Lucas 9
mfm (MFM) vs NAA
1 Ayukuɗa Yesu nggar zǝmbǝlma nyiˈyar kumo apǝ mǝthlǝ a shili ar vi zǝmǝu, kǝ ji nǝ nda dǝnama nǝr kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar ǝnga tsu nda shilǝgǝbiya njira gǝra ngga,
1 Tendo Jesus convocado os doze, deu-lhes poder e autoridade sobre todos os demônios e para curar doenças.
2 ǝnga ji hyabiya nda, aga nda maˈyi nda nda tǝtǝlna ndǝr mǝsahǝu ar kǝra tǝlkur Hyal ǝnga shilǝgǝbiya nji gǝra ngga.
2 Também os enviou a pregar o Reino de Deus e a curar os enfermos.
3 Ji na anǝ nda, “Hya sara hǝ sǝ aga ɓǝ kǝ mai, hya sara sǝɓǝ alaga zǝwa mai, alaga mbǝl, alaga sǝr sǝm, alaga kwaɓa mai. Ətsu hya sara hǝ alaga lǝgutǝ a ndiya kǝra ar dza hyi mai.
3 E disse-lhes:
4 Wu kalar ki kǝra nji dlǝwuri hyi a gwa, hya nggya ǝna baˈanǝ pǝci kǝra hyu nda piyari mǝlmǝ kau.
4 Na casa em que vocês entrarem, fiquem ali até saírem daquele lugar.
5 Kalar vi kǝra nji nggǝl ara dlǝwu hyi, ma hyu biya hyu maˈyi, hya dlǝɗǝna bǝbǝr kǝra ar hya hyi, aga ja ɗa sǝr sakida ar kǝra nda.”
5 E onde quer que não receberem vocês, ao saírem daquela cidade sacudam o pó dos pés em testemunho contra eles.
6 Kǝ ndǝ hyaˈari ndǝ maˈyi a ndu mǝlmǝ pamǝpamǝ nda vǝr tǝtǝlna ndǝr mǝsahǝu, nda vǝr shilǝgǝbiya njira ǝnga shilǝgǝ pamǝpamǝˈyar ar kalar vi.
6 Então, saindo, percorriam todas as aldeias, anunciando o evangelho e fazendo curas por toda parte.
7 Ənggǝra Hirudusu ndǝr sǝm tǝlkur ar kǝra Galili nggari sǝra a vǝr ɗa, kǝ ji gwu ɗǝnga sǝ gagaɗau, ara alenyi nji na, abǝr, Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma ngǝ hyaˈari sara vir tau.
7 Ora, o tetrarca Herodes soube de tudo o que se passava e ficou perplexo, porque alguns diziam: “João ressuscitou dentre os mortos.”
8 Alenyi nja vǝr na, abǝr, nabi Iliya ngǝ ɓǝra sha shili. Alenyi nji tsu a vǝr na, abǝr, zǝma nabi nǝ ɗǝɗǝmǝ ngǝ ɓǝra hyaˈari.
8 Outros diziam: “Elias apareceu.” E ainda outros diziam: “Um dos antigos profetas ressuscitou.”
9 Kǝ Hirudusu na, “Yahwana, nǝ nyi, a sǝwa ri yi nja thlana kǝra ja, kar wa ngǝ ndǝ kǝ yu nggari sǝ pamǝpamǝ ar kǝra ja ka?” Kǝ ji dzǝgwa mǝl ǝnggǝra ja sǝni lari nyi.
9 Herodes, porém, disse: — Eu mandei decapitar João. Quem, então, é este a respeito do qual tenho ouvido tais coisas? E se esforçava para vê-lo.
10 Ənggǝra cama sǝsǝ nyiˈyar kǝ sha shili, kǝ ndǝ nar nyi anǝ Yesu sǝra ndǝ mǝliya patǝu. Kǝ Yesu hǝr nda, nanda zhizhir nda ndǝ maˈyi a ndu vanyi mǝlmǝ nja ngga ǝnga Bethlesaida.
