João 18
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NAA
1 Am sarte na zlanaazle Yaisu mága maduwa ŋanna, mazla-aara ta naba zlálá antara pukura-aha-aara á dete iga a egdza guwa na tá ɗaaná an Kaidairaun na. Aŋkwa fe áte iga a guwa ŋanna maa, ta demhe am fe ŋanna antara pukura-aha-aara.
1 Depois de dizer isso, Jesus saiu juntamente com os seus discípulos para o outro lado do ribeiro de Cedrom, onde havia um jardim; e aí entrou com eles.
2 Yahuda na a velanaa ŋane Yaisu na wá, ŋane diyaadiya tate ŋanna. Aɗaba mbaasemba Yaisu ge dem tate ŋanna antara pukura-aha-aara.
2 Judas, o traidor, também conhecia aquele lugar, porque Jesus muitas vezes havia se reunido ali com os seus discípulos.
3 Daaci a dateraa Yahuda ŋanna sawji-aha, antara emnde a ufa mashidi na ta ɓelateraa male-aha á *liman-aha antara *Farisa-aha na. Daaci daredde, tá an kazlaŋa á wáva-aatare am erva, antara kárá á fanus-aha-aatare, ira kárá á názambakara.
3 Tendo, pois, Judas recebido a escolta e alguns guardas da parte dos principais sacerdotes e fariseus, chegou a esse lugar com lanternas, tochas e armas.
4 Yaisu wá, diyaadiya ŋane názu watse á shá ŋane baɗemme. A tsetehe, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwá aŋkwa tatayá ware kure?»
4 Então Jesus, sabendo de tudo o que ia acontecer com ele, adiantou-se e perguntou-lhes:
5 Ta ŋwanante, a ba itare: «Ŋá aŋkwa tatayá ba Yaisu ura Nasarátu.» A ba Yaisu á elvan ge itare: «Ya Yaisu ŋanna ba iya.» Daaci ta tsaahe kwa, antara Yahuda na a velanaa ŋane na á tse á katafke-aatare.
5 Eles responderam: — A Jesus, o Nazareno. Então Jesus lhes disse: Ora, Judas, o traidor, também estava com eles.
6 Am sarte na ni ya Yaisu ŋanna ba iya, a ba Yaisu á elvan ge itare na wá, baɗemme eptsaraapetsa an iganiga, reppe puwaraapuwa á dem áhá baɗemme.
6 Quando Jesus lhes disse: “Sou eu”, recuaram e caíram por terra.
7 Yaisu a ndavateruhe zlaɓe ádaliye: «Kwá aŋkwa tatayá ware kure?» Ta ŋwanante, a ba itare: «Ŋá aŋkwa á tatayá Yaisu ura Nasarátu.»
7 Jesus, de novo, lhes perguntou: Responderam: — A Jesus, o Nazareno.
8 A ba Yaisu á elvan ge itare: «Ábi ya ndaakurndaha? Máki kwá aŋkwa á tatayá ba iya wá, ƴawáterƴa emnde na a zlarzlálá, ya Yaisu ŋanna ba iya.»
8 Então Jesus disse:
9 Yaisu a ndaa una ŋanna, geni a gevge á ba áte elva-aara na a banán ge Eddeŋara Dadaamiya na, aɗaba a ba ŋane: «Ba ura palle keni keɗaaka am dagave á emnde na ka vitaa ka.»
9 Ele disse isso para se cumprir a palavra que tinha dito anteriormente: “Não perdi nenhum dos que me deste.”
10 Simaun Piyer maa, aŋkwa masalam ázeŋara, a naba teɗese masalam-aara ŋanna, a waa walaaɗi á male á *liman-aha an ŋane, a lanaa hyema á naɗafa. Zhera á walaaɗi ŋanna Malkus.
10 Então Simão Pedro puxou da espada que trazia e feriu o servo do sumo sacerdote, cortando-lhe a orelha direita. E o nome do servo era Malco.
11 Amá a ba Yaisu á elvan ge Piyer: «Femfa masalam á ŋa am bere-aara. Ka kurken eksanarka shá zlaɗa na a fiyaara Edderwa emtu?»
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Daaci ta naba gwarhe ge sawji-aha antara male-aatare ira Yahudiya-aha emnde a ufa mashidi na, ta naba puwete zawa áte Yaisu.
12 Assim, a escolta, o comandante e os guardas dos judeus prenderam Jesus e o amarraram.
13 Zuŋŋwe wá, ta daa Yaisu á dem mbá á Hannas emtsaaɗe, shawleŋara ge Kayafas male á *liman-aha am sarte ŋanna.
13 Então o levaram primeiramente a Anás, sogro de Caifás, sumo sacerdote naquele ano.
14 Ba Kayafas na ndza a baterán ge Yahudiya-aha, a ba ŋane: «Máki jamija shifa-aara ŋane palle, á shansha ire-aara larde á miya na.»
