Mateus 25

Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Ba ka kae laeala e nga Agau Tuna atungngana ngarume, nae Nutu kelangpatalingana nga tava ka la tongana kena ma ra malaui ka ri tangulelu onreke rave lama ra kanrea, na keke lelemalaga ta pangaserengkale apanung ore tatu ta kamangpitakama ka avale te.
1 Então, o reino dos céus será semelhante a dez virgens que, tomando as suas lâmpadas, saíram a encontrar-se com o noivo.
2 Lima nga malaui nginngina ka onra sana ramarea, ba lima ka karea ka lomatana e pe.
2 Cinco dentre elas eram néscias, e cinco, prudentes.
3 Ba ka ina ra sana ramarea ke rave lama nga kanrea, na ke sane ke rave me e nga lamame kurume rea.
3 As néscias, ao tomarem as suas lâmpadas, não levaram azeite consigo;
4 Ava malaui ra karea ka lomatana e pe keke rave lama nga ri, ba keke rave gato onra me momo ngi bole.
4 no entanto, as prudentes, além das lâmpadas, levaram azeite nas vasilhas.
5 Na keke momalle apanung laeala e tatu ta kamangpitakama, ava ke sane lele bolvole. Minmina na matarea kanname keke rurulu, na keke kenrau eke momo.
5 E, tardando o noivo, foram todas tomadas de sono e adormeceram.
6 “Ava ka rigo luana na agau te ke reli roma, ‘Apanung ame la kamangpitakama ikolong e lele! Ita ngaka loa ta pangaserengkale nga pamau.’
6 Mas, à meia-noite, ouviu-se um grito: Eis o noivo! Saí ao seu encontro!
7 “Na malaui nginngina kinung keke sigipaga, na keke katupe lama nga ri.
7 Então, se levantaram todas aquelas virgens e prepararam as suas lâmpadas.
8 Ba malaui onra sana ramarea keke role ka nanga karea ka lomatana e pe roma, ‘Ngaka tunge kanmangng me ina palu nge miau ta lama nga mangng keke bai ta mateng.’
8 E as néscias disseram às prudentes: Dai-nos do vosso azeite, porque as nossas lâmpadas estão-se apagando.
9 “Ava malaui nginngina ra karea ka lomatana e pe keke ala rea roma, ‘Ke sa. Me ina ra kanmangng keke moro ta kalaunga mangng ba miau, ava mangnga mana. Ngaka loa ta reke bava ka me, na ngaka kolia kanmiau me ina panu.’
9 Mas as prudentes responderam: Não, para que não nos falte a nós e a vós outras! Ide, antes, aos que o vendem e comprai-o.
10 “Ava ka ina malaui nginngina ra sana ramarea ke lola ta kolinge me, na apanung laeala e bai ta kamangpitakama ke lele. Na malaui nginngina reke kalitupu tapu keke lu lakallo ta kaning kala nge i nga kaning e bollau e nga palingravung. Na ragau keke pulakale bale kaona.
10 E, saindo elas para comprar, chegou o noivo, e as que estavam apercebidas entraram com ele para as bodas; e fechou-se a porta.
11 “Ngarume na malaui nginngina onra sana ramarea keke lele bole, na keke meisinsi ngapotu ba keke kikiu roma, ‘Avolau, avolau, ngo pulapatalia balkaona te mangng.’
11 Mais tarde, chegaram as virgens néscias, clamando: Senhor, senhor, abre-nos a porta!
12 “Ava i ke ala rea roma, ‘Iau nga role kamiau ka kaomannmannangana roma, iau ka sana laumatana kamiau.’”
12 Mas ele respondeu: Em verdade vos digo que não vos conheço.
13 Nae Iesus ke rongo ka pangateningkala laeala roma, “Minmina na miau ngaka momo ba ngaka ella kurumea, ka sana lomiaumatana ka kae a Agau Tuna la atung kia. Ba ka sana lomiaumatana ka kae matana a i la leleng kia bole.”
13 Vigiai, pois, porque não sabeis o dia nem a hora.
14 Nae Iesus ke role kerea ka pangateningkala te muni roma, “Ba muni, iau nga toe Nutu kelangpatalingana nga tava ka agau te a bollau e bai ta loanga ta maga te e ngatauga. Minmina na i ke kiukinunge ra kumangngatulu ra kanna, na ke paꞌtalo rea ka oru nga kanna.
