2 Coríntios 10
Wakita á Dadaamiya (MFI) vs NTLH
1 Kina wá, iya Paul yá kátá ndaakurse elva-aaruwa palle. Kwa bantsa kure: Máki yá am dágave á kure wá, ya tsekaɗɗe, amá máki ya ƴiƴiye an kure wá, ya ɗaŋɗaŋe. Aɗaba barka á martaapire, an kemaarire á *Almasiihu wá,
1 Dizem que eu sou humilde quando estou com vocês, mas duro quando estou longe. Pois eu, Paulo, faço este apelo a vocês em nome de Cristo, que foi carinhoso e bondoso.
2 wayanka yá gev ɗaŋɗaŋe. Táslawa á kure, ƴáwánƴa jeba á mága á kure na. Máki ƴakuránka wá, má danemda watse ɓaaka hairire am dágave á miya. Iyau, emnde na ta bantsa itare maganka jirire, yá maganá áte slera á duniya na keni maa, diyana ba iya názena yá de maganá an itare.
2 Quando eu for aí, não me obriguem a ser duro. Pois eu tenho certeza de que posso agir com dureza contra os que afirmam que fazemos as coisas por motivos humanos.
3 Ge jirire wá, ŋa ba emndimagwaha, amá wáva á ŋere wá, áte názá á emndimagwaha ka mazla-aara.
3 É claro que somos humanos, mas não lutamos por motivos humanos.
4 Aɗaba kazlaŋa á wáva na ŋá wava ŋere an ŋane na wá, gevka kazlaŋa á wáva á emndimagwaha, á vaŋertá Dadaamiya kazlaŋa á wává á ŋere. Kazlaŋa á wáva á ŋere an ndzeɗa jipu, á dzegwándzegwa kyáɓá dala ƴaikke na tá an shaɓe am huɗe-aara kelaade-aha á Dadaamiya. Amaana: ŋá naba kezlanvekezle fidire na tá tsakaná emnde ŋanna,
4 As armas que usamos na nossa luta não são do mundo; são armas poderosas de Deus, capazes de destruir fortalezas. E assim destruímos ideias falsas
5 antara kurávire na tá maganá itare, tá aŋkwa piyaterte dise jirire á Dadaamiya ge emnde na. Ŋá kátá jemaa eŋkale á emnde baɗemme, ŋá gaterve ba seke daŋgay-aha, geni sey tá fansar ba ge *Almasiihu palle.
5 e também todo orgulho humano que não deixa que as pessoas conheçam a Deus. Dominamos todo pensamento humano e fazemos com que ele obedeça a Cristo.
6 Ba máki ŋa nanna fesarfire á kure, kwa emnde umele wá, ŋere ŋá aŋkwa átekwa ge giya emnde na ɓaaka fesarfire ázetare ɗekiɗeki na.
6 E, quando vocês provarem que são obedientes, estaremos prontos para castigar qualquer desobediência.
7 Kure kwá zhárá ba iga á duksa. Tá aŋkwa emnde umele am dágave á kure, ta bántsa itare ta emnde á *Almasiihu. A diyareddiye emnde ŋanna ba shagera ganakini iya keni ya ba ura á Almasiihu.
7 Vocês julgam as coisas pela aparência. Se uma pessoa tem certeza de que pertence a Cristo, deve pensar de novo a respeito disso, pois nós também pertencemos a Cristo, tanto quanto essa pessoa.
8 Yaakadada a vite hákuma áte kure. Amá a vite hákuma ŋanna geni yá zaɗakurzáɗa an ŋane ka, a vite ge dákurá á de katafke an ŋane. Ma ya galante ire-aaruwa kwakya keni, ɓaaka názu á emmága, aɗaba yá galaná an uŋŋule-aara.
8 O Senhor Jesus me deu autoridade sobre vocês, não para destruí-los, mas para fazê-los crescer espiritualmente. E, embora eu tenha me orgulhado um pouco demais da minha autoridade, não tenho nada de que me envergonhar.
