Lucas 16
mfm (MFM) vs NAA
1 Yesu na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Nji sayi mǝliya vanyi ndǝr bǝrba kǝra nǝ nyi kari nyi anǝ ndǝr dlǝwa nyi aga ja tsamǝ anǝ nyi. Wu yukuɗa nyi, kǝ nji shili ǝnga ɗahǝu anǝ nyi ǝnggǝra ndǝr dlǝwa nyi a vǝr ndza kari nyi.
1 Jesus disse também aos seus discípulos:
2 Kǝ thlagǝri ki kǝ ngga ndǝr dlǝwa nyi, ji na anǝ nyi, ‘Mi nga ya vǝr nggari ar kǝra gǝ ka? Shili ga nar ɗa ar kǝra sǝra gǝ mǝlna, ara tsu gu nda nggya ndǝr dlǝwa ɗa mai.’
2 Então, chamando-o, lhe disse: “Que é isto que ouço a seu respeito? Preste contas da sua administração, porque você não pode mais ser o meu administrador.”
3 Kǝ ndǝr dlǝwa nyi kǝ na wu ɗǝfuwa ja, ‘Thlagǝri ki ɗa wu nda kǝdlǝ na ɗa wu thlǝr, mi ya dzǝgwa mǝla? Kǝja na ya sǝni zǝwa mai, sǝli tsu wu tǝ ɗa ara kǝdiyau.
3 — O administrador, então, se pôs a pensar: “Que farei, agora que estou sendo demitido pelo meu patrão? Trabalhar na terra, não posso. De mendigar, tenho vergonha.
4 Ənghǝng! A sǝni yi sǝra ya mǝl, aga nja nda dlǝwuri ɗa a vu kir nda, ma ji kǝdlǝ na ɗa wu thlǝr ɗa.’
4 Já sei o que vou fazer, para que, quando for demitido, as pessoas me recebam em suas casas.”
5 “Kǝ ji ngga patǝr njira thlagǝri ki nyi a vǝr nu nda mǝl. Ji yiwa ndǝ tanggǝrma ji na, ‘Yiɗau ngǝ thlagǝri ki ɗa a vǝr nu nga?’
5 — Tendo chamado cada um dos devedores do seu patrão, perguntou ao primeiro: “Quanto você deve ao meu patrão?”
6 Ji na, ‘Tǝm nǝr mal gharu.’
6 Ele respondeu: “Cem barris de azeite.” Então o administrador disse: “Pegue a sua conta, sente-se depressa e escreva cinquenta.”
7 Kǝ ji nar nyi anǝ vanyi ndau, ‘Kari nagǝ tsu, yiɗau nga nju nu nga?’ Naja tsu kǝ ji na, ‘Kayiwa uhi gharu ngau.’ Ndǝr dlǝwa nyi kǝ na, ‘Hǝri lǝkakaɗǝ ngau, ga mǝliya ja ɗa buhu cisu kumunyi.’
7 Depois, perguntou a outro: “E você, quanto deve?” Ele respondeu: “Cem sacos de trigo.” O administrador lhe disse: “Pegue a sua conta e escreva oitenta.”
8 “Kǝ thlagǝri ki ndǝr dlǝwa kǝra gǝra jirkur kǝ faliya nyi ara ji cabiya tsǝtsǝlkur. Arya njir najaka pǝci, a sǝni mǝl thlǝr ǝnga tsǝtsǝlkur nda a ndiya njir lagu mbǝmbǝl.”
8 E o patrão elogiou o administrador infiel por sua esperteza. Porque os filhos do mundo são mais espertos na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 Yesu dumwa ji na, “Ya vǝr na anǝ hyi, hya mǝl thlǝr ǝnga gǝnnar hyi aga hya uya bazhi anǝ kǝrhyi. Lagu kǝ ngǝ ma thlǝr gǝnnar hyi a taˈyi ri, nju sa dlǝwuri hyi a vu ki nǝ kǝra gǝra kuɗau.
9 — E eu recomendo a vocês: usem a riqueza injusta para fazer amigos, para que, quando a riqueza faltar, vocês sejam recebidos nos tabernáculos eternos.
