Atos 7

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Daaci male á *liman-aha a ndavanu elva ge Aitiyain, a ba ŋane: «Názu tá ndahaná itare na ba jire ba estuwa emtu?»
1 Então, lhe perguntou o sumo sacerdote: Porventura, é isto assim?
2 A ŋwete ge Aitiyain, a ba ŋane: «Cenawivaacena emtsaaɗe egdzar mama-aha-aaruwa, antara dada-aha-aaruwa: Dadaamiya slekse, a maranse ire-aara ge eggyemiya Ibrahima wá, kwaye zlaɓe am Maisaupautamiya, zlaɓe daaka emtsaaɗe á dem Haran.
2 Estêvão respondeu: Varões irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando estava na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 A ba Dadaamiya á elvan ge ŋane wá: Tsetse am larde á ŋa, sesse am jeba á ŋa baɗemme, ezzlálá á dem larde na watse yá ŋgyekwakanvaa ya.
3 e lhe disse: Sai da tua terra e da tua parentela e vem para a terra que eu te mostrarei.
4 Daaci Ibrahima a kezlese am Kaldiya, kwaye a de njaa am Haran. De keɗaakeɗa eddeŋara maa, a kezlansehe zlaɓe ádaliye ge Dadaamiya á sem larde na kwá njá kure am huɗe-aara kina na.
4 Então, saiu da terra dos caldeus e foi habitar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Am sarte ŋanna wá, Dadaamiya vanteka sleɗe ge Ibrahima ba kapáka palle keni am larde na, amá a ba ŋane á elvan ge ŋane: Larde na baɗemme watse yá vakteva vacite umele, kwá de kwaraná ba kure antara egdzara á ŋa. Amá zlaɓe ba egdzere ŋanna keni nánka Ibrahima ɗekiɗeki.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, não tendo ele filho.
6 A ba Dadaamiya á elvan ge ŋane zlaɓe ádaliye wá: Egdzara á ŋa tá de njá emtsaaɗe am erva á emnde, tá de gev nave-aha á emnde, tá de magaterá palasa am iva deremke ufaɗe.
6 E falou Deus que a sua descendência seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados por quatrocentos anos;
7 Amá watse yá shaterushe zlaɗa ge emnde a larde ŋanna keni, lauktu watse tá sesse egdzara á ŋa am larde-aatare, tá se kezli ugje am larde na.
7 eu, disse Deus, julgarei a nação da qual forem escravos; e, depois disto, sairão daí e me servirão neste lugar.
8 Am iga á una a tsakanse una-aha ŋanna Dadaamiya ge Ibrahima maa, a maganaa namána, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Dem sheɗekwe una á gev nalaama á namána na. De shánsha Ibrahima Isiyaaku, a ɓelemaa am sheɗekwe áte háre ge tiisire-aara. Isiyaaku keni a fem Yakubu am sheɗekwe, Yakubu keni a puwum egdzara-aara eggye-aha a miya kelaawa ju buwa.
8 Então, lhe deu a aliança da circuncisão; assim, nasceu Isaque, e Abraão o circuncidou ao oitavo dia; de Isaque procedeu Jacó, e deste, os doze patriarcas.
9 «Am iga a una ŋanna maa, eggye-aha a miya ŋanna ta naba velu kuderetare Yusufa á dem Misera aɗaba shelha. Amá ndza aŋkwa Dadaamiya antara ŋane.
9 Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para o Egito; mas Deus estava com ele
10 Dadaamiya ƴánka Yusufa am zlaɗa-aha-aara. Bairá a vante ŋgahire. A vante ilmu á katafke á *Firawna slekse á larde á Misera, slekse a naba ganve Yusufa male arge larde á Misera baɗemme, male arge emnde na tá am huɗe á há-aara baɗemme.
10 e livrou-o de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Daaci a naba sem ge waya ƴaikke á sem larde á Misera, antara larde á Kanaana maa, emnde baɗemme tá á ba am palasa-aara, haa eggye-aha a miya ŋara tá shánka ba názu tá zuze keni ɗekiɗeki.
