Lucas 8
mfm (MFM) vs NTLH
1 A sǝkari kushu, Yesu a vǝr ɓau a ndu mǝlmǝ dǝdǝgal ǝnga mǝlmǝ kukushu ja vǝr tǝtǝlna ndǝr mǝsahǝ nǝ tǝlkur Hyal. Zǝmbǝlma nyiˈyar kumo apǝ mǝthlǝ aˈyi nda ǝnga ja,
1 Algum tempo depois Jesus saiu e viajou por cidades e povoados, anunciando a boa notícia do Reino de Deus . Os doze discípulos foram com ele,
2 ǝnga alenyi mathlǝkǝˈyi kǝra nji kǝdlǝbiya mambǝl ɗǝmwaˈyi sara wu dza nda ǝnga njira ji shilǝgǝbiya nda. Wu pama nda mala aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Maryamu Magǝdaliya kǝra mambǝl ɗǝmwaˈyi pamǝpamǝ mǝɗǝfǝ biya sara wu dza ja,
2 e também algumas mulheres que haviam sido livradas de espíritos maus e curadas de doenças. Eram Maria, chamada Madalena, de quem tinham sido expulsos sete demônios;
3 ǝnga Yuwana mala Kuza, ndǝ dǝgal wu ki Hirudusu ǝnga Suzana, ǝnga alenyi mathlǝkǝˈyi gangǝu kǝra a vǝr mǝl thlǝr anǝ nda ǝnga gǝnnar nda.
3 Joana, mulher de Cuza, que era alto funcionário do governo de Herodes; Susana e muitas outras mulheres que, com os seus próprios recursos, ajudavam Jesus e os seus discípulos.
4 Ənggǝra nji gangǝ sara wu mǝlmǝ pamǝpamǝ tsǝmiya dzau, aga nda nggari Yesu, kǝ ji nar nda najaka karapau.
4 Uma grande multidão, vinda de várias cidades, veio ver Jesus. Quando todos estavam reunidos, ele contou esta parábola :
5 “Ndǝr zǝwa aˈyi kǝra maˈyi a gwa thlǝka culi a gwar fa nyi. Ja vǝr uci culi kǝ alenyi tǝɗau ar lagu, kǝ nji cicina nda ǝnga hyi, ba ˈyagǝˈyar tsu sǝmku nda.
5 — Certo homem saiu para semear. E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, onde foram pisadas pelas pessoas e comidas pelos passarinhos.
6 Alenyi culi tǝɗau a gyar vi kǝra mǝmau, ǝnggǝra ndǝ tsau, ba ndǝ ul ara lǝsǝ aˈyi ar vi ta mai.
6 Outras sementes caíram num lugar onde havia muitas pedras, e, quando começaram a brotar, as plantas secaram porque não havia umidade.
7 Kǝ alenyi tǝɗau, a gyiwu pama shikǝɗi, ndǝ hǝ ǝnga nda, ba shikǝɗi kar nda ara pǝli.
7 Outra parte caiu no meio de espinhos, que cresceram junto com as plantas e as sufocaram.
8 Alenyi culi tsu tǝɗau, a gyiwu ˈyi kǝra mǝnahǝu, ndǝ hau, ba ndǝ puwa li gangǝ gagaɗau.”
8 Mas algumas sementes caíram em terra boa. As plantas cresceram e produziram cem grãos para cada semente. E Jesus terminou, dizendo:
9 Zǝmbǝlma nyiˈyar yiwa nyi tara mi ngǝ najaka karapǝ cabiya.
9 Os discípulos de Jesus perguntaram o que ele queria dizer com essa parábola .
10 Ji na, “A yiwur nji hya sǝnbiya sǝra ɗǝɗǝwa nǝ tǝlkur Hyal, ama anǝ alenyi nji, yu ndǝr ǝnga karapǝ anǝ nda, aga,
10 Jesus respondeu:
11 “Kǝja sǝra karapǝ kǝ cabiya. Culi ca ngǝ ndǝr Hyal.
11 — O que essa parábola quer dizer é o seguinte: a semente é a mensagem de Deus.
12 Kǝra tǝɗau ar lagu ca ngǝ cabiya nji kǝra wu nggar ndǝr Hyal, ama ba Shatan a shili ja sa hǝbiya ndǝr kǝ sara wu ɗǝfuwa nda ara nda sara mbǝrsa nda uya mbǝɗau.
12 As sementes que caíram na beira do caminho são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém o Diabo chega e tira a mensagem do coração delas para que não creiam e não sejam salvas.
