Lucas 11
mfm (MFM) vs ARIB
1 Vanyi pǝci Yesu a vǝr kǝdi Hyal ar vanyi vi. Ənggǝra ji kuɗǝna, kǝ pathlǝ wu pama zǝmbǝlma nyiˈyar na anǝ nyi, “Thlagǝu, highiɓǝri ˈya ǝnggǝra ˈya kǝdi Hyal, ǝnggǝr kǝra Yahwana highiɓǝri nyi anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar kǝ tsu.”
1 Estava Jesus em certo lugar orando e, quando acabou, disse-lhe um dos seus discípulos: Senhor, ensina-nos a orar, como também João ensinou aos seus discípulos.
2 Ba ji na anǝ nda, “Ma hyu kǝdi Hyal, hya na,
2 Ao que ele lhes disse: Quando orardes, dizei: Pai, santificado seja o teu nome; venha o teu reino;
3 Ɗar ˈya sǝr sǝm nǝ ǝshina,
3 dá-nos cada dia o nosso pão cotidiano;
4 Tǝfǝbiya ˈya bikǝr ˈya,
4 e perdoa-nos os nossos pecados, pois também nós perdoamos a todo aquele que nos deve; e não nos deixes entrar em tentação, {mas livra-nos do mal.}
5 Yesu ɓǝra na anǝ zǝmbǝlma nyiˈyar, “Ma ɗa abǝr pathla hyi ǝnga bazhi, ji shili ǝgya ja hathlǝr vuˈyi, ji na anǝ nyi, ‘Bazhi ɗa, ndzǝbiya ɗa sǝr sǝm.
5 Disse-lhes também: Se um de vós tiver um amigo, e se for procurá-lo à meia-noite e lhe disser: Amigo, empresta-me três pães,
6 Kǝja vanyi bazhi ɗa kǝra hyaˈari sarar vi naɗǝ shili ǝgya yi kabangǝkau. Nayi tsu, sǝr sǝm kǝra ya sǝni nǝ nyi aˈyi mai.’
6 pois que um amigo meu, estando em viagem, chegou a minha casa, e não tenho o que lhe oferecer;
7 Ma ɗa bazhi kǝra ji nda gal ndzǝ ara ja kǝ shaɗǝwa sara gu mbwa ji na, ‘A sara ga ɓwanǝ ɗa kǝr mai. Kabangǝkau, a haɗiyar ˈya miya ɗǝvau, nayi ǝnga wazha ɗa patǝ a yi pida nga ˈya. Na ya ɓǝra sǝni hyaˈari aga ya nǝ ngǝ vanyi sǝ mai.’
7 e se ele, de dentro, responder: Não me incomodes; já está a porta fechada, e os meus filhos estão comigo na cama; não posso levantar-me para te atender;
8 Ya nar hyi, alaga naja gǝra hyaˈari ji nǝ nyi sau, arya nanda bazhi, ju hyaˈari ja nǝ nyi kalar sǝra ju yiwu arya bazhi nyi kǝ aˈyi sǝli ǝnga kǝdi kǝra ji mǝl mai.
8 digo-vos que, ainda que se levante para lhos dar por ser seu amigo, todavia, por causa da sua importunação, se levantará e lhe dará quantos pães ele precisar.
9 “Ya vǝr na anǝ hyi, hya dumwa ǝnga kǝdiyau, nju nǝ hyi. Hya dumwa ǝnga gal, hyu uya. Hya dumwa ǝnga tsatsa tsu, nju pahǝna hyi.
9 Pelo que eu vos digo: Pedi, e dar-se-vos-á; buscai e achareis; batei, e abrir-se-vos-á;
10 Ara kalar ndǝra kǝdiyau, nju nǝ nyi, kalar ndǝra gal, ju uya, ndǝra tsa umbwa tsu, nju pahǝna nyi.
10 pois todo o que pede, recebe; e quem busca acha; e ao que bate, abrir-se-lhe-á.
11 Ndǝ aˈyi wu pama hyi kǝra ar viya tada, ma zǝr nyi kǝdi kalfi, ba ja nǝ nyi pabǝ ya?
11 E qual o pai dentre vós que, se o filho lhe pedir pão, lhe dará uma pedra? Ou, se lhe pedir peixe, lhe dará por peixe uma serpente?
12 Əndǝga ma ji yiwa hihi, ba nja nǝ nyi ǝdi ya?
