Marcos 6
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARC
1 Daaci a tsete ge Yaisu áhuwa, a zlala á dem ekse na ni a waletaa am huɗe-aara na. Pukura-aha-aara keni ta duwa á ba antara ŋane.
1 E, partindo dali, chegou à sua terra, e os seus discípulos o seguiram.
2 Samsa kwaskwe á puwansepuwe maa, ta naba dem mashidi, a de kwaraterse elva á Dadaamiya ge emnde. Emnde kwakya jarammeje am mashidi ŋanna. Am sarte na cenarvaacena elva-aara, ta mága najipu kwakya áte ŋane, a ba itare: «A de mbese áme elva na estuwa? A shanaa áme ŋane ilmu na? Ázara kwa ba najipu-aha na á maganá ŋane na!
2 E, chegando o sábado, começou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo- o, se admiravam, dizendo: De onde lhe vêm essas coisas? E que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Ábi ba ŋane una slega nafa egdza á Maari na? Egdza emmetare ge tara Yakuba antara Yauseys, Yahuda, ira Simaun. Egdzar mama-aha-ŋara ŋwasha keni ta ba am dagave á miya.» A piyatertaa ba una ŋanna ge fetare áte ŋane, ɓaaka umele.
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria e irmão de Tiago, e de José, e de Judas, e de Simão? E não estão aqui conosco suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Daaci a ba Yaisu á elvan ge itare: «Ma áme keni emnde tá fa zherwe áte nabi á Dadaamiya, amá am huɗe á há-aatare, antara vara-aha-aara, ira emnde a ekse-aara baɗemme wá, tá feka zherwe áte ŋane.»
4 E Jesus lhes dizia: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 Daaci magaaka najipu-aha kwakya am ekse ŋanna, sey ba una a puwaterar erva ge emnde umele-aatare, a mbateraahe.
5 E não podia fazer ali obras maravilhosas; somente curou alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yaisu á maga ba najipu-aara aɗaba ɓaakire á fetarfire á emnde a ekse ŋanna.
6 E estava admirado da incredulidade deles. E percorreu as aldeias vizinhas, ensinando.
7 Vacite umele maa, a jatermaare ge pukura-aha-aara am tate palle, a vaterte hákuma áte shaitaine-aha, lauktu a fantau ge ɓelaterɓela bubuwa.
7 Chamou a si os doze, e começou a enviá-los de dois a dois, e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos,
8 Lauktu a ɓelaterɓela wá, a fater bariya, a ba ŋane á elvan ge itare: «Eksauka ba uwe keni am erva, sey ba zade á kure palle. Magauka kashi á náza za, ma shuŋgu keni am lyiba.
8 e ordenou-lhes que nada tomassem para o caminho, senão um bordão; nem alforje, nem pão, nem dinheiro no cinto;
9 Fawaumfa kimake am sera, amá dawánka zane bubuwa.»
9 mas que calçassem sandálias e que não vestissem duas túnicas.
10 A ba ŋane á elvan ge itare zlaɓe ádaliye: «Máki dakuremda am ekse wá, njawinja á ba am mba na máki lyarakurvaalya am huɗe-aara na, dem sarte á zlálá á kure am ekse ŋanna.
10 E dizia-lhes: Na casa em que entrardes, ficai nela até partirdes dali.
11 Má lyiyarakurka emnde, bi cenarka elva á kure wá, dawedde am ekse-aatare, papawaapape berbere na áte sera á kure. Magawateránmaga una ŋanna, watse tá disá ba itare antara Dadaamiya.»
11 E, quando alguns vos não receberem, nem vos ouvirem, saindo dali, sacudi o pó que estiver debaixo dos vossos pés, em testemunho contra eles. Em verdade vos digo que haverá mais tolerância no Dia do Juízo para Sodoma e Gomorra do que para os daquela cidade.
12 Daaci ba zlálá ge pukura-aha, tá de ɓelaterá elva á Dadaamiya ge emnde geni a magarmága tuba.
12 E, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse.
13 Ta ŋgyesaa jini-aha kwakya am emnde; emnde na lapika vuwa-aatare keni, ta gaterve waye an zhera á Dadaamiya, mbarateraambe baɗemme.
13 E expulsavam muitos demônios, e ungiam muitos enfermos com óleo, e os curavam.
14 A cenanaa estuwa sleksu *Hirudus labare á Yaisu aɗaba baɗemme á emnde tá ndáhá ba ŋane. Ta bantsa emnde umele: «A tsetaa ba Yuhanna slemaga baptisma am faya. Aɗaba una ŋanna an hákuma á mága najipu-aha gergere.»
14 E ouviu isso o rei Herodes (porque o nome de Jesus se tornara notório) e disse: João, o que batizava, ressuscitou dos mortos, e por isso estas maravilhas operam nele.
