Marcos 5

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs BKJ

Sair da comparação
1 Am sarte na icaransice haye ŋanna maa, daraada áte iga a guwa ŋanna. Tate ŋanna wá, am kwara á Gairasaine-aha.
1 E eles chegaram ao outro lado do mar, à terra dos gadarenos.
2 Ba a tsekwese ge Yaisu am paare wá, a naba sesehe ge zhele umele am dagave á irekhya-aha, a se yainu á ba an ye ge Yaisu.
2 E, saindo ele do barco, imediatamente veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Zhele ŋanna wá, an jini am ire, á njá á ba am dagave á irekhya-aha. Ɓaaka ura á dzegwándzegwa tákwasa ŋane, ma an tsavaytsavaye keni.
3 o qual tinha sua morada nos sepulcros; e nenhum homem podia prendê-lo, não, nem com correntes;
4 Aɗaba ser kwakya tá puwante sasala áte sera, tá tákwasaná erva an tsavaytsavaye, amá a ɓataahe baɗemme. Ɓaaka ura á dzegwándzegwa ŋá zhel ŋanna ɗekiɗeki.
4 porque, tendo sido ele muitas vezes preso com grilhões e correntes, e as correntes foram por ele arrancadas, e os grilhões quebrados em partes, e nenhum homem podia amansá-lo.
5 Vaƴi vacika á já á ba ɗába am dagave á irekhya-aha antara áte ire á wa-aha, ámbera á hula, á tata vuwa-aara an nákwa.
5 E sempre, noite e dia, ele estava nos montes, e nos sepulcros, gritando, e cortando-se com pedras.
6 Am sarte na ni a naa Yaisu, a se yainuye na wá, a sawa á ba an zhagade, kreppe a se mbeɗehe am sera-aara,
6 Mas quando ele viu Jesus ao longe, correu e adorou-o,
7 a fu hula an ndzeɗa-aara baɗemme, a ba ŋane am hula-aara á elvan ge Yaisu: «Ekka Yaisu *Egdza á Dadaamiya Slekse, ázara am dagave á miya? Yá ndaaka aɗaba Dadaamiya, tasle á ŋa, fiyemka am zlaɗa!»
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 A ndanaa aɗaba uwe una ŋanna, aɗaba a ndaase elva-aara Yaisu, a ba ŋane: «Ekka shaitaine, sesse am zhel na!»
8 Pois ele lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo.
9 Daaci Yaisu a ndavanu zhera-aara ge zhele ŋanna, a ŋwanante, a ba ŋane: «Zhera-aaruwa wá, Dikele á Emnde, aɗaba ŋa vayye.»
9 E ele perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Meu nome é Legião, porque somos muitos.
10 Zhele ŋanna a fantau ge kyuwanfe ge Yaisu geni a ƴaterƴa jini-aha ŋanna, a njarinja á ba am kwara ŋanna.
10 E pedia-lhe muito que não os enviasse para fora daquela terra.
11 Am tate ŋanna maa, ndza aŋkwa walda á nabezhe ƴaikke, tá piyá áte egdza wa maa,
11 Ora, estavam ali perto nos montes, uma grande manada de porcos se alimentando.
12 jini-aha ŋanna ta fantau ge ŋala Yaisu, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Tasla á ŋa, vaŋerteva ka baráma, ŋá de njá am nabezhe-aha na.»
12 E todos os demônios lhe pediram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que possamos entrar neles.
13 Yaisu a naba vaterte baráma ŋanna. Mazla-aara ta naba sesehe ge jini-aha am zhel na, ta dem nabezhe-aha ŋanna. Nabezhe-aha ŋanna á maga debu buwa, amá ta naba zlerdaa zhagade a sate egdza wa ŋanna, ta puwamme am haye, a ndateruhe ge haye baɗemme.
13 E imediatamente Jesus lhes deu permissão. E os espíritos imundos saíram, e entraram nos porcos; e a manada desceu violentamente pelo declive para o mar, (eram cerca de dois mil); e eles se afogaram no mar.
14 Daaci zhagade ge suni-aha á nabezhe ŋanna, ta dateraa labáre ge emnde a makwata antara emnde a huɗe á ekse baɗemme. Daaci estuwa nalga tá kelá á dem tate ŋanna ge de zhárá názena magaavmage.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram, e o anunciaram na cidade e nos campos; e eles saíram para ver o que havia acontecido.
