Mateus 13
mfm (MFM) vs ARIB
1 Ar pǝci ta Yesu biya sara wu ki, ji biya nggya ar miya dǝl.
1 No mesmo dia, tendo Jesus saído de casa, sentou-se à beira do mar;
2 Dlamir nji gangǝ kaɓau ba ndǝ zǝwari nyi, kǝl ta ji nda gwu kwambwal ji gwa nggya gya, ba dlamir nji nggya nǝr nda a miya dǝl.
2 e reuniram-se a ele grandes multidões, de modo que entrou num barco, e se sentou; e todo o povo estava em pé na praia.
3 Kǝ ji nar nda sǝ pamǝpamǝ lagu karapau, ji na, “Vanyi ndǝr zǝwa maˈyi a gwar fa nyi, a gwa sǝ culi.
3 E falou-lhes muitas coisas por parábolas, dizendo: Eis que o semeador saiu a semear.
4 Ənggǝra ja vǝr sǝ culi, kǝ alenyi pǝnakǝr ar lagu. Kǝ ˈyagǝˈyar shili ba ndǝ sa sǝmku nda.
4 e quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e comeram.
5 Kǝ alenyi pǝnakǝr ar vi cacathlǝu, vira ˈyiˈyi aˈyi gangǝ mai. Ba ndǝ tsau aga zǝmǝu, ara ˈyiˈyi kǝra ar kǝra nyi aˈyi tǝdǝɓǝ mai.
5 E outra parte caiu em lugares pedregosos, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Ama ǝnggǝra pǝci ɗa kwakwaɗǝ gagaɗau, ba ndǝ titiˈwa ba ndǝ ul ara nggyilangǝ aˈyi ara nda gagaɗǝ mai.
6 mas, saindo o sol, queimou-se e, por não ter raiz, secou-se.
7 Kǝ alenyi tǝɗǝ a gyiwu pama shikǝɗi, ndǝ hǝ ǝnga nda, ba shikǝɗi kar nda ara pǝli.
7 E outra caiu entre espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram.
8 Alenyi culi tsu tǝɗǝ a gyiwu ˈyi kǝra mǝnahǝu, ndǝ hau, ba ndǝ puwa li gangǝ gagaɗau, alenyi gharu gharu, ǝnga alenyi kwakumunyi kwakumunyi ǝnga alenyi tsu makǝrkumunyi makǝrkumunyi.
8 Mas outra caiu em boa terra, e dava fruto, um a cem, outro a sessenta e outro a trinta por um.
9 Ndǝra ǝnga himi nggar sau, bǝgǝ ja nggari.”
9 Quem tem ouvidos, ouça.
10 Kǝ zǝmbǝlma nǝ Yesu ˈyar shili ndǝ sa yiwa nyi, “Mi ngǝ ɗa gu ndǝr anǝ nda ǝnga karapǝˈyar ka?”
10 E chegando-se a ele os discípulos, perguntaram-lhe: Por que lhes falas por parábolas?
11 Kǝ ji shaɗǝwa nda, ji na, “Sǝnbiya sǝ kǝra ɗǝɗǝwa nǝ tǝlkur Hyal a nǝ hyir nji, ama aˈyi anǝ nda mai.
11 Respondeu-lhes Jesus: Porque a vós é dado conhecer os mistérios do reino dos céus, mas a eles não lhes é dado;
12 Ndǝra ǝnga sau nju cakǝri nyi, aga ja uya gangǝu. Ama ndǝra gǝra ǝnga sau, alaga kǝra aˈyi ara ja kushu nju ɓǝra dlǝwuri.
12 pois ao que tem, dar-se-lhe-á, e terá em abundância; mas ao que não tem, até aquilo que tem lhe será tirado.
13 Sǝra ɗa yu ndǝr anǝ nda ǝnga karapau.
13 Por isso lhes falo por parábolas; porque eles, vendo, não vêem; e ouvindo, não ouvem nem entendem.
14 Lagu kǝ ngǝ ndǝr nabi Əshaya nyabiya dzǝ ar kǝra nda abǝr,
14 E neles se cumpre a profecia de Isaías, que diz: Ouvindo, ouvireis, e de maneira alguma entendereis; e, vendo, vereis, e de maneira alguma percebereis.
