Marcos 10
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARIB
1 A naba tsete ge Yaisu am tate ŋanna, a zlálá á dem kwara á Yahudiya. Am Yahudiya, a de ebzu guwa á Urdun. Áhuwa keni de jarammeje emnde kwakya ázeŋara, a fantau ge kwaraterse elva á Dadaamiya, aɗaba ŋane nja-aara ba estuwa.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Am sarte ŋanna maa, ta duhe ge *Farisa-aha umele ádezeŋara, ta de ndavanu elva geni tá tsagwaɗaná átekwa. A ba itare tá elvan ge ŋane: «Vantevahe *tawraita barama ge zhele geni á ɓelanaaɓela mukse-aara?»
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ge vaterte jawápa maa, Yaisu keni a ndavaterundave, a ba ŋane á elvan ge itare: «A bakuraa uwe Muusa áte una ŋanna?»
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 A ba itare: «Muusa wá, a ƴaa barama geni zhele ŋanna á puwanante nalmesheri á ica nika ge mukse, á vanteva am erva.»
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Daaci a ba Yaisu á elvan ge itare: «Muusa a puwakurte una ŋanna aɗaba ba degdegire á ire á kure.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Amá áte una am fakte wá, estuweka. Am fakta, am sarte na Dadaamiya a nderaa duksa baɗemme wá, “a nderaterhe tara zhele an mukse”.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 “Aɗaba una ŋanna zhele á ƴa tara eddeŋara an emmeŋara, tá njá antara mukse-aara.
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 Itare ta buwa ŋanna, tá gevge ba vuwa palle.” Estuwa, ta buweka mazla-aara, tá geva ba vuwa palle.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Daaci názena ni a janmaa Dadaamiya wá, a icanveka urimagwe.»
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Am sarte na tá am bere antara pukura-aha-aara maa, ta naba ndavanu ge pukura-aha á ba áte elva ŋanna zlaɓe ádaliye.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 A ba ŋane á elvan ge itare: «Ma ware una zhele, máki a ɓelaa mukse-aara, a de gaa umele, a magaa ba gwardzire, guge haypa an mukse-aara na a ɓelanaa ŋane.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Ba duksa palle ge mukse keni. Máki a segashe am mba á zhele-aara, a de gaa umele, a magaa ba gwardzire.»
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Emnde kwakya ta sanaa egdzara ge Yaisu geni á puwaterar erva a barka-aara, amá pukura-aha ta naba valaterarhe ge emnde a sá egdzara ŋanna.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Amá náterna Yaisu wá, a naba jehe ge ervauŋɗe, a ba ŋane á elvan ge pukura-aha: «Piyawaterteka, ƴawáterƴa, a sarsawa egdzara ásezerwa, aɗaba *kwárá á Dadaamiya náza á emnde na má garevge ba seke itare.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Yá ndaakur ba jirire: Ma ware edda-aara keni, máki lyevaaka dem kwárá á Dadaamiya ba seke náza á egdzere wá, ŋane á taa demka ɗekiɗeki.»
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Am iga á una ŋanna, a naba lyevaa egdzara á dem erva-aara, a puwaterar erva, a gaterar barka.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Dedde Yaisu áte barama, aŋkwa á zlálá maa, a duhe ge zhele umele ádezeŋara á ba an zhagade, a de kezlaa ugje am sera-aara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Malum, diyandiya ganakini ka ura mággwe. Naba ndindaha, yá maga tara uwe antara uwe, lauktu yá shá shifa na á zleka na?»
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane: «Labára ká ɗahiyá an ura mággwe? Ɓaaka ura mággwe, máki Dadaamiya ka palle.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ábi diyakdiya shairiya-aha á Dadaamiya na a ba ŋane: Jeka shifa, maŋka gwardzire, ileka, maŋka seydire á fida áte ura, zlermeka duksa á ura, ɗematerveɗeme tara eddeŋa an emmeŋa. Ábi diyakdiya una-aha ŋanna baɗemme.»
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 A ŋwete, a ba ŋane: «Una ŋanna kwaye á sawa am egdzarire-aaruwa keni ŋanaaŋa.»