15 Daraada áza Yaisu, tá zhárá ba zhel na ndza an jini-aha am ŋane na á njá, an eŋkale-aara ba laŋŋe, a tsekweme am naŋgyuwe ba seke emnde. Amá itare, baɗemme ta fantau ge mága lyawa.
15 E eles foram até Jesus, e viram aquele que fora possuído pelo demônio, e tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo; e eles ficaram com medo.
16 Daaci emnde na ni ta naana á ba an ice-aatare mága ŋanna baɗemme na, ta fantau ge tsakaterse sera-aara baɗemme, geni a shanaa estara ire-aara zhel ŋanna, antara keɗa á nabezhe-aha na.
16 E os que tinham visto isso, contaram-lhes o que acontecera ao possuído pelo demônio, e também acerca dos porcos.
17 Amá itare, ta ŋala Yaisu geni a dedde am larde-aatare ba ɗekiɗeki.
17 E eles começaram a suplicar-lhe para que saísse das suas regiões.
18 Estuwa Yaisu a naba ɗalme am paare á yawe, amá zhele na shansha ire-aara na a ndavanu ge Yaisu, geni ŋane keni a eɗɗaba.
18 E, entrando ele no barco, suplicava-lhe o que fora possuído pelo demônio que pudesse estar com ele.
19 Amá eksarka Yaisu. A ba ŋane á elvan ge ŋane: «Eptseptsa á dem mba á kure, de vaterteva sera á názena a magakanaa Yaakadada na, antara zevarzire-aara na a zakvaara ŋane na baɗemme ge emnde á kure.»
19 Todavia, Jesus não o permitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para teus amigos, e anuncia-lhes quão grandes coisas o Senhor te fez, e como teve compaixão de ti.
20 Daaci ba zlálá á zhele ŋanna, a de fantau ge ɓala labare-aara am kwara na tá ɗahaná an Ekse Kelaawa na. Baɗemme á emnde na ta cenaa labare-aara na tá maga najipu.
20 E ele partiu, e começou a divulgar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos os homens se maravilharam.
21 A eptsehe zlaɓe ádaliye ge Yaisu, a icanse haye ásete we-aara, ta se jamme ge nalga a emnde kwakya zlaɓe ádaliye ázeŋara.
21 E, passando Jesus outra vez com o barco para o outro lado, ajuntaram-se a ele muitas pessoas; e ele estava junto do mar.
22 A semhe ge palle á male-aha am mashidi, zhera-aara Yayrus, a se kezlaa ugje am sera á Yaisu,
22 E eis que chegou um dos governantes da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés,
23 a fantau ge ŋala ázeŋara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Tasla á ŋa, sawa fetefa erva á ŋa áte egdza-aaruwa mukse lapika, aɗaba herzhe á degashe shifa am ŋane. Má dakemda ka wá, á emtseka mazla-aara, sey á mbembe.»
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filhinha jaz à beira da morte: Rogo-te, venhas e lhe imponhas as mãos, para que ela seja curada, e ela viverá.
24 Daaci Yaisu a naba duhe antara ŋane, kwakya emnde ta daa á ɗabaná ádehuwa, tá ámbera eɓɓeca áte baráma.
24 E Jesus foi com ele, e muitas pessoas o seguiam, e o apertavam.
25 Ndza aŋkwa mukse am dagave á emnde ŋanna, yawe kelaawa ju buwa á maga ba palasa á kela á uzhe.
25 E certa mulher, vítima de um fluxo de sangue havia doze anos,
26 Kwakya zlaɗa na a shanaa mukse ŋanna áza dauktar-aha. A keɗaa nalmane-aara baɗemme, aley shanka ŋgulmire ɗekiɗeki, sey ba á farfe.
26 e tinha sofrido muitas coisas de muitos médicos, e tinha gasto tudo o que ela tinha, e não havia melhorado, mas antes cada vez pior.