15 Ara ɗǝfuwa nji kǝ a ɗar ɓaɓalu,
15 Porque o coração deste povo se endureceu, e com os ouvidos ouviram tardiamente, e fecharam os olhos, para que não vejam com os olhos, nem ouçam com os ouvidos, nem entendam com o coração, nem se convertam, e eu os cure.
16 Nahyi nǝr hyi, barka anǝ liya hyi ara ndu lar sau, ǝnga himiya hyi ara ndu nggar sau.
16 Mas bem-aventurados os vossos olhos, porque vêem, e os vossos ouvidos, porque ouvem.
17 Yu nar hyi jiri, nabiˈyar gangǝu ǝnga nji cicau, a yiwur nda, nda lari sǝˈyar kǝ hyu lar kau, ama nandǝ lari mai. A yiwur nda, nda nggari sǝˈyar kǝ hya vǝr nggar kau, ama nandǝ nggari mai.
17 Pois, em verdade vos digo que muitos profetas e justos desejaram ver o que vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
18 “Kǝja sǝra karapǝ ar kǝra ndǝr sǝ culi kǝ cabiya:
18 Ouvi, pois, vós a parábola do semeador.
19 Ma ndǝ nggar ndǝr nǝ tǝlkur Hyal ama naji nggabiya mai, ba Shatan a shili ja faˈabiya sǝra ji nggari kǝ sara wu ɗǝfuwa ja. Naja kǝ ngǝ cabiya culi kǝra pǝnakǝr ar lagu.
19 A todo o que ouve a palavra do reino e não a entende, vem o Maligno e arrebata o que lhe foi semeado no coração; este é o que foi semeado à beira do caminho.
20 Kǝra pǝnakǝr ar vi cacathlǝ ǝtsu, naja ngǝ nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal, ba ji dlǝwuri aga zǝmǝ ǝnga huɗǝ pǝrtǝu.
20 E o que foi semeado nos lugares pedregosos, este é o que ouve a palavra, e logo a recebe com alegria;
21 Ama ara naja aˈyi ǝnga nggyilangǝ mai, ba ji sǝkar nǝ pǝci kushu. Ənggǝra ɓwaɓwatǝ shili anǝ nyi arya ndǝr Hyal, ba ji sha a gyiwu yukuɗǝ ǝnga kusa.
21 mas não tem raiz em si mesmo, antes é de pouca duração; e sobrevindo a angústia e a perseguição por causa da palavra, logo se escandaliza.
22 Culi kǝra nji sǝna wu pama shikǝɗi kǝ tsu, naja ngǝ nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal, ama kǝ nggyabiya duniya ǝnga gal gǝnna kari ndǝra nyi ara hau, kǝl ta ji ɗa gǝra ǝnga akkǝri.
22 E o que foi semeado entre os espinhos, este é o que ouve a palavra; mas os cuidados deste mundo e a sedução das riquezas sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
23 Culi kǝra nji sǝna ar ˈyiˈyi mǝnahǝ kǝ tsu, naja nga nju gǝla ǝnga ndǝra nggari ndǝr Hyal ba ji nggabiya. Ju ɗa ǝnga akkǝri, ju puwali, alenyi gharu gharu, ǝnga alenyi kwakumunyi kwakumunyi ǝnga alenyi tsu makǝrkumunyi makǝrkumunyi.”
23 Mas o que foi semeado em boa terra, este é o que ouve a palavra, e a entende; e dá fruto, e um produz cem, outro sessenta, e outro trinta.
24 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, ji na, “Kǝja sǝra nja sǝn gǝlabiya tǝlkur Hyal ǝni, ǝnggǝr vanyi ndǝ kǝra thlǝkana culi mǝnahǝu wu fa nyi.
