Mateus 13
mfm (MFM) vs ARA
1 Ar pǝci ta Yesu biya sara wu ki, ji biya nggya ar miya dǝl.
1 Naquele mesmo dia, saindo Jesus de casa, assentou-se à beira-mar;
2 Dlamir nji gangǝ kaɓau ba ndǝ zǝwari nyi, kǝl ta ji nda gwu kwambwal ji gwa nggya gya, ba dlamir nji nggya nǝr nda a miya dǝl.
2 e grandes multidões se reuniram perto dele, de modo que entrou num barco e se assentou; e toda a multidão estava em pé na praia.
3 Kǝ ji nar nda sǝ pamǝpamǝ lagu karapau, ji na, “Vanyi ndǝr zǝwa maˈyi a gwar fa nyi, a gwa sǝ culi.
3 E de muitas coisas lhes falou por parábolas e dizia: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ənggǝra ja vǝr sǝ culi, kǝ alenyi pǝnakǝr ar lagu. Kǝ ˈyagǝˈyar shili ba ndǝ sa sǝmku nda.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e, vindo as aves, a comeram.
5 Kǝ alenyi pǝnakǝr ar vi cacathlǝu, vira ˈyiˈyi aˈyi gangǝ mai. Ba ndǝ tsau aga zǝmǝu, ara ˈyiˈyi kǝra ar kǝra nyi aˈyi tǝdǝɓǝ mai.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Ama ǝnggǝra pǝci ɗa kwakwaɗǝ gagaɗau, ba ndǝ titiˈwa ba ndǝ ul ara nggyilangǝ aˈyi ara nda gagaɗǝ mai.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Kǝ alenyi tǝɗǝ a gyiwu pama shikǝɗi, ndǝ hǝ ǝnga nda, ba shikǝɗi kar nda ara pǝli.
7 Outra caiu entre os espinhos, e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Alenyi culi tsu tǝɗǝ a gyiwu ˈyi kǝra mǝnahǝu, ndǝ hau, ba ndǝ puwa li gangǝ gagaɗau, alenyi gharu gharu, ǝnga alenyi kwakumunyi kwakumunyi ǝnga alenyi tsu makǝrkumunyi makǝrkumunyi.
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto: a cem, a sessenta e a trinta por um.
9 Ndǝra ǝnga himi nggar sau, bǝgǝ ja nggari.”
9 Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
10 Kǝ zǝmbǝlma nǝ Yesu ˈyar shili ndǝ sa yiwa nyi, “Mi ngǝ ɗa gu ndǝr anǝ nda ǝnga karapǝˈyar ka?”
10 Então, se aproximaram os discípulos e lhe perguntaram: Por que lhes falas por parábolas?
11 Kǝ ji shaɗǝwa nda, ji na, “Sǝnbiya sǝ kǝra ɗǝɗǝwa nǝ tǝlkur Hyal a nǝ hyir nji, ama aˈyi anǝ nda mai.
11 Ao que respondeu: Porque a vós outros é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas àqueles não lhes é isso concedido.
12 Ndǝra ǝnga sau nju cakǝri nyi, aga ja uya gangǝu. Ama ndǝra gǝra ǝnga sau, alaga kǝra aˈyi ara ja kushu nju ɓǝra dlǝwuri.
12 Pois ao que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
13 Sǝra ɗa yu ndǝr anǝ nda ǝnga karapau.
13 Por isso, lhes falo por parábolas; porque, vendo, não veem; e, ouvindo, não ouvem, nem entendem.
14 Lagu kǝ ngǝ ndǝr nabi Əshaya nyabiya dzǝ ar kǝra nda abǝr,
14 De sorte que neles se cumpre a profecia de Isaías:
15 Ara ɗǝfuwa nji kǝ a ɗar ɓaɓalu,
15 Porque o coração deste povo está endurecido, de mau grado ouviram com os ouvidos e fecharam os olhos; para não suceder que vejam com os olhos, ouçam com os ouvidos, entendam com o coração, se convertam e sejam por mim curados.
16 Nahyi nǝr hyi, barka anǝ liya hyi ara ndu lar sau, ǝnga himiya hyi ara ndu nggar sau.
16 Bem-aventurados, porém, os vossos olhos, porque veem; e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Yu nar hyi jiri, nabiˈyar gangǝu ǝnga nji cicau, a yiwur nda, nda lari sǝˈyar kǝ hyu lar kau, ama nandǝ lari mai. A yiwur nda, nda nggari sǝˈyar kǝ hya vǝr nggar kau, ama nandǝ nggari mai.
