Gênesis 47
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA
1 Daaci ba zlala‐aara ge Yusufa na ádeza Firawna, a danaa labare, a ba ŋane: Ambarka á ŋa, degiya saremsa tara edderwa antara egdzara mama‐aha-aaruwa baɗemme. Saremsa antara nawe‐aha‐aatare, kyawe‐aha‐aatare, esla-aha‐aatare antara nalmane‐aha‐aatare umele baɗemme, saremsa á sawa am haha á Kanaana. Nawa ta tsekwaa am kwara á Gausan.
1 Então, veio José e disse a Faraó: Meu pai e meus irmãos, com os seus rebanhos e o seu gado, com tudo o que têm, chegaram da terra de Canaã; e eis que estão na terra de Gósen.
2 Daaci a daa emnde ilyeɓe am egdzara mama‐aha‐ŋara na á de katafke á Firawna.
2 E tomou cinco dos seus irmãos e os apresentou a Faraó.
3 Firawna a ndavateru elva ge egdzara mama‐aha‐ŋara ge Yusufa na, a ba ŋane: Azara slera á kure? Ta eptsanaa jawapa. a ba itare: Ŋa emnde a piya ámbarka á ŋa. Ŋá aŋkwa á maga ba slera á eggye‐aha á ŋere.
3 Então, perguntou Faraó aos irmãos de José: Qual é o vosso trabalho? Eles responderam: Os teus servos somos pastores de rebanho, tanto nós como nossos pais.
4 A ba itare zlaɓe adaliye tá elvan ge Firawna: Aŋkwa waya ƴaikke an tsaka ire am Kanaana ámbarka á ŋa. Ba tate á piya dabba‐aha keni tá shanka nave-aha á ŋa mazIe‐aara. Aɗaba una ŋanna nawa saŋeremsa, ŋa wayve‐aha am iarde á ŋa. Ká ƴanerƴa emtu ámbarka ŋa njinja am Gausan?
4 Disseram mais a Faraó: Viemos para habitar nesta terra; porque não há pasto para o rebanho de teus servos, pois a fome é severa na terra de Canaã; agora, pois, te rogamos permitas habitem os teus servos na terra de Gósen.
5 A ba Firawna á elvan ge Yusufa: Samsa eddeŋa na ni a yakaa ba ŋane na antara egdzara mama‐aha a ŋa asetevge ekka.
5 Então, disse Faraó a José: Teu pai e teus irmãos vieram a ti.
6 Kwaye Iarde á Misera baɗemme á katafke á ŋa, zharaternaazhara sleɗe ŋgelaama na ɓaaka argena ɗekiɗeki na, njatersaanja am huɗe‐aara. Tá naba njiinja am Gausan ŋanna keni ɓaaka lambe‐aarare. Ma tá aŋkwa emnde na diyardrya slera ŋanna be shagera am dagave‐aatare maa, ká naba gatervege male‐aha arge sum‐aha-aaruwa baɗemme.
6 A terra do Egito está perante ti; no melhor da terra faze habitar teu pai e teus irmãos; habitem na terra de Gósen. Se sabes haver entre eles homens capazes, põe-nos por chefes do gado que me pertence.
7 Am iga a una ŋanna maa, Yusufa a daa eddeŋara keni á de katafke á Firawna, a de marananhe. Yakubu a gar barka ge sleksu Firawna.
7 Trouxe José a Jacó, seu pai, e o apresentou a Faraó; e Jacó abençoou a Faraó.
8 Firawna a ndavanu ge Yakubu: Yawe á ŋa wanyara kina baɗemme?
8 Perguntou Faraó a Jacó: Quantos são os dias dos anos da tua vida?
9 Yakubu a eptsanaa jawapa, a ba ŋane: Yawe‐aaruwa dermeke an kulkeye, ya ba seke wayve am duniya na. Ya nanna zlada‐aha gergere am nja‐aaruwa baɗemme Aley keni iva‐aaruwa kwakya ba naza eggye‐aha‐aaruwa zlaɓe adaliye.
9 Jacó lhe respondeu: Os dias dos anos das minhas peregrinações são cento e trinta anos; poucos e maus foram os dias dos anos da minha vida e não chegaram aos dias dos anos da vida de meus pais, nos dias das suas peregrinações.
10 Daaci Yakubu a gan barka zlaɓe adaliye ge Firawna, lauktu a sessehe ázeŋara.
10 E, tendo Jacó abençoado a Faraó, saiu de sua presença.
11 Daaci Yusufa a de vaterte sleɗe ge rara eddeŋara antara egdzara mama-aha‐ŋara. A de vaterte sleɗe na ni ɓaaka argena ɗekiɗeki na am haha á Misera baɗemme, ba seke una a ndahanaa Firawna. Kwara ŋanna Ramsais, sleɗe‐aatare una ŋanna.