15 Amá a ba emnde umele: «Una Yuhanna ka, nabi *Ailiya werre.» A ba emnde umele zlaɓe ádaliye: «Una ba nabi umele tsekemme, amá ŋane keni ba nabi á Dadaamiya ba seke nabi-aha werre.»
15 Outros diziam: É Elias. E diziam outros: É um profeta ou como um dos profetas.
16 De cenáncena sleksu Hirudus gajawe-aatare maa, a ba ŋane: «Una ba Yuhanna slemaga baptisma. Ndza icanaayica ire áte ŋane, amá a tsetaa ba ŋane ŋanna am faya!»
16 Herodes, porém, ouvindo isso, disse: Este é João, que mandei degolar; ressuscitou dos mortos.
17 A bateraa una ŋanna aɗaba ndza a ndahanaa ba ŋane ŋanna geni a eksarvaksa Yuhanna. Daaci ta naba eksevaahe, ta puwete zawa áte ŋane, ta de ɓelema am daŋgay. A ŋguɗanaa aɗaba uwe Hirudus Yuhanna; aɗaba Hirudus ŋanna a eksantaave Hirudiya ge egdza emmeŋara Filip.
17 Porquanto o mesmo Herodes mandara prender a João e encerrá-lo manietado no cárcere, por causa de Herodias, mulher de Filipe, seu irmão, porquanto tinha casado com ela.
18 Amá aŋkwa á ndandaha Yuhanna, geni a eksantaave mukse ge egdza emmeŋara na wá, una ŋanna zlayeka ɗekiɗeki.
18 Pois João dizia a Herodes: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Aɗaba una ŋanna Hirudiya wayaaka zhárá Yuhanna an shifa ɗekiɗeki, ɓaaka ba pute-aara ge já shifa-aara.
19 E Herodias o espiava e queria matá-lo, mas não podia;
20 Aɗaba Hirudus wá, ŋane á kuvá Yuhanna jipu, wayaaka á geja shifa-aara, aɗaba diyaadiya ganakini Yuhanna ura á Dadaamiya, ura jirire. Ba kelaa máki Yuhanna aŋkwa á baná elva ge sleksu Hirudus wá, á taa weranteka ba we-aara keni, amá wayaawáyá tsa eccena-aara.
20 porque Herodes temia a João, sabendo que era varão justo e santo; e guardava-o com segurança e fazia muitas coisas, atendendo-o, e de boa vontade o ouvia.
21 Vacite umele maa, shansha Hirudiya baráma á já Yuhanna. Samsa sarte á ya sleksu Hirudus, a naba gyaa muŋri, daaci a naba ɗante galipa-aha-aara, antara male-aha á sawji-aha ira male-aha umele am kwara á Galili.
21 E, chegando uma ocasião favorável em que Herodes, no dia do seu aniversário, dava uma ceia aos grandes, e tribunos, e príncipes da Galileia,
22 Duwa á gyaale á Hirudiya, a de shekelaterante ge male-aha na a ɗahateraa slekse na. Hayaranháyá jipu tara slekse an emnde-aara baɗemme. A naba banánba slekse ge gyaale ŋanna, a ba ŋane: «Ma ká kátá uwe keni, naba ndaviyundave, yá vakteva.»
22 entrou a filha da mesma Herodias, e dançou, e agradou a Herodes e aos que estavam com ele à mesa. Disse, então, o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 A naba zanu waɗa-aara, geni ma a ndavanu uwe keni, sey a vanteva, una ma kyalma á rezege-aara keni, sey á vanteva.
23 E jurou-lhe, dizendo: Tudo o que me pedires te darei, até metade do meu reino.
24 Daaci ba degashe-aara ge gyaale na, a deza emmeŋara, ge ndavanu názena ni á se ndavanu ge slekse na. Amá a ba emmeŋara: «De enndava ka a varakteva ba ire á Yuhanna slemaga baptisma.»
24 E, saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? E ela disse: A cabeça de João Batista.
25 Kerteŋ a semhe áseza slekse, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Yá kátá ká vite ire á Yuhanna slemaga baptisma am kwatame.»
25 E, entrando apressadamente, pediu ao rei, dizendo: Quero que, imediatamente, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Una ŋanna namaari-aareka ɗekiɗeki, amá dzegwánka kwalarkwale aɗaba waɗa na a zanuwa ŋane á katafke á emnde-aara na.
26 E o rei entristeceu-se muito; todavia, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Daaci a naba ɓela sawji á dem daŋgay, ge de sá ire á Yuhanna na. Ba zlálá á sawji na, á dem daŋgay na, a de ica ire áte Yuhanna,
27 E, enviando logo o rei o executor, mandou que lhe trouxessem ali a cabeça de João. E ele foi e degolou-o na prisão.
28 a sanán ge gyaale ŋanna am kwatame. Duwa á gyaale ŋanna, a de vante ge emmeŋara.