14 Pois será como um homem que, ausentando-se do país, chamou os seus servos e lhes confiou os seus bens.
15 I ke tunge lollokanname ka ri lima ta akumangngatulu te, ba ke tunge lollokanname ka ri lua ta te, ba ke tunge lollokanna kena ta te. Ke tunge lollokanna nginngina te ri kurumea kenakena likinangana. Na ke ka rea e loa ta maga laeala e ngatauga.
15 A um deu cinco talentos, a outro, dois e a outro, um, a cada um segundo a sua própria capacidade; e, então, partiu.
16 Na akumangngatulu e rave lollokanname ka ri lima ke loa bolvole na ke pakumane lollokanna nginngina. Na ke rave lollokanname ka ri lima muni.
16 O que recebera cinco talentos saiu imediatamente a negociar com eles e ganhou outros cinco.
17 Ba akumangngatulu e rave lollokanname ka ri lua ke kuma minmina bole, na ke rave lollokanname ka ri lua muni.
17 Do mesmo modo, o que recebera dois ganhou outros dois.
18 Ava akumangngatulu e rave lollokanna kena ke loa, na ke kilia lulu te nga mogalo ba ke talue lollokanna laeala a avolaukia kanna.
18 Mas o que recebera um, saindo, abriu uma cova e escondeu o dinheiro do seu senhor.
19 “Ngarume, ka ina kae papatu ke rongo tapu, na akumangngatulu nginngina avolaukerea ke galiu. Na i ke kiukinungu rea ta baina i nga lonamatana ka kenakena pangakamongana ka lollokanname.
19 Depois de muito tempo, voltou o senhor daqueles servos e ajustou contas com eles.
20 Na naeala e rave lollokanname ka ri lima ke loa ka lollokanname ka ri lima muni, na ke role ka avolaukia roma, ‘Avolau, one ko paꞌtalo iau ka lollokanname ka ri lima. Ba ngo kele, iau ka rave lollokanname ka ri lima muni.’
20 Então, aproximando-se o que recebera cinco talentos, entregou outros cinco, dizendo: Senhor, confiaste-me cinco talentos; eis aqui outros cinco talentos que ganhei.
21 “Na avolaukia ke role kia roma, ‘Ko kuma masi, ka one a akumangngatulu e pe ba akumangngatulu a lokalakana. One ka longkala ka oru tutuna, minmina na iau ka la puling one ta one kelangpatali ta oru papatu. Ngo atu, na nga longsereng kala nge iau.’
21 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
22 “Na akumangngatulu e rave lollokanname ka ri lua ke loa ta avolaukia bole, na ke role kia roma, ‘Avolau, one ko paꞌtalo iau ka lollokanname ka ri lua. Ba ngo kele, iau ka rave lollokanname ka ri lua muni.’
22 E, aproximando-se também o que recebera dois talentos, disse: Senhor, dois talentos me confiaste; aqui tens outros dois que ganhei.
23 “Na avolaukia ke role kia roma, ‘Ko kuma masi, ka one a akumangngatulu e pe ba akumangngatulu a lokalakana. One ka longkala ka oru tutuna, minmina na iau ka la puling one ta one kelangpatali ta oru papatu. Ngo atu, na nga longsereng kala nge iau.’
23 Disse-lhe o senhor: Muito bem, servo bom e fiel; foste fiel no pouco, sobre o muito te colocarei; entra no gozo do teu senhor.
24 “Ngarume na akumangngatulu e rave lollokanna kena ke loa ta avolaukia bole, na ke role kia roma, ‘Avolau, iau ka laumatana roma, ka one a avolau te ore isopa. One ko umma ta lagange kaning a agau tetoto toaꞌe. Ba ko raravukinunge kaning nga ina ra ragau pattoto ke toaꞌe kaning ngi.
24 Chegando, por fim, o que recebera um talento, disse: Senhor, sabendo que és homem severo, que ceifas onde não semeaste e ajuntas onde não espalhaste,
25 Minmina na iau ka matau one. Ka baina iau ka loa na ka talue lollokanna a kaning nga mogalo. Ngo kele, lollokanna ama kaning ikia.’