11 Então, José estabeleceu a seu pai e a seus irmãos e lhes deu possessão na terra do Egito, no melhor da terra, na terra de Ramessés, como Faraó ordenara.
12 Yusufa a vante zlaɓe adaliye ge eddeŋata antara egdzara mama‐aha‐ŋara nazu ta ezza. A vaterte ate keziakula á emnde‐aha-aatare, ba kelaa nazu á fa erva am mbuwe na.
12 E José sustentou de pão a seu pai, a seus irmãos e a toda a casa de seu pai, segundo o número de seus filhos.
13 Waya na, ƴaikke an ndzedaãara. Ɓaaka naza za ɗekiɗeki am duniya, emnde a Misera antara emnde a Kanaana baɗemme tá aŋkwa á maga ba palasa ge waya.
13 Não havia pão em toda a terra, porque a fome era mui severa; de maneira que desfalecia o povo do Egito e o povo de Canaã por causa da fome.
14 Shuŋgu na ndza am erva á emnde Misera antara emnde a Kanaana baɗemme damda am erva á Yusufa, shakwarepshakwe nalkame an ŋane. Ŋane keni maa, a daa shuŋgu na á dem mba á Firawna.
14 Então, José arrecadou todo o dinheiro que se achou na terra do Egito e na terra de Canaã, pelo cereal que compravam, e o recolheu à casa de Faraó.
15 Am zlauzle shuŋgu am erva á emnde baɗemme am Kanaana antara am Misera, ta naba sawa emnde a Misera á se katafke á Yusufa, a ba itare tá elvan ge nane: A waŋera waya. Ba ká zharaŋerzhara ŋá emtsa aɗaba ɓaaka shungu á ŋere emtu?
15 Tendo-se acabado, pois, o dinheiro, na terra do Egito e na terra de Canaã, foram todos os egípcios a José e disseram: Dá-nos pão; por que haveremos de morrer em tua presença? Porquanto o dinheiro nos falta.
16 A ba Yusufa á elvan ge itare: Má ɓaaka shuŋgu, sawansa dabba‐aha á kure lauktu yá vakurte nalkame. Sawansa dabba‐aha á kure kwa mbeɗana an ŋane.
16 Respondeu José: Se vos falta o dinheiro, trazei o vosso gado; em troca do vosso gado eu vos suprirei.
17 Daaci ta fantau ge hala dabba‐aha á sawa. Belsa‐aha, ezzeŋwa‐aha, esla‐aha, kyawe‐aha antara nawe‐aha baɗemme tá ankwa á sanansa ge Yusufa na. Ate iva ŋanna wá, ta ivaa, á za ɗafa á ba an dabba‐aha‐aatare.
17 Então, trouxeram o seu gado a José; e José lhes deu pão em troca de cavalos, de rebanhos, de gado e de jumentos; e os sustentou de pão aquele ano em troca do seu gado.
18 Ta yivetehe, saliye á shifa‐aara keni ta sawhe zlaɓe adaliye áseza Yusufa, a ba itare tá elvan ge ŋane: Ambarka á ŋa, ba ka keni diyakdiya suŋgu á ŋere ɓaaka, kwaye ba dabba‐aha á ŋere keni ɓaaka zlauzle gevge atuge ekka. Ɓaaka duksa na ŋá sawa an ŋane mazla‐aara, máki vuwa á ŋere ka. A ƴanerar ba fahe antara vuwa a ŋere kina.
18 Findo aquele ano, foram a José no ano próximo e lhe disseram: Não ocultaremos a meu senhor que se acabou totalmente o dinheiro; e meu senhor já possui os animais; nada mais nos resta diante de meu senhor, senão o nosso corpo e a nossa terra.
19 Ha! kwá zharaŋera á ba an ice á ŋá emtsemtsa ge waya, fahe‐aha a ŋere á de gev kaamba ba dey emtu ambarka á ŋa? Naba vawaŋerteva naza za, shekwawaŋershekwe ŋere antara fahe‐aha á ŋere baɗemme, ŋá gevge nave‐ah á Firawna. Naba vawaŋerteva wulfe, geni ŋá shansha nazu ŋá ŋá shifa á ŋere an ŋane, fahe‐aha á ŋere keni keɗaaka.
19 Por que haveremos de perecer diante dos teus olhos, tanto nós como a nossa terra? Compra-nos a nós e a nossa terra a troco de pão, e nós e a nossa terra seremos escravos de Faraó; dá-nos semente para que vivamos e não morramos, e a terra não fique deserta.
20 Daaci Yusufa a shekwanve haha á Misera baɗemme ge sleksu Firawna, aɗaba waya ŋanna jauje ge ndzeɗa á emnde baɗemme. Emnde a Misera baɗemme valaruvala fahe‐aha‐aatare. A magava estuwa, lauktu haha á Misera bademme a gev ba naza á Firawna halal.