11 Sobreveio, porém, fome em todo o Egito; e, em Canaã, houve grande tribulação, e nossos pais não achavam mantimentos.
12 Cenáncena Yakubu ganakini aŋkwa nalkame am Misera, a ɓeláa ba egdzara-aara ŋanna ta duhe ser palle.
12 Mas, tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou, pela primeira vez, os nossos pais.
13 Ta daliye ge buwire wá, Yusufa a de maraterse ire-aara, sleksu *Firawna keni a dise á ba am una ŋanna emnde a jeba á Yusufa.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer por seus irmãos, e se tornou conhecida de Faraó a família de José.
14 Daaci Yusufa a naba ɓelaa ura, ta de sanaa eddeŋara Yakubu an huɗe á há-aara baɗemme, emnde á Yakubu ta kul vuye jiilyeɓe.
14 Então, José mandou chamar a Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Daaci a naba de nja-aara ge Yakubu am Misera, a emtsaa á ba áhuwa, egdzara-aara keni baɗemme ta matsaa á ba áhuwa.
15 Jacó desceu ao Egito, e ali morreu ele e também nossos pais;
16 Amá emtsa á eggye-aha a miya ŋanna wá, baɗemme ta halateraa á ba á dem Sikaim, ta de heɗateraa am irekhya na kwaye ndza a shekwanaa Ibrahima am erva á egdzara á Hamaur.
16 e foram transportados para Siquém e postos no sepulcro que Abraão ali comprara a dinheiro aos filhos de Hamor.
17 «Am sarte na ni herzhe watse á magava duksa na a bannaa Dadaamiya ge Ibrahima na wá, emnde á miya am Misera tá far ba sága á ba an ndzeɗa.
17 Como, porém, se aproximasse o tempo da promessa que Deus jurou a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 Daaci faremfa slekse umele aŋwaslire diyaaka Yusufa ɗekiɗeki maa,
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia a José.
19 slekse ŋanna a naba eksaterve sawari ge eggye-aha a miya, a naba shateru zlaɗa kwakya, a naba hyateraarhe an ndzeɗa, ganakini a puwaranvepuwe egdzara-aatare mesheshe, a njarka an shifa ɗekiɗeki.
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa raça e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a enjeitar seus filhos, para que não sobrevivessem.
20 A ba am sarte ŋanna wá, ta naba yá Muusa keni, egdzere zariya jipu, hayánháyá Dadaamiya. Tere keƴe kalkale tá aŋkwa á tsufaná á ba am huɗe á há á eddeŋara,
20 Por esse tempo, nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Por três meses, foi ele mantido na casa de seu pai;
21 lauktu ta danse á degashe. Amá de shansha egdze á sleksu *Firawna, a de gelantaa ŋane ba seke egdza-aara a yanaa ba ŋane.
21 quando foi exposto, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Muusa a waltaa á ba an diya á názena tá maganá emnde a Misera baɗemme. A gevaa estuwa Muusa edda una an hákuma á ndáhá elva, antara edda á hákuma am slera-aha-aara baɗemme.
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 «Muusa shanaasha iva kul ufaɗe lauktu a shaa eŋkale á de zhara emnde a jeba-aara. Amaana: Emnde a *Iserayiila.
23 Quando completou quarenta anos, veio-lhe a ideia de visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Duwa á Muusa maa, a naa zhel emnde a Misera aŋkwa á já ura jeba-aara. Daaci a naba de gwe, a jehe shifa á zhel ŋanna.
24 Vendo um homem tratado injustamente, tomou-lhe a defesa e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ŋane a kurken watse tá cenáncena emnde a jeba-aara Iserayiila-aha ganakini watse á lyateraalya Dadaamiya á kya erva an ŋane, tá de shánsha ire-aatare, amá cenaránka emnde na ɗekiɗeki.
