Lucas 8
mfm (MFM) vs NVI
1 A sǝkari kushu, Yesu a vǝr ɓau a ndu mǝlmǝ dǝdǝgal ǝnga mǝlmǝ kukushu ja vǝr tǝtǝlna ndǝr mǝsahǝ nǝ tǝlkur Hyal. Zǝmbǝlma nyiˈyar kumo apǝ mǝthlǝ aˈyi nda ǝnga ja,
1 Depois disso Jesus ia passando pelas cidades e povoados proclamando as boas novas do Reino de Deus. Os Doze estavam com ele,
2 ǝnga alenyi mathlǝkǝˈyi kǝra nji kǝdlǝbiya mambǝl ɗǝmwaˈyi sara wu dza nda ǝnga njira ji shilǝgǝbiya nda. Wu pama nda mala aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Maryamu Magǝdaliya kǝra mambǝl ɗǝmwaˈyi pamǝpamǝ mǝɗǝfǝ biya sara wu dza ja,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e doenças: Maria, chamada Madalena, de quem haviam saído sete demônios;
3 ǝnga Yuwana mala Kuza, ndǝ dǝgal wu ki Hirudusu ǝnga Suzana, ǝnga alenyi mathlǝkǝˈyi gangǝu kǝra a vǝr mǝl thlǝr anǝ nda ǝnga gǝnnar nda.
3 Joana, mulher de Cuza, administrador da casa de Herodes; Susana e muitas outras. Essas mulheres ajudavam a sustentá-los com os seus bens.
4 Ənggǝra nji gangǝ sara wu mǝlmǝ pamǝpamǝ tsǝmiya dzau, aga nda nggari Yesu, kǝ ji nar nda najaka karapau.
4 Reunindo-se uma grande multidão e vindo a Jesus gente de várias cidades, ele contou esta parábola:
5 “Ndǝr zǝwa aˈyi kǝra maˈyi a gwa thlǝka culi a gwar fa nyi. Ja vǝr uci culi kǝ alenyi tǝɗau ar lagu, kǝ nji cicina nda ǝnga hyi, ba ˈyagǝˈyar tsu sǝmku nda.
5 "O semeador saiu a semear. Enquanto lançava a semente, parte dela caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Alenyi culi tǝɗau a gyar vi kǝra mǝmau, ǝnggǝra ndǝ tsau, ba ndǝ ul ara lǝsǝ aˈyi ar vi ta mai.
6 Parte dela caiu sobre pedras e, quando germinou, as plantas secaram, porque não havia umidade.
7 Kǝ alenyi tǝɗau, a gyiwu pama shikǝɗi, ndǝ hǝ ǝnga nda, ba shikǝɗi kar nda ara pǝli.
7 Outra parte caiu entre espinhos, que cresceram com ela e sufocaram as plantas.
8 Alenyi culi tsu tǝɗau, a gyiwu ˈyi kǝra mǝnahǝu, ndǝ hau, ba ndǝ puwa li gangǝ gagaɗau.”
8 Outra ainda caiu em boa terra. Cresceu e deu boa colheita, a cem por um". Tendo dito isso, exclamou: "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça! "
9 Zǝmbǝlma nyiˈyar yiwa nyi tara mi ngǝ najaka karapǝ cabiya.
9 Seus discípulos perguntaram-lhe o que significava aquela parábola.
10 Ji na, “A yiwur nji hya sǝnbiya sǝra ɗǝɗǝwa nǝ tǝlkur Hyal, ama anǝ alenyi nji, yu ndǝr ǝnga karapǝ anǝ nda, aga,
10 Ele disse: "A vocês foi dado o conhecimento dos mistérios do Reino de Deus, mas aos outros falo por parábolas, para que ‘vendo, não vejam; e ouvindo, não entendam’.
11 “Kǝja sǝra karapǝ kǝ cabiya. Culi ca ngǝ ndǝr Hyal.
11 "Este é o significado da parábola: A semente é a palavra de Deus.
12 Kǝra tǝɗau ar lagu ca ngǝ cabiya nji kǝra wu nggar ndǝr Hyal, ama ba Shatan a shili ja sa hǝbiya ndǝr kǝ sara wu ɗǝfuwa nda ara nda sara mbǝrsa nda uya mbǝɗau.
12 As que caíram à beira do caminho são os que ouvem, e então vem o diabo e tira a palavra dos seus corações, para que não creiam e não sejam salvos.
