tɨ lə jipɨ-je. Ngonnjèkullə lə-dé Ja̰ Markɨ ɔw sə-dé natɨ.
5 Chegados a Salamina, anunciavam a palavra de Deus nas sinagogas judaicas; tinham também João como auxiliar.
6 Lokɨ dꞌində dɔnangɨ Siprə kɨ́ tò dan ba-tɨ ꞌgangɨ lé, dꞌɔw njal ɓebo Paposɨ-tɨ. Lo kin-tɨ lé, dꞌingə mbəli káre kɨ́ ꞌɓa-é Bar Jeju. Ḛ to jipɨ ə oo rɔ-é kɨ njèpata kɨ́ ta Lubə-tɨ rəm,
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, mágico, falso profeta, de nome Barjesus,
7 ɓá to njèkisɨ dɔ ji Gubərnər-tɨ kɨ́ ri-é lə Sɛrjiyusɨ Polusɨ kɨ́ to dingəm kɨ́ njènégə rəm. Gubərnər lé, adɨ ꞌɓa Barnabasɨ-je kɨ̀ Sol kdɔ ḛ ndigɨ koo ta lə Lubə.
7 o qual estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era homem inteligente. Este, tendo chamado Barnabé e Saulo, diligenciava para ouvir a palavra de Deus.
8 Ngà dow káre bè kɨ̀ to mbəli, ri-é lə Elimasɨ kɨ̀ ta grɛkɨ, ɓá ndigɨ al, adɨ ḛ sangɨ kadɨ nꞌtəl dɔ gubərnər dɔ kadmḛḛ-tɨ liə.
8 Mas opunha-se-lhes Elimas, o mágico (porque assim se interpreta o seu nome), procurando afastar da fé o procônsul.
9 Beɓa Sol kɨ́ ꞌɓa-é Pol kɨ́ Ndil kɨ́ aa njay rusɨ mḛḛ-é lé oo-é ngətɨ-ngətɨ,
9 Todavia, Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, fixando nele os olhos, disse:
10 ɓá idə-é panè: «I dingəm kɨ́ kədɨ ta kɨ̀ né ra kɨ́ go rəbɨ-é-tɨ al ya rusɨ mḛḛ-i, i ngon lə Sú, njèkɔsɨ ta né-je lay kɨ́ to né kɨ́ njururu. I lé, ndɔ kɨ́ rá-tɨ ɓá ꞌa taakoo ta tujɨ kɔjra-je-tɨ lə ꞌƁaɓe kɨ́ to kɔjra-je kɨ́ njururu kinlé wa?
10 Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a malícia, inimigo de toda a justiça, não cessarás de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Yən, kɨ́ ngɔsnè-tɨ kin ya, ꞌƁaɓe à kində-i kɔjɨ-i ə kəm-i à tɔɔ, adɨ ꞌa koo ndógɨ kàdɨ̀ al ya dɔkaglo asɨ tatɨ.» Beɓa tajinatɨ nè ya lo ndul kəm Elimasɨ-tɨ ndḭ-ndḭ, adɨ mam lo ba-ba sangɨ-né dow kadɨ ndɔr-é.
11 Pois, agora, eis aí está sobre ti a mão do Senhor, e ficarás cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridade, e, andando à roda, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Lokɨ Gubərnər oo né kɨ́ ra-né kinlé rəmə, adɨ mḛḛ-é, kdɔtalə néndó kɨ́ sɔbɨ dɔ ꞌƁaɓe lé, ɔr ndil-é.
12 Então, o procônsul, vendo o que sucedera, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pol kɨ̀ madkullə-je liə dꞌal mḛḛ bato-tɨ kɨ́ ɓebo Paposɨ-tɨ, dꞌɔw ɓebo Pɛrje-tɨ kɨ́ tò dɔnangɨ-tɨ kɨ́ Pampili. Ja̰ tusɨ-dé in̰ə-dé lo-é-tɨ kin, ə təl ɔw ɓebo Jorijalḛm-tɨ gogɨ.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros dirigiram-se a Perge da Panfília. João, porém, apartando-se deles, voltou para Jerusalém.
