Marcos 10

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs BKJ

Sair da comparação
1 A naba tsete ge Yaisu am tate ŋanna, a zlálá á dem kwara á Yahudiya. Am Yahudiya, a de ebzu guwa á Urdun. Áhuwa keni de jarammeje emnde kwakya ázeŋara, a fantau ge kwaraterse elva á Dadaamiya, aɗaba ŋane nja-aara ba estuwa.
1 E ele levantando-se dali, foi para o litoral da Judeia, além do Jordão; e novamente a multidão recorre a ele; e, como era seu costume, ele os ensinou novamente.
2 Am sarte ŋanna maa, ta duhe ge *Farisa-aha umele ádezeŋara, ta de ndavanu elva geni tá tsagwaɗaná átekwa. A ba itare tá elvan ge ŋane: «Vantevahe *tawraita barama ge zhele geni á ɓelanaaɓela mukse-aara?»
2 E os fariseus vindo até ele, perguntaram-lhe, tentando-o: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ge vaterte jawápa maa, Yaisu keni a ndavaterundave, a ba ŋane á elvan ge itare: «A bakuraa uwe Muusa áte una ŋanna?»
3 E ele, respondendo, disse-lhes: O que Moisés vos ordenou?
4 A ba itare: «Muusa wá, a ƴaa barama geni zhele ŋanna á puwanante nalmesheri á ica nika ge mukse, á vanteva am erva.»
4 E eles disseram: Moisés permitiu escrever carta de divórcio e repudiá-la.
5 Daaci a ba Yaisu á elvan ge itare: «Muusa a puwakurte una ŋanna aɗaba ba degdegire á ire á kure.
5 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Pela dureza dos vossos corações ele vos escreveu esse mandamento.
6 Amá áte una am fakte wá, estuweka. Am fakta, am sarte na Dadaamiya a nderaa duksa baɗemme wá, “a nderaterhe tara zhele an mukse”.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez macho e fêmea.
7 “Aɗaba una ŋanna zhele á ƴa tara eddeŋara an emmeŋara, tá njá antara mukse-aara.
7 Por isso deixará o homem pai e mãe, e se unirá à sua esposa;
8 Itare ta buwa ŋanna, tá gevge ba vuwa palle.” Estuwa, ta buweka mazla-aara, tá geva ba vuwa palle.
8 e eles dois serão uma só carne; e assim não são mais dois, mas uma só carne.
9 Daaci názena ni a janmaa Dadaamiya wá, a icanveka urimagwe.»
9 Portanto, o que Deus uniu, nenhum homem o separe.
10 Am sarte na tá am bere antara pukura-aha-aara maa, ta naba ndavanu ge pukura-aha á ba áte elva ŋanna zlaɓe ádaliye.
10 E, em casa, os seus discípulos o perguntaram novamente acerca do mesmo assunto.
11 A ba ŋane á elvan ge itare: «Ma ware una zhele, máki a ɓelaa mukse-aara, a de gaa umele, a magaa ba gwardzire, guge haypa an mukse-aara na a ɓelanaa ŋane.
11 E ele lhes disse: Qualquer que despedir a sua esposa e casar com outra, comete adultério contra ela.
12 Ba duksa palle ge mukse keni. Máki a segashe am mba á zhele-aara, a de gaa umele, a magaa ba gwardzire.»
12 E, se a mulher despedir a seu marido, e casar com outro, ela comete adultério.
13 Emnde kwakya ta sanaa egdzara ge Yaisu geni á puwaterar erva a barka-aara, amá pukura-aha ta naba valaterarhe ge emnde a sá egdzara ŋanna.
13 E lhe traziam criancinhas, para que as tocasse; e os seus discípulos repreendiam aos que as traziam.
14 Amá náterna Yaisu wá, a naba jehe ge ervauŋɗe, a ba ŋane á elvan ge pukura-aha: «Piyawaterteka, ƴawáterƴa, a sarsawa egdzara ásezerwa, aɗaba *kwárá á Dadaamiya náza á emnde na má garevge ba seke itare.
14 Mas Jesus, vendo isto, indignou-se, e disse-lhes: Deixai vir a mim as criancinhas, e não as impeçais; porque de tais é o reino de Deus.
15 Yá ndaakur ba jirire: Ma ware edda-aara keni, máki lyevaaka dem kwárá á Dadaamiya ba seke náza á egdzere wá, ŋane á taa demka ɗekiɗeki.»
