Gênesis 47
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NVI
1 Daaci ba zlala‐aara ge Yusufa na ádeza Firawna, a danaa labare, a ba ŋane: Ambarka á ŋa, degiya saremsa tara edderwa antara egdzara mama‐aha-aaruwa baɗemme. Saremsa antara nawe‐aha‐aatare, kyawe‐aha‐aatare, esla-aha‐aatare antara nalmane‐aha‐aatare umele baɗemme, saremsa á sawa am haha á Kanaana. Nawa ta tsekwaa am kwara á Gausan.
1 José foi dar as notícias ao faraó: "Meu pai e meus irmãos chegaram de Canaã com suas ovelhas, seus bois e tudo o que lhes pertence, e estão agora em Gósen".
2 Daaci a daa emnde ilyeɓe am egdzara mama‐aha‐ŋara na á de katafke á Firawna.
2 Depois escolheu cinco de seus irmãos e os apresentou ao faraó.
3 Firawna a ndavateru elva ge egdzara mama‐aha‐ŋara ge Yusufa na, a ba ŋane: Azara slera á kure? Ta eptsanaa jawapa. a ba itare: Ŋa emnde a piya ámbarka á ŋa. Ŋá aŋkwa á maga ba slera á eggye‐aha á ŋere.
3 Perguntou-lhes o faraó: "Em que vocês trabalham? " Eles lhe responderam: "Teus servos são pastores, como os nossos antepassados".
4 A ba itare zlaɓe adaliye tá elvan ge Firawna: Aŋkwa waya ƴaikke an tsaka ire am Kanaana ámbarka á ŋa. Ba tate á piya dabba‐aha keni tá shanka nave-aha á ŋa mazIe‐aara. Aɗaba una ŋanna nawa saŋeremsa, ŋa wayve‐aha am iarde á ŋa. Ká ƴanerƴa emtu ámbarka ŋa njinja am Gausan?
4 Disseram-lhe ainda: "Viemos morar aqui por uns tempos, porque a fome é rigorosa em Canaã, e os rebanhos de teus servos não têm pastagem. Agora, por favor, permite que teus servos se estabeleçam em Gósen".
5 A ba Firawna á elvan ge Yusufa: Samsa eddeŋa na ni a yakaa ba ŋane na antara egdzara mama‐aha a ŋa asetevge ekka.
5 Então o faraó disse a José: "Seu pai e seus irmãos vieram a você,
6 Kwaye Iarde á Misera baɗemme á katafke á ŋa, zharaternaazhara sleɗe ŋgelaama na ɓaaka argena ɗekiɗeki na, njatersaanja am huɗe‐aara. Tá naba njiinja am Gausan ŋanna keni ɓaaka lambe‐aarare. Ma tá aŋkwa emnde na diyardrya slera ŋanna be shagera am dagave‐aatare maa, ká naba gatervege male‐aha arge sum‐aha-aaruwa baɗemme.
6 e a terra do Egito está a sua disposição; faça com que seu pai e seus irmãos habitem na melhor parte da terra. Deixe-os morar em Gósen. E se você vê que alguns deles são competentes, coloque-os como responsáveis por meu rebanho".
7 Am iga a una ŋanna maa, Yusufa a daa eddeŋara keni á de katafke á Firawna, a de marananhe. Yakubu a gar barka ge sleksu Firawna.
7 Então José levou seu pai Jacó ao faraó e o apresentou a ele. Depois Jacó abençoou o faraó,
8 Firawna a ndavanu ge Yakubu: Yawe á ŋa wanyara kina baɗemme?
8 e este lhe perguntou: "Quantos anos o senhor tem? "
9 Yakubu a eptsanaa jawapa, a ba ŋane: Yawe‐aaruwa dermeke an kulkeye, ya ba seke wayve am duniya na. Ya nanna zlada‐aha gergere am nja‐aaruwa baɗemme Aley keni iva‐aaruwa kwakya ba naza eggye‐aha‐aaruwa zlaɓe adaliye.
9 Jacó respondeu ao faraó: "São cento e trinta os anos da minha peregrinação. Foram poucos e difíceis e não chegam aos anos da peregrinação dos meus antepassados".
10 Daaci Yakubu a gan barka zlaɓe adaliye ge Firawna, lauktu a sessehe ázeŋara.
10 Então, Jacó abençoou o faraó e retirou-se.
11 Daaci Yusufa a de vaterte sleɗe ge rara eddeŋara antara egdzara mama-aha‐ŋara. A de vaterte sleɗe na ni ɓaaka argena ɗekiɗeki na am haha á Misera baɗemme, ba seke una a ndahanaa Firawna. Kwara ŋanna Ramsais, sleɗe‐aatare una ŋanna.
11 José instalou seu pai e seus irmãos e deu-lhes propriedade na melhor parte das terras do Egito, na região de Ramessés, conforme a ordem do faraó.
