João 18

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Am sarte na zlanaazle Yaisu mága maduwa ŋanna, mazla-aara ta naba zlálá antara pukura-aha-aara á dete iga a egdza guwa na tá ɗaaná an Kaidairaun na. Aŋkwa fe áte iga a guwa ŋanna maa, ta demhe am fe ŋanna antara pukura-aha-aara.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Yahuda na a velanaa ŋane Yaisu na wá, ŋane diyaadiya tate ŋanna. Aɗaba mbaasemba Yaisu ge dem tate ŋanna antara pukura-aha-aara.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Daaci a dateraa Yahuda ŋanna sawji-aha, antara emnde a ufa mashidi na ta ɓelateraa male-aha á *liman-aha antara *Farisa-aha na. Daaci daredde, tá an kazlaŋa á wáva-aatare am erva, antara kárá á fanus-aha-aatare, ira kárá á názambakara.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Yaisu wá, diyaadiya ŋane názu watse á shá ŋane baɗemme. A tsetehe, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwá aŋkwa tatayá ware kure?»
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ta ŋwanante, a ba itare: «Ŋá aŋkwa tatayá ba Yaisu ura Nasarátu.» A ba Yaisu á elvan ge itare: «Ya Yaisu ŋanna ba iya.» Daaci ta tsaahe kwa, antara Yahuda na a velanaa ŋane na á tse á katafke-aatare.
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Am sarte na ni ya Yaisu ŋanna ba iya, a ba Yaisu á elvan ge itare na wá, baɗemme eptsaraapetsa an iganiga, reppe puwaraapuwa á dem áhá baɗemme.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Yaisu a ndavateruhe zlaɓe ádaliye: «Kwá aŋkwa tatayá ware kure?» Ta ŋwanante, a ba itare: «Ŋá aŋkwa á tatayá Yaisu ura Nasarátu.»
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 A ba Yaisu á elvan ge itare: «Ábi ya ndaakurndaha? Máki kwá aŋkwa á tatayá ba iya wá, ƴawáterƴa emnde na a zlarzlálá, ya Yaisu ŋanna ba iya.»
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Yaisu a ndaa una ŋanna, geni a gevge á ba áte elva-aara na a banán ge Eddeŋara Dadaamiya na, aɗaba a ba ŋane: «Ba ura palle keni keɗaaka am dagave á emnde na ka vitaa ka.»
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Simaun Piyer maa, aŋkwa masalam ázeŋara, a naba teɗese masalam-aara ŋanna, a waa walaaɗi á male á *liman-aha an ŋane, a lanaa hyema á naɗafa. Zhera á walaaɗi ŋanna Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Amá a ba Yaisu á elvan ge Piyer: «Femfa masalam á ŋa am bere-aara. Ka kurken eksanarka shá zlaɗa na a fiyaara Edderwa emtu?»
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Daaci ta naba gwarhe ge sawji-aha antara male-aatare ira Yahudiya-aha emnde a ufa mashidi na, ta naba puwete zawa áte Yaisu.
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Zuŋŋwe wá, ta daa Yaisu á dem mbá á Hannas emtsaaɗe, shawleŋara ge Kayafas male á *liman-aha am sarte ŋanna.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ba Kayafas na ndza a baterán ge Yahudiya-aha, a ba ŋane: «Máki jamija shifa-aara ŋane palle, á shansha ire-aara larde á miya na.»
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Simaun Piyer antara pukura umele wá, ta daa ɗaba Yaisu am sarte na eksarvaaksa na. Palle á Piyer ŋanna wá, male á *liman-aha diyaadiya ŋane ba shagera. Aɗaba una ŋanna a shaa baráma á ɗaba Yaisu á de ba am huɗe á há á male á liman-aha.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Amá Piyer wá, a tsaahe áte we á wakyiya. Daaci a naba eptsehe ge pukura palle na diyaadiya male á liman-aha na, ta se ndaave elva antara mukse na á ufa wakyiya na, daaci a dánme Piyer keni á dem huɗe á há.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Mukse ŋanna sle-ufa wakyiya na a se ndavanu ge Piyer, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ábi ka keni ka ba pukura á zhel ŋanna?» A ŋwete ge Piyer, a ba ŋane: «Iya ka».
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Am sarte ŋanna aŋkwa ekhye maa, mbarantembe kárá walaaɗi-aha antara emnde a ufa mashidi, tá aŋkwa á cena kárá na. Piyer keni a de tsaahe ázetare, tá cena kárá na kerɗe.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Hannas emgyegwe a male á *liman-aha a ndavanu elva ge Yaisu áte pukura-aha-aara, antara názena a kwaratersaa ŋane ge emnde.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Baɗemme á elva-aaruwa ya ndahán ba párákke. Ya kwaraterse ge emnde am *mashidi ƴaikke, antara am egdzar mashidi-aha. Ɓaaka elva na ya ndaanaa an sheɓe ɗekiɗeki.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 Labara ká ndaviyu elva áte una ŋanna? Ndavaterundave ba ge emnde na ni a cenanaa hyema-aatare elva am mbuwe-aaruwa, itare diyaardiya názena ya ndaanaa ya.»
