Lucas 19
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVT
1 Daaci damda Yaisu am huɗe á Yairikau maa, a degáshe am huɗe á ekse praatte.
1 Jesus entrou em Jericó e atravessava a cidade.
2 Am ekse ŋanna maa, aŋkwa ura zhera-aara Jakayus, ŋane male á shuŋgu á hadáma, sleberba jipu.
2 Havia ali um homem rico chamado Zaqueu, chefe dos cobradores de impostos.
3 A ekkata jipu ganakini á puwetepuwa ice-aara áte Yaisu, ware ŋane Yaisu ŋanna. Amá dzegwanká aɗaba ŋane paihyhye vayvaya am emnde.
3 Tentava ver Jesus, mas era baixo demais e não conseguia olhar por cima da multidão.
4 Daaci ba zhagade-aara á de katafke, a de ɗaleme am mama á zlemnda, geni watse á nanna má á degashe. Aɗaba aŋkwa á ɗaba ba tate ŋanna Yaisu.
4 Por isso, correu adiante e subiu numa figueira-brava, no caminho por onde Jesus passaria.
5 Ba damda Yaisu am tate ŋanna maa, a naba kante ice á dem nafa na, a ba ŋane á elvan ge Jakayus: «Tsekwesetsekwe watsewatse Jakayus. Vatena na wá, sey yá de háre á ba am mba á ŋa.»
5 Quando Jesus chegou ali, olhou para cima e disse: “Zaqueu, desça depressa! Hoje devo hospedar-me em sua casa”.
6 A tsekwese ge Jakayus ba watsewatse, a se lyevaa Yaisu á ba an higa, ge daná á dem mba-aara.
6 Sem demora, Zaqueu desceu e, com alegria, recebeu Jesus em sua casa.
7 Baɗemme á emnde na tá aŋkwa á zharaterzhárá na, aŋkwa á waterwa am ervauŋɗe. Ta bantsa itare: «Ezzhárá ka, á de hare am mba á slehaypa.»
7 Ao ver isso, o povo começou a se queixar: “Ele foi se hospedar na casa de um pecador!”.
8 Amá a tsaahe ge Jakayus, a ba ŋane á elvan ge Yaakadada: «Yaakadada-aaruwa, sey yá tegatertega kyalma á nalmane-aaruwa ge talage-aha. Máki aŋkwa edda una ndza ya lyevaa duksa-aara ba dey wá, yá de eptsannaapetsa huɗe ufaɗe.»
8 Enquanto isso, Zaqueu se levantou e disse: “Senhor, darei metade das minhas riquezas aos pobres. E, se explorei alguém na cobrança de impostos, devolverei quatro vezes mais!”.
9 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Vatena wá, huɗe á há á ŋa shánsha shifa, ka keni ka ba eggyeŋara ge Ibrahima.
9 Jesus respondeu: “Hoje chegou a salvação a esta casa, pois este homem também é filho de Abraão.
10 Aɗaba sawa-aaruwa ge iya ya *Ura á emnde baɗemme wá, ya se tataya ba edda una an keɗa na, geni yá lyelye edda-aara.»
10 Porque o Filho do Homem veio buscar e salvar os perdidos”.
11 Ge emnde na ta zluwa á cena elva ŋanna, Yaisu a bateraa naraje na zlaɓe ádaliye. Aɗaba herzharanteherzhe Urusaliima ba ŋga, njarantenja emnde ganakini herzhe segashe-aatare mazla-aara am erva á emnde, Dadaamiya á de faterá slekse ƴaikke tá njá am kwara-aara.
11 A multidão estava atenta ao que Jesus dizia. Então, como ele se aproximava de Jerusalém, contou-lhes uma parábola, pois o povo achava que o reino de Deus começaria de imediato.
12 Daaci a ba ŋane am naraje-aara: «Aŋkwa egdza á ura male a naba tsete, a zlala á dem larde ƴiƴiye, a de tatayanvaa sleksire ge ire-aara, á de eptsa ádaliye.
