Marcos 1
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVT
1 Náwa a fantuwa estuwa labare á higa, elva a Yaisu *Almasiihu *Egdza á Dadaamiya:
1 Este é o princípio das boas-novas a respeito de Jesus Cristo, o Filho de Deus.
2 Aŋkwa an puwa am wakita á nabi Aisaya, a ba Dadaamiya:
2 Iniciou-se como o profeta Isaías escreveu: “Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho.
3 Zlaɓe ádaliye a ba ŋane: Aŋkwa ura á ɓálá elva am kaamba, a ba edda-aara: Tsatsawanaatsatse uŋŋule ge Yaakadada, tsawanaatse baráma-aara a gevge ba ndeɗɗe.»
3 Ele é uma voz que clama no deserto: ‘Preparem o caminho para a vinda do Senhor! Abram a estrada para ele!’”.
4 Am iga a una ŋanna maa, a naba semhe ge Yuhanna slemaga baptisma á sem kaamba, ba seke una a ndaana nabi ŋanna, a fantau ge ɓalaterá waazu ge emnde, a ba ŋane á elvan ge itare: «Magaumága tuba, lyauvaalya baptisma, á ƴakuraarƴe Dadaamiya haypa-aha á kure.»
4 Esse mensageiro era João Batista. Ele apareceu no deserto, pregando o batismo como sinal de arrependimento para o perdão dos pecados.
5 Daaci saresse emnde a Urusaliima ba kwakya, antara emnde na tá am kwárá á Yahudiya gergere baɗemme, ta seza Yuhanna ge cena waazu-aara, daaci ta naba sanse haypa-aha-aatare, ŋane keni maa, a magateraa baptisma am guwa á Urdun.
5 Gente de toda a Judeia, incluindo os moradores de Jerusalém, saía para ver e ouvir João. Quando confessavam seus pecados, ele os batizava no rio Jordão.
6 Naŋgyuwe na a tsekwanaa Yuhanna wá, ta hanaa am úgje á ezlegwame, ndza á ŋguɗa ba gwagwa. Náza za-aara keni maa, á za ba iwe, antara nama.
6 João vestia roupas tecidas com pelos de camelo, usava um cinto de couro e alimentava-se de gafanhotos e mel silvestre.
7 A baa ŋane am waazu-aara: «Aŋkwa á sawa ura am iga-aaruwa wá, edda-aara ŋanna an hakuma ba ŋane arge iya, ba ge saɗanse kimake am sera keni hyanefka ya ɗekiɗeki.
7 João anunciava: “Depois de mim virá alguém mais poderoso que eu, alguém tão superior que não sou digno de me abaixar e desamarrar as correias de suas sandálias.
8 Iya, yá aŋkwa á magakurá baptisma an yawe, amá ŋane wá, á se magakurá baptisma an Sheɗekwe Cuɗeɗɗe.»
8 Eu os batizo com água, mas ele os batizará com o Espírito Santo!”.
9 Á ba am hare-aha ŋanna maa, a naba semhe ge Yaisu á sa am Nasarátu am kwárá á Galili, Yuhanna a se baranve am guwa á Urdun.
9 Certo dia, Jesus veio de Nazaré da Galileia, e João o batizou no rio Jordão.
10 Am sarte na sessa Yaisu am yawe, a naa wertehe ge samaya, aŋkwa á tsekwa Sheɗekwe Cuɗeɗɗe á setarge ŋane ba seke takala.
10 Enquanto saía da água, viu o céu se abrir e o Espírito Santo descer sobre ele como uma pomba.
11 Cekwaaŋguɗi wá, tá cená ba ye á sawa am samaya ŋanna, a ba edda-aara á elvan ge ŋane: «Ba ekka una ka Egdza-aaruwa wayanak-wáyá jipu, baɗemme a higa-aaruwa á ba áte ka.»
11 E uma voz do céu disse: “Você é meu Filho amado, que me dá grande alegria”.
12 Cekwaaŋguɗi am iga á una ŋanna wá, Sheɗekwe á Dadaamiya á naba daa Yaisu á dem kaamba.
12 Em seguida, o Espírito conduziu Jesus ao deserto,
13 Hare kul ufaɗe á njá á ba am dagave á dabba-aha am kaamba, a de badanaa Shaitaine am hare kul ufaɗe ŋanna. Ta magannaa ba malika-aha slera am kaamba ŋanna.
13 onde ele foi tentado por Satanás durante quarenta dias. Estava entre animais selvagens, e anjos o serviam.
14 Ŋguɗarŋguɗa Yuhanna am daŋgay maa, am iga-aara daduwa Yaisu keni á dem kwárá á Galili, a de fantau ge ɓalaterá labáre á higa na ni a ɓelanaa Dadaamiya ge emnde.
14 Depois que João foi preso, Jesus foi para a Galileia, onde anunciou as boas-novas de Deus.
15 A ba ŋane á elvan ge itare: «Kina wá, hyefhye sarte na ni a tsanaa Dadaamiya, samsa sarte á nja am kwárá-aara, magaumága tuba, lyauvalya labáre á higa.»
