Marcos 11
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH
1 Herzharanteherzhe Urusaliima am dalbe á ekse-aha buwa tara Baytifaji antara Baytaniya, tá áte vuwa á Wa Anyaranyara maa, Yaisu a ɓelaa pukura-aha-aara buwa á de katafke.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 A ba ŋane á elvan ge itare: «Dawmbare á dem ekse na kwaye á katafke á miya na wá, ba tara demda á kure wá, kwá de bera egdza á ezzeŋwa an ŋguɗa, zlaɓe njateka ura áte iga-aara, naba pelawaapele, sawiyansa.
2 com a seguinte ordem:
3 Máki ura a bakuraa, kwá maga uwe kure, bawananba ge edda-aara geni a ndavanaa Yaakadada, watse á eptsakurnaptsa zlaɓe ádaliye.»
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Mazla-aara ta naba zlala, ta de bera ezzeŋwa áte ŋguɗa áte wakyiya á ura herzhe an we á baráma, ta naba eppela.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Ta ndavateru ge emnde na tá áhuwa, a ba itare: «Labára kwá pelá ezzeŋwa na?»
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Ta ŋwaterantehe, ta bateraa elva na a ndaateraa Yaisu na, daaci ta naba ƴaterhe ge emnde ŋanna, ta sawa an ŋane.
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Ta sanaa ezzeŋwa na ge Yaisu, ta ndakete kacekaca-aha-aatare áte iga á ezzeŋwa ŋanna, lauktu a njetaa Yaisu átekwa.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Emnde kwakya ta pelanse kacekaca-aha-aatare áte baráma, emnde umele ta ɗatsaa hyema á debina am fe, itare keni ta se pelanse.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Daaci ma emnde na tá á katafke á Yaisu, ma emnde na tá am iga-aara keni, baɗemme-aatare tá leva ba hula, a ba itare: «Dadaamiya wá, Slekse. A ganga barka ge edda una á sawa an zherá á Yaakadada na.
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 A famfe Dadaamiya barka am kwárá á wulfe á eggyemiya *Dawuda na watse mí njá am huɗe-aara na. Dadaamiya am samaya wá, Sleksa ba ŋane palle.»
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Daaci a dem ge Yaisu á dem huɗe á Urusaliima, a zlálá ba suuwe á dem *mashidi ƴaikke. De zharanaazhara názu am mashidi maa, ba segashe-aara, ta naba eptsa á dem Baytaniya antara pukura-aha-aara, aɗaba aŋkwa á sawa vaƴiya.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Makuralla-aara maa, ta naba segashe am Baytaniya, tá aŋkwa á eptsa zlaɓe ádaliye. Ate baráma maa, ŋanaaŋa waya Yaisu.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 A naa mama á nabugda an hyema átekwa ƴiƴiye cekwaaŋguɗi an itare, a naba duhe geni ámbane aŋkwa egdzere átekwa. Duwa-aara á dem ekte á nabugda ŋanna, amá shanka ba názara keni átekwa, sey a jauwa ba hyema, aɗaba sarte a yá á nabugdeka.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Daaci a ndaase elva-aara áte nabugda ŋanna, a ba ŋane: «Ekka wá, gaɗɗiru tá nánka egdzere áte ka mazla-aara.» Cenarancena pukura-aha una ŋanna baɗemme.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Am sarte na daraada am Urusaliima maa, Yaisu a de á ba am *mashidi ƴaikke. Daduwa á dem mashidi maa, a de beraa emnde a válá kazlaŋa antara emnde a shekwa-aara am huɗe-aara, a naba ŋgyaterse ásegashe. A zaɗanve tabel-aha á emnde a peteke, antara kurshi-aha á emnde a válá takala masar.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 A piyaterte ge emnde a degashe an kazlaŋa am huɗe á mashidi, ge dáná á dem tate umele.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Daaci a fantau ge kwaraterse názu am wakita á Dadaamiya, a ba ŋane: «Aŋkwa an puwa am wakita á Dadaamiya, a ba Dadaamiya: Bere-aaruwa wá, tá ɗahaná an bere á mága maduwa á emnde baɗemme. Amá kure, kwa ganve hwalakwa á nabera-aha.»