10 Ma ndǝra nju sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ kushu, nju sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ dǝgal tsu. Ma ndǝ kǝra nji gǝra sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ kushu, nju sǝn fiyafǝ ǝnga ja wu sǝ dǝgal tsu mai.
10 — Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Ma nahyi aˈyi mǝl thlǝr kǝra tsaˈa miya ɗǝfu ǝnga gǝnna nǝ duniya mai, wa ngǝ nda fǝr kǝr ǝnga hyi ja nǝ hyi gǝnna nǝ jirkura?
11 Portanto, se vocês não forem fiéis na aplicação da riqueza injusta, quem lhes confiará a verdadeira riqueza?
12 Ma tsu nahyi aˈyi mǝl thlǝr tsaˈa miya ɗǝfu ǝnga gǝnna ndǝ mai, wa nga nda nǝ hyi nǝr hya gǝnna?”
12 Se vocês não são fiéis na aplicação do que é dos outros, quem lhes dará o que é de vocês?
13 “Ndǝr sǝn mafakur anǝ thlagǝr ki pamǝpamǝ mǝthlǝ aˈyi mai, ara ju nda yiwu vanyi ba ja piyari vanyi ǝnga ju nda hǝya kǝr anǝ vanyi ba ja diɗana vanyi. Nahya sǝn daɓǝri nu Hyal ǝnga gal gǝnna mai.”
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque irá odiar um e amar o outro ou irá se dedicar a um e desprezar o outro. Vocês não podem servir a Deus e à riqueza.
14 Njir Farisi njir yiwu gǝnna ngau, ǝnggǝra ndǝ nggari sǝra Yesu na ba ndǝ tsǝrauna nyi.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e zombavam de Jesus.
15 Ama kǝ Yesu na anǝ nda, “Nahyi ngǝ njir yiwu hya canǝ nyi anǝ nji abǝr nji cici nga hyi. Ama Hyal ju sǝni ɗǝfuwa hyi. Sǝra nju lǝ dǝgalkur anǝ nda, nanda ngǝ didiɗi wu mwar Hyal.”
15 Mas Jesus lhes disse:
16 “Kǝl ta Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma shili, highiɓǝ nǝ dlaɗǝ nǝ lagu Musa ǝnga nǝ nabiˈyar ca ngǝ ǝnga nju mǝl thlǝr ǝni. Ama dzǝguya ǝnga Yahwana ndǝr mǝl Baɓǝtizǝma, ǝnggǝra nji tǝtǝlna ndǝshigu mǝsahǝu nǝ tǝlkur Hyal, kalar ndau a vǝr gal lagu aga ja ɗa a gwa.
16 — A Lei e os Profetas duraram até João; desde esse tempo o evangelho do Reino de Deus vem sendo anunciado, e todos se esforçam para entrar nele.
17 Dǝmǝlmau ǝnga gyuˈyi a sǝni sanakǝr, a ndiya sǝ ǝnggǝr camwaɗi wu ndǝr zǝmǝ sara wu dlaɗǝ nǝ lagu Musa a tǝɗau a gyuˈyi.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Ndǝra kǝdlǝna mala nyi, kǝ ji hǝr vanyi mala, ndǝr dlǝnga mala ngau. Ənga tsu sal kǝra hǝri mala kǝra sal nyi kǝdlǝna ndǝr dlǝnga mala nga ja.”
18 — Quem repudiar a sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 “Vanyi ndǝr gǝnna aˈyi kǝra wu ha kari nǝ gǝnna gangǝu pamǝpamǝu, ǝnga ju sǝm sǝr sǝm mǝsahǝu kalar pǝci.
19 — Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que se alegrava todos os dias com grande ostentação.
20 A biya miya ki nyi, vanyi ndǝr kǝdi aˈyi kǝra nja ngga ǝnga Liyazaru, ǝnga dza ja patǝ ǝnga mbǝlgǝu. Nju shili ǝnga ja, nja sa pina nyi ǝna kalar pǝci.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de feridas, que ficava deitado à porta da casa do rico.
21 Naja tsu ǝnga huɗǝ pipida ma ji sǝni uya alaga sǝra tǝɗau sara dar vir sǝm sǝr sǝm nǝ ndǝr gǝnna kau, patǝ ǝkkǝˈyi hya wu sa naɗǝ mbǝlgǝ nyi kau.”