15 “Enfim chegou o tempo prometido!”, proclamava. “O reino de Deus está próximo! Arrependam-se e creiam nas boas-novas!”
16 A gapte ge Yaisu cekwaaŋguɗi a ɗába we á haye á Galili wá, a naa egdzar mama buwa, tara Simaun, tá an egdza emmeŋara Andere. Tá aŋkwa á puwa narre-aatare á dem yawe aɗaba itare ta emnde a sluwa kelfe.
16 Enquanto andava à beira do mar da Galileia, Jesus viu Simão e seu irmão André. Jogavam redes ao mar, pois viviam da pesca.
17 Daaci a naba ɗaterɗáhá Yaisu: «Sawmbare ɗabawiɗába, yá gakurvege emnde a jaha emnde á sem sera-aaruwa, ba seke una ni má tá jahava kelfe-aha á dem narre na,» a ba ŋane á elvan ge itare.
17 Jesus lhes disse: “Venham! Sigam-me, e eu farei de vocês pescadores de gente”.
18 Ba watsewatse, ta naba puwanve narre-aatare á ba áhuwa ŋanna, ta ɗába Yaisu.
18 No mesmo instante, deixaram suas redes e o seguiram.
19 Ta gapte ba cekwaaŋguɗi á de katafke wá, Yaisu a naa egdzara á Jaibaidaiyus, tara Yakuba tá an egdza emmeŋara Yuhanna tá am paare á yawe, tá aŋkwa á tsatsa narre-aatare.
19 Pouco mais adiante, Jesus viu Tiago e João, filhos de Zebedeu, consertando redes num barco.
20 Daaci a naba ɗaterɗáha Yaisu itare keni, ta naba ƴaa eddetare Jaibaidaiyus am paare áhuwa antara emnde a slera-aara, itare ta ɗába Yaisu.
20 Chamou-os de imediato e eles também o seguiram, deixando seu pai, Zebedeu, no barco com os empregados.
21 Am iga á una ŋanna maa, Yaisu antara pukura-aha-aara ŋanna ta zlala á dem huɗe á Kafarnahum. Samsa kwaskwe á puwansepuwe a naba dem *mashidi á Yahudiya-aha, a de kwaraterse elva á Dadaamiya.
21 Jesus e seus seguidores foram à cidade de Cafarnaum. Quando chegou o sábado, entrou na sinagoga e começou a ensinar.
22 Itare ta mága ba najipu-aara, aɗaba ŋane kwaraterseka seke náza á malum-aha á *tawraita, amá edda á elva ŋanna ba ŋane, á kwaraterse á ba an hákuma.
22 O povo ficou admirado com seu ensino, pois ele falava com verdadeira autoridade, diferentemente dos mestres da lei.
23 Vacite ŋanna maa, ndza aŋkwa ura an shaitaine am vuwa-aara am jáháva-aatare,
23 De repente, um homem ali na sinagoga, possuído por um espírito impuro, gritou:
24 a naba fu hula zhel ŋanna, a ba ŋane a elvan ge Yaisu am hula-aara: «Ekka Yaisu ura Nasarátu na mu, ká kátá uwe ka ázeŋere? Niya á ŋa ka se keɗaŋerkeɗa emtu? Iya diyanakdiya ganakini ka Ura Cuɗeɗɗe na ɓelakaa Dadaamiya na.»
24 “Por que vem nos importunar, Jesus de Nazaré? Veio para nos destruir? Sei quem é você: o Santo de Deus!”.
25 Yaisu a naba valarhe ge shaitaine ŋanna, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ɗuɗe we á ŋa, sesse am zhel na ba kina!»
25 “Cale-se!”, repreendeu-o Jesus. “Saia deste homem!”
26 Daaci a naba slakalapte ge shaitaine am zhel na, a fu hula an ndzeɗa-aara baɗemme, a sesehe am ŋane.
26 Então o espírito impuro soltou um grito, sacudiu o homem violentamente e saiu dele.
27 Baɗemme á emnde tá maga ba najipu-aara. A ba itare am dágave-aatare: «Ázara kena jeba una? Ba vaci palle keni cenaŋeránka jeba á tsaha na, naŋeránka keni jeba á hákuma na ni, ura ba a ndanse elva ge shaitaine am ura ni, a naba sesehe!»
27 Todos os presentes ficaram admirados e começaram a discutir o que tinha acontecido. “Que ensinamento novo é esse?”, perguntavam. “Como tem autoridade! Até os espíritos impuros obedecem às ordens dele!”
28 Kerteŋ hyaranmehye labare á Yaisu am kwárá á Galili baɗemme.
28 As notícias a respeito de Jesus se espalharam rapidamente por toda a região da Galileia.
29 Ba segashe-aatare am mashidi wá, Yaisu a ɗaba tara Simaun antara Andere á dem mba-aatare, ta ɗabaterɗába tara Yakuba antara Yuhanna keni á dehuwa.
29 Depois que Jesus saiu da sinagoga com Tiago e João, foram à casa de Simão e André.
30 Duwa-aatare maa, ta de beraa shawle á Piyer mukse, á ba á zlava, á wáná zlagzlagi. Daaci ba demda á Yaisu, ta naba mbeɗanuhe.