10 Ao regressarem, os apóstolos relataram a Jesus tudo o que tinham feito. Ele, levando-os consigo, retirou-se à parte para uma cidade chamada Betsaida.
11 Ənggǝra nji nggari abǝr a ndǝna nga ja, kǝ ndǝ nu nyi a ndǝna. Ji dlǝwuri nda ǝnga huɗǝ zǝmǝu, ji dzǝgwa ndǝr anǝ nda ar kǝra tǝlkur Hyal, kǝ ji shilǝgǝbiya njira gǝra ngga.
11 Mas as multidões souberam disso e o seguiram. Acolhendo-as, Jesus lhes falava a respeito do Reino de Deus e socorria os que tinham necessidade de cura.
12 Ma lǝhǝ pǝci wu gya tǝɗau, kǝ nanda kumo apǝ mǝthlǝ kǝ shili ara ja ndǝ na, “Ara nji aˈyi ar vi kǝ mai, nar nda, nda maˈyi a ndu mǝlmǝ pamǝpamǝ aga nda uya sǝr sǝm ǝnga vir pida.”
12 Mas o dia estava chegando ao fim. Então os doze se aproximaram de Jesus e disseram: — Despeça a multidão, para que, indo às aldeias e campos ao redor, se hospedem e encontrem alimento; pois estamos aqui em lugar deserto.
13 Ama, kǝ Yesu na anǝ nda, “Nahyi, nǝr nda mǝ sǝra nda sǝmku.” Kǝ ndǝ na anǝ nyi, “Patǝr sǝra aˈyi a ndiya lugu ɗǝfǝ tǝfu ǝnga kalfi mǝthlǝ mai. Kǝl naˈya nga maˈyi ˈya nda ɗǝlbiya sǝr sǝm anǝ nji kǝ patǝu.”
13 Jesus, porém, lhes disse: Os discípulos responderam: — Não temos mais que cinco pães e dois peixes, a não ser que nós mesmos vamos e compremos comida para todo este povo.
14 Arya shili zhizhir nda ma a kar nda dubu tǝfu.
14 Porque estavam ali cerca de cinco mil homens. Então Jesus disse aos seus discípulos:
15 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar mǝliya ǝnggǝra ji na, ndǝ mǝliya nji kǝ nggya gya.
15 Eles atenderam, fazendo com que todos se assentassem.
16 Ənggau, kǝ Yesu hǝri lugu ɗǝfǝ tǝfu ǝnga kalfi mǝthlǝ ta, kǝ ji hyaˈanakǝr a dǝmǝlmau, ji usar Hyal, ji dzǝgwa kakadlǝwa nda, kǝ ji nǝ nyi anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, aga nda tǝtǝkǝna anǝ nji patǝu.
16 E Jesus, pegando os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos para o céu, os abençoou, partiu e deu aos discípulos para que os distribuíssem entre o povo.
17 Patǝkura nda sǝm ndǝ nyau. Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar tsǝmiya tsǝla kumo apǝ mǝthlǝ ǝnga sǝra hiyau sara wu miya nda.
17 Todos comeram e se fartaram; e dos pedaços que sobraram foram recolhidos doze cestos.
18 Vanyi pǝci Yesu ja vǝr ndǝr ǝnga Hyal zhizhi nyi, kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar shili ǝgya ja. Kǝ ji yiwa nda ji na, “Wa nga nju na ǝnga ya?”
18 E aconteceu que, enquanto Jesus estava orando em particular, achavam-se presentes os discípulos, a quem perguntou:
19 Kǝ zǝmbǝlma nyiˈyar na, “Alenyi nju na abǝr, nagǝ ngǝ Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma, ǝngwar alenyi nji nagǝ ngǝ nabi Iliya. Abangǝ tsu, alenyi nja vǝr na, abǝr, pathlǝu, wu pama nabi ɗǝɗǝmˈyar ta ngǝ ɓǝra sha shili ǝnga pi.”