15 Na verdade eu vos digo: Quem não receber o reino de Deus como uma criancinha, não entrará nele.
16 Am iga á una ŋanna, a naba lyevaa egdzara á dem erva-aara, a puwaterar erva, a gaterar barka.
16 E ele, tomando-as nos seus braços, impôs suas mãos sobre elas, e as abençoou.
17 Dedde Yaisu áte barama, aŋkwa á zlálá maa, a duhe ge zhele umele ádezeŋara á ba an zhagade, a de kezlaa ugje am sera-aara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Malum, diyandiya ganakini ka ura mággwe. Naba ndindaha, yá maga tara uwe antara uwe, lauktu yá shá shifa na á zleka na?»
17 E, estando ele pelo caminho, veio ali alguém correndo, e ajoelhando-se diante dele, perguntou-lhe: Bom Mestre, o que farei para que eu possa herdar a vida eterna?
18 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane: «Labára ká ɗahiyá an ura mággwe? Ɓaaka ura mággwe, máki Dadaamiya ka palle.
18 E Jesus lhe disse: Por que tu me chamas bom? Ninguém é bom, a não ser um, que é Deus.
19 Ábi diyakdiya shairiya-aha á Dadaamiya na a ba ŋane: Jeka shifa, maŋka gwardzire, ileka, maŋka seydire á fida áte ura, zlermeka duksa á ura, ɗematerveɗeme tara eddeŋa an emmeŋa. Ábi diyakdiya una-aha ŋanna baɗemme.»
19 Tu sabes os mandamentos: Não cometerás adultério, não assassinarás, não furtarás, não dirás falso testemunho, não defraudarás, honra a teu pai e a tua mãe.
20 A ŋwete, a ba ŋane: «Una ŋanna kwaye á sawa am egdzarire-aaruwa keni ŋanaaŋa.»
20 E ele respondeu, dizendo: Mestre, tudo isso eu tenho guardado desde a minha juventude.
21 A ɓelanu ice á Yaisu, wayetewaya jipu am ervauŋɗe-aara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Máki estuwa wá, a ƴakar ba duksa palle. De valuvale názu am rezege á ŋa baɗemme, tegatertega shuŋgu-aara ge talage-aha, ekka watse ká shánsha laɗa-aara am samaya. Daaci sawa ɗabiɗaba.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai pelo teu caminho, vende tudo quanto tens, e dá-o aos pobres, e tu terás um tesouro no céu; e vem, toma a cruz, e segue-me.
22 Ba a cenaa una ŋanna wá, puwaapuwa vuwa-aara, ba eptsa iga-aara, a zlálá an dzámá ire campaukkwe, aɗaba nalmane-aara kwakya jipu.
22 Mas ele, entristecendo-se com o que foi dito, foi embora afligido; pois ele tinha grandes posses.
23 Daaci Yaisu a zharaa pukura-aha-aara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kay! Zlazlaɗa jipu geni tá demda emnde a berba am *kwara á Dadaamiya.»
23 E Jesus, olhando ao redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Palle á názu tá ndahaná pukura-aha ɓaaka, elva ŋanna jauje ge ndzeɗa-aatare. Amá ŋane a fateraarhe zlaɓe ádaliye, a ba ŋane: «Una yá ndaakur ba jirire, zlazlaɗa jipu ganakini tá demda emnde á dem kwara á Dadaamiya.
24 E os discípulos se admiraram destas suas palavras. Mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é, para os que confiam nas riquezas entrar no reino de Deus!
25 Náwa zlazlaɗa ganakini á dedde názlegwame am ɓiye á lipere, amá zlazlaɗa ba náza á sleberba zlaɓe ádaliye ge dem kwara á Dadaamiya.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo olho da agulha, do que entrar um homem rico no reino de Deus.
26 Ba ta cenaa una ŋanna pukura-aha wá, tá geja ba ire. A ba itare: «Máki ba estuwa wá, ɓaaka ura á ŋezleseŋzle ɗekiɗeki.»
26 E eles ficaram extremamente admirados, dizendo entre si: Quem então, poderá ser salvo?
27 A zharateraahe ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare: «Áza emnde wá, una taa gevka, amá Dadaamiya wá, ɓaaka názu dzegwanka ŋane.»
27 E Jesus, olhando para eles, disse: Com homens isso é impossível, mas não com Deus; porque com Deus todas as coisas são possíveis.
28 Piyer a eksetaa elva, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Kwaye ŋere, ƴaŋeránƴa duksa baɗemme, ŋá ɗaba ba ka.»