14 Dḛ dꞌḭ ɓebo Pɛrje-tɨ, dꞌɔw ɓebo Antiosɨ-tɨ kɨ́ tò dɔnangɨ Pisidi-tɨ. Rəmə dꞌɔw kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je ndɔ taakoo-tɨ lə jipɨ-je ə dꞌisɨ lo-é-tɨ nɔ̰ɔ̰.
14 Mas eles, atravessando de Perge para a Antioquia da Pisídia, indo num sábado à sinagoga, assentaram-se.
15 Lokɨ ꞌndó mbete ndukun lə Moiyijɨ rəm, ɓá ꞌndó mbete lə njépata kɨ́ ta Lubə-tɨ rəm lé, njékun dɔ kəykəwna̰ lə jipɨ-je dꞌulə kulə dꞌidə Pol-je ꞌpanè: «Ngankɔ̰-ji-je, kinə ɔwi kɨ̀ ta madɨ kdɔ kadɨ uləi-né dingəm mḛḛ njékəwna̰-je-tɨ rəmə, tarəbɨ tò tagɨ kadɨ ꞌpai.»
15 Depois da leitura da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: Irmãos, se tendes alguma palavra de exortação para o povo, dizei-a.
16 Beɓa Pol ḭ taá yəkɨ ji-é adɨ dꞌisɨ selele ɓá panè: «Sə̰i Israyel-je rəm, sə̰i kɨ́ ꞌɓəli Lubə rəm, ꞌyəli mbi-si ooi-né ta lə-m!
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: Varões israelitas e vós outros que também temeis a Deus, ouvi.
17 Lubə lə gin dow-je lə-ji kɨ́ ꞌto Israyel-je mbətɨ ka-ji-je. Ḛ adɨ kɔr-dé usɨ dɔ madɨ-é-tɨ, lokɨ dꞌisɨ-né ɓe mba-tɨ dɔnangɨ Ejiptɨ-tɨ, ɓá adɨ-dé ꞌtḛḛ kɔgɨ dɔnangɨ-tɨ kinlé kɨ̀ takul tɔ́gɨ-é kɨ́ n̰a̰.
17 O Deus deste povo de Israel escolheu nossos pais e exaltou o povo durante sua peregrinação na terra do Egito, donde os tirou com braço poderoso;
18 Ḛ ul-dé asɨ ɓal kɔrsɔ diləlo-tɨ.
18 e suportou-lhes os maus costumes por cerca de quarenta anos no deserto;
19 Ɓəy ɓá ḛ tɔɔ ko gin dow-je siri dɔnangɨ Kana̰-tɨ ə təl kɨ̀ dɔnangɨ lə-dé adɨ dow-je liə néndubə-tɨ.
19 e, havendo destruído sete nações na terra de Canaã, deu-lhes essa terra por herança,
20 Né-je kin lay lé, ra né asɨ ɓal ɓusɔ kɨ̀ kɔrmḭ je bè.»
20 vencidos cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disto, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Ngá ɓá dḛ ꞌdəjɨ ngar, ɓá Lubə adɨ-dé Saul kɨ́ ngon lə Kisɨ kɨ́ to kɨ́ gin kojɨ-tɨ lə Benjamḛ adɨ ɔ̰̀ ɓe dɔ-dé-tɨ ɓal kɔrsɔ.
21 Então, eles pediram um rei, e Deus lhes deparou Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto pelo espaço de quarenta anos.
22 Ngà go-tɨ gogɨ, lokɨ Lubə mbatɨ Saul lé, ḛ adɨ Dabidɨ to ngar lə-dé. Ta kɨ́ Lubə pa dɔ Dabidɨ-tɨ ə́n: “Ma̰ mꞌingə Dabidɨ, ngon lə Jese, kɨ dow kɨ́ mḛḛ-m ndigɨ, ḛ à ra né-je lay kɨ́ mḛḛ-m ndigɨ.”