12 Ou, se pedir um ovo, lhe dará um escorpião?
13 Ma nahyi, nji ɗǝɗǝmwaˈyi wu sǝni nǝ nyi anǝ wazhar hyi sǝ mǝmǝnahǝu, abari ngǝ Dǝrhyi kǝra a dǝmǝlma? Ju sa nǝ nyi Mambǝl Cicau anǝ njira wu kǝdi ara ja.”
13 Se vós, pois, sendo maus, sabeis dar boas dádivas aos vossos filhos, quanto mais dará o Pai celestial o Espírito Santo àqueles que lho pedirem?
14 Vanyi pǝci Yesu kǝdlǝbiya mambǝl ɗǝmwaˈyi sara wu dza ndǝ mǝga. Ənggǝra mambǝl kǝ biya, ba nda nyi mbar ndǝr, sǝ kǝ ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ daɓǝr nji.
14 Estava Jesus expulsando um demônio, que era mudo; e aconteceu que, saindo o demônio, o mudo falou; e as multidões se admiraram.
15 Ama alenyi nji na, “Ənghǝng! Ndǝ kau, Bilzabulu ngǝ nǝ nyi dǝnama kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar kau, a biya.”
15 Mas alguns deles disseram: É por Belzebu, o príncipe dos demônios, que ele expulsa os demônios.
16 Alenyi nji dzǝbiya Yesu, ndǝ na anǝ nyi, “Mǝliya sǝ dǝdǝgur kǝra cabiya abǝr Hyal ngǝ sǝwa ngau.”
16 E outros, experimentando-o, lhe pediam um sinal do céu.
17 Ama Yesu wu sǝn ɗǝngar nda, kǝ ji na anǝ nda, “Kalar tǝlkur kǝra tǝkǝbiya dzǝ mǝthlǝ wu taˈyi mai, ǝnga kalar mǝlmǝ ǝnga ki kǝra aˈyi hǝnggǝr ǝnga kuvwa nyi mai, nanda aˈyi wu sǝn taˈyi mai.
17 Ele, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse-lhes: Todo reino dividido contra si mesmo será assolado, e casa sobre casa cairá.
18 Ma tsu shatan tǝkǝbiya dzǝ pamǝpamǝ mǝthlǝu, abar ngǝ tǝlkur nyi wu sǝn taˈya? Ya na abangau ara ǝnggǝra hyi hǝri abǝr ǝnga dǝnama nǝr Bilzabulu nga ya vǝr kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar.
18 Ora, pois, se Satanás está dividido contra si mesmo, como subsistirá o seu reino? Pois dizeis que eu expulso dos demônios por Belzebu.
19 Kabangǝkau, Ma ǝnga dǝnama nǝ Bilzabulu nga yu kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar, kar zǝmbǝlmar hyiˈyar tsu? Ənga mi nga ndu kǝdla? Agabangau, nanda ngu nda mǝl numa anǝ hyi ar kǝra sǝˈyar kau.
19 E, se eu expulso os demônios por Belzebu, por quem os expulsam os vossos filhos? Por isso eles mesmos serão os vossos juizes.
20 Ama maɗa ǝnga dǝnama nǝ Hyal nga ya vǝr kǝdlǝ mambǝl ɗǝmwaˈyiˈyar kau, a ɗari abǝr tǝlkur Hyal a shiliri anǝ hyi.”
20 Mas, se é pelo dedo de Deus que eu expulso os demônios, logo é chegado a vós o reino de Deus.
21 “Ma ndǝra ǝnga dǝnama pabǝri kǝrnyi ǝnga kar pa, ja vǝr ɓǝla ki nyi, kar ki nyi wu nggya jamǝkur.
21 Quando o valente guarda, armado, a sua casa, em segurança estão os seus bens;
22 Ama ma ndǝra ndiya nyi ǝnga dǝnama hǝri nyi pa a shili, ba ji sa ndiya dǝnama nyi, ju sǝn faˈari kalar sǝr pa kǝra ju fǝr kǝr ǝni, ba ja dzǝgwa tǝtǝkǝna kar nyi kau, ǝkkǝˈyi kari ki nyi kǝra ji mbǝliya kau.
22 mas, sobrevindo outro mais valente do que ele, e vencendo-o, tira-lhe toda a armadura em que confiava, e reparte os seus despojos.
23 “Ndǝra gǝra ǝnga yau, dawa ɗa ngau, ǝnga ndǝra gǝra vǝr kaɓǝ ǝnga yau, tǝtǝlna nga ja vǝr tǝtǝlna.