17 Pois em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes e não viram; e ouvir o que ouvis e não ouviram.
18 “Kǝja sǝra karapǝ ar kǝra ndǝr sǝ culi kǝ cabiya:
18 Atendei vós, pois, à parábola do semeador.
19 Ma ndǝ nggar ndǝr nǝ tǝlkur Hyal ama naji nggabiya mai, ba Shatan a shili ja faˈabiya sǝra ji nggari kǝ sara wu ɗǝfuwa ja. Naja kǝ ngǝ cabiya culi kǝra pǝnakǝr ar lagu.
19 A todos os que ouvem a palavra do reino e não a compreendem, vem o maligno e arrebata o que lhes foi semeado no coração. Este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kǝra pǝnakǝr ar vi cacathlǝ ǝtsu, naja ngǝ nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal, ba ji dlǝwuri aga zǝmǝ ǝnga huɗǝ pǝrtǝu.
20 O que foi semeado em solo rochoso, esse é o que ouve a palavra e a recebe logo, com alegria;
21 Ama ara naja aˈyi ǝnga nggyilangǝ mai, ba ji sǝkar nǝ pǝci kushu. Ənggǝra ɓwaɓwatǝ shili anǝ nyi arya ndǝr Hyal, ba ji sha a gyiwu yukuɗǝ ǝnga kusa.
21 mas não tem raiz em si mesmo, sendo, antes, de pouca duração; em lhe chegando a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Culi kǝra nji sǝna wu pama shikǝɗi kǝ tsu, naja ngǝ nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal, ama kǝ nggyabiya duniya ǝnga gal gǝnna kari ndǝra nyi ara hau, kǝl ta ji ɗa gǝra ǝnga akkǝri.
22 O que foi semeado entre os espinhos é o que ouve a palavra, porém os cuidados do mundo e a fascinação das riquezas sufocam a palavra, e fica infrutífera.
23 Culi kǝra nji sǝna ar ˈyiˈyi mǝnahǝ kǝ tsu, naja nga nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal ba ji nggabiya. Ju ɗa ǝnga akkǝri, ju puwali, alenyi gharu gharu, ǝnga alenyi kwakumunyi kwakumunyi ǝnga alenyi tsu makǝrkumunyi makǝrkumunyi.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra é o que ouve a palavra e a compreende; este frutifica e produz a cem, a sessenta e a trinta por um.
24 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, ji na, “Kǝja sǝra nja sǝn gǝlabiya tǝlkur Hyal ǝni, ǝnggǝr vanyi ndǝ kǝra thlǝkana culi mǝnahǝu wu fa nyi.
24 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ama pǝci kǝra nju ghanyi, ba dawa nyi shili ka sa thlǝkana hyanggili wu fa nyi a ndu pama uhi, ba ji maˈyi sǝ nyi.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou o joio no meio do trigo e retirou-se.
26 Ar pǝci kǝra uhi kǝra nji thlǝkana kǝ hau, ndǝ mǝliya kǝr, ba hyanggili hyaˈari tsu.
26 E, quando a erva cresceu e produziu fruto, apareceu também o joio.
27 “Mafa nyiˈyar shili ndǝ sa na anǝ nyi, ‘Thlagǝr ki, aˈyi culi mǝnahǝ nga gǝ thlǝkana wu fa ngǝ wa? Ya, lagu mani ngǝ hyanggiliˈyar kǝ tsǝ ari ka?’
27 Então, vindo os servos do dono da casa, lhe disseram: Senhor, não semeaste boa semente no teu campo? Donde vem, pois, o joio?
28 “Kǝ ji na anǝ nda, ‘Dawa ngǝ mǝliya abangau.’ Kǝ mafaˈyar kǝ yiwa nyi, ‘Ya, gu yiwu ˈya maˈyi ˈya gwa kukucina nda ya?’
28 Ele, porém, lhes respondeu: Um inimigo fez isso. Mas os servos lhe perguntaram: Queres que vamos e arranquemos o joio?
29 “Ama kǝ ji shaɗǝwa nda, ‘Awau, ara a vǝr kuci hyanggila nyi, ba hya kucina daɓǝ ǝnga uhi.
29 Não! Replicou ele, para que, ao separar o joio, não arranqueis também com ele o trigo.
30 Piyar nda mau nda hǝ gyapǝu kǝl pǝcir fwahǝu. Ar pǝci ta yu nar nyi anǝ njir mǝl thlǝr. Tanggǝrma, nda dzǝguya ǝnga hyanggila nyiˈyar, nja kaɓiya nja nggyina nda. Ba nja dzǝgwa gǝmna uhi ba nja faˈana a su tsamǝ.’ ”
30 Deixai-os crescer juntos até à colheita, e, no tempo da colheita, direi aos ceifeiros: ajuntai primeiro o joio, atai-o em feixes para ser queimado; mas o trigo, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr culi bǝla nga nyi, kǝra vanyi ndǝ hǝri ji thlǝkana wu fa nyi.