13 Culi kǝra tǝɗau a gyar vir mǝmau, nanda ǝnggǝr njira wu nggar ndǝr kau, ndu dlǝwuri ǝnga huɗǝ pǝrtǝu ama nanda aˈyi ǝnga nggilang mai, ndǝ mbǝrsa nǝ pǝci kushu, ǝnggǝra ɓwaɓwatǝ shili, ba ndǝ piyari nu.
13 As sementes que caíram onde havia muitas pedras são as pessoas que ouvem a mensagem e a recebem com muita alegria. Elas não têm raízes e por isso creem somente por algum tempo; e, quando chega a tentação, abandonam tudo.
14 Culi kǝra tǝɗau a gyiwu shikǝɗi, ca ngǝ cabiya njira nggari, ama ǝnggǝra ndǝ dumwa ǝnga nu, kǝ ɗǝnga nǝr sǝr duniya, ǝnga gal gǝnna, ǝnga yiwu mǝsahǝkur kar nda ara pǝli.
14 As sementes que caíram no meio dos espinhos são as pessoas que ouvem a mensagem. Porém as preocupações, as riquezas e os prazeres desta vida aumentam e sufocam essas pessoas. Por isso os frutos que elas produzem nunca amadurecem.
15 Culi kǝra tǝɗau, a gyar ˈyiˈyi mǝnahǝu ca ngǝ njira nggari ndǝr kau, ndǝ dlǝwuri ǝnga huɗǝ zǝmǝ ndǝ sǝɓiya ndǝ sǝsǝˈwuri kǝl ta ndǝ piya wazha.”
15 E as sementes que caíram em terra boa são aquelas pessoas que ouvem e guardam a mensagem no seu coração bom e obediente; e, porque são fiéis, produzem frutos.
16 “Nja sǝn mbǝbiya pitǝlla ba nja mbuya ǝgya kiɗa tǝm ǝnga tǝmbǝl mai. Ama nja kyaga fiya a dar madzigam, ba ja dzǝgwa mbǝl anǝ kalar ndǝ kǝra a vu ki kau.
16 Jesus continuou:
17 “Arya kalar sǝ aˈyi kǝra ndu mǝl ɗǝɗǝwa kǝra gǝra nda biyar babal mai, ǝtsu sǝ aˈyi ɗǝɗǝwa kǝra nji gǝra nda sǝn mai.
17 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido e revelado.
18 “Hya nggya ǝnga hangǝkal ǝnga sǝra hyu ngga, ara ndǝra ǝnga sau, nju nda sa cakǝri nyi, ama ndǝra gǝra ǝnga sau, sǝra ji nggani aˈyi ara ja kau, nju sa dlǝwuri.”
18 — Portanto, tomem cuidado e vejam como vocês ouvem. Porque quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o que pensa que tem será tirado dele.
19 Ənggau, miya Yesu ǝnga zamǝ nyiˈyar maˈyi a ndǝgya ja, ama nandǝ uya ndǝ thlǝwa nyi mai, ara gangǝkura nji.
19 A mãe e os irmãos de Jesus vieram até o lugar onde ele estava, mas, por causa da multidão, não conseguiam chegar perto dele.
20 Kǝ vanyi ndǝ nar nyi anǝ Yesu, abǝr, “Kǝja mǝngau ǝnga zamǝ ngǝˈyar a biya ndu yiwu nda ndǝr ǝnga gau.”
20 Então alguém disse a Jesus: — A sua mãe e os seus irmãos estão lá fora e querem falar com o senhor.
21 Əngwar Yesu anǝ njira a ndǝ patǝu, “Njira wu nggar ndǝr Hyal, ba ndǝ mǝl thlǝr ǝni, nanda ngǝ maɗa ǝnga zamǝɗaˈyar.”
21 Mas Jesus disse a todos:
22 Vanyi pǝci Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar gwu kwambwal, ba ji na anǝ nda, “Mǝna maˈyi a biyar ya dǝl.” Kǝ ndǝ mbar lagu ndu maˈyi.
22 Certo dia Jesus subiu num barco com os seus discípulos e disse: Então eles partiram.
23 Ənggǝra nda vǝr maˈyi ba ji ghanyi. Kukuthlǝu, kǝ majigwal shili ǝnga dǝnama ja vǝr sǝ a shili ar ˈyimi, ǝnggau, ba ndǝ ɗa tǝtǝwulu ara ǝnggǝra ˈyimi gwu kwambwalǝr nda.
23 Enquanto estavam atravessando o lago, Jesus dormiu. Um vento muito forte começou a soprar sobre o lago, e o barco foi ficando cheio de água, de modo que todos estavam em perigo.