12 Yusufa a vante zlaɓe adaliye ge eddeŋata antara egdzara mama‐aha‐ŋara nazu ta ezza. A vaterte ate keziakula á emnde‐aha-aatare, ba kelaa nazu á fa erva am mbuwe na.
12 Providenciou também sustento para seu pai, para seus irmãos e para toda a sua família, de acordo com o número de filhos de cada um.
13 Waya na, ƴaikke an ndzedaãara. Ɓaaka naza za ɗekiɗeki am duniya, emnde a Misera antara emnde a Kanaana baɗemme tá aŋkwa á maga ba palasa ge waya.
13 Não havia mantimento em toda a região, pois a fome era rigorosa; tanto o Egito como Canaã desfaleciam por causa da fome.
14 Shuŋgu na ndza am erva á emnde Misera antara emnde a Kanaana baɗemme damda am erva á Yusufa, shakwarepshakwe nalkame an ŋane. Ŋane keni maa, a daa shuŋgu na á dem mba á Firawna.
14 José recolheu toda a prata que circulava no Egito e em Canaã, dada como pagamento do trigo que o povo comprava, e levou-a ao palácio do faraó.
15 Am zlauzle shuŋgu am erva á emnde baɗemme am Kanaana antara am Misera, ta naba sawa emnde a Misera á se katafke á Yusufa, a ba itare tá elvan ge nane: A waŋera waya. Ba ká zharaŋerzhara ŋá emtsa aɗaba ɓaaka shungu á ŋere emtu?
15 Quando toda a prata do Egito e de Canaã se esgotou, todos os egípcios foram suplicar a José: "Dá-nos comida! Não nos deixes morrer só porque a nossa prata acabou".
16 A ba Yusufa á elvan ge itare: Má ɓaaka shuŋgu, sawansa dabba‐aha á kure lauktu yá vakurte nalkame. Sawansa dabba‐aha á kure kwa mbeɗana an ŋane.
16 E José lhes disse: "Tragam então os seus rebanhos, e em troca lhes darei trigo, uma vez que a prata de vocês acabou".
17 Daaci ta fantau ge hala dabba‐aha á sawa. Belsa‐aha, ezzeŋwa‐aha, esla‐aha, kyawe‐aha antara nawe‐aha baɗemme tá ankwa á sanansa ge Yusufa na. Ate iva ŋanna wá, ta ivaa, á za ɗafa á ba an dabba‐aha‐aatare.
17 E trouxeram a José os rebanhos, e ele deu-lhes trigo em troca de cavalos, ovelhas, bois e jumentos. Durante aquele ano inteiro ele os sustentou em troca de todos os seus rebanhos.
18 Ta yivetehe, saliye á shifa‐aara keni ta sawhe zlaɓe adaliye áseza Yusufa, a ba itare tá elvan ge ŋane: Ambarka á ŋa, ba ka keni diyakdiya suŋgu á ŋere ɓaaka, kwaye ba dabba‐aha á ŋere keni ɓaaka zlauzle gevge atuge ekka. Ɓaaka duksa na ŋá sawa an ŋane mazla‐aara, máki vuwa á ŋere ka. A ƴanerar ba fahe antara vuwa a ŋere kina.
18 O ano passou, e no ano seguinte voltaram a José, dizendo: "Não temos como esconder de ti, meu senhor, que uma vez que a nossa prata acabou e os nossos rebanhos lhe pertencem, nada mais nos resta para oferecer, a não ser os nossos próprios corpos e as nossas terras.
19 Ha! kwá zharaŋera á ba an ice á ŋá emtsemtsa ge waya, fahe‐aha a ŋere á de gev kaamba ba dey emtu ambarka á ŋa? Naba vawaŋerteva naza za, shekwawaŋershekwe ŋere antara fahe‐aha á ŋere baɗemme, ŋá gevge nave‐ah á Firawna. Naba vawaŋerteva wulfe, geni ŋá shansha nazu ŋá ŋá shifa á ŋere an ŋane, fahe‐aha á ŋere keni keɗaaka.
19 Não deixes que morramos e que as nossas terras pereçam diante dos teus olhos! Compra-nos, juntamente com as terras, em troca de trigo, e nós, com as nossas terras, seremos escravos do faraó. Dá-nos sementes para que sobrevivamos e não morramos de fome, a fim de que a terra não fique desolada".
20 Daaci Yusufa a shekwanve haha á Misera baɗemme ge sleksu Firawna, aɗaba waya ŋanna jauje ge ndzeɗa á emnde baɗemme. Emnde a Misera baɗemme valaruvala fahe‐aha‐aatare. A magava estuwa, lauktu haha á Misera bademme a gev ba naza á Firawna halal.