12 Disse ele: “Um nobre foi chamado a um país distante para ser coroado rei e depois voltar.
13 Lauktu á zlala maa, a ɗante emnde a slera-aara kelaawa, a vaterte gursa kelaawa: Tsakalautsákala an ŋane, a ba ŋane á elvan ge itare, dem sarte na má sanaasa ya.
13 Antes de partir, reuniu dez de seus servos e deu a cada um deles dez moedas de prata, dizendo: ‘Invistam esse dinheiro enquanto eu estiver fora’.
14 Amá emnde a jeba-aara wayarka an ŋane. Zlazlala ŋane wá, ta naba belante emnde, a ba itare: Wayaŋerka ŋere, á se kwaráŋerá zhel na.
14 Seu povo, porém, o odiava, e enviou uma delegação atrás dele para dizer: ‘Não queremos que ele seja nosso rei’.
15 «Amá de shánsha sleksire ŋanna, mazla-aara a naba saahe á sem larde-aara. Am sarte na saasa maa, a ɓelaa we, ta ɗanante emnde a slera-aara na ndza a vaterte gursa kelaawa ge mbeɗarva an ŋane na, geni á zhara riba á ma ware-aatare keni.
15 “Depois de ser coroado, ele voltou e chamou os servos aos quais tinha confiado o dinheiro, pois queria saber quanto haviam lucrado.
16 A semhe ge slezuŋŋwire-aatare, a ba ŋane: Náwa názena ya shanaa an nalmane na ndza ka vitaa ka zanwe, ya shante riba huɗe kelaawa.
16 O primeiro servo informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu dez vezes a quantia recebida.
17 A ba slekse ƴaikke a elvan ge ŋane: Shagera jipu, ka sleslera á jirire. Aɗaba dzayyire á huɗe á ŋa am duksa cekwa, yá gakvege male arge berni kelaawa.
17 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você é um bom servo. Foi fiel no pouco que lhe confiei e, como recompensa, governará dez cidades.’
18 A semhe ge buwire-aatare, a ba ŋane: Náwa názena ya shanaa an nalmane na ndza ka vitaa ka zanwe, ya shante riba huɗe ilyeɓe.
18 “O servo seguinte informou: ‘Senhor, investi seu dinheiro, e ele rendeu cinco vezes a quantia recebida’.
19 A ba slekse ƴaikke á elvan ge ŋane keni: Ekka, yá gakvege male arge berni ilyeɓe.
19 “‘Muito bem!’, disse o rei. ‘Você governará cinco cidades.’
20 «A de semhe ge umele wá, a ba ŋane: Náwa názena ndza ka vitaa ka zanwe, ndza ya faɗeme am bagwadza, ya sheɓanve.
20 “O terceiro servo, porém, trouxe de volta apenas a quantia recebida e disse: ‘Senhor, escondi seu dinheiro para mantê-lo seguro.
21 Jiija lyawa, aɗaba diyandiya am ire-aaruwa ganakini ka mandzawe; ma faŋka ba duksa á ŋa keni, ká shánsha; jaŋka ba wulfe á duksa á ŋa keni, ká hala ba duksa á juwa á ba áte ka.
21 Tive medo, pois o senhor é um homem severo. Toma o que não lhe pertence e colhe o que não plantou’.
22 A ba slekse á elvan ge ŋane: Ba elva á ŋa na keni hyaahya, ŋakaaŋa shairiya. Mbate ka ŋguɗi, ka sleslereka. Diyakdiya ganakini ya mándzawe á ba ka? Ma faneka ba duksa-aaruwa keni yá shánsha; janeka ba wulfe á duksa-aaruwa keni yá hala ba duksa á juwa á ba áte ya, á ba ka?
22 “‘Servo mau!’, exclamou o senhor. ‘Suas próprias palavras o condenam. Se você sabia que sou homem severo, que tomo o que não me pertence e colho o que não plantei,
23 Máki ba estuwa wá, labára de puwaŋka nalmane-aaruwa am baŋ, ma yá se lyiyaná an riba?
23 por que não depositou meu dinheiro? Pelo menos eu teria recebido os juros.’
24 «Daaci a ba ŋane á elvan ge emnde na tá á tsaatse ázeŋara na: Lyauvaalya shuŋgu na ázeŋara na, fawanarfe ge edda una a shante riba huɗe kelaawa na.