24 Zǝmbǝlma nyiˈyar, hyabiya Yesu wu ghanyi, ndǝ na, “Thlagǝr ki! Thlagǝr ki! Kǝja mǝna sa!” Yesu hyaˈari kǝ ji kughiya majigwal ǝnga ˈyimi kǝra a vǝr thlǝkau, ba ndǝ bǝgǝ zǝmǝu.
24 Aí os discípulos chegaram perto de Jesus e o acordaram, dizendo: — Mestre, Mestre! Nós vamos morrer! Jesus se levantou e deu uma ordem ao vento e à tempestade. Eles pararam, e tudo ficou calmo.
25 Kǝ ji na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Əmani ngǝ mbǝrsar hya?”
25 Então ele disse aos discípulos: Mas eles estavam admirados e com medo e diziam uns aos outros: — Que homem é este? Ele manda até no vento e nas ondas, e eles obedecem!
26 Yesu ǝnga zǝmbǝlma nyiˈyar nda vǝr maˈyi wu kwambwal ar ˈyimi, ba ndǝ dla wu ˈyiˈyi nǝ Garasina, kǝra a biyar ya dǝl Galili.
26 Jesus e os discípulos chegaram à região de Gerasa, no lado leste do lago da Galileia.
27 Ənggǝra Yesu a vǝr gya sara du kwambwal, kǝ ji thlǝwa ndǝr mǝlmǝ kǝ kǝra ǝnga mambǝl ɗǝmwaˈyu. Ndǝ kǝ a ɓǝliyar ja sar ja vǝr ɓǝ turusu, ǝnga naji wu nggya wu ki mai, kǝl wu hulili nga ju nggya cumu.
27 Assim que Jesus saiu do barco, um homem daquela cidade foi encontrar-se com ele. Esse homem estava dominado por demônios. Fazia muito tempo que ele andava sem roupas e não morava numa casa, mas vivia nos túmulos do cemitério.
28 Ənggǝra ji lari Yesu, ba ji hyaˈana ɗahǝ ǝnga dǝnama, ba ji dla wu mwa nyi ju wau ju na, “Yesu zǝr Hyal Kǝra Di, mi dzau ngǝ ǝnga ˈya? Ya vǝr kǝdi ngau, ga sara nǝ ɗa ɓwaɓwatǝ mai!”
28 Quando viu Jesus, o homem deu um grito, caiu no chão diante dele e disse bem alto: — Jesus, Filho do Deus Altíssimo! O que o senhor quer de mim? Por favor, não me castigue!
29 Ji na abangau, ara Yesu a kughi ri anǝ mambǝl kau, aga nda biya sara wu ja. Arya pǝci gangǝ mambǝl ɗǝmwaˈyi kǝ wu mbilna nyi a gyiwu ˈyi. Vanyi pǝci nju mbar nyi ar gangǝ ama ba ja thlǝthlǝna ganga nyi, ǝkkǝˈyi ja sǝwa nyi a gwa tagǝu.
29 Ele disse isso porque Jesus havia mandado o espírito mau sair dele. Esse espírito o havia agarrado muitas vezes. As pessoas chegaram até a amarrar os pés e as mãos do homem com correntes de ferro, mas ele as quebrava, e o demônio o levava para o deserto.
30 Yesu yiwar nyi, “Wa thlǝmǝ nga?” Kǝ ji na, “Dlami,” ara mambǝl ɗǝmwaˈyi kǝ gangǝ nga nda wu ja.
30 Jesus perguntou a ele: — O meu nome é Multidão! — respondeu ele. (Ele disse isso porque muitos demônios tinham entrado nele.)
31 Kǝ ndǝ kǝdi nyi ar kǝr ar kǝr a sara ja kǝdlǝbiya nda a gyiwu kaˈu gǝra kuɗǝ mai.
31 Aí os demônios começaram a pedir com insistência a Jesus que não os mandasse para o abismo .
32 Lǝhǝ a dzǝr vi ta, ɓǝla fǝshiu aˈyi gangǝu kǝra a vǝr ɓǝla ar dza mau. Mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar kǝ kǝdi Yesu, “Sǝwa ˈya a ndu fǝshiˈyar kau, piyar ˈya aga ˈya gwu nda.” Ji piyari nda, kǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar kǝ biya ndǝ gwu fǝshiu.
32 Muitos porcos estavam comendo num morro ali perto. Os demônios pediram com insistência a Jesus que os deixasse entrar nos porcos, e ele deixou.