21 Ele desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico, e até os cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 “Pǝci shili ba ndǝr kǝdi kǝ tau, kǝ waladiˈyar hǝri nyi ka nda fiya nyi ar vir nggya mǝnahǝu ǝnga Ibrahimu. Ətsu ba ndǝr gǝnna kǝ tau ba nji haɗǝna nyi.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para junto de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Ji thlǝwa kǝrnyi wu uˈur kǝtsa, ja vǝr sa ɓwaɓwatǝu. Ənggǝra ji hyaˈanakǝr a dǝmǝlmau, kǝ ji lari Ibrahimu naɗǝ nanda ǝnga Liyazaru.
23 — No inferno, estando em tormentos, o rico levantou os olhos e viu ao longe Abraão, e Lázaro junto dele.
24 Kǝ ji ngga nyi, ji na, ‘Tada Ibrahimu, tǝhuɗǝ ǝgya yau, ga sǝwa Liyazaru aga ja fuwa zǝr tsa ja a gwu ˈyimi aga ja fǝri ar kyara yau ya nggari shishiˈwu, arya ya vir lari ɓwaɓwatǝ wu uˈu kau!’
24 Então, gritando, disse: “Pai Abraão, tenha misericórdia de mim! E mande que Lázaro molhe a ponta do dedo em água e me refresque a língua, porque estou atormentado neste fogo.”
25 “Ama kǝ Ibrahimu na, ‘Zǝr ɗa, ga ɗǝngari ja, pǝci kǝra gu duniya, nagǝ ǝnga sǝ mǝnahǝu papatǝu, ama Liyazaru nǝ nyi a lari ja ɓwaɓwatǝu. Ama kabangǝkǝ pǝcir nggari mǝsahǝkur nyi ngau, ama nagau wu ɓwaɓwatǝ nga ngau.
25 Mas Abraão disse: “Filho, lembre-se de que você recebeu os seus bens durante a sua vida, enquanto Lázaro só teve males. Agora, porém, ele está consolado aqui, enquanto você está em tormentos.
26 Kǝ ma mai, wu pama ˈya ǝkkǝˈyi hyi kaˈu dǝgal ǝnga dzǝgamǝ aˈyi, kǝra nji mǝliya ara nja sara vǝlna sara ndara hyi a shili ngau, alaga sara ngau a ndara hyi.’
26 E, além de tudo, há um grande abismo entre nós e vocês, de modo que os que querem passar daqui até vocês não podem, nem os de lá passar para cá.”
27 Kǝ ndǝr gǝnna kǝ na, ‘Tada, ma abangǝ ja, yu kǝdi ngau, sǝwa nyi a ndu ki dǝɗa,
27 Então o rico disse: “Pai, eu peço que mande Lázaro à minha casa paterna,
28 arya zamǝɗaˈyar aˈyi tǝfu, ja maˈyi ja nda kughiya nda, a sara nda ɓǝra shili ngǝ ǝtsu, a shili wu ɓwaɓwatǝu.’
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham também para este lugar de tormento.”
29 “Ibrahimu shaɗǝwa nyi, ‘Zamǝ ngǝˈyar aˈyi nda ǝnga highiɓǝ nǝ Musa ǝnga tsǝfǝ nǝ nabiˈyar, nda sǝ himi sǝra ndu na.’
29 Abraão respondeu: “Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.”
30 Kǝ ndǝr gǝnna shaɗǝwa nyi, ji na, ‘Awau, tada Ibrahimu, ma ndǝ hyaˈari sara vir tau ji sha ndara nda, ndu tubi.’
30 Mas ele insistiu: “Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for até lá, eles irão se arrepender.”
31 Ama kǝ Ibrahimu na, ‘Ma tsu nanda aˈyi nggari highiɓǝ Musa ǝnga tsǝfǝ nabiˈyar kǝ mai, alaga vanyi ndǝ hyaˈari sara vir tau, nanda sa sǝ himi anǝ nyi mai.’ ”
31 Abraão, porém, lhe respondeu: “Se não ouvem Moisés e os Profetas, também não se deixarão convencer, mesmo que ressuscite alguém dentre os mortos.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.