19 Eles responderam: — Uns dizem que é João Batista; outros dizem que é Elias; e ainda outros dizem que um dos antigos profetas ressuscitou.
20 Kǝ Yesu na anǝ nda, “Ama anǝ hyi tsu, wa nga ya?” Kǝ Biturusu na, “Nagǝ ngǝ Kǝrsiti nǝ Hyal.”
20 Então Jesus perguntou: Respondendo, Pedro disse: — O Cristo de Deus.
21 Ənggau, kǝ Yesu tǝɗar himiya nda abǝr nda sara na sǝ kǝ anǝ kalar ndǝ mai.
21 Jesus, porém, advertindo-os, mandou que a ninguém declarassem tal coisa,
22 Kǝ ji ɓǝra nar nda, abǝr, “A ɗar tsaˈa zǝr nda lar ɓwaɓwatǝ pamǝpamǝu. Nji nggunggurǝm nǝ mǝlmau, ǝnga pubu dǝdǝgalˈyar, ǝnga malǝmǝ dlaɗǝˈyar wu nda piyari nyi, ba nda tsǝya nyi, ama ayukuɗa pida makǝru, ba ji hyaˈari sara vir tau.”
22 dizendo:
23 Kǝ ji dzǝgwa nar nda patǝu, “Kalar ndǝra wu yiwu ja nu ɗa, kǝl ja piyari yiwu kǝrnyi, ba ja hǝri wu dladlakǝ nyi kalar pǝci, ba ja nu ɗa.
23 Jesus dizia a todos:
24 Kalar ndǝra wu yiwu piya ja, ju nda tini. Ndǝra gǝra yiwu piya ja arya yau, ju nda uya.
24 Pois quem quiser salvar a sua vida a perderá; e quem perder a vida por minha causa, esse a salvará.
25 Mi ngǝ nubwa kǝra ndu uya, ma ji uya duniya patǝ ama kǝ ji tini piya ja? Sǝ aˈyi mai!
25 De que adianta uma pessoa ganhar o mundo inteiro, se vier a perder-se ou causar dano a si mesma?
26 Ma ndǝra sǝli ɗa sakida ɗa ǝnga ndǝr ɗa, Zǝr Ndu nda sa sǝli ara ja, ar pǝci kǝra ju shili wu kadakadarkur nyi, ǝnga dǝgalkur nǝ dǝnyi, ǝnga nǝ waladiˈyar kǝra cicau.
26 Pois quem se envergonhar de mim e das minhas palavras, dele se envergonhará o Filho do Homem, quando vier na sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Yu nar hyi jirkura nyi, alenyi nji aˈyi ǝnggau tataˈyu, nandu nda tǝ mai, kǝl ndǝ lari tǝlkur Hyal.”
27 Em verdade lhes digo que alguns dos que aqui se encontram não passarão pela morte até que vejam o Reino de Deus.
28 Ayukuɗa pida cisu, ǝnggǝra Yesu nana ndǝr kau, kǝ ji nggari Biturusu, ǝnga Yahwana, ǝnga Yakubu, ba ndǝ maˈyi a dar kǝra mau aga da ndǝr ǝnga Hyal.
28 Cerca de oito dias depois de proferidas estas palavras, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago e subiu ao monte com o propósito de orar.
29 Ənggǝra ja vǝr ndǝr ǝnga Hyal, kǝ nggyar bama ja bǝlar dzau, ǝnga lǝgutǝ ha nyi ɗa pǝrtǝ pwahǝu ja sǝm ndu li.
29 E aconteceu que, enquanto ele orava, a aparência do seu rosto se transfigurou e a roupa dele ficou de um branco brilhante.