28 E trouxe a cabeça num prato e deu-a à jovem, e esta a deu à sua mãe.
29 Daada labare ádeza pukura-aha-aara, ta naba sawhe, ta eksante emtsa-aara, ta de heɗehe.
29 E os seus discípulos, tendo ouvido isso, foram, tomaram o seu corpo e o puseram num sepulcro.
30 Saraasa emnde a ɓela á Yaisu, ta se ndahanhe baɗemme á názena ta maganaa itare antara názena ta kwaraterse ge emnde.
30 E os apóstolos ajuntaram-se a Jesus e contaram-lhe tudo, tanto o que tinham feito como o que tinham ensinado.
31 Emnde keni ba tá sawa emnde na, tá zlálá emnde na, ɓaaka ica-aatare ɗekiɗeki áza tara Yaisu antara pukura-aha-aara. Ba sarte á za náza za keni ta shanka ɗekiɗeki. Daaci a ba Yaisu á elvan ge itare, «Máki estuwa wá, mi zlalawa á dem tate na ta ɓaaka emnde na, kwá de puwansepuwe cekwaaŋguɗi.»
31 E ele disse-lhes: Vinde vós, aqui à parte, a um lugar deserto, e repousai um pouco. Porque havia muitos que iam, e vinham, e não tinham tempo para comer.
32 Daaci ta naba deme am paare, ba zlálá-aatare á dem tate na ta ɓaaka emnde átekwa, ba itare an ire-aatare.
32 E foram sós num barco para um lugar deserto.
33 Amá naraterna emnde kwakya am sarte na tá zlálá na, daaci ta naba diyatersediye, ta ɗabateremhe an sera. Emnde umele keni saresse am ekse-aha gergere, ta ɗabateremhe an sera. Baira ta dema ba itare zuŋŋwe arge tara Yaisu an pukura-aha-aara.
33 E a multidão viu-os partir, e muitos os conheceram, e correram para lá, a pé, de todas as cidades, e ali chegaram primeiro do que eles, e aproximavam-se deles.
34 De sessa Yaisu am paare maa, á zhárá ba dikele á emnde tá kela ádezeŋara. Á zharaterzhara wá, a naba zatervaarhe, aɗaba ta ba seke kyawe-aha na ɓaaka suni am ekte ge itare na. Daaci a fantau ge kwaraterse duksa kwakya áte Dadaamiya.
34 E Jesus, saindo, viu uma grande multidão, e teve compaixão deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor; e começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Eblyabelya vaci maa, ta duhe ge pukura-aha-aara ádezeŋara, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Degey ɓaaka vaciya mazla-aara, tate na keni kaamba.
35 E, como o dia fosse já muito adiantado, os seus discípulos se aproximaram dele e lhe disseram: O lugar é deserto, e o dia está já muito adiantado;
36 Ambane puwateraapuwa emnde na, a zlarzlala á dem ekse-aha antara egdzar makwata-aha na herherzhe áhuna, tá de shakwanu náza za ge we-aatare.»
36 despede-os, para que vão aos campos e aldeias circunvizinhas e comprem pão para si, porque não têm o que comer.
37 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane: «Vawaterteva ba kure náza za!» A ba pukura-aha tá elvan ge ŋane: «Ká kátá ŋá de shekwaterá náza za jekka deremke wanyara, lauktu á hyater ge emnde na?»
37 Ele, porém, respondendo, lhes disse: Dai-lhes vós de comer. E eles disseram-lhe: Iremos nós e compraremos duzentos dinheiros de pão para lhes darmos de comer?
38 A ndavateru ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwá an depaiŋ wanyara ázekure? De zharawazhara wára?» Ta de zharanaahe, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Depaiŋ á ŋere aŋkwa ilyeɓe ámasla an kelfe buwa.»
38 E ele disse-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. E, sabendo-o eles, disseram: Cinco pães e dois peixes.
39 Mazla-aara a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara: «Njawateraanja emnde áte masa an slala an slala.»
39 E ordenou-lhes que fizessem assentar a todos, em grupos, sobre a erva verde.
40 Daaci ta naba njateraahe emnde deremke deremke, am slala-aha umele kul ilyeɓe kul ilyeɓe.
40 E assentaram-se repartidos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Zlauzle una ŋanna maa, Yaisu a naba halante depaiŋ ilyeɓe, antara kelfe buwa na, a kante ice á dem samaya, a slafanaa we-aara ge Dadaamiya. Daaci a kwacaa depaiŋ-aha na, a tegateraa ge pukura-aha, geni tá vatertá itare ge emnde. Am iga á una ŋanna a tegateraa kelfe-aha na keni.