24 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante ao homem que semeou boa semente no seu campo;
25 Ama pǝci kǝra nju ghanyi, ba dawa nyi shili ka sa thlǝkana hyanggili wu fa nyi a ndu pama uhi, ba ji maˈyi sǝ nyi.
25 mas, enquanto os homens dormiam, veio o inimigo dele, semeou joio no meio do trigo, e retirou-se.
26 Ar pǝci kǝra uhi kǝra nji thlǝkana kǝ hau, ndǝ mǝliya kǝr, ba hyanggili hyaˈari tsu.
26 Quando, porém, a erva cresceu e começou a espigar, então apareceu também o joio.
27 “Mafa nyiˈyar shili ndǝ sa na anǝ nyi, ‘Thlagǝr ki, aˈyi culi mǝnahǝ nga gǝ thlǝkana wu fa ngǝ wa? Ya, lagu mani ngǝ hyanggiliˈyar kǝ tsǝ ari ka?’
27 Chegaram, pois, os servos do proprietário, e disseram-lhe: Senhor, não semeaste no teu campo boa semente? Donde, pois, vem o joio?
28 “Kǝ ji na anǝ nda, ‘Dawa ngǝ mǝliya abangau.’ Kǝ mafaˈyar kǝ yiwa nyi, ‘Ya, gu yiwu ˈya maˈyi ˈya gwa kukucina nda ya?’
28 Respondeu-lhes: Algum inimigo é quem fez isso. E os servos lhe disseram: Queres, pois, que vamos arrancá-lo?
29 “Ama kǝ ji shaɗǝwa nda, ‘Awau, ara a vǝr kuci hyanggila nyi, ba hya kucina daɓǝ ǝnga uhi.
29 Ele, porém, disse: Não; para que, ao colher o joio, não arranqueis com ele também o trigo.
30 Piyar nda mau nda hǝ gyapǝu kǝl pǝcir fwahǝu. Ar pǝci ta yu nar nyi anǝ njir mǝl thlǝr. Tanggǝrma, nda dzǝguya ǝnga hyanggila nyiˈyar, nja kaɓiya nja nggyina nda. Ba nja dzǝgwa gǝmna uhi ba nja faˈana a su tsamǝ.’ ”
30 Deixai crescer ambos juntos até a ceifa; e, por ocasião da ceifa, direi aos ceifeiros: Ajuntai primeiro o joio, e atai-o em molhos para o queimar; o trigo, porém, recolhei-o no meu celeiro.
31 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr culi bǝla nga nyi, kǝra vanyi ndǝ hǝri ji thlǝkana wu fa nyi.
31 Propôs-lhes outra parábola, dizendo: O reino dos céus é semelhante a um grão de mostarda que um homem tomou, e semeou no seu campo;
32 Naja nga ndiya patǝr culi ǝnga kushu, ama ma ji hau, ba ja ndiya patǝkura wu kǝra wu masǝmǝ ǝnga dǝgalǝu, ba ˈyagǝˈyar a liya kir nda ar tsa nyi.”
32 o qual é realmente a menor de todas as sementes; mas, depois de ter crescido, é a maior das hortaliças, e faz-se árvore, de sorte que vêm as aves do céu, e se aninham nos seus ramos.
33 Yesu ɓǝra nar nda vanyi karapau, ji na, “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr thlǝlamǝ nga nyi, kǝra mala hǝri ji gwaɗǝbiya ǝpou tasaˈwu tǝkǝ sǝ makǝr ǝni, ba ja dzǝgwa thlǝthlǝ gagaɗau.”
33 Outra parábola lhes disse: O reino dos céus é semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou com três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
34 Yesu nar nyi najaka ndǝr patǝ anǝ daɓǝr dlami lagu karapau. Sǝ aˈyi ji nar nda zǝmǝ gǝra ǝnga karapǝ mai.
34 Todas estas coisas falou Jesus às multidões por parábolas, e sem parábolas nada lhes falava;
35 Lagu kǝ nga ji nyabiya sǝra nabi Əshaya nana abǝr,
35 para que se cumprisse o que foi dito pelo profeta: Abrirei em parábolas a minha boca; publicarei coisas ocultas desde a fundação do mundo.