25 Ora, Moisés cuidava que seus irmãos entenderiam que Deus os queria salvar por intermédio dele; eles, porém, não compreenderam.
26 Makuralla-aara zlaɓe ádaliye, a de shaa Iserayiila-aha ta buwa, tá aŋkwa á dagala. Ŋane á kátá tegatertega, a ba ŋane á elvan ge itare: Kay! Dawalaa na? Kure kwa ba egdzar mama keni kwá dagala, a jaara uwe ge kure?
26 No dia seguinte, aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: Homens, vós sois irmãos; por que vos ofendeis uns aos outros?
27 Amá edda una ŋane aŋkwa á maganá palasa ge ura, a naba puwan tsekuɗa ge Muusa, a ba ŋane á elvan ge ŋane: Ka mu a gakvaa ware male arge ŋere geni ká se kyaná ka shairiya á ŋere?
27 Mas o que agredia o próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz sobre nós?
28 Emtu ká kátá jija seke una ka jaa zhel emnde a Misera áwaya na emtu?
28 Acaso, queres matar-me, como fizeste ontem ao egípcio?
29 Daaci elva ŋanna ŋgyámŋgye am vuwa á Muusa, antara ba kezla-aara am larde ŋanna ba ɗekiɗeki, kwaye a zhagade á dem Madiyan, a de yayaa egdzar zála buwa áhuwa.
29 A estas palavras Moisés fugiu e tornou-se peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 «Am iga a yawe kul ufaɗe á ba am larde ŋanna maa, malika á Dadaamiya a maranse ire-aara ge Muusa áte vuwa á wa Sina, a maranse ire-aara am nara á kárá á guzla.
30 Decorridos quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que ardia.
31 Muusa aŋkwa á maga najipu á duksa ŋanna, aŋkwa á ganávtege ge guzla ŋanna geni á nanaana duksa ŋanna ba shagera wá, á cená ba kwárá á Yaakadada, a ba ŋane:
31 Moisés, porém, diante daquela visão, ficou maravilhado e, aproximando-se para observar, ouviu-se a voz do Senhor:
32 Ba iya Dadaamiya na ndza ta kezli ugje eggye-aha a ŋa na, ya Dadaamiya á Ibrahima, Dadaamiya á Isiyaaku, Dadaamiya á Yakubu. Muusa jaaja lyawa, á gyagya ba seke maagara, kwalevkwála ge zhárá ice ádehuwa mázla-aara.
32 Eu sou o Deus dos teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplá-la.
33 A ba Yaakadada á elvan ge ŋane: Saɗesesáɗe kimake á ŋa. Aɗaba tate na ká tsá ka átekwa na tate cuɗeɗɗe.
33 Disse-lhe o Senhor: Tira a sandália dos pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Ya nanna zlaɗa na tá sháná emnde-aaruwa am Misera, ya cenáncena kyuwa-aatare, ya tsekwa aɗaba ba una ŋanna, ya se lyaterlya, sawa yá ɓeláká á dem Misera.
34 Vi, com efeito, o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Vem agora, e eu te enviarei ao Egito.
35 «Daaci egdzar mama-aha-aaruwa, ba Muusa ŋanna ta ndahanaa itare a gakvaa ware male arge ŋere, geni ká se kyáná ka shairiya á ŋere na wá, Dadaamiya a ɓelaa ba ŋane geni á de gev slekse-aatare, á saterse am erva á emnde. Dadaamiya a magaa slera ŋanna á kya erva an malika na a maranse ire-aara ge Muusa am kárá á guzla na.
35 A este Moisés, a quem negaram reconhecer, dizendo: Quem te constituiu autoridade e juiz? A este enviou Deus como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 A satersaa ba ŋane emnde a *Iserayiila am larde a Misera, an mága nalaama-aha, antara najipu-aha gergere, am Misera ŋanna, antara am Haye Kyaŋŋe. Dem yawe kul ufaɗe, ndza slekatafke-aatare ba Muusa ŋanna am kaamba.