13 Culi kǝra tǝɗau a gyar vir mǝmau, nanda ǝnggǝr njira wu nggar ndǝr kau, ndu dlǝwuri ǝnga huɗǝ pǝrtǝu ama nanda aˈyi ǝnga nggilang mai, ndǝ mbǝrsa nǝ pǝci kushu, ǝnggǝra ɓwaɓwatǝ shili, ba ndǝ piyari nu.
13 As que caíram sobre as pedras são os que recebem a palavra com alegria quando a ouvem, mas não têm raiz. Crêem durante algum tempo, mas desistem na hora da provação.
14 Culi kǝra tǝɗau a gyiwu shikǝɗi, ca ngǝ cabiya njira nggari, ama ǝnggǝra ndǝ dumwa ǝnga nu, kǝ ɗǝnga nǝr sǝr duniya, ǝnga gal gǝnna, ǝnga yiwu mǝsahǝkur kar nda ara pǝli.
14 As que caíram entre espinhos são os que ouvem, mas, ao seguirem seu caminho, são sufocados pelas preocupações, pelas riquezas e pelos prazeres desta vida, e não amadurecem.
15 Culi kǝra tǝɗau, a gyar ˈyiˈyi mǝnahǝu ca ngǝ njira nggari ndǝr kau, ndǝ dlǝwuri ǝnga huɗǝ zǝmǝ ndǝ sǝɓiya ndǝ sǝsǝˈwuri kǝl ta ndǝ piya wazha.”
15 Mas as que caíram em boa terra são os que, com coração bom e generoso, ouvem a palavra, a retêm e dão fruto, com perseverança".
16 “Nja sǝn mbǝbiya pitǝlla ba nja mbuya ǝgya kiɗa tǝm ǝnga tǝmbǝl mai. Ama nja kyaga fiya a dar madzigam, ba ja dzǝgwa mbǝl anǝ kalar ndǝ kǝra a vu ki kau.
16 "Ninguém acende uma candeia e a esconde num jarro ou a coloca debaixo de uma cama. Pelo contrário, coloca-a num lugar apropriado, de modo que os que entram possam ver a luz.
17 “Arya kalar sǝ aˈyi kǝra ndu mǝl ɗǝɗǝwa kǝra gǝra nda biyar babal mai, ǝtsu sǝ aˈyi ɗǝɗǝwa kǝra nji gǝra nda sǝn mai.
17 Porque não há nada oculto que não venha a ser revelado, e nada escondido que não venha a ser conhecido e trazido à luz.
18 “Hya nggya ǝnga hangǝkal ǝnga sǝra hyu ngga, ara ndǝra ǝnga sau, nju nda sa cakǝri nyi, ama ndǝra gǝra ǝnga sau, sǝra ji nggani aˈyi ara ja kau, nju sa dlǝwuri.”
18 Portanto, considerem atentamente como vocês estão ouvindo. A quem tiver, mais lhe será dado; de quem não tiver, até o que pensa que tem lhe será tirado".
19 Ənggau, miya Yesu ǝnga zamǝ nyiˈyar maˈyi a ndǝgya ja, ama nandǝ uya ndǝ thlǝwa nyi mai, ara gangǝkura nji.
19 A mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiam aproximar-se dele, por causa da multidão.
20 Kǝ vanyi ndǝ nar nyi anǝ Yesu, abǝr, “Kǝja mǝngau ǝnga zamǝ ngǝˈyar a biya ndu yiwu nda ndǝr ǝnga gau.”
20 Alguém lhe disse: "Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te".
21 Əngwar Yesu anǝ njira a ndǝ patǝu, “Njira wu nggar ndǝr Hyal, ba ndǝ mǝl thlǝr ǝni, nanda ngǝ maɗa ǝnga zamǝɗaˈyar.”
21 Ele lhe respondeu: "Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam".
22 Vanyi pǝci Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar gwu kwambwal, ba ji na anǝ nda, “Mǝna maˈyi a biyar ya dǝl.” Kǝ ndǝ mbar lagu ndu maˈyi.
22 Certo dia Jesus disse aos seus discípulos: "Vamos para o outro lado do lago". Eles entraram num barco e partiram.
23 Ənggǝra nda vǝr maˈyi ba ji ghanyi. Kukuthlǝu, kǝ majigwal shili ǝnga dǝnama ja vǝr sǝ a shili ar ˈyimi, ǝnggau, ba ndǝ ɗa tǝtǝwulu ara ǝnggǝra ˈyimi gwu kwambwalǝr nda.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. Abateu-se sobre o lago um forte vendaval, de modo que o barco estava sendo inundado, e eles corriam grande perigo.