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 A ɓelanu ice á Yaisu, wayetewaya jipu am ervauŋɗe-aara, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Máki estuwa wá, a ƴakar ba duksa palle. De valuvale názu am rezege á ŋa baɗemme, tegatertega shuŋgu-aara ge talage-aha, ekka watse ká shánsha laɗa-aara am samaya. Daaci sawa ɗabiɗaba.»
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Ba a cenaa una ŋanna wá, puwaapuwa vuwa-aara, ba eptsa iga-aara, a zlálá an dzámá ire campaukkwe, aɗaba nalmane-aara kwakya jipu.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Daaci Yaisu a zharaa pukura-aha-aara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kay! Zlazlaɗa jipu geni tá demda emnde a berba am *kwara á Dadaamiya.»
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Palle á názu tá ndahaná pukura-aha ɓaaka, elva ŋanna jauje ge ndzeɗa-aatare. Amá ŋane a fateraarhe zlaɓe ádaliye, a ba ŋane: «Una yá ndaakur ba jirire, zlazlaɗa jipu ganakini tá demda emnde á dem kwara á Dadaamiya.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Náwa zlazlaɗa ganakini á dedde názlegwame am ɓiye á lipere, amá zlazlaɗa ba náza á sleberba zlaɓe ádaliye ge dem kwara á Dadaamiya.»
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Ba ta cenaa una ŋanna pukura-aha wá, tá geja ba ire. A ba itare: «Máki ba estuwa wá, ɓaaka ura á ŋezleseŋzle ɗekiɗeki.»
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 A zharateraahe ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare: «Áza emnde wá, una taa gevka, amá Dadaamiya wá, ɓaaka názu dzegwanka ŋane.»
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Piyer a eksetaa elva, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Kwaye ŋere, ƴaŋeránƴa duksa baɗemme, ŋá ɗaba ba ka.»
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 A ŋwete ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare baɗemme: «Yá ndaakur ba jirire, ma ware una a ƴaa há-aara, bi egdzar mama-aha-ŋara zala an ŋwasha, bi emmeŋara, bi eddeŋara, bi egdzara-aara, bi fe-aara, máki a ƴanaa aɗaba zhera-aaruwa antara aɗaba labare á higa wá,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ba jirire á de shansha zlaɓe ádaliye una-aha ŋanna baɗemme ma huɗe deremke keni; ma bere, ma egdzar mama-aha-ŋara zala an ŋwasha, ma emmeŋara, ma egdzara-aara, ma fe-aha. Baɗemme á de shansha zlaɓe ádaliye á ba am duniya na. Amá wá, zlaɗa keni á shushe. Á katafke á de shá shifa na á zleka na.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Amá emnde kwakya ta zuŋŋwa ba itare kina, tá de gev emnde a kataliya. Emnde kwakya tá am kataliya kina, watse tá gev emnde a katafka ba itare.»
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Tara Yaisu antara pukura-aha-aara tá áte barama á ɗala á dem Urusaliima. Yaisu wá, ŋane á katafke, pukura-aha-aara tá aŋkwa ɗabaná á kataliya, ta ƴiƴiye cekwaaŋguɗi antara ŋane. Pukura-aha-aara tá á ba an lyawa am vuwa. Dikele á emnde na tá ɗabaterɗaba na keni, tá á ba an lyawa ŋanna. Yaisu a ɗante pukura-aha-aara zlaɓe ádaliye ádezeŋara, a ndaaterahe zlaɓe ádaliye názena watse á de shá ŋane,
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 a ba ŋane á elvan ge itare: «Duwa á miya á dem Urusaliima kina na wá, iya *Ura á emnde baɗemme tá de eksivaksa, tá de vite ge male-aha á *liman-aha antara malum-aha á *tawraita. Tá de ndahaná itare geni a jareja shifa-aaruwa. Daaci tá de fime am erva ge emnde na ɓaaka nadina-aatare,
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 tá de zlazlisá itare, tá de kyafiyar itare nyaihe, tá de ziyá itare an ja, tá de janá itare shifa-aaruwa. Amá am hare ge keƴire wá, watse yá tsetse am faya.»
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Am iga á una ŋanna maa, ta duhe ge egdzara á Jaibaidaiyus, tara Yakuba an Yuhanna, ádeza Yaisu. A ba itare tá elvan ge ŋane: «Malum, náwa ŋa se ŋala ázeŋa, máki ŋá shansha barama-aara.»