23 Quem não é comigo, é contra mim; e quem comigo não ajunta, espalha.
24 “Ma nji kǝdlǝbiya mambǝl ɗǝmwaˈyi a biya sara wu dza ndau, ma ji gal vir sǝ hǝɗa katini, ju sǝn na, ‘Ya ɓǝra sha a ndu dza ndǝra yi biya sara a gwa.’
24 Ora, havendo o espírito imundo saindo do homem, anda por lugares áridos, buscando repouso; e não o encontrando, diz: Voltarei para minha casa, donde saí.
25 Ma ji ɓǝra sha shili, ba ji sa thlǝwa dzǝ kau, nji tsǝkǝbiya camǝu, ǝnga kalar sǝ wu lagu,
25 E chegando, acha-a varrida e adornada.
26 ba ja ɓǝra sha, ja nda faˈari mambǝlˈyar pamǝpamǝ mǝɗǝfǝ kǝra ndiya nyi ǝnga shishikur, ba nda maˈyi a vu ja nda vuwa nggya. Ba nggyabiya ndǝ kǝ nǝ yukuɗǝu, a ndiya nǝ tanggǝrma ǝnga ɗǝmwaˈyu.”
26 Então vai, e leva consigo outros sete espíritos piores do que ele e, entrando, habitam ali; e o último estado desse homem vem a ser pior do que o primeiro.
27 Ənggǝra Yesu a vǝr na sǝˈyar kau, vanyi mala wu pama nji, hyaˈana ɗahǝu, ji na, “Hyal ja fǝnggǝr nyi barka anǝ mala kǝra yabiya ngau, ǝnga ji hǝr ngau.”
27 Ora, enquanto ele dizia estas coisas, certa mulher dentre a multidão levantou a voz e lhe disse: Bem-aventurado o ventre que te trouxe e os peitos em que te amamentaste.
28 Kǝ Yesu shaɗǝwa, ji na, “Barka a ndiya anǝ njira vǝr nggar ndǝr Hyal, ndǝ ɓǝlari.”
28 Mas ele respondeu: Antes bem-aventurados os que ouvem a palavra de Deus, e a observam.
29 Ənggǝra njira vǝr shili ǝgya Yesu cakau, kǝ ji na, “Nji kabangǝkau, nji ɗǝmwaˈyi ngau. Ndu gal aga ya cabiya nda mǝtsamǝ dǝdǝgur, ama vanyi mǝtsamǝ dǝdǝgur kǝra ya ca anǝ nda aˈyi mai, kǝl nǝ Yunana,
29 Como afluíssem as multidões, começou ele a dizer: Geração perversa é esta; ela pede um sinal; e nenhum sinal se lhe dará, senão o de Jonas;
30 ǝnggǝra Yunana ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ njir Niniva, abangǝ tsu ngǝ Zǝr Ndu nda ɗa anǝ nji kabangǝkau.
30 porquanto, assim como Jonas foi sinal para os ninivitas, também o Filho do homem o será para esta geração.
31 Ar pǝcir numa, Kwatam Shiba wu nda sa hyaˈari ǝnga nji kabangǝkau, ba ja cabiya nda abǝr nanda aˈyi mǝliya kakalǝ mai, arya ji hyaˈari sarar kuɗiyar duniya aga ja sa sǝhimi highiɓǝ nǝ tsǝtsǝlkur nǝ Solomanu. Kǝja ndǝra ndiya Solomanu aˈyi ǝnggau.
31 A rainha do sul se levantará no juízo com os homens desta geração, e os condenará; porque veio dos confins da terra para ouvir a sabedoria de Salomão; e eis, aqui quem é maior do que Salomão.
32 Ara ar pǝcir numa, njir Niniva wu nda hyaˈari ǝnga njir zaman kau, ba nda canǝ nda abǝr nanda aˈyi mǝliya sǝra kakalǝ mai, arya nanda njir Niniva tubi ar pǝcira Yunana tǝtǝlna nda ndǝr Hyal. Ya, kǝja ndǝra ndiya Yunana aˈyi ǝnggau.
32 Os homens de Nínive se levantarão no juízo com esta geração, e a condenarão; porque se arrependeram com a pregação de Jonas; e eis aqui quem é maior do que Jonas.
33 “Nja sǝn mbǝbiya pitǝlla ba nja mbuya ǝgya kiɗa tǝm mai. Ama nja kyaga fiya a dar madzigam, ar vi kǝra ja sǝn mbǝl anǝ kalar ndǝ kǝra a vu ki kau.
