Lucas 15
Melo NT (MFX_LTW) vs NAA
1 Pettii gallas qaraxe gachishizitaynnee nagara oothiz asay Yesuusa timirtta si7odayis e lanqqayir shiiqeeza.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Zin farasaawitayir higge asitamaaritay, «Yhay athay nagaranchchita shiishii ekkiza, unttar wolla miiza» yeegii zigireeza.
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yesuusa yeegii yha aazisa unttis odeeza:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 «Yi gancceppe pettayis xeet duritay yeza baz maaqqiko unttapp pettay dhabiko uddufun tamannee uddufunita wora ashshii dhabeezana denggod gatho koyoozay oonoo?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Denggeez wode ufayttii fa gannal tookkii,
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 fa kara maaqqiza. Fa laggittannee shoorita wolla xeegii, ‹Dhabeez ta duura denggeeza, taar wolla ufayttoytta› yeegiza.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Yey garkkekka, maarotithi gelowa uddufun tamannee uddufun xillitaypp fa nagaras maaroteth geliz pettii athay gishos salo dammo ufayis maaqqiza.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Woy taphphii shucha bira yeza pettii asita taphphipp pettat dhabiko denggod hellodayis xomppe aytihi keeth pittii miinthii koyoozay oonoo?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Denggeez wode fa laggittannee fa shoorita xeegii ‹Dhabeez ta shuchcha birtto dengeez gishos taar ufayttoytta› yeegiza.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Si7oytta, yey garkk pettii maarotith geliz nagaranchayir Xoossa kiitanchchitay tiina ufayssi maaqqiza» yeegeeza.
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Maaqqii Yesuusa, «Pettii athayis nam77ii na7itay yeza.
11 Jesus continuou:
12 Unttapp geedo na7ay fa adayiko, ‹Ta Adayyo, ne shalaypp ta bagga taas inggoba› yeegeeza. Aday fa shalana fa na7itayis shageeza.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Xiqqa gallasapp guye geedo na7ay fa bagga ubbita accii ekkii haakko gade yhanigeeza. Ezayid ekkii yhanigeez shalana toochchii wursseeza.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 E paas yeza baz ubbita wursseezaypp guye ye gadayid ubbayil miinth naye gelin metintteeza.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Yey gishos, ye gade asaypp pettay kara gata geleeza. Athay eza gudaylle heemmad garkk fa mootha dakkeeza.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Gudayllitay miiz harqqaypp maadayis amotteeza, zin izokka ezis inggiz asii benttekkaya.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Fa Wozinar, ‹Aappun ta aday ayllitayisi katha alla attin ta yhaydda nayer yhayqqe?›
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Denddii ta adayiko yhanigii, ‹Ta adayyo, salo Xoossa, sa7a nena ta qoheeza.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Yhanpp ne na7a ginttinttii xeeginttodayis taas beezoowa gishos ne kara yez ayllitaypp pettay garkk udii tana tayiboba› yeegoda» yeegeeza.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Yey gishos, dendii fa adayiko yhanigeeza. «Hano zin, E haga haakor yeezin aday qadhinttii, eziko woxxii yhanigii idinggii yeereeza.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Na7aykka, ‹Ta adayyo salo Xoossa, sa7a nena ta qoheeza. Yhanpp ne na7a ginttinttii xeeginttodayis taas beezoyya› yeegeeza.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 «E aday ayllita xeegii, ‹Ellisii ubbapp lo77o maaqqeez afila ki7ii eza ma7issii; e biradhdhayidakka migiddo, e tokayid caamma aathoytta.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Modhdho mehe ki7ii shukkoytta, maada, ufayttoda.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Ta na7ay yhayi yhayqqeeza, zin yhanno paxeeza; dhabeeza, zin bentteeza› yeegeeza. Yeyppe guye, ufayttithii aykkeeza.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 «Ye wode bayra na7ay woota gade yeza. Ezaypp yi7ittar kara ukkodar yethinnee donth giirthi si7eeza.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ayllitaypp petta xeegii hanizay abizako erodayis oycceeza.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Ayllay, ‹Ne ishay saro ye7eez gishos ne aday modhdho mehe ezis shukkeeza› yeegeeza.
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 «Bayra ishay kacinttii kara gelodayiskka koyekkaya. Aday bale kezii kara geloda garkk eza woosseeza.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Zin E fa adayiko, ‹Yeezako, yhay garkk laythi ta nees aylletti ne kiitappe pettokka pacinchekkazar nees kiittinttin ta ta laggitayir ufayttod garkk hara attozin pettii hooggo deesh taas inggekkaya.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Zin, yhay ne na7ay ne shalana laammizitayir doonggii wurssii yi7in modhdho mehe shukkeene bay› » yeegeeza.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 «Adaykka, ‹Ta na7ayyo, ne ubba wode taar yeza, tabazi ubbay neesi.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Yhay ne ishay yhayqqeeza, zin paxeeza; dhabeeza, zin bentteeza. Yey gishos, gaame ufayttodayis beeziza› yeegoda» yeegeeza.
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.