Apocalipse 14

Wakita á Dadaamiya (MFI) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Am iga a una-aha ŋanna maa, ya ketaa ice á dem samaya, yá zhárá ba tara egdza zhel kyawe áte ire á wa *Siyauna, tá antara emnde debu deremke, an debu kul ufaɗe ju ufaɗe na ndza ta fafete zhera-aatare, antara Eddeŋara áte wafke á emnde ŋanna.
1 E olhei, e eis o Cordeiro em pé sobre o Monte Sião, e com ele cento e quarenta e quatro mil, que traziam na fronte escrito o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Yá cena ba kwárá-aatare á sawa am samaya ba seke mága á yawe áte guwa ƴaikke. Ká kwárá-aatare ba seke válahe á samaya, amá tá ɓelá láhe, antara gadzavera-aha-aatare tá jante ge láhe am hula-aatare ŋanna.
2 E ouvi uma voz do céu, como a voz de muitas águas, e como a voz de um grande trovão e a voz que ouvi era como de harpistas, que tocavam as suas harpas.
3 Una ŋanna tá ɓela láhe emnde debu deremke an debu kul ufaɗe ju ufaɗe na, tá aŋkwa gálá Dadaamiya am kurshi á sleksire-aara, ta jantaave duksa-aha ufaɗe na tá an shifa am vuwa, ira emgyegwar zála kul buwa ju ufaɗe na. Láhe ŋanna wá, láhe áŋwaslire, ɓaaka ura á diyeddiye láhe-aatare ŋanna ɗekiɗeki, sey ba emnde ŋanna ta varaterse á sa am duniya na.
3 E cantavam um cântico novo diante do trono, e diante dos quatro seres viventes e dos anciãos; e ninguém podia aprender aquele cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil, aqueles que foram comprados da terra.
4 Sey ba itare ta emnde na ta tsufete vuwa-aatare am cuɗeɗɗire, farka erva-aatare áte mukse ɗekiɗeki na. Sey ba itare ta emnde na ta varaterse itare am dagave á emnde na tá am duniya na, tá aŋkwa ɗaba ba egdza zhel kyawe ma á dem tate-ara keni. Itare wá, tá átuge tara Dadaamiya antara egdza zhel kyawe.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres; porque são virgens. Estes são os que seguem o Cordeiro para onde quer que vá. Estes foram comprados dentre os homens para serem as primícias para Deus e para o Cordeiro.
5 Itare wá, ta emnde na ndza cenaránka elva fida am mbuwe-aatare ɗekiɗeki, ta emnde cuɗeɗɗe.
5 E na sua boca não se achou engano; porque são irrepreensíveis.
6 Daaci ya ketaa ice, yá zhara ba aŋkwa á ŋgye malika umele ƴiƴiye jipu herzhe á shanaasha samaya. Malika ŋanna aŋkwa á saterá labáre á higa ge emnde na tá am duniya. Labáre ŋanna ɓaaka zle-aara ɗekiɗeki. Á saterán ge emnde a larde antara jeba gergere, ma tá ndaha elva-ara keni. Am duniya baɗemme, á saterá ba labáre ŋanna ge emnde.
6 E vi outro anjo voando pelo meio do céu, e tinha um evangelho eterno para proclamar aos que habitam sobre a terra e a toda nação, e tribo, e língua, e povo,
7 Malika ŋanna a ketaa kwara-aara ba shagera, a ba ŋane á elvan ge itare: «Kuvaukuva Dadaamiya, galaugála Dadaamiya am ƴaikkire-aara, aɗaba hyephye sarte-aara ge mága shairiya á emndimagwaha. Kezlawankezla ugje ba ge ŋane edda una a nderaa samaya, antara haha, a magaa tate-aha á yáwe baɗemme na.»
7 dizendo com grande voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória; porque é chegada a hora do seu juízo; e adorai aquele que fez o céu, e a terra, e o mar, e as fontes das águas.
8 Kerteŋ a ɗabemhe ge buwire-aara, a ba malika ŋanna: «Kina wá, zlauzle *Babila mazle-aara, á de mbeɗa berni ƴaikke na. Ŋane a hyante shagerkire-aara áte larde-aha baɗemme, haa a jatera an ja ge emnde ba seke mbazla.»
8 Um segundo anjo o seguiu, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, que a todas as nações deu a beber do vinho da ira da sua prostituição.
9 Am iga a malika-aha ta buwa na wá, a ɗabateremhe ge malika ge keƴire. Ŋane keni a ketaa kwara-aara ba shagera, a ba ŋane: «Ma ware una a kezlankezla ugje ge dabba ŋanna, antara gáráva á dabba ŋanna, ma ware edda una a lyevaa lámba á dabba ŋanna áte iga a naɗafa-aara, bi áte wafke-aara, má ta magaa una ŋanna,
9 Seguiu-os ainda um terceiro anjo, dizendo com grande voz: Se alguém adorar a besta, e a sua imagem, e receber o sinal na fronte, ou na mão,
10 daaci tá de shá palása áza Dadaamiya aɗaba jaaja ervauŋɗe. Á de jaterá á ba an ja palása ba seke mbazla na karanteka yáwe ɗekiɗeki na. Ma ware edda una maganaamaga duksa á dabba-aha ŋanna, edda-aara á dem kárá, kárá ŋanna an wesha an *baraudau, daaci á maga palása-aara á katafke á malika-aha á Dadaamiya, antara egdza zhel kyáwe.
