2 Coríntios 7
Diosta nooki yorem nokpo (MFY) vs NVI
1 Én entok emëe nakhuame, jukaï bobithuamta jípureka, takahuat entok espiritut chïcha machik itot ayukamta bétanate ito tüterianake, juka Diosta béchïbo jíba santosi jíapsihuamtate yúmalasi jípunake, Diosta majhuëka ä yörihuäpo.
1 Amados, visto que temos essas promessas, purifiquemo-nos de tudo o que contamina o corpo e o espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Tü ehuäpem itom mabeta: bueïtukte kaa türik kaabetau yáala, kaabetate juënaku au nasontetuak, entokte kaabeta baïtaula.
2 Concedam-nos lugar no coração de vocês. A ninguém prejudicamos, a ninguém causamos dano, a ninguém exploramos.
3 Kanne bettek enchimmeu nok báreka nooka; bueïtukne bannataka béja enchim ä tejhuasula, ín jiápsipo enchim ín jípurëhui itom jiápsäpo entok itom nau kókköpo.
3 Não digo isso para condená-los; já lhes disse que vocês estão em nosso coração para juntos morrermos ou vivermos.
4 Kanne tihueka enchimmeu huitti nooka. Entokne enchim bétana tüisi buere al‑leiya, jíapsi yejtehuamtane yúmalasi jípure, entokne yúmalasi ä jípure juka al‑lehuamta, jiokot anhuäpo junne.
4 Tenho grande confiança em vocês, e de vocês tenho muito orgulho. Sinto-me bastante encorajado; minha alegria transborda em todas as tribulações.
5 Bueïtuk Macedonia buiaräu yajaka naateka, itom takahua kaa jimyoreriata jípurek, ál-late simeku jiokot eetuasuahuak, päkutana bétana nau nassuahuäpo entok huaijhua bétana entok majhuëka jiokot aaney.
5 Pois, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum descanso, mas fomos atribulados de toda forma: conflitos externos, temores internos.
6 Të Dios jume jiokot eäka ä bétuk emo nüyeme jíapsi yechame, itom jíapsi yetchak Titota itou yepsako.
6 Deus, porém, que consola os abatidos, consolou-nos com a chegada de Tito,
7 Entok kaa itou ä yepsaka béchïbo jíbba, ál‑la kétchi jum jíapsi yejtehuäpo enchim bétana ä jíapsi yechahuakapo, entok ket itom ä tejhuak juka tüisi nee nákeka ino béchïbo enchim buanähui. Huanäine ïari béchïbo chë júne al‑lëiak.
7 e não apenas com a vinda dele, mas também com a consolação que vocês lhe ministraram. Ele nos falou da saudade, da tristeza e da preocupação de vocês por mim, de modo que a minha alegria se tornou ainda maior.
8 Elaposune huäri cartai enchim siroktuak, të én kanne jachin eiya, bueïtuk júnaköi jiokot jiaka junne, huäri carta chubala jíba enchim siroktuak,
8 Mesmo que a minha carta lhes tenha causado tristeza, não me arrependo. É verdade que a princípio me arrependi, pois percebi que a minha carta os entristeceu, ainda que por pouco tempo. 9 Agora, porém, me alegro, não porque vocês foram entristecidos, mas porque a tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês se entristeceram como Deus desejava, e de forma alguma foram prejudicados por nossa causa.
9 tëne én al‑leíya, kaa enchim sirok tuahuaka béchïbo jíbba, ál‑la, sirok huäpo enchim jíapsi kuakteka béchïbo; bueïtukem Diosta bétana siroktuahuäk, ínëli, imi huäm kayta enchim tarunakë béchïbo.
9 A tristeza segundo Deus produz um arrependimento que leva à salvação e não remorso, mas a tristeza segundo o mundo produz morte.
10 Bueïtuk jü Diosta bétana sirokhuame, jíapsi kuaktihuamta yore makka, jinëuriata béchïbo, ïari bétanate kara täbuiasi eiya, të jü ániapo kia sirokhuame, kókko huamta huéria.
10 Vejam o que esta tristeza segundo Deus produziu em vocês: que dedicação, que desculpas, que indignação, que temor, que saudade, que preocupação, que desejo de ver a justiça feita! Em tudo vocês se mostraram inocentes a esse respeito.
11 Bueïtuk ínëli Diosta enchim siroktuakäpo, jita tü eerita enchimmeu yauhuak, jachisem emo aniak jum kachin anmáchiku, enchim majhuë násukem yore nakhuamtem nee makkak, entok juka enchim naïbukëhuem tüteka tüisi tahuariak, bueïtuk inëlem jum simeku chïcha machik kaa jípureka taahuak.
11 Assim, se lhes escrevi, não foi por causa daquele que cometeu o erro nem daquele que foi prejudicado, mas para que diante de Deus vocês pudessem ver por si próprios como são dedicados a nós.
12 Bueïtuk ïri enchimmeu ín jïojtekähui, kaa juka kaa türik yakamta bétana hueiye, entok juka kökosi yahuakamta bétana junne, ál‑la, Diosta bíchäpo, ä jünerianä béchïbo, juka tü eerita ito béchïbo enchim jípurëhui.
12 Por isso tudo fomos revigorados.
13 Ïari béchïbote jíapsi joahuak jü enchim jíapsi yejteriayi.
13 de encorajados, ficamos mais contentes ainda ao ver como Tito estava alegre, porque seu espírito recebeu refrigério de todos vocês.
14 Enchim bétanane ino úttilsulataka kanne tiusi tahuala, bueïtuk sïme ïaribétanate lútüriata nok‑la, entok kétchi jü Titota bétana itom ito úttilekäu lútüriataka taahuak.
14 Eu lhe tinha dito que estava orgulhoso de vocês, e vocês não me decepcionaram. Da mesma forma como era verdade tudo o que lhes dissemos, o orgulho que temos de vocês diante de Tito também mostrou-se verdadeiro.
15 Áapo chë júne enchim nakkë, enchimmeu huateka jachin sïmetaka enchim ä nok jikkajakä béchïbo, entok jachin Diosta yörihuäpo emo yoaka enchim ä mabetakä béchïbo.
15 E a afeição dele por vocês fica maior ainda, quando lembra que todos vocês foram obedientes, recebendo-o com temor e tremor.
16 Al‑leane sïmeku enchimmet huitti ëaka.
16 Alegro-me por poder ter plena confiança em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.