22 E, tendo tirado a este, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.
23 Gin ka-tɨ lə Dabidɨ lé, ɓá Lubə adɨ dꞌojɨ Jeju kɨ́ to njèkajɨ Israyel-je, titɨ kɨ́ ḛ un-né mindɨ-é kete lé.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, trouxe Deus a Israel o Salvador, que é Jesus,
24 Kete nɔ̰̀ ree Jeju-tɨ lé, Ja̰ ilə mbḛ adɨ gin Israyel-je lay kadɨ ꞌra batḛm kdɔ kadɨ tɔjɨ kin̰ə kɨ́ dꞌin̰ə panjiyə-dé-je kɨ́ majɨ al kɔgɨ.
24 havendo João, primeiro, pregado a todo o povo de Israel, antes da manifestação dele, batismo de arrependimento.
25 Ngà dɔkaglo-tɨ kɨ́ Ja̰ tɔl ta kullə liə lé, ḛ panè: “Mꞌto dow kɨ́ sə̰i ꞌngəbi-é kinlé al. Ooi bè, ḛ kɨ́ à ree go-m-tɨ lé, kulə saba kɨ́ nja-é-tɨ ya kàrè mꞌtuwə kadɨ mꞌtutɨ al.”»
25 Mas, ao completar João a sua carreira, dizia: Não sou quem supondes; mas após mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desatar as sandálias.
26 «Ngankɔ̰-m-je, sə̰i kɨ́ ꞌtoi nganka Abrakam rəm, dḛ kɨ́ dan-si-tɨ nè kɨ́ ꞌɓəl Lubə rəm lé, jə̰i ya ɓá ta kajɨ kinlé sɔbɨ dɔ-ji.
26 Irmãos, descendência de Abraão e vós outros os que temeis a Deus, a nós nos foi enviada a palavra desta salvação.
27 Kdɔ dow-je kɨ́ ɓebo Jorijalḛm-tɨ kɨ̀ ꞌboy-je lə-dé lé, ꞌgə Jeju al rəm, ɓá ta-je lə njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ kɨ́ dow-je ꞌndó kɨ̀ ndɔ taakoo-je lə jipɨ-je lay-lay kinlé kàrè ꞌgə mḛḛ-é al rəm tɔ. Ta kɨ́ dḛ ꞌgangɨ dɔ Jeju-tɨ kin, dḛ ꞌra dꞌadɨ ta-je lay kinlé né-é ra-né né tɔ.
27 Pois os que habitavam em Jerusalém e as suas autoridades, não conhecendo Jesus nem os ensinos dos profetas que se leem todos os sábados, quando o condenaram, cumpriram as profecias;
28 Dḛ dꞌingə ta kɨ́ asɨ koy-é al, ya ꞌdəjɨ Pilatɨ kadɨ adɨ ꞌtɔl-é.
28 e, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Ngà lokɨ dḛ ꞌra siə né-je lay kɨ́ ꞌndàngɨ mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ aa njay sɔbɨ-né dɔ-é lé, dḛ dꞌɔr-é kagdəsɨ-tɨ dꞌɔw ꞌdubɨ-é.
29 Depois de cumprirem tudo o que a respeito dele estava escrito, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Ngà Lubə adɨ-é tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos;
31 Dḛ kɨ́ dꞌḭ siə dɔnangɨ Galile-tɨ ꞌdan-é dꞌɔw siə ɓebo Jorijalḛm-tɨ lé, ḛ tḛḛ sə-dé busɨ-busɨ ya asɨ ndɔ n̰a̰. Dḛ lé ɓá ɓone bè ꞌtəl ꞌto njépata-je liə kadɨ dow-je kɨ́ to Israyel-je.»
31 e foi visto muitos dias pelos que, com ele, subiram da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas perante o povo.