25 receoso, escondi na terra o teu talento; aqui tens o que é teu.
26 “Na akumangngatulu laeala avolaukia ke ale roma, ‘Ka one a akumangngatulu e sane pe, ba akumangngatulu a omosalilikana. Ka longmatana tapu roma, iau ka umma ta lagange kaning a agau tetoto toaꞌe, ba ka raravukinunge kaning nga ina ra ragau pattoto ke toaꞌe kaning ngi.
26 Respondeu-lhe, porém, o senhor: Servo mau e negligente, sabias que ceifo onde não semeei e ajunto onde não espalhei?
27 Na ke meimia na one ko sano pulia lollokanna a kanau nga malle e ta i pangakumana ngia nga baina iau nga galiu na nga rave lollokanna a kanau ba palu ngailu muni?’
27 Cumpria, portanto, que entregasses o meu dinheiro aos banqueiros, e eu, ao voltar, receberia com juros o que é meu.
28 “Minmina na avolaukia ke role ka barangaleleme roma, ‘Miau ngaka ravugaliue lollokanna kena laeala nge aekolong, na ngaka tunge ta akumangngatulu laeala a kanna ka lollokanname ka ri tangulelu.
28 Tirai-lhe, pois, o talento e dai-o ao que tem dez.
29 Iau ka role minmina kurumea, iau ka la tungnge oru papatu muni ta agau a kana oru nga baina i nga kana oru papatu raumana. Ava nga agau a sana kana oru, iau ka la ravungpatali ka ottutunna rae i nga baina i sana nga kana oru bavakena.
29 Porque a todo o que tem se lhe dará, e terá em abundância; mas ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
30 Ba ngaka tamalimalaga ka akumangngatulu laekia ore soali lakallo ta osuguna nga malle laeala a ragau ke la taning ba ke la tanaginge ngingireame ngia.’”
30 E o servo inútil, lançai-o para fora, nas trevas. Ali haverá choro e ranger de dentes.
31 Nae Iesus ke role kerea roma, “Ngarume, ka inae Agau Tuna la atung nga olamana ae i e toakala kala nga anggelo rae i kinung, na i ke la tarang nga tarang ae i e nga kelangpatali ora lamana toakala.
31 Quando vier o Filho do Homem na sua majestade e todos os anjos com ele, então, se assentará no trono da sua glória;
32 Na keke la ravungkinunge ragau re nga iname kinung ta ri maising nga raguna. Na i ke la kalingpala rea ma agau e ellapatantali ta sipsipme ine nge kalipale posi ra marana, na nge ule sipsipme nga inte ba posi ra meme nga inte toto.
32 e todas as nações serão reunidas em sua presença, e ele separará uns dos outros, como o pastor separa dos cabritos as ovelhas;
33 Agau Tuna ke la kumangng minmina bole, ba i ke la ulonge sipsipme nga bavana e pe ba posi ra meme nga bavana a laeva.
33 e porá as ovelhas à sua direita, mas os cabritos, à esquerda;
34 “Nae Agau Tuna a i a Kelangpatali ke la roleng ka ragau reke momo nga bavana e pe roma, ‘Miau rae Tamau kavitulu miau ramana ngaka atu, nae Tamau ke la tungnge kavingtulu re nga kelangpatalingana te miau. Ka ri ra kavingtulu ra i kalitupu rea pala nganige ka ina mogalo laekia e ngape sane lele tale. Ke kalitupu rea ta tunga rea te miau.
34 então, dirá o Rei aos que estiverem à sua direita: Vinde, benditos de meu Pai! Entrai na posse do reino que vos está preparado desde a fundação do mundo.
35 Iau ka role minmina kurumea, pala ka ina matekau, na miau kaka tung kau kaning. Ba ka ina matekau me, na kaka tung kau me. Ba ka ina iau a agau te e nga maga tetoto, na miau kaka ravu iau ta bale rae miau.