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Ba ta cenaa una ŋanna male-aha á *liman-aha antara malum-aha á *tawraita wá, mazla-aara ta naba fantau ge mága pute-aatare ge keɗa shifa á Yaisu. Damda lyawa am itare, aɗaba baɗemme á emnde hayaranhaya jipu elva na a kwaratersaa ŋane.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Eblyablya vaci maa, ba degashe Yaisu am huɗe á berni antara pukura-aha-aara baɗemme.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Makuralla-aara an eŋlya-waabere maa, ta naba eptsehe zlaɓe ádaliye, tá sem berni. Am sarte na tá áte baráma á sawa maa, ta naa nabugda na welasewele antara uksuwe-aara baɗemme.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 A naba yehete ge Piyer elva na a ndaasa Yaisu áte nabugda ŋanna. Daaci a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Malum, ezzhárá emtsaaɗe, nabugda na ka nyainyaivaa ka áwaya na, emtsamtsa baɗemme.»
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Daaci a ba Yaisu á elvan ge pukura-aha-aara baɗemme: «Yá ndaakur ba jirire, máki fakurtarfe an Dadaamiya wá,
22 Jesus respondeu:
23 ma kwa banán ba ge wa na náwa ŋane na: Tsetse áhuna, de eblyememblye am haye keni, á naba gevge. Máki magakurka shaige, fakurtaarfe á ba an jirire geni názena kwá ndavaná kure á de gevge wá, ba á gevge ŋanna aɗaba kure.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Aɗaba una ŋanna yá ndaakur ba jirire, máki kwá ƴeká duksa wá, fawtarfe ba seke shakuránsha duksa ŋanna zlauzle, sey ba kwá shansha.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Daaci máki kwá aŋkwa á maga maduwa, amá diyakurdiya ganakini aŋkwa slehaypa an kure wá, naba ƴawanarƴe, Eddekure na am samaya na á de ƴakuraarƴe ge kure keni. ((
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 Amá má kure kwá ƴateraarka ge emnde wá, Eddekure na am samaya na, á ƴakuraarka ge kure keni.»))
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Saremsa zlaɓe ádaliye á sem Urusaliima maa, ta naba dem *mashidi ƴaikke. Yaisu aŋkwa á jaɗaba am mashidi ŋanna, ta naba duhe ge male-aha á *liman-aha antara malum-aha á *tawraita ira male-aha á larde ádeza Yaisu,
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 ta de ndavanu elva, a ba itare: «Ka shanaa áme hákuma á mága duksa-aha na? Emtu a vaktaa ware baráma-aara?»
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane: «Iya keni, yá ndavakurundave duksa palle. Máki vakuriteva jawápa wá, iya keni yá ndaakurse tate na ni ya shaa hákuma átekwa.»
29 Jesus respondeu:
30 Daaci a ba ŋane á elvan ge itare: «A ɓelanaa ware Yuhanna ge se magaterá baptisma ge emnde? Dadaamiya emtu, emndimagwaha he? Vawiteva jawápa.»
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Ta fantau ge ndahanaa am dagave-aatare emtsaaɗe: «Má mi banaa a ɓelanaa Dadaamiya, watse á bamiya: Labára fakurtaareka an ŋane?
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 Má mi banaa ta ɓelanaa ba emndimagwaha keni, zlazlaɗa zlaɓe.» Ta kuva emnde jipu aɗaba baɗemme á emnde fartarfe ganakini Yuhanna nabi á Dadaamiya.
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Aɗaba una ŋanna, «Diyaŋerka», a ba itare tá elvan ge Yaisu. A ba Yaisu á elvan ge itare: «Iya keni yá ndaakurka náza-aaruwa ma ya shaa hákuma á mága duksa-aaruwa áza ware keni.»
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.