30 Kukuthlǝu, kǝja nji mǝthlǝu, a vǝr ndǝr ǝnga ja. Nji mǝthlǝ kǝ nanda ngǝ nabi Musa ǝnga nabi Iliya.
30 E eis que dois homens falavam com ele: eram Moisés e Elias,
31 Ndǝ dla wu kadakadarkur, nda vǝr ndǝr ǝnga Yesu ǝnggǝra ju nda nyabiya sǝra Hyal na ar kǝra tǝ nyi a vu Urshalima.
31 que apareceram em glória e falavam da morte de Jesus, que ele estava para cumprir em Jerusalém.
32 Biturusu ǝnga bazhi ɓǝ nyiˈyar wu ghanyi nga nda. Ənggǝra ndǝ hyaˈari wu ghanyi kǝ ndǝ lar kadakadarkur nǝ Yesu ǝnga nji mǝthlǝ kǝra ǝnga ja kau.
32 Pedro e seus companheiros estavam caindo de sono; mas, conservando-se acordados, viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Ənggǝra nji mǝthlǝ kǝ wu piyari Yesu, Biturusu na anǝ Yesu, “Tarki, shilir mǝn ǝnggǝ kau, a ɗar mǝnahǝu. Ma gu yiwu, ya sǝn mǝliya kwapatǝ makǝr ǝnggau, pathlǝ anǝ ngau, pathlǝ anǝ Musa ǝnga pathlǝ anǝ Iliya.” Ara ju sǝni sǝra ja vǝr na mai.
33 Quando estes começaram a se afastar de Jesus, Pedro lhe disse: — Mestre, bom é estarmos aqui. Façamos três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias. Porém, Pedro não sabia o que estava dizendo.
34 Tsu ja gǝra haɗiya miya ja, kǝ dlama haɗiya nda. Ənggǝra dlama haɗiya nda, kǝ hivǝr mbari zǝmbǝlma nyiˈyar.
34 Enquanto assim falava, veio uma nuvem e os envolveu. E ficaram com medo ao entrar na nuvem.
35 Ənggau, kǝ ɗahǝ hyaˈari sara du dlama ja vǝr na, “Najakǝ Zǝr ɗa ngau, nayi ngǝ caɗǝbiya nyi. Hya sǝya nyi himi.”
35 E dela veio uma voz que dizia: — Este é o meu Filho, o meu eleito; escutem o que ele diz!
36 Ənggǝra ɗahǝ kǝ bǝgau, ba nji lari Yesu zhizhi nyi. Zǝmbǝlma nyiˈyar dzǝgwa haɗiya miya nda zǝmǝu. Wu pidaˈyar kau, nandǝ nar nyi anǝ nji sǝ kǝ ndǝ lari kǝ mai.
36 Depois daquela voz, perceberam que Jesus estava sozinho. Eles ficaram calados e, naqueles dias, não contaram nada a ninguém a respeito do que tinham visto.
37 Ənggǝra vi sa kuɗau, Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar makǝr kǝ shida sara dar mǝ ta. Ənggau, kǝ daɓǝr dlamir nji gangǝ thlǝwa nda.
37 No dia seguinte, quando eles desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Kǝ ndǝ pathlǝu, wu daɓǝ dlamir nji kǝ ngga ǝnga ɗahǝ dǝgal, ji na, “Malǝmǝ! Yu kǝdi ngau, dlǝwar zǝr ɗa kau, naja ngǝ zǝr zǝmǝ ara yi wacu!
38 E eis que, do meio da multidão, surgiu um homem, dizendo em alta voz: — Mestre, peço que o senhor olhe o meu filho, porque é o único que tenho.
39 Kǝja, mambǝl ɗǝmwaˈyi nga vǝr ɓwanǝ nyi kǝr, ju sǝni mǝliya nyi ja wau dǝdǝgal gǝra vanyi sǝ uya nyi. Mambǝl kǝ a sǝni mbilna nyi a gyiwu ˈyi ja tsǝdzau ja dzǝgwa pǝ mubo wu miya ja. Naja aˈyi wu piyari nyi mai, kǝl ji uya nyi ǝnga shilǝgǝ gagaɗau.