30 A sogra de Simão estava de cama, com febre. Imediatamente, falaram a seu respeito para Jesus.
31 A duhe ge Yaisu á dezeŋara, a de ŋanaa ba erva, a tsantehe, a naba mbehe, a fantau ge magateraa kashi.
31 Ele foi até ela, tomou-a pela mão e ajudou-a a levantar-se. A febre a deixou, e ela passou a servi-los.
32 Eblyabelya vaciya, herzha máŋgaripu maa, emnde ta saa emnde-aha-aatare na lapika vuwa-aatare, antara emnde na tá an shaitaine na baɗemme áseza Yaisu.
32 Ao entardecer, depois que o sol se pôs, trouxeram a Jesus muitos enfermos e possuídos por demônios.
33 Baɗemme á emnde a huɗe á ekse saresse, ta se jamme áte we á wakyiya ŋanna.
33 Toda a cidade se reuniu à porta da casa para observar.
34 Yaisu a mbateraahe emnde kwakya am lapikere-aha-aatare gergere, a ŋgyanse shaitaine-aha kwakya am emnde. Vaterteka baráma ɗekiɗeki ge shaitaine-aha ŋanna ge ndaase elva, aɗaba itare diyardiya Yaisu ma ware ŋane keni.
34 Então Jesus curou muitas pessoas que sofriam de diversas enfermidades e expulsou muitos demônios. Não permitia, porém, que os demônios falassem, pois sabiam quem ele era.
35 Mákurálla-aara wá, a sesehe ge Yaisu á ba an ireŋlya, a zlalehe á dem kaamba ƴiƴiye an ekse ba shagera, a de maga maduwa áhuwa.
35 No dia seguinte, antes do amanhecer, Jesus se levantou e foi a um lugar isolado para orar.
36 Daaci ta naba ɗabemhe ge tara Simaun antara emnde na ni tá ba kerɗe, ta de tataya tate na átekwa.
36 Mais tarde, Simão e os outros saíram para procurá-lo.
37 De sharánsha maa, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Degiya emnde baɗemme tá aŋkwa á tatayaktátaya jipu!»
37 Quando o encontraram, disseram: “Todos estão à sua procura!”.
38 Amá a ŋwaterante, a ba ŋane á elvan ge itare: «Mi zlálawa á miya á dem ekse-aha na herherzhe, yá de magaterá waazu ge emnde a ekse-aha ŋanna keni, aɗaba a siyaa ba una ŋanna.»
38 Jesus respondeu: “Devemos prosseguir para outras cidades e lá também anunciar minha mensagem. Foi para isso que vim”.
39 Mázla-aara ba zlálá-aatare, ta fantau ge já ɗaba am kwárá á Galili baɗemme, aŋkwa á magaterá waazu ge Yahudiya-aha am mashidi-aha-aatare, aŋkwa á ŋgya shaitaine-aha keni am vuwa á emnde.
39 Então ele viajou por toda a região da Galileia, pregando nas sinagogas e expulsando demônios.
40 A semhe ge slederve umele, a se kezlaa ugje á katafke-aara, a fantau ge ŋala ázeŋara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Má wayak-waya wá, ká dzegwándzegwa givege ba meteɗɗe vuwa-aaruwa.»
40 Um leproso veio e ajoelhou-se diante de Jesus, implorando para ser curado: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
41 Daaci Yaisu a naba zanvaarhe, a pelse erva-aara, a de fete áte ŋane, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Wayanwáyá ká mbembe, ba meteɗɗe vuwa á ŋa.»
41 Cheio de compaixão, Jesus estendeu a mão e tocou nele. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!”
42 Ba seke ndaha á miya na, a naba mbehe ge slederve ŋanna meteɗɗe.
42 No mesmo instante, a lepra desapareceu e o homem foi curado.
43 Amá lauktu á ɓelanaaɓela wá, a teɗanánte hyema ba shagera,
43 Então Jesus se despediu dele com uma forte advertência:
44 a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ɓalananseka ma ge ware keni ɗekiɗeki. Názena ká de maganaaka wá, de maranánmárá ire á ŋa ge *liman, vanteva sadake á ŋa ge Dadaamiya áte una a ndanaa Muusa ge seydire á ŋa á katafke á emnde baɗemme ganakini mbakmbe.»
44 “Não conte isso a ninguém. Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine. Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho”.
45 Amá ŋane, ba zlala-aara wá, a de ɓalse labare ŋanna áza emnde baɗemme. Aɗaba una ŋanna Yaisu dzegwánka marse ire-aara áza emnde mazla-aara, sey á njá á ba am kaamba ƴiƴiye an ekse, tá duwa ba emnde ádezeŋara, á sawa am tate-aha gergere.
45 O homem, porém, saiu e começou a contar a todos o que havia acontecido. Por isso, em pouco tempo, grandes multidões cercaram Jesus, e ele já não conseguia entrar publicamente em cidade alguma. E, embora se mantivesse em lugares isolados, gente de toda parte vinha até ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.