36 Kǝ Yesu piyari dlamir nji, ji maˈyi a vu huɗa ki. Zǝmbǝlma nyiˈyar shili ǝgya ja ndǝ sa na anǝ nyi, “Nar ˈya sǝra hyanggili wu fa uhi kǝ aga nyi.”
36 Então Jesus, deixando as multidões, entrou em casa. E chegaram-se a ele os seus discípulos, dizendo: Explica-nos a parábola do joio do campo.
37 Kǝ ji shaɗǝwa nda, ji na, “Ndǝra thlǝkana culi mǝnahǝ naja ngǝ Zǝr Ndau.
37 E ele, respondendo, disse: O que semeia a boa semente é o Filho do homem;
38 Fa uhi kǝ ca ngǝ duniya, culi mǝnahǝ ca ngǝ wazha nǝ tǝlkur Hyal. Hyanggili kau, ca ngǝ wazha Shatan.
38 o campo é o mundo; a boa semente são os filhos do reino; o joio são os filhos do maligno;
39 Dawa kǝra thlǝkana hyanggili kau, naja ngǝ Shatan ǝnga kǝrnyi. Pǝcir fwahǝu ca ngǝ kuɗiyar duniya. Njir gǝm uhi nanda ngǝ waladiˈyar.
39 o inimigo que o semeou é o Diabo; a ceifa é o fim do mundo, e os celeiros são os anjos.
40 “Ənggǝr kǝra nju tsǝmiya jigwal nja nggyina, abangǝ nga nyi wu nda ɗa pǝcir kuɗiyar duniya.
40 Pois assim como o joio é colhido e queimado no fogo, assim será no fim do mundo.
41 Zǝr Ndu nda sǝwa waladi nyiˈyar aga nda faˈabiya kalar sǝra wu dla ǝnga bikau ǝnga njir mǝl sǝ ɗǝmwaˈyi sara wu tǝlkur nyi.
41 Mandará o Filho do homem os seus anjos, e eles ajuntarão do seu reino todos os que servem de tropeço, e os que praticam a iniqüidade,
42 Nda dzǝgwa vakuwa nda a gwu uˈur kǝtsa, a guna nda dzǝgwa wau ǝnga ɗǝ hira nda.
42 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
43 Ar pǝci ta ngǝ njir mǝl thlǝr kǝra tsapǝ wu nda mbǝl ǝnggǝr pǝci wu tǝlkur dǝrnda. Njira ǝnga himi nǝ nggar sau, taˈyi nda nggari.
43 Então os justos resplandecerão como o sol, no reino de seu Pai. Quem tem ouvidos, ouça.
44 “Tǝlkur Hyal ǝnggǝr bǝrba nga nyi kǝra nji ɗǝwana wu huɗa fa. Ta vanyi ndǝ nǝri, ba ji ɓǝra ɗǝwana wayu. Ara ǝnggǝra huɗa ji pida, ba ji maˈyi ji nda ɗǝlna patǝr sǝra ara ja, ba ji dzǝgwa ɗǝlbiya fa nyi.
44 O reino dos céus é semelhante a um tesouro escondido no campo, que um homem, ao descobri-lo, esconde; então, movido de gozo, vai, vende tudo quanto tem, e compra aquele campo.
45 “Ətsu, tǝlkur Hyal ǝnggǝr ndǝr ɗǝlna sǝ nga nyi kǝra a vǝr gal handzǝlkwa.
45 Outrossim, o reino dos céus é semelhante a um negociante que buscava boas pérolas;
46 Ta ji thlǝwa kǝra nju ɗǝl ǝnga gǝnna gangǝu, ba ji maˈyi ji nda ɗǝlna patǝr sǝra ara ja, ba ji sa ɗǝlbiya.
46 e encontrando uma pérola de grande valor, foi, vendeu tudo quanto tinha, e a comprou.
47 “Ətsu wayu, tǝlkur Hyal ǝnggǝr litagǝ kǝra nji fuwa a gwu dǝl nga nyi kǝra mbari culi kalfi pamǝpamǝ gangǝu.