39 Um espírito se apodera dele, e, de repente, o menino grita, e o espírito o convulsiona até espumar; e dificilmente o deixa, depois de o ter maltratado.
40 Yi kǝdi zǝmbǝlma ngǝˈyar aga nda kǝdlǝbiya nyi a biya, ama nandǝ sǝni mbari mai.”
40 Pedi aos seus discípulos que o expulsassem, mas eles não puderam.
41 Kǝ Yesu shaɗǝwa nda, ji na, “Nahyi nji kabangǝkau, nji gǝra mbǝrsa, nji ɗǝmwaˈyu, baˈanuwa nga ya nggya ǝnga hya? Baˈanuwa nga ya sǝsu hya? Shila mau ǝnga zǝra nyi anǝ ɗa.”
41 Jesus exclamou:
42 Ənggǝra zǝr kǝ a vǝr shili, kǝ mambǝl kǝ mbilna nyi a gyiwu ˈyi, ja vǝr tsǝdzau ǝnga dǝnama. Kǝ Yesu kughiya mambǝl kau, ba ji mǝliya zǝra nyi jamǝu, ba ji dzǝgwa nǝ nyi zǝra nyi anǝ dǝnyi.
42 Quando o menino estava se aproximando, o demônio o atirou no chão e o convulsionou; mas Jesus repreendeu o espírito imundo, curou o menino e o entregou ao pai.
43 Patǝkura njira ar vi ta mbari miya nda, nda vǝr tsamǝ sǝ dǝdǝgur nǝ Hyal.
43 E todos ficaram maravilhados com a majestade de Deus. Como todos estavam admirados com tudo o que Jesus fazia, ele disse aos seus discípulos:
44 “Hya sǝya himi hya nggar sǝra yu nda na anǝ hyi kau. Nju nda lǝr Zǝr Ndau, anǝ dawa nyiˈyar.”
44 — Prestem bem atenção nas seguintes palavras: o Filho do Homem está para ser entregue nas mãos dos homens.
45 Ama zǝmbǝlma nyiˈyar aˈyi nggabiya sǝra ju ndǝr ar kǝri kǝ mai, nji ɗǝwana ara nda, nda sara sǝnbiya. Nanda tsu kǝ hivǝr kari nda ara yiwa nyi.
45 Eles, porém, não entendiam isso, e lhes foi encoberto para que não o compreendessem. E temiam fazer perguntas a Jesus a respeito deste assunto.
46 Kǝ kǝpal hyaˈari wu pama zǝmbǝlma nyiˈyar abǝr tara wa nga ndiya ǝnga dǝgal wu pama nda.
46 Surgiu entre os discípulos uma discussão sobre qual deles seria o maior.
47 Yesu a sǝni biyari sǝra ndu ɗǝnga, kǝ ji hǝri zǝr kushu, kǝ ji taˈyina nyi a dzǝr nyi,
47 Mas Jesus, sabendo o que se passava no coração deles, pegou uma criança, colocou-a junto de si
48 kǝ ji na anǝ nda, “Kalar ndǝra dlǝwuri zǝr kǝ arya thlǝmǝ ɗa, a dlǝwuri ɗar ja, ǝtsu ma ndǝra dlǝwur ɗa ri a dlǝwuri ja ndǝra sǝwa ɗa. Agabangau, ndǝra nji diɗana wu pama hyi, naja nga ndiya ǝnga dǝgalkur.”
48 e lhes disse:
49 Kǝ Yahwana na, “Ndǝ dǝgal, ˈyi lari vanyi ndǝ a vǝr kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyi wu thlǝmǝ ngau, kǝ ˈyi kari nyi ara naja aˈyi ǝnga ˈya mai.”
49 João tomou a palavra e disse: — Mestre, vimos certo homem que expulsava demônios em seu nome, mas nós o proibimos de fazer isso, porque não segue conosco.