10 também o tal beberá do vinho da ira de Deus, que se acha preparado sem mistura, no cálice da sua ira; e será atormentado com fogo e enxofre diante dos santos anjos e diante do Cordeiro.
11 Ma vaatara keni ƴire á kárá ŋanna á wálá á ba an wálá shelle á dem zhegela, tá maga palása-aatare am huɗe-aara. Baɗemme á emnde na ni kezlarankezla ugje ge dabba ŋanna, ma ge hele-aara na keni, bi má lyarvaalya lámba-aara na áte vuwa-aatare, watse ɓaaka puwansepuwe-aatare ɗekiɗeki, an vaƴi vacika baɗemme tá shá ba zlaɗa.»
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre; e não têm repouso nem de dia nem de noite os que adoram a besta e a sua imagem, nem aquele que recebe o sinal do seu nome.
12 Aɗaba una ŋanna wá, ekkure emnde na kwá aŋkwa ɗaba Dadaamiya, fakurtarefe áte Yaisu an jirire na wá, sey kwá gevge emnde a farvauŋɗe ba shagera.
12 Aqui está a perseverança dos santos, daqueles que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Daaci yá cena ba kwárá umele zlaɓe ádaliye á sawa am samaya á ba an ndzeɗa. A biyantsa kwárá ŋanna: Puwetepuwa una: Geɗa wá, watse aŋkwa áza emnde na tá emtsa am erva á Yaakadada na, a ba ŋane. Daaci a ŋutehe ge Sheɗekwe Cuɗeɗɗe: «Una ba estuwa, a puwaransepuwe, aɗaba zlazlaɗire á slera na ta maganaa itare na á keɗeka.»
13 Então ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Bem-aventurados os mortos que desde agora morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, para que descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os acompanham.
14 Am iga a una-aha ŋanna wá, ya ketaa ice zlaɓe ádaliye wá, yá zhárá ba kumba dzayye ba telle. Aŋkwa duksa umele a njete áte kumba ŋanna, duksa ŋanna ba seke urimagwe. An dzakwa á sleksire ta maganaa an dindar am ire-aara, antara náza wá mása an slare jipu, a ŋanaahe am erva.
14 E olhei, e eis uma nuvem branca, e assentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, que tinha sobre a cabeça uma coroa de ouro, e na mão uma foice afiada.
15 Daaci yá zhárá ba sesse malika umele am mashidi, a ba ŋane á elvan ge edda una á njá áte kumba na á ba an ká kwárá: «Werawera slakslakire áte duniya baɗemme, hyephye sarte a hálá duksa á se mba, eksanteksa náza wá mása á ŋa, ezzlálá á de ica hiya.»
15 E outro anjo saiu do santuário, clamando com grande voz ao que estava assentado sobre a nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, porque já a seara da terra está madura.
16 Daaci a naba huviyante dada náza wá mása-aara ge edda una áte kumba na, a zlavanme am duksa na áte haha, kerteŋ ɓaaka an ica duksa baɗemme.
16 Então aquele que estava assentado sobre a nuvem meteu a sua foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Yá zhárá sesse malika umele keni á ba am mashidi ŋanna am samaya na, ŋane keni an dada náza wá mása-aara, sláre jipu, a ŋanaahe am erva.
17 Ainda outro anjo saiu do santuário que está no céu, o qual também tinha uma foice afiada.
18 Sesse malika umele zlaɓe ádaliye am huɗe á duksa na tá faná sadake ge Dadaamiya átekwa na. Malika ŋanna wá, male á kárá baɗemme. A ba ŋane á elvan ge ukfeŋara na an náza wá mása am erva na, á ba an ká kwárá: «Egdzara á náfá-aha na tá herɗaná emnde am duniya baɗemme navene, ekka keni de eɗɗatsa an názá wá mása á ŋa.»
18 E saiu do altar outro anjo, que tinha poder sobre o fogo, e clamou com grande voz ao que tinha a foice afiada, dizendo: Lança a tua foice afiada, e vindima os cachos da vinha da terra, porque já as suas uvas estão maduras.
19 — ausente —
19 E o anjo meteu a sua foice à terra, e vindimou as uvas da vinha da terra, e lançou-as no grande lagar da ira de Deus.
20 — ausente —
20 E o lagar foi pisado fora da cidade, e saiu sangue do lagar até os freios dos cavalos, pelo espaço de mil e seiscentos estádios.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.