32 «Jḛ kàrè, jꞌree jꞌilə mbḛ Poyta kɨ́ Majɨ kinlé jꞌadɨ-si jꞌpanè: Kunmindɨ kɨ́ Lubə un adɨ ka-ji-je lé,
32 Nós vos anunciamos o evangelho da promessa feita a nossos pais,
33 ḛ adɨ né-é ra né dɔ-ji-tɨ, jə̰i nganka-dé-je, kɨ̀ takul tɔsɨ kɨ́ ḛ adɨ Jeju tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ, titɨ kɨ́ ꞌndàngɨ-né ta-é mḛḛ mbete Pa-je-tɨ lo kɔr-é-tɨ kɨ́ joo ꞌpanè:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando a Jesus, como também está escrito no Salmo segundo: Tu és meu Filho, eu, hoje, te gerei.
34 «Tɔsɨ kɨ́ Lubə adɨ Jeju tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ lé, ḛ adɨ-é tḛḛ kdɔ kadɨ ndum gogɨ al ngá lé ɓá pa-né panè:
34 E, que Deus o ressuscitou dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, desta maneira o disse: E cumprirei a vosso favor as santas e fiéis promessas feitas a Davi.
35 «Gin-é kin ɓá Lubə pa-né mḛḛ mbete-tɨ kɨ́ rangɨ ɓəy panè:
35 Por isso, também diz em outro Salmo: Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.
36 «Dabidɨ lé, lokɨ ḛ ra kullə kaglo-tɨ liə tɔl-né ta kɔjra-je lə Lubə lé, oy adɨ ꞌdubɨ-é mbɔ́ ka-é-je-tɨ ə ḛ ndum.
36 Porque, na verdade, tendo Davi servido à sua própria geração, conforme o desígnio de Deus, adormeceu, foi para junto de seus pais e viu corrupção.
37 Ngà ḛ kɨ́ Lubə adɨ-é tɔsɨ ndəl ində lo tḛḛ lé, ndum al.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 Beɓa ngankɔ̰-m-je, kadɨ ꞌgəi majɨ, to takul Jeju lé ɓá jꞌilə-né mbḛ kin̰ə go majal-je lə-si kɔgɨ
38 Tomai, pois, irmãos, conhecimento de que se vos anuncia remissão de pecados por intermédio deste;
39 rəm, ɓá né-je lay kɨ́ ndukun lə Moiyijɨ asɨ kɔr ta-é dɔ-si-tɨ al lé, ná̰-ná̰ kɨ́ adɨ mḛḛ-é Jeju lé, ta-é ɔr dɔ-é-tɨ kɔgɨ lay rəm tɔ.
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vós não pudestes ser justificados pela lei de Moisés.
40 Beɓa ooi go rɔ-si majɨ, kadɨ né-je kɨ́ njépata-je kɨ́ ta Lubə-tɨ ꞌpa dꞌadɨ-si kinlé tḛḛ dɔ-si-tɨ al. Dḛ ꞌpanè:
40 Notai, pois, que não vos sobrevenha o que está dito nos profetas:
41 “Ooi majɨ, sə̰i njénədɨ dow-je, adi ndil-si tḛḛ sa̰y ə igi yɔm.
41 Vede, ó desprezadores, maravilhai-vos e desvanecei, porque eu realizo, em vossos dias, obra tal que não crereis se alguém vo-la contar.
42 Ngà lokɨ Pol-je kɨ̀ Barnabasɨ ꞌtḛḛ kəykəwna̰-tɨ lə jipɨ-je lé, ꞌdəjɨ-dé kadɨ ꞌtəl ꞌree kɨ̀ ndɔ taakoo kɨ́ gogɨ rangɨ kadɨ ꞌpa ga̰ ta kinlé, dꞌadɨ-dé ɓəy.
42 Ao saírem eles, rogaram-lhes que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Ngà go kəw-na̰-tɨ lé, jipɨ-je kɨ̀ jipɨ təl-je kɨ́ ꞌto njékilə kujɨ dɔ Lubə-tɨ n̰a̰ ya dꞌun go Pol-je kɨ̀ Barnabasɨ. Pol-je lé, dꞌɔjɨ sə-dé ta rəm, ɓá dꞌulə dingəm mḛḛ-dé-tɨ, kdɔ kadɨ ramajɨ lə Lubə lé, dꞌoy go-tɨ rigɨ-rigɨ ya.