24 “Então, voltando-se para os outros que estavam ali perto, o rei ordenou: ‘Tomem o dinheiro deste servo e deem ao que tem dez moedas.
25 A ba itare tá elvan ge ŋane: Yaakadada, degi ázeŋara keni aŋkwa ɗeme gursa ŋanna?
25 “‘Mas senhor!’, disseram eles. ‘Ele já tem dez!’
26 A ŋwaterante a ba ŋane á elvan ge itare: Yá ndaakur ba jirire: Tá fanaare ba ge edda una aŋkwa ázeŋara na. Amá edda una shanteka ɗekiɗeki wá, ba una cekwa am erva-aara na keni, tá de lyanvulye.
26 “Então o rei respondeu: ‘Sim, ao que tem, mais lhe será dado; mas do que nada tem, até o que tem lhe será tomado.
27 Kelaade-aha-aaruwa na wayarka yá gev slekse arge itare na keni maa, sawatersa ba watsewatse, ɗatsawaterteɗatsa á ba á katafke-aaruwa.»
27 E, quanto a esses meus inimigos que não queriam que eu fosse seu rei, tragam-nos aqui e executem-nos na minha presença’”.
28 Zlauzle á tsaka elva ŋanna Yaisu maa, ba zlala-aara zuŋŋwe ákatafke á emnde ge dem Urusaliima.
28 Depois de contar essa história, Jesus prosseguiu rumo a Jerusalém.
29 Herzhanteherzhe Baytifaji antara Baytaniya, daraada áte vuwa á wa na tá ɗaháná an Wa Anyaranyara na wá, a ɓelaa emnde buwa am pukura-aha-aara, a ba ŋane á elvan ge itare:
29 Quando chegou a Betfagé e Betânia, próximo ao monte das Oliveiras, enviou dois de seus discípulos.
30 «Dawmbare á dem ekse na kwaye ŋane á katafke na wá, watse kwá de bera egdza á ezzeŋwa an ŋguɗa, ba ser palle keni zlaɓe njateka ura átekwa wá, naba pelawaapele sawánsa.
30 “Vão àquele povoado adiante”, disse ele. “Assim que entrarem, verão amarrado ali um jumentinho no qual ninguém jamais montou. Desamarrem-no e tragam-no para cá.
31 Máki ura a bakuraa: Kwá pelaná á deme? bawanánba ge edda-aara: Á kataná Yaakadada.»
31 Se alguém perguntar: ‘Por que estão soltando o jumentinho?’, respondam apenas: ‘O Senhor precisa dele’.”
32 Daaci ba zlala-aatare ge emnde a ɓela na, baɗemme ta de berán ba seke una a baternaa Yaisu na.
32 Eles foram e encontraram o jumentinho, exatamente como Jesus tinha dito.
33 Am sarte na tá aŋkwa pela ezzeŋwa na wá, a ba dada-aha-aara: «Kwá pelaná á deme?» a ba itare, tá elvan ge itare.
33 E, enquanto o desamarravam, seus donos perguntaram: “Por que estão soltando o jumentinho?”.
34 Ta ŋwaterante, a ba itare: «Á kataná Yaakadada.»
34 Os discípulos responderam: “O Senhor precisa dele”.
35 Mazla-aara ta naba saa ezzeŋwa na áseza Yaisu, ta se ndakaa zane-aha-aatare áte iga á ezzeŋwa ŋanna, lauktu ta njetaa Yaisu átekwa.
35 Então trouxeram o jumentinho e lançaram seus mantos sobre o animal, para que Jesus montasse nele.
36 Fantaufa Yaisu ge zlala maa, emnde umele ta pelanse zane-aha-aatare áte baráma, a zlálá ŋane átekwa.
36 À medida que Jesus ia passando, as multidões espalhavam seus mantos ao longo do caminho diante dele.
37 Am sarte na herzharanteherzhe Urusaliima maa, tá áte baráma a tsekwa á sawa áte Wa Anyaranyara na wá, higartehiga pukura-aha jipu, ta fantau ge gálá Dadaamiya á ba an ká kwárá, tá galaná aɗaba najipu-aha na ta naana itare baɗemme na.
