Lucas 16
mfm (MFM) vs VC
1 Yesu na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Nji sayi mǝliya vanyi ndǝr bǝrba kǝra nǝ nyi kari nyi anǝ ndǝr dlǝwa nyi aga ja tsamǝ anǝ nyi. Wu yukuɗa nyi, kǝ nji shili ǝnga ɗahǝu anǝ nyi ǝnggǝra ndǝr dlǝwa nyi a vǝr ndza kari nyi.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Kǝ thlagǝri ki kǝ ngga ndǝr dlǝwa nyi, ji na anǝ nyi, ‘Mi nga ya vǝr nggari ar kǝra gǝ ka? Shili ga nar ɗa ar kǝra sǝra gǝ mǝlna, ara tsu gu nda nggya ndǝr dlǝwa ɗa mai.’
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 Kǝ ndǝr dlǝwa nyi kǝ na wu ɗǝfuwa ja, ‘Thlagǝri ki ɗa wu nda kǝdlǝ na ɗa wu thlǝr, mi ya dzǝgwa mǝla? Kǝja na ya sǝni zǝwa mai, sǝli tsu wu tǝ ɗa ara kǝdiyau.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Ənghǝng! A sǝni yi sǝra ya mǝl, aga nja nda dlǝwuri ɗa a vu kir nda, ma ji kǝdlǝ na ɗa wu thlǝr ɗa.’
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Kǝ ji ngga patǝr njira thlagǝri ki nyi a vǝr nu nda mǝl. Ji yiwa ndǝ tanggǝrma ji na, ‘Yiɗau ngǝ thlagǝri ki ɗa a vǝr nu nga?’
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Ji na, ‘Tǝm nǝr mal gharu.’
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Kǝ ji nar nyi anǝ vanyi ndau, ‘Kari nagǝ tsu, yiɗau nga nju nu nga?’ Naja tsu kǝ ji na, ‘Kayiwa uhi gharu ngau.’ Ndǝr dlǝwa nyi kǝ na, ‘Hǝri lǝkakaɗǝ ngau, ga mǝliya ja ɗa buhu cisu kumunyi.’
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 “Kǝ thlagǝri ki ndǝr dlǝwa kǝra gǝra jirkur kǝ faliya nyi ara ji cabiya tsǝtsǝlkur. Arya njir najaka pǝci, a sǝni mǝl thlǝr ǝnga tsǝtsǝlkur nda a ndiya njir lagu mbǝmbǝl.”
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 Yesu dumwa ji na, “Ya vǝr na anǝ hyi, hya mǝl thlǝr ǝnga gǝnnar hyi aga hya uya bazhi anǝ kǝrhyi. Lagu kǝ ngǝ ma thlǝr gǝnnar hyi a taˈyi ri, nju sa dlǝwuri hyi a vu ki nǝ kǝra gǝra kuɗau.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Ma ndǝra nju sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ kushu, nju sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ dǝgal tsu. Ma ndǝ kǝra nji gǝra sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ kushu, nju sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ dǝgal tsu mai.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Ma nahyi aˈyi mǝl thlǝr kǝra tsaˈa miya ɗǝfu ǝnga gǝnna nǝ duniya mai, wa ngǝ nda fǝr kǝr ǝnga hyi ja nǝ hyi gǝnna nǝ jirkura?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Ma tsu nahyi aˈyi mǝl thlǝr tsaˈa miya ɗǝfu ǝnga gǝnna ndǝ mai, wa nga nda nǝ hyi nǝr hya gǝnna?”
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Ndǝr sǝn mafakur anǝ thlagǝr ki pamǝpamǝ mǝthlǝ aˈyi mai, ara ju nda yiwu vanyi ba ja piyari vanyi ǝnga ju nda hǝya kǝr anǝ vanyi ba ja diɗana vanyi. Nahya sǝn daɓǝri nu Hyal ǝnga gal gǝnna mai.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Njir Farisi njir yiwu gǝnna ngau, ǝnggǝra ndǝ nggari sǝra Yesu na ba ndǝ tsǝrauna nyi.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Ama kǝ Yesu na anǝ nda, “Nahyi ngǝ njir yiwu hya canǝ nyi anǝ nji abǝr nji cici nga hyi. Ama Hyal ju sǝni ɗǝfuwa hyi. Sǝra nju lǝ dǝgalkur anǝ nda, nanda ngǝ didiɗi wu mwar Hyal.”