31 Outra parábola lhes propôs, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda, que um homem tomou e plantou no seu campo;
32 Naja nga ndiya patǝr culi ǝnga kushu, ama ma ji hau, ba ja ndiya patǝkura wu kǝra wu masǝmǝ ǝnga dǝgalǝu, ba ˈyagǝˈyar a liya kir nda ar tsa nyi.”
32 o qual é, na verdade, a menor de todas as sementes, e, crescida, é maior do que as hortaliças, e se faz árvore, de modo que as aves do céu vêm aninhar-se nos seus ramos.
33 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, ji na, “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr thlǝlamǝ nga nyi, kǝra mala hǝri ji gwaɗǝbiya ǝpou tasaˈwu tǝkǝ sǝ makǝr ǝni, ba ja dzǝgwa thlǝthlǝ gagaɗau.”
33 Disse-lhes outra parábola: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu nar nyi najaka ndǝr patǝ anǝ daɓǝr dlami lagu karapau. Sǝ aˈyi ji nar nda zǝmǝ gǝra ǝnga karapǝ mai.
34 Todas estas coisas disse Jesus às multidões por parábolas e sem parábolas nada lhes dizia;
35 Lagu kǝ nga ji nyabiya sǝra nabi Əshaya nana abǝr,
35 para que se cumprisse o que foi dito por intermédio do profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a criação [do mundo].
36 Kǝ Yesu piyari dlamir nji, ji maˈyi a vu huɗa ki. Zǝmbǝlma nyiˈyar shili ǝgya ja ndǝ sa na anǝ nyi, “Nar ˈya sǝra hyanggili wu fa uhi kǝ aga nyi.”
36 Então, despedindo as multidões, foi Jesus para casa. E, chegando-se a ele os seus discípulos, disseram: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kǝ ji shaɗǝwa nda, ji na, “Ndǝra thlǝkana culi mǝnahǝ naja ngǝ Zǝr Ndau.
37 E ele respondeu: O que semeia a boa semente é o Filho do Homem;
38 Fa uhi kǝ ca ngǝ duniya, culi mǝnahǝ ca ngǝ wazha nǝ tǝlkur Hyal. Hyanggili kau, ca ngǝ wazha Shatan.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Dawa kǝra thlǝkana hyanggili kau, naja ngǝ Shatan ǝnga kǝrnyi. Pǝcir fwahǝu ca ngǝ kuɗiyar duniya. Njir gǝm uhi nanda ngǝ waladiˈyar.
39 o inimigo que o semeou é o diabo; a ceifa é a consumação do século, e os ceifeiros são os anjos.
40 “Ənggǝr kǝra nju tsǝmiya jigwal nja nggyina, abangǝ nga nyi wu nda ɗa pǝcir kuɗiyar duniya.
40 Pois, assim como o joio é colhido e lançado ao fogo, assim será na consumação do século.
41 Zǝr Ndu nda sǝwa waladi nyiˈyar aga nda faˈabiya kalar sǝra wu dla ǝnga bikau ǝnga njir mǝl sǝ ɗǝmwaˈyi sara wu tǝlkur nyi.
41 Mandará o Filho do Homem os seus anjos, que ajuntarão do seu reino todos os escândalos e os que praticam a iniquidade
42 Nda dzǝgwa vakuwa nda a gwu uˈur kǝtsa, a guna nda dzǝgwa wau ǝnga ɗǝ hira nda.
42 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ar pǝci ta ngǝ njir mǝl thlǝr kǝra tsapǝ wu nda mbǝl ǝnggǝr pǝci wu tǝlkur dǝrnda. Njira ǝnga himi nǝ nggar sau, taˈyi nda nggari.
43 Então, os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos [para ouvir], ouça.
44 “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr bǝrba nga nyi kǝra nji ɗǝwana wu huɗa fa. Ta vanyi ndǝ nǝri, ba ji ɓǝra ɗǝwana wayu. Ara ǝnggǝra huɗa ji pida, ba ji maˈyi ji nda ɗǝlna patǝr sǝra ara ja, ba ji dzǝgwa ɗǝlbiya fa nyi.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro oculto no campo, o qual certo homem, tendo-o achado, escondeu. E, transbordante de alegria, vai, vende tudo o que tem e compra aquele campo.