36 Este os tirou, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, assim como no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Ndza a bateránba Muusa ge emnde a *Iserayiila, a ba ŋane: Watse Dadaamiya á ɓelakurá nabi umele ba seke iya, watse á ɓelakurá ba ura jeba á kure.
37 Foi Moisés quem disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta semelhante a mim.
38 Ba Muusa ŋanna una ndza slekatafke á emnde a Iserayiila am kaamba, ndza ba ŋane una sledágave á eggye-aha a miya werre, antara malika na a banaa elva áte ire á wa Sina na. A lyamivaa ba ŋane elva á Dadaamiya, elva na á vante shifa ge ura na, lauktu a samiyansa.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais; o qual recebeu palavras vivas para no-las transmitir.
39 «Aley ndza faransaareka eggye-aha a miya ɗekiɗeki ge Muusa, ƴarnaaƴa elva-aara, ta hayaa ba eptsa á dem Misera.
39 A quem nossos pais não quiseram obedecer; antes, o repeliram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Aɗaba una ŋanna, a ba itare tá elvan ge *Haruna: Nderamíndera-ka hele-aha na mí sepaterá á katafke á miya. Aɗaba diyamika názu a shaa Muusa ŋanna a samise am Misera na.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Daaci ta naba nderaa hele-aatare, á gáráva an egdza a dalau, ta icanaa sadake, ta magaa muŋri, tá higa á katafke á názu ta nderanaa ba itare an erva-aatare.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Amá a naba ƴaterhe ge Dadaamiya ba ɗekiɗeki tá aŋkwa á kezlan ugje ge hele-aatare, tá aŋkwa á kezlater ugje ge terlyakwa-aha áte samaya keni, ba seke una aŋkwa ta puwete am wakita á nabi-aha na. Ta puwetaa nabi-aha, a ba Dadaamiya á elvan ge emnde a *Iserayiila:
42 Mas Deus se afastou e os entregou ao culto da milícia celestial, como está escrito no Livro dos Profetas: Ó casa de Israel, porventura, me oferecestes vítimas e sacrifícios no deserto, pelo espaço de quarenta anos,
43 Una ge iya ka ɗekiɗeki, *mashidi á kacakaca na kwá sepaná kure ba ge dadaamiya á kure *Maulaukau, kwá sepá ba dadaamiya á kure Rafan na kwa maganaa ba kure, gáráva á terlyakwa na. Kwaya ŋane hele-aha na kwa nderanaa kure ge kezlater ugje. Aɗaba una ŋanna yá dakurda á de katafke átsaaka á ba an *Babila keni.»
43 e, acaso, não levantastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que fizestes para as adorar? Por isso, vos desterrarei para além da Babilônia.
44 Daaci a ba Aitiyain: «Am sarte na tá am kaamba eggye-aha a miya, ndza tá an mashidi á Dadaamiya ta maganaa an kacakaca, ta dise áte una ŋanna ganakini aŋkwa Dadaamiya an itare. Ta dzeɓaa mashidi ŋanna a ba áte una a kwaransaa Dadaamiya ge Muusa. Aɗaba a banánba Dadaamiya ge Muusa geni a emmága á ba áte una a naanaa ŋane.
44 O tabernáculo do Testemunho estava entre nossos pais no deserto, como determinara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Dedde zamane-aatare, ta ƴaterán ge eggye-aha a miya umele. Ndza Zhausuwe slekatafke-aatare. Ta se dema itare an mashidi ŋanna am larde na. Am demda-aatare, Dadaamiya a naba bakese emnde a jeba umele am katafke-aatare. Daaci mashidi á nalba ŋanna a nja estuwa, dem zamane á sleksu *Dawuda.
45 O qual também nossos pais, com Josué, tendo-o recebido, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles, até aos dias de Davi.