24 Zǝmbǝlma nyiˈyar, hyabiya Yesu wu ghanyi, ndǝ na, “Thlagǝr ki! Thlagǝr ki! Kǝja mǝna sa!” Yesu hyaˈari kǝ ji kughiya majigwal ǝnga ˈyimi kǝra a vǝr thlǝkau, ba ndǝ bǝgǝ zǝmǝu.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: "Mestre, Mestre, vamos morrer! " Ele se levantou e repreendeu o vento e a violência das águas; tudo se acalmou e ficou tranqüilo.
25 Kǝ ji na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Əmani ngǝ mbǝrsar hya?”
25 "Onde está a sua fé? ", perguntou ele aos seus discípulos. Amedrontados e admirados, eles perguntaram uns aos outros: "Quem é este que até aos ventos e às águas dá ordens, e eles lhe obedecem? "
26 Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar nda vǝr maˈyi wu kwambwal ar ˈyimi, ba ndǝ dla wu ˈyiˈyi nǝ Garasina, kǝra a biyar ya dǝl Galili.
26 Navegaram para a região dos gerasenos que fica do outro lado do lago, frente à Galiléia.
27 Ənggǝra Yesu a vǝr gya sara du kwambwal, kǝ ji thlǝwa ndǝr mǝlmǝ kǝ kǝra ǝnga mambǝl ɗǝmwaˈyu. Ndǝ kǝ a ɓǝliyar ja sar ja vǝr ɓǝ turusu, ǝnga naji wu nggya wu ki mai, kǝl wu hulili nga ju nggya cumu.
27 Quando Jesus pisou em terra, foi ao encontro dele um endemoninhado daquela cidade. Fazia muito tempo que aquele homem não usava roupas, nem vivia em casa alguma, mas nos sepulcros.
28 Ənggǝra ji lari Yesu, ba ji hyaˈana ɗahǝ ǝnga dǝnama, ba ji dla wu mwa nyi ju wau ju na, “Yesu zǝr Hyal Kǝra Di, mi dzau ngǝ ǝnga ˈya? Ya vǝr kǝdi ngau, ga sara nǝ ɗa ɓwaɓwatǝ mai!”
28 Quando viu Jesus, gritou, prostrou-se aos seus pés e disse em alta voz: "Que queres comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes! "
29 Ji na abangau, ara Yesu a kughi ri anǝ mambǝl kau, aga nda biya sara wu ja. Arya pǝci gangǝ mambǝl ɗǝmwaˈyi kǝ wu mbilna nyi a gyiwu ˈyi. Vanyi pǝci nju mbar nyi ar gangǝ ama ba ja thlǝthlǝna ganga nyi, ǝkkǝˈyi ja sǝwa nyi a gwa tagǝu.
29 Pois Jesus havia ordenado que o espírito imundo saísse daquele homem. Muitas vezes ele tinha se apoderado dele. Mesmo com os pés e as mãos acorrentados e entregue aos cuidados de guardas, quebrava as correntes, e era levado pelo demônio a lugares solitários.
30 Yesu yiwar nyi, “Wa thlǝmǝ nga?” Kǝ ji na, “Dlami,” ara mambǝl ɗǝmwaˈyi kǝ gangǝ nga nda wu ja.
30 Jesus lhe perguntou: "Qual é o seu nome? " "Legião", respondeu ele; porque muitos demônios haviam entrado nele.
31 Kǝ ndǝ kǝdi nyi ar kǝr ar kǝr a sara ja kǝdlǝbiya nda a gyiwu kaˈu gǝra kuɗǝ mai.
31 E imploravam-lhe que não os mandasse para o abismo.
32 Lǝhǝ a dzǝr vi ta, ɓǝla fǝshiu aˈyi gangǝu kǝra a vǝr ɓǝla ar dza mau. Mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar kǝ kǝdi Yesu, “Sǝwa ˈya a ndu fǝshiˈyar kau, piyar ˈya aga ˈya gwu nda.” Ji piyari nda, kǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar kǝ biya ndǝ gwu fǝshiu.
32 Uma grande manada de porcos estava pastando naquela colina. Os demônios imploraram a Jesus que lhes permitisse entrar neles, e Jesus lhes deu permissão.
33 Ɓǝla fǝshiu kǝ a kar nda dubu mǝthlǝu, ndǝ hyaˈari ǝnga hwi a gwar dǝl a guna kǝ ˈyimi kuɗǝna nda patǝu.