27 — ausente —
27 Quando ela tinha ouvido falar de Jesus, veio por detrás comprimida , e tocou na sua veste.
28 — ausente —
28 Porque ela dizia: Se eu somente tocar nas suas vestes eu serei sã.
29 Kerteŋ a naba icevhe ge kela á uzhe-aara ŋanna, ba ŋane keni tapanaatápá am vuwa-aara ganakini mbaambe.
29 E imediatamente a fonte do seu sangue secou, e ela sentiu no seu corpo já estar curada daquela aflição.
30 Á ba am sarte ŋanna a naba tapanaahe ge Yaisu keni am vuwa-aara ganakini sessa ndzeɗa am ŋane, mbanaambe ura. A naba eptsavte am dagave á nalga ŋanna, a ba ŋane á elvan ge itare: «A gejantaa ware naŋgyuwe-aaruwa?»
30 E Jesus, no mesmo instante sabendo que saíra virtude de si mesmo, voltou-se para a multidão, e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Ta ŋwanante ge pukura-aha-aara, a ba itare: «Ká zhárá dikele á emnde ŋanna tá ɓecakɓeca na ni, a gejaktaa ware, a ba ka?»
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Tu vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Amá a zharateraahe ge Yaisu, ge dise edda una a magaa una ŋanna.
32 E ele olhava em redor para ver aquela que tinha feito isso.
33 Daaci gazlaagazla mukse na, aɗaba tapanaatapa názu a gev am vuwa-aara. Daaci a sawhe ámbera á gyagya ba seke maagara, a se kezlaa ugje am sera á Yaisu, a ndanse jirire-aara baɗemme.
33 Mas a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que foi feito a ela, aproximou-se, e caiu no chão diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Mbakaambe fetarfire á ŋa egdza-aaruwa, ezzlálá á ba an hairire, de njinja ba layye.»
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te sarou; vai-te em paz, e sê curada desta tua aflição.
35 Yaisu zlaɓe á ba an elva áte we, ta semhe ge emnde á sawa am mba á Yayrus male am mashidi, a ba itare tá elvan ge Yayrus: «Ɓaaka egdzere. Ƴanƴa malum mazla-aara.»
35 Enquanto ele ainda falava, vieram alguns da casa do governante da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; porque ainda incomodas o Mestre?
36 Amá Yaisu fanuka hyema ge elva-aatare. A ba ŋane á elvan ge Yayrus: «A waŋka lyawa ɗekiɗeki, naba fetarfe ka.»
36 Mas Jesus, tão logo ouviu essas palavras, disse ao governante da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Daaci a duhe, amá velaaka baráma ɗekiɗeki ganakini tá ɗabaná emnde ádehuwa, sey ta ɗabanaa ba tara Piyer, Yakuba, ira Yuhanna egdza emmeŋara ge Yakuba ŋanna.
37 E ele não permitiu que nenhum homem o seguisse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Daraada am mba á Yayrus maa, ta de beraa emnde kwakya tá maga ba emtaŋkire. Emnde umele tá kyuwa, emnde umele tá tsáka ɗákwa.
38 E, tendo chegado à casa do governante da sinagoga, viu o alvoroço, e os que choravam e pranteavam muito.
39 A demhe ge Yaisu á dem huɗe á há, a ba ŋane á elvan ge emnde: «Labára kwá maga emtaŋkire, kwá kyuwa estuwa? Egdzere emtsaaka, á pá ba háre.»
39 E ele entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Amá ta naba puwar dzáká, ágire tá epsawepsawa. Daaci Yaisu a naba bakaterse ásegashe baɗemme, a ƴaa ba tara emmeŋara antara eddeŋara ge egdzere, ira pukura-aha-aara keƴe na, ta demhe antara ŋane á dem bere na á zlava am huɗe-aara egdze na.
40 E riam-se dele. Ele, porém, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele estavam, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Daaci ŋane a de ŋanaa ba erva ge egdze na, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Talita kuma», amaana: «Egdzere, ya bakanaa ba iya tsettse.»
41 E ele tomando a menina pela mão, disse-lhe: Talita cumi; que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 Ba seke ndáhá á miya na tsetsa egdze na. Egdze ŋanna, yawe kelaawa ju buwa. Daaci baɗemme tá maga ba najipu-aara.
42 E imediatamente a menina se levantou, e andava, pois ela tinha doze anos. E eles assombraram-se com grande espanto.
43 Amá Yaisu a fater magiya kwakya, geni a ɓalarka ɗekiɗeki. Am iga á una ŋanna, a ba ŋane á elvan ge itare: «Vawanteva náza za ge egdzere.»
43 E ele ordenou-lhes expressamente que nenhum homem soubesse; e mandou que lhe dessem alguma coisa para ela comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.