46 Shánsha Dawuda háyá áza Dadaamiya á Yakubu maa, a naba ndavanu ganakini á nderanaa mashidi.
46 Este achou graça diante de Deus e lhe suplicou a faculdade de prover morada para o Deus de Jacó.
47 Amá a nderannaa Suleymanu mashidi ŋanna ge Dadaamiya.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 Ay degiya Dadaamiya am ƴaikkire-aara wá, á njeka am bere-aha na ni ta nderanaa ba emndimagwaha. A ba ŋane á kya an we á nabi-aara:
48 Entretanto, não habita o Altíssimo em casas feitas por mãos humanas; como diz o profeta:
49 Samaya una tate á nja-aaruwa am sleksire-aaruwa; haha wá, tate á puwa sera-aaruwa. Kwá de nderiya bere-ara kure ge iya? Áme sleɗe na ni yá de puwansá ya am huɗe-aara na?
49 O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés; que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ábi duksa-aha ŋanna baɗemme ya nderanaa ba iya? Estuwa á ba elva a Yaakadada.
50 Não foi, porventura, a minha mão que fez todas estas coisas?
51 «Kure wá, degdege ire á kure ba jire, kwá ceneka elva á Dadaamiya ɗekiɗeki. Wayakurka cena názu á bakurná Sheɗekwe Cuɗeɗɗe, kwa ba kalkale antara eggye-aha a kure werre na ndza kwalarevkwálá na.
51 Homens de dura cerviz e incircuncisos de coração e de ouvidos, vós sempre resistis ao Espírito Santo; assim como fizeram vossos pais, também vós o fazeis.
52 Aŋkwa nabi na ni eggye-aha a kure magaranánka palasa emtu? Ta naba ceɓaa emnde a ɓela á Dadaamiya ge sateraa labare á slejirire ba ŋane palle na. Ba ŋane una a ƴanaa ice á kure, jakurja na.
52 Qual dos profetas vossos pais não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e assassinos,
53 Kure lyakurvaalya *tawraita á Dadaamiya na a vakurtaa á kya erva an malika-aha, amá magakurka.»
53 vós que recebestes a lei por ministério de anjos e não a guardastes.
54 Am sarte na cenaráncena una ŋanna male-aha á Yahudiya-aha maa, jaterje ervauŋɗe jipu áte Aitiyain, tá zá ba erva-aatare an slare.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se no seu coração e rilhavam os dentes contra ele.
55 Amá Aitiyain, ŋane an naha an Sheɗekwe Cuɗeɗɗe. Ba a ketaa ice-aara á dem samaya wá, a naa tate na ni á njá átekwa Dadaamiya an sleksire-aara, Yaisu aŋkwa á tse am naɗafa á Dadaamiya.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à sua direita,
56 Daaci a ba ŋane: «Cenaucena: Iya wá, yá zhárá ba samaya an wera, yá zhárá ba *Ura á emnde baɗemme á tse am naɗafa á Dadaamiya.»
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à destra de Deus.
57 Ta naba fu hula á dem zhegela geni a demka elva ŋanna á dem hyema-aatare, ta gwarhe baɗemme-aatare,
57 Eles, porém, clamando em alta voz, taparam os ouvidos e, unânimes, arremeteram contra ele.
58 ta naba danse á dete iga a ekse, ta de dzaganaa an nákwá áhuwa ge ja shifa-aara. Seyde-aha na ta tsakwese am zane-aha-aatare, ta puwehe a ufateraa dawale umele zhera-aara Sawulu.
58 E, lançando-o fora da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram suas vestes aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Daaci emnde na tá dzaga ŋane an nákwá, amá Aitiyain a magaa maduwa, a ba ŋane: «Yaakadada Yaisu! lyevaalya shifa-aaruwa.»
59 E apedrejavam Estêvão, que invocava e dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 A kezlaa ugje am haha, a ba ŋane á ba an kaa kwárá: «Yaakadada! Yateraarƴe haypa na tá aŋkwa á maganá itare na.» Ba a ndaase una ŋanna wá, a naba emtsehe.
60 Então, ajoelhando-se, clamou em alta voz: Senhor, não lhes imputes este pecado! Com estas palavras, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.