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Ba a ndaase una ŋanna Yaisu wá, palle á emnde a ufa mashidi na tá á tsatse áhuwa, a se vante babárva, a ba ŋane á elvan ge Yaisu: «Tá ŋwanante ba estuwa ge male á liman-aha?»
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki ya ndaanaa an dzálá wá, naba ndaŋerndaa tate na ni ya ndaanaa an dzálá na. Amá máki ya ndaanaa á ba áte uŋŋule-aara wá, labara ká jija?»
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Daaci á bá liman Hannas: «Dawánda kwa á dem mba á Kayafas.» Ta daa Yaisu á ba an takwasa ŋanna á dem mba á Kayafas male á liman-aha.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Am sarte ŋanna, zlaɓe Simaun Piyer á ba tse áte we á kárá na, á cena kárá. Ta ndavanuhe ge emnde a cena kárá ŋanna, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Ka keni ka ba palle á pukura-aha á zhel ŋanna ka?» A ŋwete ge Piyer a ba ŋane: «Ya pukura-aara ka.»
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Aŋkwa palle á walaaɗi-aha á male á *liman-aha, ba egdza emmeŋara ge edda una Piyer a icanaa hyema an masalam na, a ba ŋane á elvan ge Piyer: «Ka ni nanaŋka antara ŋane am fe áhuwa na?»
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 «Aley ba ya pukura-aara ka», a ba Piyer. Ba ŋane keni ndaasende, tsaktsakwalikwaa a ba tsákálá.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 An eŋlya werre wá, ta danse Yaisu am mbá á Kayafas male á *liman-aha, ta dánaa á dem mbá á *Pilaatu slekse ƴaikke ta fanaa emnde a Rauma. Amá darka Yahudiya-aha á dem huɗe á há á slekse ŋanna, aɗaba tá an bárá cuɗeɗɗe, aŋkwa muŋri á *Paska á katafke-aatare geni tá shánsha zá muŋri ŋanna.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 A segashe aɗaba una ŋanna sleksu Pilaatu ásezetare ágashe, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwa se puwaar ugje aɗaba uwe ge zhel na?»
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ta ŋwanante ge slekse, a ba itare: «Ma andze ɓaaka názu á maganá ŋane wá, ma ŋá sánka á sem mbá á ŋa.»
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 A ba sleksu Pilaatu á elvan ge itare: «Máki ba estuwa wá, nawmbare dawánda, de kyawkya ba kure shairiya-aara áte una am *tawraita á kure.» Ta ŋwanante ge male-aha á Yahudiya-aha, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Aɗaba ɓaaka baráma-aara ge ŋere, ganakini ŋá kyá shairiya a keɗa shifa á ura.»
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Mága ŋanna wá, sesse jirire á elva á Yaisu na a ndaanaa áte emtsa-aara na. Aɗaba a ba ŋane: Watse tá tsitetse áte dzaŋgala.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 *Pilaatu a naba demhe am huɗe á há-aara, a ɗaante Yaisu, a de ndavanuhe, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ba ka una ka slekse á Yahudiya-aha na emtu?»
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Una ba elva á ire á ŋa emtu, ta se ndaaka emnde he?»
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 A ba Pilaatu á elvan ge Yaisu: «Iya ya ura Yahudiya emtu? Ábi ta se puwakaare ugje ba emnde á kure antara male-aha á *liman-aha ázerwa, ka gu uwe ka?»
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ya slekse, amá kwárá-aaruwa wá, am duniya ka. Ma andze tate na yá kwaraná ya am duniya wá, ma tá sawa kwakwane-aha-aaruwa á se waviyuwave, ma tá eksivaaka Yahudiya-aha ɗekiɗeki. Amá tate na ni yá kwaraná ya na wá, am duniya ka.»
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 A ba Pilaatu á elvan ge ŋane: «Máki estuwa wá, ka slekse kwa?» A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ba seke ndáhá ŋa. Ya slekse. Dalila á sawa-aaruwa á sem duniya na wá, a siyaa ba se maratera jirire ge emnde. Ta yiyaa aɗaba ba una ŋanna. Edda una aŋkwa jirire ázeŋara wá, á cená elva-aaruwa keni.»
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 A ba Pilaatu á elvan ge ŋane: «Uwe ŋane jirire ŋanna?»
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Am mbakursembe ganakini ba kelaa sakanderi yá ɓelakurá daŋgay palle am muŋri á *Paska maa, wayakurwáya emtu an slekse á Yahudiya-aha yá ɓelakurnaaɓela á da?»
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Amá a ba itare baɗemme-aatare tá elvan ge ŋane á bá an ká kwárá: «Aꞌaa ŋane ka, ɓelanaaka ŋane. Ŋere ŋá hayá ká ɓelaŋerá Barabas.» Degiya Barabas ŋanna sleceɓa shifa.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.