50 Yesu shaɗǝwa, ji na, “Hya sara ka nyi mai, ma ndǝ aˈyi cabiya hyi dawakur mai, nǝr hyi nga ja.”
50 Mas Jesus lhe disse:
51 Ənggǝra pǝci ɗa lǝhǝ anǝ Yesu aga ja sha a dǝmǝlmau, kǝ ji fuwa kǝr ja vǝr maˈyi a vu Urshalima.
51 E aconteceu que, ao se completarem os dias em que seria elevado ao céu, Jesus manifestou, no semblante, a firme resolução de ir para Jerusalém.
52 Kǝ ji sǝwa njira ju sau, aga nda maˈyi wu mwa nyi, nanda tsu, kǝ ndǝ vu vanyi mǝlmǝ nǝ Samariya, aga nda vuwa fuwa alenyi sǝ wu lagu.
52 E enviou mensageiros que fossem na frente. Indo eles, entraram numa aldeia de samaritanos para lhe preparar pousada.
53 Ama kǝ njir mǝlmǝ kǝ nggǝl ara dlǝwu nyi, ara vu Urshalima nga ja vǝr maˈyi.
53 Mas não o receberam, porque o aspecto dele era de quem, decisivamente, ia para Jerusalém.
54 Ənggǝra zǝmbǝlma nyiˈyar Yakubu ǝnga Yahwana lari abangau, ba ndǝ na anǝ nyi, “Thlagǝu, gu yiwu ˈya ngga uˈu sara a dǝmǝlmǝ aga ja nggyina nda ya?”
54 Vendo isto, os discípulos Tiago e João perguntaram: — Senhor, quer que mandemos descer fogo do céu para os consumir?
55 Ama kǝ Yesu shabiya dzau, ba ji kughi anǝ nda!
55 Mas Jesus, voltando-se, os repreendeu.
56 Kǝ ndǝ dzǝgwa maˈyi a ndu vanyi mǝlmau.
56 E seguiram para outra aldeia.
57 Ma tsu nda wu lagu, kǝ vanyi ndǝ na anǝ Yesu, “Thlagǝu, yu nu ngau kalar vi kǝra gu maˈyi a ndari.”
57 Enquanto seguiam pelo caminho, alguém disse a Jesus: — Vou segui-lo para onde quer que o senhor for.
58 Kǝ Yesu shabiya nyi ji na, “Thlahu ǝnga kaˈu nga nda, ˈyagǝˈyar tsu kir nda aˈyi, ama zǝr ndau, vira ja fiya kǝra ja ari aˈyi mai.”
58 Mas Jesus lhe respondeu:
59 Anǝ vanyi ndǝ tsu kǝ ji na, “Nu ɗa.” Ama kǝ ndǝ kǝ na, “Thlagǝu, piyari ɗa ya maˈyi ya nda haɗǝna dǝɗa kwatahǝu.”
59 A outro Jesus disse: Mas ele respondeu: — Senhor, deixe-me ir primeiro sepultar o meu pai.
60 Yesu shaɗǝwa nyi, ji na, “Bǝgǝ nji tǝtǝ nda haɗǝna ndǝ tǝtǝr nda. Ama nagau, ga maˈyi ga nda tǝtǝlna ndǝr tǝlkur Hyal.”
60 Mas Jesus insistiu:
61 Vanyi ndǝ tsu ji na, “Thlagǝu, yu nu ngau, ama ga piyari ɗa kwatahǝu, ya maˈyi ya nda nar nyi anǝ nji gǝ ˈya abǝr maˈyi nga yau.”
61 Outro lhe disse: — Senhor, quero segui-lo, mas permita que antes disso eu me despeça das pessoas da minha casa.
62 Yesu shaɗǝwa nyi, “Kalar ndǝra fǝri tsa ja ar kul zǝwa thla, ba ji ɓǝra tsamǝ gyiwu yukuɗu, naji ɗa tsaˈa aga gwu tǝlkur Hyal mai.”
62 Mas Jesus lhe respondeu:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.