35 Porque tive fome, e me destes de comer; tive sede, e me destes de beber; era forasteiro, e me hospedastes;
36 Ba ka ina sana kau lungapaga, na kaka tung kau lungapaga. Ba ka ina kau ka soaling, na kaka atu ta kelanga iau. Ba ka ina iau momo nga pulangkala, na kaka atu te iau.’
36 estava nu, e me vestistes; enfermo, e me visitastes; preso, e fostes ver-me.
37 “Na ra nginngina ra baingareame ke tupu reke momo nga Kelangpatali bavana e pe keke la alange roma, ‘Avolau, mangng ka kela one ina matekang, na mangng ka tung kang kaning nga pia? O mangng ka kela one ina matekang me, na mangng ka tung kang me nga pia?
37 Então, perguntarão os justos: Senhor, quando foi que te vimos com fome e te demos de comer? Ou com sede e te demos de beber?
38 Ba mangng ka kela one ka ina one a agau te e nga maga tetoto, na mangng ka ravu one ta bale rae mangng nga pia? O mangng ka kela one ina sana kanga lungapaga, na mangng ka tung kanga lungapaga nga pia?
38 E quando te vimos forasteiro e te hospedamos? Ou nu e te vestimos?
39 Ba mangng ka kela one ka ina kanga ka soaling o ka ina one momo nga pulangkala, na mangng ka loa te one nga pia?’
39 E quando te vimos enfermo ou preso e te fomos visitar?
40 “Nae Kelangpatali ke la alange pangamologa ra kanrea roma, ‘Iau nga role kamiau ka kaomannmannangana roma, ka ina miau ka kuma ka oru nginngina ta te mana nga barangalele kokorai ra kanau ora sana giana, na miau alaka kuma ki te iau.’
40 O Rei, respondendo, lhes dirá: Em verdade vos afirmo que, sempre que o fizestes a um destes meus pequeninos irmãos, a mim o fizestes.
41 “Na i ke la roleng ka ragau reke momo nga bavana a laeva roma, ‘Miau ra Nutu la tungnge alang e soali te miau ngaka kapatali iau. Na ngaka loa ta sia e sane matmate ora Nutu kalitupe ta Satan kala nga anggelo rae i.
41 Então, o Rei dirá também aos que estiverem à sua esquerda: Apartai-vos de mim, malditos, para o fogo eterno, preparado para o diabo e seus anjos.
42 Iau ka role minmina kurumea, pala ka ina matekau, na miau ka sana ka tung kau kaning. Ba ka ina matekau me, na ka sana ka tung kau me.
42 Porque tive fome, e não me destes de comer; tive sede, e não me destes de beber;
43 Ba ka ina iau a agau te e nga maga tetoto, na miau ka sana ka ravu iau ta bale rae miau. Ba ka ina sana kau lungapaga, na ka sana ka tung kau lungapaga. Ba ka ina kau ka soaling, ba ka ina iau momo nga pulangkala, na ka sana ka atu ta kelanga iau.’
43 sendo forasteiro, não me hospedastes; estando nu, não me vestistes; achando-me enfermo e preso, não fostes ver-me.
44 “Na ri bole keke la alange roma, ‘Avolau, mangng ka kela one ina matekang, o ina matekang me, o ka ina one a agau te e nga maga tetoto, o ina sana kanga lungapaga, o ina kang ka soaling, o ka ina one momo nga pulangkala, ava mangng ka sana kela te one nga pia?’
44 E eles lhe perguntarão: Senhor, quando foi que te vimos com fome, com sede, forasteiro, nu, enfermo ou preso e não te assistimos?
45 “Nae Kelangpatali ke la alange pangamologa ra kanrea roma, ‘Iau nga role kamiau ka kaomannmannangana roma, ka ina miau ka sana ka kuma ka oru nginngina ta te nga barangalele kokorai ra kanau ora sana giana, na miau ala sana ka kuma ki te iau.’
45 Então, lhes responderá: Em verdade vos digo que, sempre que o deixastes de fazer a um destes mais pequeninos, a mim o deixastes de fazer.
46 “Na ragau nginngina keke la loanga lakallo ta malle e nga ravunge alanga e soali passavele. Ava ragau ra baingareame ke tupu keke la loanga ta malle e nga momong mauli passavele.”
46 E irão estes para o castigo eterno, porém os justos, para a vida eterna.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.