47 Igualmente, o reino dos céus é semelhante a uma rede lançada ao mar, e que apanhou toda espécie de peixes.
48 Ənggǝra ji nyau ǝnga kalfi, kǝ njir tǝm hǝbiya a biya miya dǝl. Kǝ ndǝ dzǝgwa nggya gya ndǝ ɗǝmbiya kalfi kǝra mǝnahǝu ndǝ puwa a gu bǝngǝ, ba ndǝ dzǝgwa pǝna ɗǝmwaˈya nyi.
48 E, quando cheia, puxaram-na para a praia; e, sentando-se, puseram os bons em cestos; os ruins, porém, lançaram fora.
49 Abangǝ nga nyi wu nda ɗa ar pǝcir kuɗiyar duniya. Waladiˈyar wu nda shili nda sa tǝkǝbiya nji ɗǝmwaˈyi ǝnga nji tsapǝu.
49 Assim será no fim do mundo: sairão os anjos, e separarão os maus dentre os justos,
50 Ba nja dzǝgwa vakuwa nda a gwu uˈur kǝtsa, a guna nda dzǝgwa wau ǝnga ɗǝ hira nda.
50 e lançá-los-ão na fornalha de fogo; ali haverá choro e ranger de dentes.
51 “A nggabiyar hyi sǝˈyar kǝ patǝ ya?” Yesu yiwar nda.
51 Entendestes todas estas coisas? Disseram-lhe eles: Entendemos.
52 Kǝ ji na anǝ nda, “Agabangǝ kalar malǝmǝ dlaɗǝ kǝra nji highiɓǝr nyi sǝ ar kǝra tǝlkur Hyal, ǝnggǝr thlagǝr ki nga ja kǝra gwu umbwa nyi, ji gwa faˈabiya bǝrba mafǝliyangǝ ǝnga bǝrba hahal a biya.”
52 E disse-lhes: Por isso, todo escriba que se fez discípulo do reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que tira do seu tesouro coisas novas e velhas.
53 Ənggǝra Yesu kuɗǝna na karapǝˈyar kau, ba ji piyari vi ta.
53 E Jesus, tendo concluído estas parábolas, se retirou dali.
54 Shilir Yesu wu mǝlmǝ nyi, ba ji dzǝguya highiɓǝ anǝ nji wu umbwa daɓǝ dzǝ njir yahudiya. Ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nda, ndǝ na, “Əmani ngǝ ndǝ kǝ uya sǝnbiya sǝ ka, ǝnga dǝnama nǝ mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar ka?”
54 E, chegando à sua terra, ensinava o povo na sinagoga, de modo que este se maravilhava e dizia: Donde lhe vem esta sabedoria, e estes poderes milagrosos?
55 “Aˈyi zǝr ndǝr ta wu ta ngǝ wa? Aˈyi mǝnyi nga nju ngga ǝnga Maryamu ta wa? Aˈyi zamǝ nyiˈyar ngǝ Yakubu ǝnga Yusufu ǝnga Simanu ba ǝnga Yahuda wa?
55 Não é este o filho do carpinteiro? e não se chama sua mãe Maria, e seus irmãos Tiago, José, Simão, e Judas?
56 Kwamǝ nyiˈyar aˈyi nda ǝkkǝˈyi mǝn ǝnggǝ wa? Ya, sara mani nga ji uya patǝkura sǝˈyar ka?”
56 E não estão entre nós todas as suas irmãs? Donde lhe vem, pois, tudo isto?
57 Ba huɗa nda ndzǝ ǝnga ja. Ama kǝ Yesu na anǝ nda, “Kǝl wu mǝlmǝ nyi, ǝnga wu pama nji nyi, ba wu ki nyi nga nji gǝra ha kǝra nabi.”
57 E escandalizavam-se dele. Jesus, porém, lhes disse: Um profeta não fica sem honra senão na sua terra e na sua própria casa.
58 Naji ɓǝra mǝl sǝ dǝdǝgurˈyar gangǝ wu pama nda mai, ara ghar mbǝrsar nda.
58 E não fez ali muitos milagres, por causa da incredulidade deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.