2 Coríntios 7
Diosta nooki yorem nokpo (MFY) vs NAA
1 Én entok emëe nakhuame, jukaï bobithuamta jípureka, takahuat entok espiritut chïcha machik itot ayukamta bétanate ito tüterianake, juka Diosta béchïbo jíba santosi jíapsihuamtate yúmalasi jípunake, Diosta majhuëka ä yörihuäpo.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 Tü ehuäpem itom mabeta: bueïtukte kaa türik kaabetau yáala, kaabetate juënaku au nasontetuak, entokte kaabeta baïtaula.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 Kanne bettek enchimmeu nok báreka nooka; bueïtukne bannataka béja enchim ä tejhuasula, ín jiápsipo enchim ín jípurëhui itom jiápsäpo entok itom nau kókköpo.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 Kanne tihueka enchimmeu huitti nooka. Entokne enchim bétana tüisi buere al‑leiya, jíapsi yejtehuamtane yúmalasi jípure, entokne yúmalasi ä jípure juka al‑lehuamta, jiokot anhuäpo junne.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 Bueïtuk Macedonia buiaräu yajaka naateka, itom takahua kaa jimyoreriata jípurek, ál-late simeku jiokot eetuasuahuak, päkutana bétana nau nassuahuäpo entok huaijhua bétana entok majhuëka jiokot aaney.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 Të Dios jume jiokot eäka ä bétuk emo nüyeme jíapsi yechame, itom jíapsi yetchak Titota itou yepsako.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 Entok kaa itou ä yepsaka béchïbo jíbba, ál‑la kétchi jum jíapsi yejtehuäpo enchim bétana ä jíapsi yechahuakapo, entok ket itom ä tejhuak juka tüisi nee nákeka ino béchïbo enchim buanähui. Huanäine ïari béchïbo chë júne al‑lëiak.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 Elaposune huäri cartai enchim siroktuak, të én kanne jachin eiya, bueïtuk júnaköi jiokot jiaka junne, huäri carta chubala jíba enchim siroktuak,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 tëne én al‑leíya, kaa enchim sirok tuahuaka béchïbo jíbba, ál‑la, sirok huäpo enchim jíapsi kuakteka béchïbo; bueïtukem Diosta bétana siroktuahuäk, ínëli, imi huäm kayta enchim tarunakë béchïbo.
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 Bueïtuk jü Diosta bétana sirokhuame, jíapsi kuaktihuamta yore makka, jinëuriata béchïbo, ïari bétanate kara täbuiasi eiya, të jü ániapo kia sirokhuame, kókko huamta huéria.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 Bueïtuk ínëli Diosta enchim siroktuakäpo, jita tü eerita enchimmeu yauhuak, jachisem emo aniak jum kachin anmáchiku, enchim majhuë násukem yore nakhuamtem nee makkak, entok juka enchim naïbukëhuem tüteka tüisi tahuariak, bueïtuk inëlem jum simeku chïcha machik kaa jípureka taahuak.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 Bueïtuk ïri enchimmeu ín jïojtekähui, kaa juka kaa türik yakamta bétana hueiye, entok juka kökosi yahuakamta bétana junne, ál‑la, Diosta bíchäpo, ä jünerianä béchïbo, juka tü eerita ito béchïbo enchim jípurëhui.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 Ïari béchïbote jíapsi joahuak jü enchim jíapsi yejteriayi.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 Enchim bétanane ino úttilsulataka kanne tiusi tahuala, bueïtuk sïme ïaribétanate lútüriata nok‑la, entok kétchi jü Titota bétana itom ito úttilekäu lútüriataka taahuak.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 Áapo chë júne enchim nakkë, enchimmeu huateka jachin sïmetaka enchim ä nok jikkajakä béchïbo, entok jachin Diosta yörihuäpo emo yoaka enchim ä mabetakä béchïbo.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 Al‑leane sïmeku enchimmet huitti ëaka.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.