41 E, tomando ele os cinco pães e os dois peixes, levantou os olhos ao céu, e abençoou, e partiu os pães, e deu- os aos seus discípulos para que os pusessem diante deles. E repartiu os dois peixes por todos.
42 Baɗemme á emnde, ma ware keni a zuhe á ba áte huɗe-aara náza zá na, aley jauje zlaɓe ádaliye.
42 E todos comeram e ficaram fartos,
43 Pukura-aha ta halante jugena á depaiŋ antara kelfe ŋanna wárá kelaawa ju buwa.
43 e levantaram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Kezlakula á emnde a zá náza zá ŋanna wá, tá maga zála debu ilyeɓe.
44 E os que comeram os pães eram quase cinco mil homens.
45 Shekwaraaka ɗekiɗeki am iga á una ŋanna, a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara: «Dawemda am paare, dawedde kure zuŋŋwe á katafke-aaruwa, ebzaubze guwa á kya erwa. Iya wá, yá puwateraapuwa emtsaaɗe emnde.»
45 E logo obrigou os seus discípulos a subir para o barco, e passar adiante, para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Puwateraapuwa emnde maa, a naba ɗalete áte egdza wa, a de maga maduwa.
46 E, tendo-os despedido, foi ao monte para orar.
47 Zhedaazheda ice, gevge vaƴi maa, zlarzlálá pukura-aha an paare á dem dagave á haye ba shagera, amá Yaisu wá, á ba áte wa ŋanna ba ŋane palle.
47 E, sobrevindo a tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Á zhárá pukura-aha-aara á sawa áte wa ŋanna wá, tá baka paare an zlaɗa jipu, á magaterá palasa effeƴa á eptsaterá á dem iga. An ireŋlya wá, a duhe ge Yaisu de shateraasha pukura-aha-aara na áte ire á haye, ŋane á zlálá á ba an sera-aara áte ire á haye ŋanna. Amá a de magaa ba seke á kátá ƴaterseƴe.
48 E, vendo que se fatigavam a remar, porque o vento lhes era contrário, perto da quarta vigília da noite, aproximou-se deles, andando sobre o mar, e queria passar adiante deles,
49 Ba naranna pukura-aha-aara aŋkwa á zlálá an sera-aara áte ire á yawe na wá, ta naba fu hula, aɗaba itare ta kurken shaitaine á yawe.
49 mas, quando eles o viram andar sobre o mar, pensaram que era um fantasma e deram grandes gritos.
50 Itare baɗemme ba seke á degáshe shifa am itare ge lyawa. Daaci kerteŋ a ndahater elva Yaisu: «Gazlauka, degiya una ba iya!»
50 Porque todos o viram e perturbaram-se; mas logo falou com eles e disse-lhes: Tende bom ânimo, sou eu; não temais.
51 Daaci a naba ɗaleme am paare á dezetare wá, tseriyiiye a naba tsaahe ge effeƴa na. Tá geja ba ire pukura-aha-aara, tá maga najipu.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento se aquietou; e, entre si, ficaram muito assombrados e maravilhados,
52 Aɗaba degdege ire-aatare jipu, cenaránka itare najipu na a maganaa an depaiŋ na.
52 pois não tinham compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Ba ebzarubze haye wá, tá am haha á Gainaizarait, daaci ta ŋguɗaa paare-aatare áte we á guwa.
53 E, quando já estavam no outro lado, dirigiram-se à terra de Genesaré e ali atracaram.
54 Ba segashe-aatare am paare wá, emnde ta naba dise Yaisu.
54 E, saindo eles do barco, logo o reconheceram;
55 Daaci ba zhagade-aatare á dem ekse-aha-aatare, ta de sanaa emnde-aha-aatare na ni á waterá vuwa-aatare áte egdera-aha-aatare. Ma a dem tate-ara Yaisu keni, tá maga ba una emnde.
55 e, percorrendo toda a terra em redor, começaram a trazer em leitos, onde quer que sabiam que ele estava, os que se achavam enfermos.
56 Baɗemme á tate na ni a de tsekwaa átekwa Yaisu, ma a de tsekwaa am berni, ma áte makwata, ma am egdza ekse baɗemme, emnde ta sanaa emnde-aha-aatare na ni lapika vuwa-aatare, ta fanaa á katafke-aara am dagave á emnde baɗemme, ta ŋalateruŋale geni tá fetefa erva-aha-aatare á ba áte we á naŋgyuwe-aara keni. Daaci baɗemme á emnde na ni ta fete erva-aatare áte ŋane mbarembe.
56 E, onde quer que entrava, ou em cidade, ou em aldeias, ou no campo, apresentavam os enfermos nas praças e rogavam-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste, e todos os que lhe tocavam saravam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.