45 “Ətsu, tǝlkur Hyal ǝnggǝr ndǝr ɗǝlna sǝ nga nyi kǝra a vǝr gal handzǝlkwa.
45 O reino dos céus é também semelhante a um que negocia e procura boas pérolas;
46 Ta ji thlǝwa kǝra nju ɗǝl ǝnga gǝnna gangǝu, ba ji maˈyi ji nda ɗǝlna patǝr sǝra ara ja, ba ji sa ɗǝlbiya.
46 e, tendo achado uma pérola de grande valor, vende tudo o que possui e a compra.
47 “Ətsu wayu, tǝlkur Hyal ǝnggǝr litagǝ kǝra nji fuwa a gwu dǝl nga nyi kǝra mbari culi kalfi pamǝpamǝ gangǝu.
47 O reino dos céus é ainda semelhante a uma rede que, lançada ao mar, recolhe peixes de toda espécie.
48 Ənggǝra ji nyau ǝnga kalfi, kǝ njir tǝm hǝbiya a biya miya dǝl. Kǝ ndǝ dzǝgwa nggya gya ndǝ ɗǝmbiya kalfi kǝra mǝnahǝu ndǝ puwa a gu bǝngǝ, ba ndǝ dzǝgwa pǝna ɗǝmwaˈya nyi.
48 E, quando já está cheia, os pescadores arrastam-na para a praia e, assentados, escolhem os bons para os cestos e os ruins deitam fora.
49 Abangǝ nga nyi wu nda ɗa ar pǝcir kuɗiyar duniya. Waladiˈyar wu nda shili nda sa tǝkǝbiya nji ɗǝmwaˈyi ǝnga nji tsapǝu.
49 Assim será na consumação do século: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ba nja dzǝgwa vakuwa nda a gwu uˈur kǝtsa, a guna nda dzǝgwa wau ǝnga ɗǝ hira nda.
50 e os lançarão na fornalha acesa; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “A nggabiyar hyi sǝˈyar kǝ patǝ ya?” Yesu yiwar nda.
51 Entendestes todas estas coisas? Responderam-lhe: Sim!
52 Kǝ ji na anǝ nda, “Agabangǝ kalar malǝmǝ dlaɗǝ kǝra nji highiɓǝr nyi sǝ ar kǝra tǝlkur Hyal, ǝnggǝr thlagǝr ki nga ja kǝra gwu umbwa nyi, ji gwa faˈabiya bǝrba mafǝliyangǝ ǝnga bǝrba hahal a biya.”
52 Então, lhes disse: Por isso, todo escriba versado no reino dos céus é semelhante a um pai de família que tira do seu depósito coisas novas e coisas velhas.
53 Ənggǝra Yesu kuɗǝna na karapǝˈyar kau, ba ji piyari vi ta.
53 Tendo Jesus proferido estas parábolas, retirou-se dali.
54 Shilir Yesu wu mǝlmǝ nyi, ba ji dzǝguya highiɓǝ anǝ nji wu umbwa daɓǝ dzǝ njir yahudiya. Ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda, ndǝ na, “Əmani ngǝ ndǝ kǝ uya sǝnbiya sǝ ka, ǝnga dǝnama nǝ mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar ka?”
54 E, chegando à sua terra, ensinava-os na sinagoga, de tal sorte que se maravilhavam e diziam: Donde lhe vêm esta sabedoria e estes poderes miraculosos?
55 “Aˈyi zǝr ndǝr ta wu ta ngǝ wa? Aˈyi mǝnyi nga nju ngga ǝnga Maryamu ta wa? Aˈyi zamǝ nyiˈyar ngǝ Yakubu ǝnga Yusufu ǝnga Simanu ba ǝnga Yahuda wa?
55 Não é este o filho do carpinteiro? Não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos, Tiago, José, Simão e Judas?
56 Kwamǝ nyiˈyar aˈyi nda ǝkkǝˈyi mǝn ǝnggǝ wa? Ya, sara mani nga ji uya patǝkura sǝˈyar ka?”
56 Não vivem entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ba huɗa nda ndzǝ ǝnga ja. Ama kǝ Yesu na anǝ nda, “Kǝl wu mǝlmǝ nyi, ǝnga wu pama nji nyi, ba wu ki nyi nga nji gǝra ha kǝra nabi.”
57 E escandalizavam-se nele. Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra e na sua casa.
58 Naji ɓǝra mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar gangǝ wu pama nda mai, ara ghar mbǝrsar nda.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.