33 Saindo do homem, os demônios entraram nos porcos, e toda a manada atirou-se precipício abaixo em direção ao lago e se afogou.
34 Ənggǝra njir ɓǝla fǝshiˈyar lari sǝra ɗarkǝr, ba ndǝ maˈyi ǝnga hwi a vu mǝlmǝ dǝdǝgal ǝnga kukusha nyi aga nda vuwa nar nyi anǝ nji.
34 Vendo o que acontecera, os que cuidavam dos porcos fugiram e contaram esses fatos, na cidade e nos campos,
35 Kǝ nji kǝ biya aga nda biya lari sǝ kǝ ɗa kau. Ənggǝra ndǝ thlǝwa vi kǝra Yesu ari, ba ndǝ lari ndǝ ta mambǝl ɗǝmwaˈyi biya sara wu dza ja vǝr nggya lǝhǝ wu dzǝr Yesu, ǝnga lǝgutǝ ar dza ja wu hangǝkal nyi. Kǝ hivǝr mbari nda papatǝu.
35 e o povo foi ver o que havia acontecido. Quando se aproximaram de Jesus, viram que o homem de quem haviam saído os demônios estava assentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e ficaram com medo.
36 Njira aˈyi ar vi ta pǝci kǝra sǝ kǝ ɗa wu liya nda, dumwa ǝnga na anǝ nji ǝnggǝra ndǝ kǝ uya jamǝkur.
36 Os que o tinham visto contaram ao povo como o endemoninhado fora curado.
37 Ənggau, patǝr njira wu ˈyiˈyir Garasina kǝdi Yesu aga ja piyari mǝlmǝr nda ara hivǝr a mbar ndari gagaɗau. Kǝ Yesu gwu kwambwala nyi, ba ji maˈyi sǝ nyi.
37 Então, todo o povo da região dos gerasenos suplicou a Jesus que se retirasse, porque estavam dominados pelo medo. Ele entrou no barco e regressou.
38 Kǝ ndǝ kǝ nji kǝdlǝbiya mambǝl ɗǝmwaˈyu, sara wu dza ja kǝ kǝdi Yesu, ji na, “Usi piyari ɗa ma maˈyi ǝnga gau, aga ya ɗa ndǝr nu ngau.” Ama kǝ Yesu nggǝl, ji na anǝ nyi,
38 O homem de quem haviam saído os demônios suplicava-lhe que o deixasse ir com ele; mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Sha a ndu ki, ga nda nar nda sǝ kǝ Hyal mǝliya ngǝ kau.” Kǝ ndǝ kǝ maˈyi a vu huɗa mǝlmau, ja vǝr na anǝ nji sǝra Yesu mǝliya nyi.
39 "Volte para casa e conte o quanto Deus lhe fez". Assim, o homem se foi e anunciou a toda a cidade o quanto Jesus tinha feito por ele.
40 Ənggǝra Yesu sha shili sara ndǝna, kǝ nji gangǝ shili ndǝ dlǝwuri nyi, ara nda vǝr sǝkǝ shili nyi.
40 Quando Jesus voltou, uma multidão o recebeu, pois todos o esperavam.
41 Kǝja vanyi ndǝ thlǝmǝ nyi Yayirusu, naja ndǝ dǝgal wu umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya, ji shili ji sa ɓǝliya undi wu mwar Yesu, ja vǝr kǝdi nyi aga ja shili wu ki nyi,
41 Então um homem chamado Jairo, dirigente da sinagoga, veio e prostrou-se aos pés de Jesus, implorando-lhe que fosse à sua casa
42 arya kwa nyi kǝra zǝmǝu, zǝr fa kumo apǝ mǝthlǝu, a lagur tau.
42 porque sua única filha, de cerca de doze anos, estava à morte. Estando Jesus a caminho, a multidão o comprimia.
43 Vanyi mala aˈyi a ndǝna kǝra mǝliya fa kumo apǝ mǝthlǝu, ja vǝr ndzǝndzǝ mashi. Mala kǝ a lari ɓwaɓwatǝ ǝnga jirkur wu tsa njir kundzǝgǝ pamǝpamǝ gangǝu, ama kǝra aˈyi dlǝwari nyi mai.
43 E estava ali certa mulher que havia doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia e gastara tudo o que tinha com os médicos; mas ninguém pudera curá-la.