9 Amá bawánka zlaɓe a ba kure: Paul á kátá gaŋerte ba lyáwa an elva na á tsakaná ŋane am wakita-aara na.
9 Não quero que pareça que estou tentando assustar vocês com as minhas cartas.
10 Ta bántsa emnde umele á kure áte iya: Máki ya ƴiƴiye an kure yá puwakurte nalmesheri wá, ya tsakakurse ba elva saɗaɗɗe, antara elva-aha na zlazlaɗa áte emnde na. Amá máki danemda am dágave á kure wá, yá gev ba seke ɓaaka ura, ba seke yá ndaaka elva.
10 Alguém vai dizer: “As cartas de Paulo são severas e duras; mas, quando ele está conosco, é tímido e, quando fala, é um fracasso.”
11 Náwa elva na ŋá baterná ŋere ge emnde ŋanna; a cenaráncena ba shagera: Baɗemme á názena ŋa puwakurtaa ŋere na wá, má watse daŋeremda am dágave á kure keni, ŋá de maganá á ba áte una ŋanna.
11 Porém essa pessoa deve saber que não existe diferença entre o que escrevemos nas cartas, quando estamos longe, e o que fazemos, quando estamos aí com vocês.
12 Itare ta ganvaa ba itare ire-aatare ta male-aha. Daaci ŋa gergere an emnde ŋanna, ŋere ŋá sleka ire á ŋere an itare ɗekiɗeki. Itare wá, ta fanaa ba itare ire-aatare am malire, daaci tá zhárá ire-aatare áte una tá slaslaná itare, daaci ta bantsaa itare ta male-aha. Ta uce-aha degi emnde ŋanna.
12 É claro que não nos atrevemos a nos igualar ou a nos comparar com aqueles que pensam que são tão importantes. Como são ignorantes! Primeiro eles resolvem quais as medidas que irão usar para se medir e depois eles se julgam de acordo com essas mesmas medidas.
13 Amá ŋere wá, ŋá gáleka ŋere ire áte názá-aatare na. Gálá ire á ŋere á tsaatse á ba áte slera na a faŋeraara Dadaamiya ge ŋere, ŋá ebzeka nákwe ɗekiɗeki. Slera na a faŋeraara Dadaamiya ge ŋere wá, ŋá daada ádezekure an labáre á higa.
13 Nós não vamos nos orgulhar além de certos limites. Deus é quem põe os limites no nosso campo de trabalho, e ele nos deixou chegar até vocês em Corinto.
14 Daaci duwa á ŋere ádezekure na ŋa dakuraa labáre á higa, elva a *Almasiihu na wá, ebzaŋeruka nákwe á una a kwaraŋersaa Dadaamiya ɗekiɗeki.
14 Desde que vocês estão dentro desses limites, não fomos além deles quando chegamos até aí levando o evangelho de Cristo.
15 Daaci estuwa, galaŋerka ire áte slera á ura, aɗaba ebzaŋeruka nakwe á una a kwaraŋersaa Dadaamiya. Ŋá tama kwá aŋkwa á wálá ba lapiya am fetarfire, geni a farfe zlaɓe ádaliye slera á ŋere am dágave á kure. Baɗemme á una ŋanna, ebzaŋeruka nakwe ɗekiɗeki.
15 Assim não nos orgulhamos do trabalho que outros têm feito em lugares que vão além dos limites que Deus nos deu. Pelo contrário, esperamos que a fé que vocês têm possa crescer e que nós possamos fazer um trabalho ainda maior entre vocês, sempre dentro dos limites que Deus tem posto para nós.
16 Má zlaŋeruzle ázekure maa, lauktu bi watse ŋá shá baráma a dá labáre á higa á dem larde na á katafke. Wayaŋerka ŋere gev seke emnde umele, tá gálá ire áte slera á emnde na.
16 Então poderemos anunciar o evangelho em outras regiões além daquela onde vocês moram. Isso sem entrar em campos de outras pessoas, para não nos orgulharmos do trabalho feito por elas.
17 Aŋkwa an puwa am wakita á Dadaamiya, a ba ŋane: «Máki ura á kátá gálá ire wá, a eggálá aɗaba názena a maganaa Yaakadada.»
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Quem quiser se orgulhar, que se orgulhe daquilo que o Senhor faz.”
18 Aɗaba emnde na tá galaná ba itare ire-aatare ka una, tá de shá háyá áza Dadaamiya, sey emnde na ni a galateraa ŋane.
18 Pois a pessoa só é aprovada quando o Senhor a aprova e não quando é aprovada por si mesma.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.