43 Despedida a sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando-lhes, os persuadiam a perseverar na graça de Deus.
44 Ndɔ taakoo-tɨ kɨ́ gogɨ rangɨ lé, dow-je kɨ́ mḛḛ ɓebo-tɨ ꞌkəw-na̰ n̰a̰ ya kdɔ koo ta lə Lubə, adɨ ndəgɨ dow-je nà̰y n̰a̰ al.
44 No sábado seguinte, afluiu quase toda a cidade para ouvir a palavra de Deus.
45 Ngà lokɨ jipɨ-je dꞌoo kosɨ dow-je kin bè lé, jangɨ ra-dé n̰a̰ adɨ ꞌpa takɔbɨ kɨ̀ Pol ꞌmbatɨ-né ta liə.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, tomaram-se de inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 Beɓa Pol-je kɨ̀ Barnabasɨ dꞌidə-dé ta kɨ̀ mḛḛnda ka̰y ꞌpanè: «Ooi bè, sə̰i ɓá lé, tò kdɔ kadɨ tokɨ pa ta lə Lubə kadɨ-si kete mɔkɨ. Ngà kɔsɨ kɨ́ sə̰i ɔsi ta lé ngərəngɨ ə sə̰i ya ooi rɔ-si kɨ dow-je kɨ́ ꞌtuwə kiskəm kɨ́ sartagangɨ kin al ngá lé, ɓá jḛ jꞌtəl-né kəm-ji rɔ dow-je-tɨ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al tin.
46 Então, Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: Cumpria que a vós outros, em primeiro lugar, fosse pregada a palavra de Deus; mas, posto que a rejeitais e a vós mesmos vos julgais indignos da vida eterna, eis aí que nos volvemos para os gentios.
47 Beɓa né kɨ́ ꞌƁaɓe un ndu dɔ-tɨ kadɨ jꞌra ə́n:
47 Porque o Senhor assim no-lo determinou: Eu te constituí para luz dos gentios, a fim de que sejas para salvação até aos confins da terra.
48 Ngà lokɨ dḛ kɨ́ ꞌto jipɨ-je al, dꞌoo ta kinlé, rɔ-dé nəl-dé adɨ ꞌpitɨ ta lə ꞌƁaɓe Lubə. Dḛ kɨ́ kiskəm kɨ́ sartagangɨ tò kdɔ ta lə-dé lé, ꞌtəl njékadmḛḛ-je.
48 Os gentios, ouvindo isto, regozijavam-se e glorificavam a palavra do Senhor, e creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Beɓa ta lə ꞌƁaɓe sane kɨ̀ go dɔnangɨ lə-dé kin lay.
49 E divulgava-se a palavra do Senhor por toda aquela região.
50 Ngà jipɨ-je ꞌsulə dené-je kɨ́ ꞌto jipɨ təl-je kɨ́ ꞌto dow-je kɨ́ boy-boy rəm, ꞌsulə dow-je kɨ́ boy-boy kɨ́ mḛḛ ɓebo-tɨ adɨ dꞌulə kəm Pol-je kɨ̀ Barnabasɨ ndoo, ɓá ꞌtubə-dé kɔgɨ dɔnangɨ-tɨ lə-dé rəm tɔ.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 Beɓa Pol-je kɨ̀ Barnabasɨ ꞌtində kodɨ kɨ́ nja-dé-tɨ kɨ dɔ-dé-tɨ ə dꞌɔtɨ dꞌɔw ɓebo Ikoniyɔm-tɨ.
51 E estes, sacudindo contra aqueles o pó dos pés, partiram para Icônio.
52 Ngà njéndó né-je kɨ́ mḛḛ ɓebo Antiosɨ-tɨ lé, rɔ-dé nəl-dé n̰a̰ rəm, ɓá Ndil kɨ́ aa njay rusɨ mḛḛ-dé rəm tɔ.
52 Os discípulos, porém, transbordavam de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.