44 Ji shili wu pama nju yukuɗa Yesu, kǝ ji sa tsǝkwar miya lǝgutǝ nyi, ǝnggau, ba ndzǝndzǝ mashi kǝ taˈyau.
44 Ela chegou por trás dele, tocou na borda de seu manto, e imediatamente cessou sua hemorragia.
45 Əngwar Yesu, “Wa ngǝ tsǝkwar ɗa ka?” Kalar ndu na, “Nayi ngǝ mai.” Kǝ Biturusu na, “Malǝmǝ dǝgal, nji gangǝ ngǝ zǝwar ngǝ nda vǝr jajahǝ ngau.”
45 "Quem tocou em mim? ", perguntou Jesus. Como todos negassem, Pedro disse: "Mestre, a multidão se aglomera e te comprime".
46 Ama kǝ Yesu na anǝ nyi, “Vanyi ndǝ a tsǝkwar ɗa ri, arya dǝnama a biyari sara wu dza yau.”
46 Mas Jesus disse: "Alguém tocou em mim; eu sei que de mim saiu poder".
47 Ənggǝra mala kǝ lari naja sǝn ɗǝwanakǝr mai, kǝ ji sha shili ja vǝr tsǝdzau, ji ɓǝliya undi a gyiwu mwar Yesu. Kǝ ji nar nyi wu mwar nji patǝu, sǝra ɗa ji tsǝkwar nyi, ǝnga ǝnggǝra ji uya jamǝkur aga zǝmǝu.
47 Então a mulher, vendo que não conseguiria passar despercebida, veio tremendo e prostrou-se aos seus pés. Na presença de todo o povo contou por que tinha tocado nele e como fora instantaneamente curada.
48 Kǝ ji na anǝ nyi, “Kwa ɗa, mbǝrsa ngau, a mǝliya ngǝ ri jamǝu, maˈyi wu jamǝkur.”
48 Então ele lhe disse: "Filha, a sua fé a curou! Vá em paz".
49 Tsu ja gǝra kuɗǝna ndǝr, kǝja cama sara wu ki Yayirusu ndǝr ɓǝla umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya, a shiliri, ja vǝr na anǝ Yayirusu, abǝr, “A sara ga ɓǝra nǝ nyi ɓwaɓwatǝ anǝ malǝmǝ mai, arya kwa ngǝ a tǝri.”
49 Enquanto Jesus ainda estava falando, chegou alguém da casa de Jairo, o dirigente da sinagoga, e disse: "Sua filha morreu. Não incomode mais o Mestre".
50 Ənggǝra Yesu nggari ndǝr kau, kǝ ji na anǝ Yayirusu, “Ga sara hivǝr mai, ga mbǝrsa wacu ju hyaˈari.”
50 Ouvindo isso, Jesus disse a Jairo: "Não tenha medo; tão-somente creia, e ela será curada".
51 Ənggǝra ndǝ shili wu ki nyi, naja aˈyi piyari nja vu ki ǝnga ja mai, kǝl Biturusu ǝnga Yahwana ǝnga Yakubu ba dǝya kwa ǝnga mǝnyi.
51 Quando chegou à casa de Jairo, não deixou ninguém entrar com ele, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da criança.
52 Patǝkura njira a vu ki kau, kǝl tiwi nga nda vǝr tiwi, nda vǝr wau wu dǝrbǝ kwa nyi. Kǝ Yesu na anǝ nda, “Hya sara tiwi mai, kwa kǝ naji tǝ mai, ghanyi nga ja a gwa!”
52 Enquanto isso, todo o povo estava se lamentando e chorando por ela. "Não chorem", disse Jesus. "Ela não está morta, mas dorme".
53 Kǝ ndǝ nggushi nǝ diɗa ndau, ara ndu sǝni abǝr kwa nyi a tǝri.
53 Todos começaram a rir dele, pois sabiam que ela estava morta.
54 Yesu mbari tsa ja ji hyaˈana ɗahǝu, ji na, “Zǝr kwa, hyaˈari!”
54 Mas ele a tomou pela mão e disse: "Menina, levante-se! "
55 Kǝ piya ja ɓǝra sha shili wu ja, kǝ ji hyaˈari jamǝu, kǝ Yesu nar nda, nǝ nya mǝ sǝr sǝm.
55 O espírito dela voltou, e ela se levantou imediatamente. Então Jesus lhes ordenou que lhe dessem de comer.
56 Kǝ njir ya nyi mbari miya nda, nda vǝr tsamǝ sǝ dǝdǝgur, ama kǝ Yesu tǝɗar himiya nda abǝr nda sara na sǝ kǝ ɗa kǝ anǝ nji mai.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas ele lhes ordenou que não contassem a ninguém o que tinha acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.