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwá kátá uwe kure ázerwa?»
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 A ba itare: «Máki á ɓashaŋerɓasha ervauŋɗe á ŋa wá, má watse de njakiinja am ƴaikkire á ŋa wá, ŋá kátá palle á ŋere á de njá am naɗafa á ŋa, palle á ŋere keni á de njá am názlaɓa á ŋa.»
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane: «Ábi diyakurka wedere á kure na ma andze kwá ndava ŋane na. Kina wá, watse kwá dzegwándzegwa emtu sha zlaɗa áte náza-aaruwa na watse yá essha na? Zlaɓe ádaliye, watse kwá dzegwándzegwa emtu sepá názena watse yá sepaná ya am vuwa-aaruwa na?»
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 Ta naba ŋwanante: «Ŋá dzegwándzegwa,» a ba itare. A ŋwaterante ge Yaisu: «Shagera,» a ba ŋane á elvan ge itare: «Watse kwá de shá zlaɗa á ba áte náza-aaruwa, watse kwá de sepá názena yá de sepaná ya am vuwa á kure.
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Amá elva a de njá am naɗafa-aaruwa antara názlaɓa-aaruwa wá, am erva-aaruweka una ŋanna. Sleɗe-aha ŋanna náza emnde na ni Dadaamiya a tsatsaterán ge itare.»
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 De cenaráncena una ŋanna pukura-aha umele kelaawa na maa, ta naba ica ervauŋɗe áte tara Yakuba antara Yuhanna.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Cenáncena Yaisu, a ɗaaterte baɗemme-aatare ádezeŋara, a ba ŋane á elvan ge itare: «Náwa diyakurdiya ganakini emnde na ta slekse-aha á larde ba itare am duniya na wá, tá aŋkwa á kwárá larde-aha-aatare an márá hákuma áte emnde. Male-aha á ekse keni, tá aŋkwa á márá hákuma-aatare am ekse.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Amá jeba á una ŋanna wá, a gevka am dagave á kure. Ma ware una á kátá gev male keni, arge una ŋanna wá, a gevge ba seke walaaɗi á kure.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ma ware una á kátá gev slekatafke á kure keni, a gevge ba seke nave á kure. Malira ba una ŋanna am ice á Dadaamiya.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Aɗaba ba iya *Ura á emnde baɗemme keni, sanka geni tá se magina emnde slera, amá iya una ya se magateraa slera ge emnde, ya se ƴá shifa-aaruwa, geni yá lyelye emnde ba kwakya.»
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Mazla-aara maa, daraada am Yairikau. Am sarte na tá aŋkwa á zlálá am ekse ŋanna tara Yaisu antara pukura-aha-aara maa, kwakya emnde na ta ɗabaterɗaba. Aŋkwa ura wulfe zhera-aara Bartimawus egdza á Timawus, a njehe áte baráma na tá aŋkwa ɗabaná itare na, ge ŋala áza emnde.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Am sarte na cenáncena ganakini ba Yaisu ura Nasarátu una á degashe na, a fantau ge ɗaha Yaisu á ba an ká kwara, a ba ŋane: «Yaisu *Egdza á Dawuda, tasla á ŋa zivarze.»
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Kwakya emnde na ta valarhe, ta banaa a ɗuɗe, amá ŋane a far ká kwara, a ba ŋane: «Egdza á Dawuda, tasla á ŋa zivarze.»
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Daaci a tsaahe ge Yaisu, a ba ŋane: «Ɗauɗaha, á sawa.» Ta de ɗante wulfe na, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Ehhiga kwa mazla-aara, kwaye á ɗakɗaha, sawa ásezeŋara.»
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 A naba tsetehe á ba áte watsewatsire, a puwanve kacekaca-aara, a duhe á ba an zhagade.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 Daada áza Yaisu, a ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ká kátá yá magaká estara kina?» A ŋwanante ge wulfe, a ba ŋane: «Yá kátá ba ice, malum-aaruwa.»
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Naba zlálá á da, mbakaambe fetarfire á ŋa.» Ba seke ndaha á miya na, shansha ice-aara, a ɗabete Yaisu.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.