20 Assim, comprou José toda a terra do Egito para Faraó, porque os egípcios venderam cada um o seu campo, porquanto a fome era extrema sobre eles; e a terra passou a ser de Faraó.
21 A gaterve estuwa Yusufa emnde a Misera baɗemme nave‐aha á Firawna, an tate pane ka.
21 Quanto ao povo, ele o escravizou de uma a outra extremidade da terra do Egito.
22 Sey ba fahe á liman‐aha palle una shekwaaka, aɗaba aŋkwa shairiya a puwetaa Firawna ate fahe á liman‐aha. Daaci ta zanaa ba itare fahe‐aha‐aatare na a vatertaa Firawna, itare wá, velarka fahe‐aha‐aatare dekideki.
22 Somente a terra dos sacerdotes não a comprou ele; pois os sacerdotes tinham porção de Faraó e eles comiam a sua porção que Faraó lhes tinha dado; por isso, não venderam a sua terra.
23 A be Yusufa á elvan ge emnde bademme: Kina wá, shekwanakurepshekwe. Kure ire á kure antara fahe‐aha á kure kwá atuge Firawna. Nawa yá vakurte wulfe, de jauja am fahe‐aha á kure baɗemme.
23 Então, disse José ao povo: Eis que hoje vos comprei a vós outros e a vossa terra para Faraó; aí tendes sementes, semeai a terra.
24 Amá am ice duksa ma gyegakuragyega wá, am duksa ilyeɓe, ilyaɓire na wá, kwá vante ge Firawna. Ufade na wá, una ŋanna naza á kure. Wulfe á kure watse kwa jana am shifa antara naza za á kure antara egdzara á kure ira emnde na tá am huɗe á há a kure baɗemme.
24 Das colheitas dareis o quinto a Faraó, e as quatro partes serão vossas, para semente do campo, e para o vosso mantimento e dos que estão em vossas casas, e para que comam as vossas crianças.
25 Tá ŋwanante ge emnde baɗemme, a ba itare: Hyahya ndzeɗa á kure ámbarka á na, lyakuraŋeraalya. Ura‐ara keni ká faŋerwa ba ka tsawe hyema wá, eksaŋerarekse ŋa nave‐aha á Firawna.
25 Responderam eles: A vida nos tens dado! Achemos mercê perante meu senhor e seremos escravos de Faraó.
26 Daaci Yusufa a naba tsaa shairiya ge larde á Misera baɗemme, a ba shairiya ŋanna: Am duksa ilyeɓe ilyeɓire naza á Firawna. Sem vatena keni ta tsaa á ba ate una ŋanna. Sey ba fahe á liman‐aha palle una gevka atuge Firawna na.
26 E José estabeleceu por lei até ao dia de hoje que, na terra do Egito, tirasse Faraó o quinto; só a terra dos sacerdotes não ficou sendo de Faraó.
27 Daaci njarinja Iserayiila‐aha am haha á Misera, am kwara á Gausan. Sharansha sleɗe‐aatare, tá aŋkwa á huya á ba an ndzeda, yanrteye jipu.
27 Assim, habitou Israel na terra do Egito, na terra de Gósen; nela tomaram possessão, e foram fecundos, e muito se multiplicaram.
28 Yawe á Yakubu am Misera, yawe kelaawa ju vuye. Am lauktu na a emtsa Yakubu wá, iva‐aara deremke an ku! ufadɗe ju vuye.
28 Jacó viveu na terra do Egito dezessete anos; de sorte que os dias de Jacó, os anos da sua vida, foram cento e quarenta e sete.
29 Am sarte na diyeddiye Yakubu am vuwa geni herzhe emtsa‐aara, a naba ɗante egdza‐aara Yusufa, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Má ba jirire hayakihaya wá, magiyanmaga shaigerire antara jirire, heɗika am Misera áhuna ɗekiɗekki. Nawa fiyemfa erva á ŋa am dagave á sera‐aha‐aaruwa, ziyuze wada,
29 Aproximando-se, pois, o tempo da morte de Israel, chamou a José, seu filho, e lhe disse: Se agora achei mercê à tua presença, rogo-te que ponhas a mão debaixo da minha coxa e uses comigo de beneficência e de verdade; rogo-te que me não enterres no Egito,
30 ma emtsanemtsa eksiteksa ƴaka am Misera áhuna, de zlaviyazlava am irekhya á eggye‐aha‐aaruwa. A eptsanaa jawapa Yusufa, a ba ŋane: Yá de magan ba seke una ka binaa ka na edda.
30 porém que eu jaza com meus pais; por isso, me levarás do Egito e me enterrarás no lugar da sepultura deles. Respondeu José: Farei segundo a tua palavra.
31 A ba Yakubu: Sey má zakiyuze waɗa. A naba zanu waɗa na Yusufa.
31 Então, lhe disse Jacó: Jura-me. E ele jurou-lhe; e Israel se inclinou sobre a cabeceira da cama.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 47, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.