33 Ɓǝla fǝshiu kǝ a kar nda dubu mǝthlǝu, ndǝ hyaˈari ǝnga hwi a gwar dǝl a guna kǝ ˈyimi kuɗǝna nda patǝu.
33 Então eles saíram do homem e entraram nos porcos, que se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
34 Ənggǝra njir ɓǝla fǝshiˈyar lari sǝra ɗarkǝr, ba ndǝ maˈyi ǝnga hwi a vu mǝlmǝ dǝdǝgal ǝnga kukusha nyi aga nda vuwa nar nyi anǝ nji.
34 Quando os homens que estavam tomando conta dos porcos viram o que havia acontecido, fugiram e espalharam a notícia na cidade e nos seus arredores.
35 Kǝ nji kǝ biya aga nda biya lari sǝ kǝ ɗa kau. Ənggǝra ndǝ thlǝwa vi kǝra Yesu ari, ba ndǝ lari ndǝ ta mambǝl ɗǝmwaˈyi biya sara wu dza ja vǝr nggya lǝhǝ wu dzǝr Yesu, ǝnga lǝgutǝ ar dza ja wu hangǝkal nyi. Kǝ hivǝr mbari nda papatǝu.
35 Muita gente foi ver o que havia acontecido. Quando chegaram perto de Jesus, viram o homem de quem haviam saído os demônios. E ficaram assustados porque ele estava sentado aos pés de Jesus, vestido e no seu perfeito juízo.
36 Njira aˈyi ar vi ta pǝci kǝra sǝ kǝ ɗa wu liya nda, dumwa ǝnga na anǝ nji ǝnggǝra ndǝ kǝ uya jamǝkur.
36 Os que haviam visto tudo contaram ao povo como o homem tinha sido curado.
37 Ənggau, patǝr njira wu ˈyiˈyir Garasina kǝdi Yesu aga ja piyari mǝlmǝr nda ara hivǝr a mbar ndari gagaɗau. Kǝ Yesu gwu kwambwala nyi, ba ji maˈyi sǝ nyi.
37 Aí toda a gente da região de Gerasa ficou com muito medo e pediu que Jesus saísse da terra deles. Então Jesus subiu no barco e foi embora.
38 Kǝ ndǝ kǝ nji kǝdlǝbiya mambǝl ɗǝmwaˈyu, sara wu dza ja kǝ kǝdi Yesu, ji na, “Usi piyari ɗa ma maˈyi ǝnga gau, aga ya ɗa ndǝr nu ngau.” Ama kǝ Yesu nggǝl, ji na anǝ nyi,
38 E o homem de quem os demônios tinham saído implorou a Jesus: — Me deixe ir com o senhor! Mas Jesus o mandou embora, dizendo:
39 “Sha a ndu ki, ga nda nar nda sǝ kǝ Hyal mǝliya ngǝ kau.” Kǝ ndǝ kǝ maˈyi a vu huɗa mǝlmau, ja vǝr na anǝ nji sǝra Yesu mǝliya nyi.
39 — Volte para casa e conte o que Deus fez por você. Então o homem foi pela cidade, contando o que Jesus tinha feito por ele.
40 Ənggǝra Yesu sha shili sara ndǝna, kǝ nji gangǝ shili ndǝ dlǝwuri nyi, ara nda vǝr sǝkǝ shili nyi.
40 Quando Jesus voltou para o lado oeste do lago, a multidão o recebeu com alegria, pois todos tinham ficado ali à espera dele.
41 Kǝja vanyi ndǝ thlǝmǝ nyi Yayirusu, naja ndǝ dǝgal wu umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya, ji shili ji sa ɓǝliya undi wu mwar Yesu, ja vǝr kǝdi nyi aga ja shili wu ki nyi,
41 Então chegou um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga daquele lugar. Ele se jogou aos pés de Jesus e pediu com insistência que fosse até a sua casa
42 arya kwa nyi kǝra zǝmǝu, zǝr fa kumo apǝ mǝthlǝu, a lagur tau.
42 porque a sua filha única, de doze anos, estava morrendo. Enquanto Jesus ia caminhando, a multidão o apertava de todos os lados.
43 Vanyi mala aˈyi a ndǝna kǝra mǝliya fa kumo apǝ mǝthlǝu, ja vǝr ndzǝndzǝ mashi. Mala kǝ a lari ɓwaɓwatǝ ǝnga jirkur wu tsa njir kundzǝgǝ pamǝpamǝ gangǝu, ama kǝra aˈyi dlǝwari nyi mai.
43 Nisto, chegou uma mulher que fazia doze anos que estava com uma hemorragia. Ela havia gastado com os médicos tudo o que tinha, mas ninguém havia conseguido curá-la.
