Lucas 15

Melo NT (MFX_LTW) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Pettii gallas qaraxe gachishizitaynnee nagara oothiz asay Yesuusa timirtta si7odayis e lanqqayir shiiqeeza.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Zin farasaawitayir higge asitamaaritay, «Yhay athay nagaranchchita shiishii ekkiza, unttar wolla miiza» yeegii zigireeza.
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yesuusa yeegii yha aazisa unttis odeeza:
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 «Yi gancceppe pettayis xeet duritay yeza baz maaqqiko unttapp pettay dhabiko uddufun tamannee uddufunita wora ashshii dhabeezana denggod gatho koyoozay oonoo?
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Denggeez wode ufayttii fa gannal tookkii,
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 fa kara maaqqiza. Fa laggittannee shoorita wolla xeegii, ‹Dhabeez ta duura denggeeza, taar wolla ufayttoytta› yeegiza.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yey garkkekka, maarotithi gelowa uddufun tamannee uddufun xillitaypp fa nagaras maaroteth geliz pettii athay gishos salo dammo ufayis maaqqiza.
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 «Woy taphphii shucha bira yeza pettii asita taphphipp pettat dhabiko denggod hellodayis xomppe aytihi keeth pittii miinthii koyoozay oonoo?
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Denggeez wode fa laggittannee fa shoorita xeegii ‹Dhabeez ta shuchcha birtto dengeez gishos taar ufayttoytta› yeegiza.
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Si7oytta, yey garkk pettii maarotith geliz nagaranchayir Xoossa kiitanchchitay tiina ufayssi maaqqiza» yeegeeza.
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Maaqqii Yesuusa, «Pettii athayis nam77ii na7itay yeza.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Unttapp geedo na7ay fa adayiko, ‹Ta Adayyo, ne shalaypp ta bagga taas inggoba› yeegeeza. Aday fa shalana fa na7itayis shageeza.
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 Xiqqa gallasapp guye geedo na7ay fa bagga ubbita accii ekkii haakko gade yhanigeeza. Ezayid ekkii yhanigeez shalana toochchii wursseeza.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 E paas yeza baz ubbita wursseezaypp guye ye gadayid ubbayil miinth naye gelin metintteeza.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Yey gishos, ye gade asaypp pettay kara gata geleeza. Athay eza gudaylle heemmad garkk fa mootha dakkeeza.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Gudayllitay miiz harqqaypp maadayis amotteeza, zin izokka ezis inggiz asii benttekkaya.
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 Fa Wozinar, ‹Aappun ta aday ayllitayisi katha alla attin ta yhaydda nayer yhayqqe?›
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Denddii ta adayiko yhanigii, ‹Ta adayyo, salo Xoossa, sa7a nena ta qoheeza.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Yhanpp ne na7a ginttinttii xeeginttodayis taas beezoowa gishos ne kara yez ayllitaypp pettay garkk udii tana tayiboba› yeegoda» yeegeeza.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yey gishos, dendii fa adayiko yhanigeeza. «Hano zin, E haga haakor yeezin aday qadhinttii, eziko woxxii yhanigii idinggii yeereeza.
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Na7aykka, ‹Ta adayyo salo Xoossa, sa7a nena ta qoheeza. Yhanpp ne na7a ginttinttii xeeginttodayis taas beezoyya› yeegeeza.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 «E aday ayllita xeegii, ‹Ellisii ubbapp lo77o maaqqeez afila ki7ii eza ma7issii; e biradhdhayidakka migiddo, e tokayid caamma aathoytta.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Modhdho mehe ki7ii shukkoytta, maada, ufayttoda.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Ta na7ay yhayi yhayqqeeza, zin yhanno paxeeza; dhabeeza, zin bentteeza› yeegeeza. Yeyppe guye, ufayttithii aykkeeza.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 «Ye wode bayra na7ay woota gade yeza. Ezaypp yi7ittar kara ukkodar yethinnee donth giirthi si7eeza.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ayllitaypp petta xeegii hanizay abizako erodayis oycceeza.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ayllay, ‹Ne ishay saro ye7eez gishos ne aday modhdho mehe ezis shukkeeza› yeegeeza.
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 «Bayra ishay kacinttii kara gelodayiskka koyekkaya. Aday bale kezii kara geloda garkk eza woosseeza.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Zin E fa adayiko, ‹Yeezako, yhay garkk laythi ta nees aylletti ne kiitappe pettokka pacinchekkazar nees kiittinttin ta ta laggitayir ufayttod garkk hara attozin pettii hooggo deesh taas inggekkaya.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Zin, yhay ne na7ay ne shalana laammizitayir doonggii wurssii yi7in modhdho mehe shukkeene bay› » yeegeeza.
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 «Adaykka, ‹Ta na7ayyo, ne ubba wode taar yeza, tabazi ubbay neesi.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Yhay ne ishay yhayqqeeza, zin paxeeza; dhabeeza, zin bentteeza. Yey gishos, gaame ufayttodayis beeziza› yeegoda» yeegeeza.
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.