14 Ora, Caifás era quem havia declarado aos judeus ser conveniente morrer um homem pelo povo.
15 Simaun Piyer antara pukura umele wá, ta daa ɗaba Yaisu am sarte na eksarvaaksa na. Palle á Piyer ŋanna wá, male á *liman-aha diyaadiya ŋane ba shagera. Aɗaba una ŋanna a shaa baráma á ɗaba Yaisu á de ba am huɗe á há á male á liman-aha.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiam Jesus. Esse discípulo era conhecido do sumo sacerdote e, por isso, conseguiu entrar no pátio da casa deste com Jesus.
16 Amá Piyer wá, a tsaahe áte we á wakyiya. Daaci a naba eptsehe ge pukura palle na diyaadiya male á liman-aha na, ta se ndaave elva antara mukse na á ufa wakyiya na, daaci a dánme Piyer keni á dem huɗe á há.
16 Pedro, porém, ficou de fora, junto à porta. O outro discípulo, que era conhecido do sumo sacerdote, saiu, falou com a encarregada da porta e levou Pedro para dentro.
17 Mukse ŋanna sle-ufa wakyiya na a se ndavanu ge Piyer, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ábi ka keni ka ba pukura á zhel ŋanna?» A ŋwete ge Piyer, a ba ŋane: «Iya ka».
17 Então a empregada, encarregada da porta, perguntou a Pedro: — Você também não é um dos discípulos desse homem? Ele respondeu: — Não, não sou.
18 Am sarte ŋanna aŋkwa ekhye maa, mbarantembe kárá walaaɗi-aha antara emnde a ufa mashidi, tá aŋkwa á cena kárá na. Piyer keni a de tsaahe ázetare, tá cena kárá na kerɗe.
18 Os servos e os guardas estavam ali, tendo acendido uma fogueira por causa do frio, e se aqueciam. Pedro estava no meio deles, aquecendo-se também.
19 Hannas emgyegwe a male á *liman-aha a ndavanu elva ge Yaisu áte pukura-aha-aara, antara názena a kwaratersaa ŋane ge emnde.
19 Então o sumo sacerdote interrogou Jesus a respeito dos seus discípulos e da sua doutrina.
20 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Baɗemme á elva-aaruwa ya ndahán ba párákke. Ya kwaraterse ge emnde am *mashidi ƴaikke, antara am egdzar mashidi-aha. Ɓaaka elva na ya ndaanaa an sheɓe ɗekiɗeki.
20 Jesus lhe respondeu:
21 Labara ká ndaviyu elva áte una ŋanna? Ndavaterundave ba ge emnde na ni a cenanaa hyema-aatare elva am mbuwe-aaruwa, itare diyaardiya názena ya ndaanaa ya.»
21 Por que o senhor está perguntando para mim? Pergunte aos que ouviram o que lhes falei. Eles sabem muito bem o que eu disse.
22 Ba a ndaase una ŋanna Yaisu wá, palle á emnde a ufa mashidi na tá á tsatse áhuwa, a se vante babárva, a ba ŋane á elvan ge Yaisu: «Tá ŋwanante ba estuwa ge male á liman-aha?»
22 Quando Jesus disse isto, um dos guardas que estavam ali deu-lhe uma bofetada, dizendo: — É assim que você fala com o sumo sacerdote?
23 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Máki ya ndaanaa an dzálá wá, naba ndaŋerndaa tate na ni ya ndaanaa an dzálá na. Amá máki ya ndaanaa á ba áte uŋŋule-aara wá, labara ká jija?»
23 Jesus lhe respondeu:
24 Daaci á bá liman Hannas: «Dawánda kwa á dem mba á Kayafas.» Ta daa Yaisu á ba an takwasa ŋanna á dem mba á Kayafas male á liman-aha.
24 Então Anás o enviou, amarrado, à presença de Caifás, o sumo sacerdote.
25 Am sarte ŋanna, zlaɓe Simaun Piyer á ba tse áte we á kárá na, á cena kárá. Ta ndavanuhe ge emnde a cena kárá ŋanna, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Ka keni ka ba palle á pukura-aha á zhel ŋanna ka?» A ŋwete ge Piyer a ba ŋane: «Ya pukura-aara ka.»
25 Simão Pedro estava em pé, aquecendo-se. Então lhe perguntaram: — Você também não é um dos discípulos dele? Ele negou e disse: — Não, não sou.
26 Aŋkwa palle á walaaɗi-aha á male á *liman-aha, ba egdza emmeŋara ge edda una Piyer a icanaa hyema an masalam na, a ba ŋane á elvan ge Piyer: «Ka ni nanaŋka antara ŋane am fe áhuwa na?»
26 Um dos servos do sumo sacerdote, parente daquele a quem Pedro tinha decepado a orelha, perguntou: — Não é verdade que eu vi você no jardim com ele?
27 «Aley ba ya pukura-aara ka», a ba Piyer. Ba ŋane keni ndaasende, tsaktsakwalikwaa a ba tsákálá.