44 Ji shili wu pama nju yukuɗa Yesu, kǝ ji sa tsǝkwar miya lǝgutǝ nyi, ǝnggau, ba ndzǝndzǝ mashi kǝ taˈyau.
44 Ela foi por trás de Jesus e tocou na barra da capa dele, e logo o sangue parou de escorrer.
45 Əngwar Yesu, “Wa ngǝ tsǝkwar ɗa ka?” Kalar ndu na, “Nayi ngǝ mai.” Kǝ Biturusu na, “Malǝmǝ dǝgal, nji gangǝ ngǝ zǝwar ngǝ nda vǝr jajahǝ ngau.”
45 Aí Jesus perguntou: Todos negaram. Então Pedro disse: — Mestre, todo o povo está rodeando o senhor e o está apertando.
46 Ama kǝ Yesu na anǝ nyi, “Vanyi ndǝ a tsǝkwar ɗa ri, arya dǝnama a biyari sara wu dza yau.”
46 Mas Jesus disse:
47 Ənggǝra mala kǝ lari naja sǝn ɗǝwanakǝr mai, kǝ ji sha shili ja vǝr tsǝdzau, ji ɓǝliya undi a gyiwu mwar Yesu. Kǝ ji nar nyi wu mwar nji patǝu, sǝra ɗa ji tsǝkwar nyi, ǝnga ǝnggǝra ji uya jamǝkur aga zǝmǝu.
47 Então a mulher, vendo que não podia mais ficar escondida, veio, tremendo, e se atirou aos pés de Jesus. E, diante de todos, contou a Jesus por que tinha tocado nele e como havia sido curada na mesma hora.
48 Kǝ ji na anǝ nyi, “Kwa ɗa, mbǝrsa ngau, a mǝliya ngǝ ri jamǝu, maˈyi wu jamǝkur.”
48 Aí Jesus disse:
49 Tsu ja gǝra kuɗǝna ndǝr, kǝja cama sara wu ki Yayirusu ndǝr ɓǝla umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya, a shiliri, ja vǝr na anǝ Yayirusu, abǝr, “A sara ga ɓǝra nǝ nyi ɓwaɓwatǝ anǝ malǝmǝ mai, arya kwa ngǝ a tǝri.”
49 Jesus ainda estava falando, quando chegou da casa de Jairo um empregado, que disse: — Seu Jairo, a menina já morreu. Não aborreça mais o Mestre.
50 Ənggǝra Yesu nggari ndǝr kau, kǝ ji na anǝ Yayirusu, “Ga sara hivǝr mai, ga mbǝrsa wacu ju hyaˈari.”
50 Jesus ouviu isso e disse a Jairo:
51 Ənggǝra ndǝ shili wu ki nyi, naja aˈyi piyari nja vu ki ǝnga ja mai, kǝl Biturusu ǝnga Yahwana ǝnga Yakubu ba dǝya kwa ǝnga mǝnyi.
51 Quando Jesus chegou à casa de Jairo, deixou que Pedro, João e Tiago entrassem com ele, além do pai e da mãe da menina, e mais ninguém.
52 Patǝkura njira a vu ki kau, kǝl tiwi nga nda vǝr tiwi, nda vǝr wau wu dǝrbǝ kwa nyi. Kǝ Yesu na anǝ nda, “Hya sara tiwi mai, kwa kǝ naji tǝ mai, ghanyi nga ja a gwa!”
52 Todos os que estavam ali choravam e se lamentavam por causa da menina. Então Jesus disse:
53 Kǝ ndǝ nggushi nǝ diɗa ndau, ara ndu sǝni abǝr kwa nyi a tǝri.
53 Aí começaram a caçoar dele porque sabiam que ela estava morta.
54 Yesu mbari tsa ja ji hyaˈana ɗahǝu, ji na, “Zǝr kwa, hyaˈari!”
54 Mas Jesus foi, pegou-a pela mão e disse bem alto:
55 Kǝ piya ja ɓǝra sha shili wu ja, kǝ ji hyaˈari jamǝu, kǝ Yesu nar nda, nǝ nya mǝ sǝr sǝm.
55 Ela tornou a viver e se levantou imediatamente. Aí Jesus mandou que dessem comida a ela.
56 Kǝ njir ya nyi mbari miya nda, nda vǝr tsamǝ sǝ dǝdǝgur, ama kǝ Yesu tǝɗar himiya nda abǝr nda sara na sǝ kǝ ɗa kǝ anǝ nji mai.
56 Os seus pais ficaram muito admirados, mas Jesus mandou que não contassem a ninguém o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.