33 Ninguém, depois de acender uma candeia, a põe em lugar oculto, nem debaixo do alqueire, mas no velador, para que os que entram vejam a luz.
34 Li ca ngǝ mbǝmbǝl nǝ dzau. Ma liya gǝ mǝnahǝu, dza gǝ patǝ wu nyabiya dzǝ ǝnga mbǝmbǝl. Ama ma liya gau aˈyi jamǝ mai, patǝr dza gǝ tsu wu nda nyabiya dzǝ ǝnga kuthlǝu.
34 A candeia do corpo são os olhos. Quando, pois, os teus olhos forem bons, todo o teu corpo será luminoso; mas, quando forem maus, o teu corpo será tenebroso.
35 Ga tsamǝ ga lari abǝr mbǝmbǝl kǝra wu gau aˈyi kuthlǝu mai.
35 Vê, então, que a luz que há em ti não sejam trevas.
36 Ma patǝr dza gǝ aˈyi nyinyau ǝnga mbǝmbǝl, vi aˈyi kǝra ǝnga kuthlǝ mai, ba ja cabiya mbǝmbǝlkur patǝu, ǝnggǝr mbǝmbǝl nǝ pitǝlla a vǝr ca mbǝmbǝlkur nyi.”
36 Se, pois, todo o teu corpo estiver iluminado, sem ter parte alguma em trevas, será inteiramente luminoso, como quando a candeia te alumia com o seu resplendor.
37 Ənggǝra Yesu kuɗǝna ndǝr, ba vanyi ndǝr Farisi nggar nyi a ndu ki nyi, aga nda nda sǝm sǝr sǝm. Kǝ ji maˈyi, ji nggya ar vi sǝm sǝr sǝm.
37 Acabando Jesus de falar, um fariseu o convidou para almoçar com ele; e havendo Jesus entrado, reclinou-se à mesa.
38 Ama ǝnggǝra ndǝr Farisi lari Yesu aˈyi cina tsi, ji dzǝgwa sǝm sǝr sǝm mai, ba ɗa sǝ dǝdǝgur anǝ nyi.
38 O fariseu admirou-se, vendo que ele não se lavara antes de almoçar.
39 Kǝ Thlagǝ na anǝ nyi, “Nahyi njir Farisi, hyu sǝn cina ya cala miya ha ǝnga cala, ama ɗǝfuwa hyi nyinyi nga nyi ǝnga dlǝrbǝ ba ɗǝmwaˈyikur.
39 Ao que o Senhor lhe disse: Ora vós, os fariseus, limpais o exterior do corpo e do prato; mas o vosso interior do copo e do prato; mas o vosso interior está cheio de rapina e maldade.
40 Nahyi nji dza, aˈyi Hyal ngǝ mǝliya sǝra ar babal ǝnga sǝra gwu huɗa nyi wa?
40 Loucos! quem fez o exterior, não fez também o inferior?
41 Maja abǝr hyu lǝri sǝra ara hyu cala anǝ nji tǝtǝ dǝnama kalar sǝ wu ɗa cici anǝ hyi.”
41 Dai, porém, de esmola o que está dentro do copo e do prato, e eis que todas as coisas vos serão limpas.
42 “Sǝr tǝhuɗǝ anǝ hyi njir Farisi arya hyu hǝbiya pathlǝ wu sǝ kumo anǝ Hyal alaga wu sǝ kukushu kǝra hyu uya patǝ ǝnggǝr sukwar hyali ǝnga sǝ kisǝu. Ama kǝ hyi dzǝgwa piyari nu sǝra tsaˈa hya mǝl ǝnga yiwu Hyal. Sǝˈyar kǝ nga hya kyaga mǝl aˈyi hya piyari alenyi sǝ mai.”
42 Mas ai de vós, fariseus! porque dais o dízimo da hortelã, e da arruda, e de toda hortaliça, e desprezais a justiça e o amor de Deus. Ora, estas coisas importava fazer, sem deixar aquelas.
43 “Kawa mau, njir Farisi arya hya vǝr yiwu nja nǝ hyi vir gya tsapǝu wu umbwa daɓǝ dzǝ njir Yahudiya, ǝnga tsu nja usa hyi ar sugu.