37 Quando ele chegou próximo à descida do monte das Oliveiras, seus seguidores começaram a gritar e a cantar enquanto o acompanhavam, louvando a Deus por todos os milagres maravilhosos que tinham visto.
38 Ta bantsa itare: «A ganga Dadaamiya barka ge slekse ƴaikke na kwaya ŋane á sawa am zhera á Yaakadada na. Ma ba hairire wá, aŋkwa am samaya; ƴaikkire wá, á zlayán ba ge Dadaamiya palle.»
38 “Bendito é o Rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória nas maiores alturas!”.
39 Tá aŋkwa *Farisa-aha umele am dikele á emnde ŋanna maa, a ba itare tá elvan ge Yaisu: «Malum! Bateránba ge pukura-aha á ŋa a ɗaruɗe.»
39 Alguns dos fariseus que estavam entre a multidão disseram: “Mestre, repreenda seus seguidores por dizerem estas coisas!”.
40 A ŋwaterante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge itare: «Ma ta ɗuwa ba itare keni, nakwá-aha na tá fantaufa á ba an ka kwara, una yá ndaakur ba jirire.»
40 Ele, porém, respondeu: “Se eles se calarem, as próprias pedras clamarão!”.
41 Yaisu herzhanteherzhe berni ba ŋga maa, ba a puwete ice-aara áte berni wá, a fantau ge kyuwa berni na,
41 Quando Jesus se aproximou de Jerusalém e viu a cidade, começou a chorar.
42 a ba ŋane: «Ekka keni ma ká diyeddiye seke ba názena ni ma andze á vakte hairire vacite ŋanna! Amá am kinire na wá, an sheɓe atuge ice á ŋa, ká taa diseka mazla-aara.
42 “Como eu gostaria que hoje você compreendesse o caminho para a paz!”, disse ele. “Agora, porém, isso está oculto a seus olhos.
43 Amá diyeddiye ganakini aŋkwa á sawa hare-aha umele, watse tá jaktaaveje kelaade-aha á ŋa á de jauje ge ndzeɗa á ŋa, ká de gevge an ɓeca jipu.
43 Chegará o tempo em que seus inimigos construirão rampas para atacar seus muros e a rodearão e apertarão o cerco por todos os lados.
44 Watse tá keɗakurkeɗa ba ɗekiɗeki antara emnde á ŋa. Ka berni, amá watse ba nákwá palle keni tá de nánka áte ukfeŋara nákwá, baɗemme watse tá ŋgerɗakŋgerɗa, aɗaba diyakseka sarte na ni a sawa Dadaamiya a se melakumele.»
44 Esmagarão você e seus filhos e não deixarão pedra sobre pedra, pois você não reconheceu que Deus a visitou.”
45 Duwa á Yaisu á dem *mashidi ƴaikke, a de fantau ba ŋgya emnde a tsakala á segashe,
45 Então Jesus entrou no templo e começou a expulsar os que ali vendiam,
46 a ba ŋane á elvan ge itare: «Aŋkwa an puwa am wakita á Dadaamiya, a ba Dadaamiya: Bere-aaruwa wá, ba bere á mága maduwa, amá kure kwa ganve hwalakwa á nabera-aha.»
46 dizendo: “As Escrituras declaram: ‘Meu templo será casa de oração’, mas vocês o transformaram num esconderijo de ladrões!”.
47 Daaci Yaisu a fantau ge kwaraterse elva á Dadaamiya ge emnde am huɗe-aara ba kelaazare. Male-aha á *liman-aha antara malum-aha á *tawraita, ira male-aha á ekse ta tátaya ja shifa á Yaisu,
47 Jesus ensinava todos os dias no templo, mas os principais sacerdotes, os mestres da lei e outros líderes do povo planejavam matá-lo.
48 amá ɓaaka dabari-aatare ge ekseksa-aara, aɗaba baɗemme á emnde tá cena ba názena aŋkwa á kwaratersá ŋane na an eŋkale-aatare baɗemme.
48 Contudo, não conseguiam pensar num modo de fazê-lo, pois o povo ouvia atentamente tudo que ele dizia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.