28 E Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo, e te seguimos.
29 A ŋwete ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare baɗemme: «Yá ndaakur ba jirire, ma ware una a ƴaa há-aara, bi egdzar mama-aha-ŋara zala an ŋwasha, bi emmeŋara, bi eddeŋara, bi egdzara-aara, bi fe-aara, máki a ƴanaa aɗaba zhera-aaruwa antara aɗaba labare á higa wá,
29 E Jesus, respondendo, disse: Na verdade eu vos digo que não há nenhum homem, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou pai, ou mãe, ou mulher, ou filhos, ou campos, por causa de mim e do evangelho,
30 ba jirire á de shansha zlaɓe ádaliye una-aha ŋanna baɗemme ma huɗe deremke keni; ma bere, ma egdzar mama-aha-ŋara zala an ŋwasha, ma emmeŋara, ma egdzara-aara, ma fe-aha. Baɗemme á de shansha zlaɓe ádaliye á ba am duniya na. Amá wá, zlaɗa keni á shushe. Á katafke á de shá shifa na á zleka na.
30 que não receba cem vezes mais, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Amá emnde kwakya ta zuŋŋwa ba itare kina, tá de gev emnde a kataliya. Emnde kwakya tá am kataliya kina, watse tá gev emnde a katafka ba itare.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos, e os últimos, primeiros.
32 Tara Yaisu antara pukura-aha-aara tá áte barama á ɗala á dem Urusaliima. Yaisu wá, ŋane á katafke, pukura-aha-aara tá aŋkwa ɗabaná á kataliya, ta ƴiƴiye cekwaaŋguɗi antara ŋane. Pukura-aha-aara tá á ba an lyawa am vuwa. Dikele á emnde na tá ɗabaterɗaba na keni, tá á ba an lyawa ŋanna. Yaisu a ɗante pukura-aha-aara zlaɓe ádaliye ádezeŋara, a ndaaterahe zlaɓe ádaliye názena watse á de shá ŋane,
32 E eles estavam no caminho, subindo a Jerusalém; e Jesus ia adiante deles. E eles maravilhavam-se, e seguiam-no atemorizados. E, ele tomando novamente os doze, começou a dizer-lhes as coisas que deviam acontecer com ele,
33 a ba ŋane á elvan ge itare: «Duwa á miya á dem Urusaliima kina na wá, iya *Ura á emnde baɗemme tá de eksivaksa, tá de vite ge male-aha á *liman-aha antara malum-aha á *tawraita. Tá de ndahaná itare geni a jareja shifa-aaruwa. Daaci tá de fime am erva ge emnde na ɓaaka nadina-aatare,
33 dizendo: Eis que vamos para Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes, e aos escribas, e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 tá de zlazlisá itare, tá de kyafiyar itare nyaihe, tá de ziyá itare an ja, tá de janá itare shifa-aaruwa. Amá am hare ge keƴire wá, watse yá tsetse am faya.»
34 e eles zombarão dele, e o açoitarão, e cuspirão nele, e o matarão; e ao terceiro dia ele será ressuscitado.
35 Am iga á una ŋanna maa, ta duhe ge egdzara á Jaibaidaiyus, tara Yakuba an Yuhanna, ádeza Yaisu. A ba itare tá elvan ge ŋane: «Malum, náwa ŋa se ŋala ázeŋa, máki ŋá shansha barama-aara.»
35 E Tiago e João, filhos de Zebedeu, aproximaram-se dele, dizendo: Mestre, queremos que tu nos faças o que nós desejamos.
36 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwá kátá uwe kure ázerwa?»
36 E ele lhes disse: O que quereis que eu vos faça?
37 A ba itare: «Máki á ɓashaŋerɓasha ervauŋɗe á ŋa wá, má watse de njakiinja am ƴaikkire á ŋa wá, ŋá kátá palle á ŋere á de njá am naɗafa á ŋa, palle á ŋere keni á de njá am názlaɓa á ŋa.»
37 E eles lhe disseram: Concede-nos que na tua glória nós possamos nos assentar, um à tua direita, e o outro à tua esquerda.
38 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane: «Ábi diyakurka wedere á kure na ma andze kwá ndava ŋane na. Kina wá, watse kwá dzegwándzegwa emtu sha zlaɗa áte náza-aaruwa na watse yá essha na? Zlaɓe ádaliye, watse kwá dzegwándzegwa emtu sepá názena watse yá sepaná ya am vuwa-aaruwa na?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis vós beber o cálice que eu bebo, e serdes batizados com o batismo com que eu sou batizado?
39 Ta naba ŋwanante: «Ŋá dzegwándzegwa,» a ba itare. A ŋwaterante ge Yaisu: «Shagera,» a ba ŋane á elvan ge itare: «Watse kwá de shá zlaɗa á ba áte náza-aaruwa, watse kwá de sepá názena yá de sepaná ya am vuwa á kure.