27 De novo, Pedro negou. E no mesmo instante o galo cantou.
28 An eŋlya werre wá, ta danse Yaisu am mbá á Kayafas male á *liman-aha, ta dánaa á dem mbá á *Pilaatu slekse ƴaikke ta fanaa emnde a Rauma. Amá darka Yahudiya-aha á dem huɗe á há á slekse ŋanna, aɗaba tá an bárá cuɗeɗɗe, aŋkwa muŋri á *Paska á katafke-aatare geni tá shánsha zá muŋri ŋanna.
28 Depois, levaram Jesus da casa de Caifás para o Pretório. Era cedo de manhã. Eles não entraram no Pretório para não se contaminar, pois somente assim poderiam comer a Páscoa.
29 A segashe aɗaba una ŋanna sleksu Pilaatu ásezetare ágashe, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kwa se puwaar ugje aɗaba uwe ge zhel na?»
29 Então Pilatos saiu para falar com eles e perguntou: — Que acusação vocês trazem contra este homem?
30 Ta ŋwanante ge slekse, a ba itare: «Ma andze ɓaaka názu á maganá ŋane wá, ma ŋá sánka á sem mbá á ŋa.»
30 Eles responderam: — Se este não fosse malfeitor, não o teríamos entregue ao senhor.
31 A ba sleksu Pilaatu á elvan ge itare: «Máki ba estuwa wá, nawmbare dawánda, de kyawkya ba kure shairiya-aara áte una am *tawraita á kure.» Ta ŋwanante ge male-aha á Yahudiya-aha, a ba itare tá elvan ge ŋane: «Aɗaba ɓaaka baráma-aara ge ŋere, ganakini ŋá kyá shairiya a keɗa shifa á ura.»
31 Então Pilatos disse: — Levem-no daqui e julguem-no segundo a lei de vocês. Ao que os judeus responderam: — Não nos é lícito matar ninguém.
32 Mága ŋanna wá, sesse jirire á elva á Yaisu na a ndaanaa áte emtsa-aara na. Aɗaba a ba ŋane: Watse tá tsitetse áte dzaŋgala.
32 Isso aconteceu para que se cumprisse a palavra de Jesus, significando com que tipo de morte estava para morrer.
33 *Pilaatu a naba demhe am huɗe á há-aara, a ɗaante Yaisu, a de ndavanuhe, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ba ka una ka slekse á Yahudiya-aha na emtu?»
33 Pilatos entrou novamente no Pretório, chamou Jesus e lhe perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Una ba elva á ire á ŋa emtu, ta se ndaaka emnde he?»
34 Jesus respondeu:
35 A ba Pilaatu á elvan ge Yaisu: «Iya ya ura Yahudiya emtu? Ábi ta se puwakaare ugje ba emnde á kure antara male-aha á *liman-aha ázerwa, ka gu uwe ka?»
35 Pilatos respondeu: — Por acaso sou judeu? A sua própria gente e os principais sacerdotes é que o entregaram a mim. Que foi que você fez?
36 A ŋwanante ge Yaisu, a ba ŋane á elvan ge ŋane: «Ya slekse, amá kwárá-aaruwa wá, am duniya ka. Ma andze tate na yá kwaraná ya am duniya wá, ma tá sawa kwakwane-aha-aaruwa á se waviyuwave, ma tá eksivaaka Yahudiya-aha ɗekiɗeki. Amá tate na ni yá kwaraná ya na wá, am duniya ka.»
36 Jesus respondeu:
37 A ba Pilaatu á elvan ge ŋane: «Máki estuwa wá, ka slekse kwa?» A ba Yaisu á elvan ge ŋane: «Ba seke ndáhá ŋa. Ya slekse. Dalila á sawa-aaruwa á sem duniya na wá, a siyaa ba se maratera jirire ge emnde. Ta yiyaa aɗaba ba una ŋanna. Edda una aŋkwa jirire ázeŋara wá, á cená elva-aaruwa keni.»
37 Pilatos perguntou: — Então você é rei? Jesus respondeu:
38 A ba Pilaatu á elvan ge ŋane: «Uwe ŋane jirire ŋanna?»
38 Pilatos perguntou: — O que é a verdade? Depois de dizer isso, Pilatos voltou aos judeus e lhes disse: — Eu não acho nele crime algum.
39 Am mbakursembe ganakini ba kelaa sakanderi yá ɓelakurá daŋgay palle am muŋri á *Paska maa, wayakurwáya emtu an slekse á Yahudiya-aha yá ɓelakurnaaɓela á da?»
39 Mas é costume entre vocês que eu solte alguém por ocasião da Páscoa. Vocês querem que eu lhes solte o rei dos judeus?
40 Amá a ba itare baɗemme-aatare tá elvan ge ŋane á bá an ká kwárá: «Aꞌaa ŋane ka, ɓelanaaka ŋane. Ŋere ŋá hayá ká ɓelaŋerá Barabas.» Degiya Barabas ŋanna sleceɓa shifa.
40 Então todos gritaram, novamente: — Não este, mas Barrabás! Ora, Barrabás era salteador.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.