43 Ai de vós, fariseus! porque gostais dos primeiros assentos nas sinagogas, e das saudações nas praças.
44 Kawa anǝ hyi njir Farisi arya a ɗar hyi ǝnggǝr hu kǝra ɗǝɗǝwa nja vǝr ɓǝ a dar ara gǝra ǝnga sǝnkur.”
44 Ai de vós! porque sois como as sepulturas que não aparecem, sobre as quais andam os homens sem o saberem.
45 Kǝ pathlǝ wu pama malǝmǝ highiɓǝ nǝ dlaɗǝ Musa na anǝ Yesu, “Malǝmǝ ma gu na sǝˈyar kǝ abangau, naˈya ma a nggǝliya ˈyar gau.”
45 Disse-lhe, então, um dos doutores da lei: Mestre, quando dizes isso, também nos afrontas a nós.
46 Yesu shaɗǝwa, ji na, “Kawa anǝ hyi, nahyi malǝmǝ highiɓǝ nǝ dlaɗǝ nǝ Musa, arya nahyi fǝnggǝr nyi anǝ nji sǝ tǝdǝɓǝu kǝra ɗa dzadzau nda hau, ama nahyi ǝnga kǝrhyi a sǝn hǝri alaga zǝr tsa hyi zǝmǝ aga dlǝwa nda ǝni mai.
46 Ele, porém, respondeu: Ai de vós também, doutores da lei! porque carregais os homens com fardos difíceis de suportar, e vós mesmos nem ainda com um dos vossos dedos tocais nesses fardos.
47 Sǝr tǝhuɗǝ anǝ hyi, arya hyi hǝriya hu mǝnahǝ nǝ nabiˈyar kǝra ǝjir hyi ˈyar ngǝ tsǝya nda.
47 Ai de vós! porque edificais os túmulos dos profetas, e vossos pais os mataram.
48 Agabangau, a cabiyari abǝr a hǝnggǝr hyi ǝnga sǝra ǝjir ˈyar mǝliya abǝr kakalǝ nga nyi. Nanda ngǝ tsǝya nabiˈyar ba hyi hǝrna hur nda.
48 Assim sois testemunhas e aprovais as obras de vossos pais; porquanto eles os mataram, e vós lhes edificais os túmulos.
49 Ara kǝ ngǝ Hyal wu tsǝtsǝlkur nyi nana, abǝr, ‘Yi wu nda sǝwa nda nabiˈyar ǝnga cama sǝsǝˈyar. Ndu nda tsǝya alenyi nju pama nda ǝnga nji ndu nda nǝ ɓwaɓwatǝ gagaɗau.’
49 Por isso diz também a sabedoria de Deus: Profetas e apóstolos lhes mandarei; e eles matarão uns, e perseguirão outros;
50 Agabangau, nju nda mǝliya nyi numa anǝ njir zaman kau, arya culi nabiˈyar kǝra ndǝ dlǝna mbar dzǝgwar duniya baˈanǝ kabangǝkau,
50 para que a esta geração se peçam contas do sangue de todos os profetas que, desde a fundação do mundo, foi derramado;
51 mbari ar mashir Habila, ba shili ar nǝ Zakariya ndǝra nji tsǝya wu pama vir thla sǝ ǝnga vi cici nǝ ki Hyal. Yu na anǝ hyi, nju nda mǝlna nyi numa anǝ nji zaman kau, arya sǝˈyar kǝ patǝu.
51 desde o sangue de Abel, até o sangue de Zacarias, que foi morto entre o altar e o santuário; sim, eu vos digo, a esta geração se pedirão contas.
52 “Sǝr tǝhuɗǝ, anǝ hyi malǝmǝ highiɓǝ nǝ dlaɗǝ Musa arya hyi dana lagu kǝra nja sǝni Hyal ari, nahyi ǝnga kǝrhyi, nahyi gwa mai, ǝnga nahyi piyari njir yiwu gwa nda gwa tsu mai.”
52 Ai de vós, doutores da lei! porque tirastes a chave da ciência; vós mesmos não entrastes, e impedistes aos que entravam.
53 Ənggǝra Yesu piyari viya nyi, kǝ malǝmǝ dlaɗǝˈyar ǝkkǝˈyi njir Farisi dzǝgwa dumwa ǝnga ciɗǝ nyi ndu tsǝtsǝbwar ǝnga yiwa sǝ pamǝpamǝ gangǝu.
53 Ao sair ele dali, começaram os escribas e os fariseus a apertá-lo fortemente, e a interrogá-lo acerca de muitas coisas,
54 Ndu gal lagu kǝra nda uya nda vazǝya nyi lagur sǝra ju na.
54 armando-lhe ciladas, a fim de o apanharem em alguma coisa que dissesse.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.