39 E eles lhe disseram: Nós podemos. Jesus, porém, disse-lhes: De fato, bebereis o cálice que eu bebo, e sereis batizados com o batismo com que eu sou batizado;
40 Amá elva a de njá am naɗafa-aaruwa antara názlaɓa-aaruwa wá, am erva-aaruweka una ŋanna. Sleɗe-aha ŋanna náza emnde na ni Dadaamiya a tsatsaterán ge itare.»
40 porém, o assentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não é meu para dar; mas o será dado àqueles a quem está preparado.
41 De cenaráncena una ŋanna pukura-aha umele kelaawa na maa, ta naba ica ervauŋɗe áte tara Yakuba antara Yuhanna.
41 E os dez, tendo ouvido isso, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Cenáncena Yaisu, a ɗaaterte baɗemme-aatare ádezeŋara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Náwa diyakurdiya ganakini emnde na ta slekse-aha á larde ba itare am duniya na wá, tá aŋkwa á kwárá larde-aha-aatare an márá hákuma áte emnde. Male-aha á ekse keni, tá aŋkwa á márá hákuma-aatare am ekse.
42 Mas Jesus, chamando-os a si, disse-lhes: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, exercem senhorio sobre eles, e que sobre eles uns dos seus grandes exercem autoridade.
43 Amá jeba á una ŋanna wá, a gevka am dagave á kure. Ma ware una á kátá gev male keni, arge una ŋanna wá, a gevge ba seke walaaɗi á kure.
43 Mas não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será o vosso ministro,
44 Ma ware una á kátá gev slekatafke á kure keni, a gevge ba seke nave á kure. Malira ba una ŋanna am ice á Dadaamiya.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Aɗaba ba iya *Ura á emnde baɗemme keni, sanka geni tá se magina emnde slera, amá iya una ya se magateraa slera ge emnde, ya se ƴá shifa-aaruwa, geni yá lyelye emnde ba kwakya.»
45 Porque até mesmo o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Mazla-aara maa, daraada am Yairikau. Am sarte na tá aŋkwa á zlálá am ekse ŋanna tara Yaisu antara pukura-aha-aara maa, kwakya emnde na ta ɗabaterɗaba. Aŋkwa ura wulfe zhera-aara Bartimawus egdza á Timawus, a njehe áte baráma na tá aŋkwa ɗabaná itare na, ge ŋala áza emnde.
46 E eles chegaram a Jericó; e, saindo ele de Jericó com os seus discípulos e um grande número de pessoas, Bartimeu, o cego, filho de Timeu, estava assentado ao lado da estrada, mendigando.
47 Am sarte na cenáncena ganakini ba Yaisu ura Nasarátu una á degashe na, a fantau ge ɗaha Yaisu á ba an ká kwara, a ba ŋane: «Yaisu *Egdza á Dawuda, tasla á ŋa zivarze.»
47 E, ele ouvindo que era Jesus de Nazaré, começou a clamar, e a dizer: Jesus, Filho de Davi, tem misericórdia de mim.
48 Kwakya emnde na ta valarhe, ta banaa a ɗuɗe, amá ŋane a far ká kwara, a ba ŋane: «Egdza á Dawuda, tasla á ŋa zivarze.»
48 E muitos mandaram que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem misericórdia de mim!
49 Daaci a tsaahe ge Yaisu, a ba ŋane: «Ɗauɗaha, á sawa.» Ta de ɗante wulfe na, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Ehhiga kwa mazla-aara, kwaye á ɗakɗaha, sawa ásezeŋara.»
49 E Jesus, parando, ordenou que ele fosse chamado; e eles chamaram o homem cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo, levanta-te; ele te chama.
50 A naba tsetehe á ba áte watsewatsire, a puwanve kacekaca-aara, a duhe á ba an zhagade.
50 E ele, lançando de si a sua capa, levantou-se, e foi até Jesus.
51 Daada áza Yaisu, a ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ká kátá yá magaká estara kina?» A ŋwanante ge wulfe, a ba ŋane: «Yá kátá ba ice, malum-aaruwa.»
51 E Jesus, respondendo, disse-lhe: O que queres que eu te faça? E o homem cego lhe disse: Senhor, que eu receba a minha visão.
52 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Naba zlálá á da, mbakaambe fetarfire á ŋa.» Ba seke ndaha á miya na, shansha ice-aara, a ɗabete Yaisu.
52 E Jesus lhe disse: vai no teu caminho, a tua fé te curou. E ele imediatamente recebeu visão, e seguiu a Jesus pelo caminho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.