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Kǝl ta Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma shili, highiɓǝ nǝ dlaɗǝ nǝ lagu Musa ǝnga nǝ nabiˈyar ca ngǝ ǝnga nju mǝl thlǝr ǝni. Ama dzǝguya ǝnga Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma, ǝnggǝra nji tǝtǝlna ndǝshigu mǝsahǝu nǝ tǝlkur Hyal, kalar ndau a vǝr gal lagu aga ja ɗa a gwa.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Dǝmǝlmau ǝnga gyuˈyi a sǝni sanakǝr, a ndiya sǝ ǝnggǝr camwaɗi wu ndǝr zǝmǝ sara wu dlaɗǝ nǝ lagu Musa a tǝɗau a gyuˈyi.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Ndǝra kǝdlǝna mala nyi, kǝ ji hǝr vanyi mala, ndǝr dlǝnga mala ngau. Ənga tsu sal kǝra hǝri mala kǝra sal nyi kǝdlǝna ndǝr dlǝnga mala nga ja.”
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 “Vanyi ndǝr gǝnna aˈyi kǝra wu ha kari nǝ gǝnna gangǝu pamǝpamǝu, ǝnga ju sǝm sǝr sǝm mǝsahǝu kalar pǝci.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 A biya miya ki nyi, vanyi ndǝr kǝdi aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Liyazaru, ǝnga dza ja patǝ ǝnga mbǝlgǝu. Nju shili ǝnga ja, nja sa pina nyi ǝna kalar pǝci.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Naja tsu ǝnga huɗǝ pipida ma ji sǝni uya alaga sǝra tǝɗau sara dar vir sǝm sǝr sǝm nǝ ndǝr gǝnna kau, patǝ ǝkkǝˈyi hya wu sa naɗǝ mbǝlgǝ nyi kau.”
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 “Pǝci shili ba ndǝr kǝdi kǝ tau, kǝ waladiˈyar hǝri nyi ka nda fiya nyi ar vir nggya mǝnahǝu ǝnga Ibrahimu. Ətsu ba ndǝr gǝnna kǝ tau ba nji haɗǝna nyi.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ji thlǝwa kǝrnyi wu uˈur kǝtsa, ja vǝr sa ɓwaɓwatǝu. Ənggǝra ji hyaˈanakǝr a dǝmǝlmau, kǝ ji lari Ibrahimu naɗǝ nanda ǝnga Liyazaru.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Kǝ ji ngga nyi, ji na, ‘Tada Ibrahimu, tǝhuɗǝ ǝgya yau, ga sǝwa Liyazaru aga ja fuwa zǝr tsa ja a gwu ˈyimi aga ja fǝri ar kyara yau ya nggari shishiˈwu, arya ya vir lari ɓwaɓwatǝ wu uˈu kau!’
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Ama kǝ Ibrahimu na, ‘Zǝr ɗa, ga ɗǝngari ja, pǝci kǝra gu duniya, nagǝ ǝnga sǝ mǝnahǝu papatǝu, ama Liyazaru nǝ nyi a lari ja ɓwaɓwatǝu. Ama kabangǝkǝ pǝcir nggari mǝsahǝkur nyi ngau, ama nagau wu ɓwaɓwatǝ nga ngau.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Kǝ ma mai, wu pama ˈya ǝkkǝˈyi hyi kaˈu dǝgal ǝnga dzǝgamǝ aˈyi, kǝra nji mǝliya ara nja sara vǝlna sara ndara hyi a shili ngau, alaga sara ngau a ndara hyi.’
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 Kǝ ndǝr gǝnna kǝ na, ‘Tada, ma abangǝ ja, yu kǝdi ngau, sǝwa nyi a ndu ki dǝɗa,
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 arya zamǝɗaˈyar aˈyi tǝfu, ja maˈyi ja nda kughiya nda, a sara nda ɓǝra shili ngǝ ǝtsu, a shili wu ɓwaɓwatǝu.’
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 “Ibrahimu shaɗǝwa nyi, ‘Zamǝ ngǝˈyar aˈyi nda ǝnga highiɓǝ nǝ Musa ǝnga tsǝfǝ nǝ nabiˈyar, nda sǝ himi sǝra ndu na.’
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Kǝ ndǝr gǝnna shaɗǝwa nyi, ji na, ‘Awau, tada Ibrahimu, ma ndǝ hyaˈari sara vir tau ji sha ndara nda, ndu tubi.’
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 Ama kǝ Ibrahimu na, ‘Ma tsu nanda aˈyi nggari highiɓǝ Musa ǝnga tsǝfǝ nabiˈyar kǝ mai, alaga vanyi ndǝ hyaˈari sara vir tau, nanda sa sǝ himi anǝ nyi mai.’ ”
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.