20 Assim, José comprou todas as terras do Egito para o faraó. Todos os egípcios tiveram que vender os seus campos, pois a fome os obrigou a isso. A terra tornou-se propriedade do faraó.
21 A gaterve estuwa Yusufa emnde a Misera baɗemme nave‐aha á Firawna, an tate pane ka.
21 Quanto ao povo, José o reduziu à servidão, de uma à outra extremidade do Egito.
22 Sey ba fahe á liman‐aha palle una shekwaaka, aɗaba aŋkwa shairiya a puwetaa Firawna ate fahe á liman‐aha. Daaci ta zanaa ba itare fahe‐aha‐aatare na a vatertaa Firawna, itare wá, velarka fahe‐aha‐aatare dekideki.
22 Somente as terras dos sacerdotes não foram compradas, porque, por lei, esses recebiam sustento regular do faraó, e disso viviam. Por isso não tiveram que vender as suas terras.
23 A be Yusufa á elvan ge emnde bademme: Kina wá, shekwanakurepshekwe. Kure ire á kure antara fahe‐aha á kure kwá atuge Firawna. Nawa yá vakurte wulfe, de jauja am fahe‐aha á kure baɗemme.
23 Então José disse ao povo: "Ouçam! Hoje comprei vocês e suas terras para o faraó; aqui estão as sementes para que cultivem a terra.
24 Amá am ice duksa ma gyegakuragyega wá, am duksa ilyeɓe, ilyaɓire na wá, kwá vante ge Firawna. Ufade na wá, una ŋanna naza á kure. Wulfe á kure watse kwa jana am shifa antara naza za á kure antara egdzara á kure ira emnde na tá am huɗe á há a kure baɗemme.
24 Mas vocês darão a quinta parte das suas colheitas ao faraó. Os outros quatro quintos ficarão para vocês como sementes para os campos e como alimento para vocês, seus filhos e os que vivem em suas casas".
25 Tá ŋwanante ge emnde baɗemme, a ba itare: Hyahya ndzeɗa á kure ámbarka á na, lyakuraŋeraalya. Ura‐ara keni ká faŋerwa ba ka tsawe hyema wá, eksaŋerarekse ŋa nave‐aha á Firawna.
25 Eles disseram: "Meu senhor, tu nos salvaste a vida. Visto que nos favoreceste, seremos escravos do faraó".
26 Daaci Yusufa a naba tsaa shairiya ge larde á Misera baɗemme, a ba shairiya ŋanna: Am duksa ilyeɓe ilyeɓire naza á Firawna. Sem vatena keni ta tsaa á ba ate una ŋanna. Sey ba fahe á liman‐aha palle una gevka atuge Firawna na.
26 Assim, quanto à terra, José estabeleceu o seguinte decreto no Egito, que permanece até hoje: Um quinto da produção pertence ao faraó. Somente as terras dos sacerdotes não se tornaram propriedade do faraó.
27 Daaci njarinja Iserayiila‐aha am haha á Misera, am kwara á Gausan. Sharansha sleɗe‐aatare, tá aŋkwa á huya á ba an ndzeda, yanrteye jipu.
27 Os israelitas se estabeleceram no Egito, na região de Gósen. Lá adquiriram propriedades, foram prolíferos e multiplicaram-se muito.
28 Yawe á Yakubu am Misera, yawe kelaawa ju vuye. Am lauktu na a emtsa Yakubu wá, iva‐aara deremke an ku! ufadɗe ju vuye.
28 Jacó viveu dezessete anos no Egito, e os anos da sua vida chegaram a cento e quarenta e sete.
29 Am sarte na diyeddiye Yakubu am vuwa geni herzhe emtsa‐aara, a naba ɗante egdza‐aara Yusufa, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Má ba jirire hayakihaya wá, magiyanmaga shaigerire antara jirire, heɗika am Misera áhuna ɗekiɗekki. Nawa fiyemfa erva á ŋa am dagave á sera‐aha‐aaruwa, ziyuze wada,
29 Aproximando-se a hora da sua morte, Israel chamou seu filho José e lhe disse: "Se quer agradar-me, ponha a mão debaixo da minha coxa e prometa que será bondoso e fiel comigo: Não me sepulte no Egito.
30 ma emtsanemtsa eksiteksa ƴaka am Misera áhuna, de zlaviyazlava am irekhya á eggye‐aha‐aaruwa. A eptsanaa jawapa Yusufa, a ba ŋane: Yá de magan ba seke una ka binaa ka na edda.
30 Quando eu descansar com meus pais, leve-me daqui do Egito e sepulte-me junto a eles". José respondeu: "Farei como o senhor me pede".
31 A ba Yakubu: Sey má zakiyuze waɗa. A naba zanu waɗa na Yusufa.
31 Mas Jacó insistiu: "Jure-me". E José lhe jurou, e Israel curvou-se apoiado em seu bordão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.