Marcos 5
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs ARA
1 Nae Iesus kala nga barangalele ra kanna keke lele nga me a sivoli bavana tetoto nga ine ngae Gerasenesme.
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 Ba ka inae Iesus solele nga manang tapu, na ka pannasa mana na agau te ke lelemalaga nga baveng reke tatalue reke mate ngi, na ke loa te Iesus. Ka i a agau ora kannu e soali lupage,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 ba malle a i momo ngia ke momo ngaliua nga baveng reke tatalue ragau reke mate ngi. Ba ka sana agau te totorong ta i samangpitange agau laeala tale. Ke sane ke totorong ta samangpitange ka oalo a ene bole
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 kurumea, keke samapitpite kamaname ba kaename ka oalo ra sene ka kae papatu tapu. Ava i ke burumotmotue oalo nginngina ra sene ba ke baimakolkole ene onreke samapitpite kaename ki. Ba ka sana agau te gingging ta i launge.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 Ba ka rigome kinung ba ka kaeme kinung ka ine mommo ngaliua nga baveng nga reke mate ba nga kapangngme, na i ke rereli ba ke lilia i muni ka lollo ra matarea.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Ka ina agau laeala kelapa kae Iesus ine momo ngatauga tale, na i ke pira te i ba ke parovanu ngamuga nge i.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 Na ke reli kaligi roma, “Iesus, Nutu E Ngailu Raumana Tuna, one ko bai ta maingamia kau? Ka tanikala one nga Nutu giana ta one sano ngo pamiralali iau!”
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 I ke role minmina kurumea, pala nae Iesus ke role ka kannu e soali e momo ngallo nga agau laeala roma, “Kannu e soali, ngo lelemalaga patali nga agau laekolong!”
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 Nae Iesus ke ballage roma, “Giang nge tai?”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ba kannu laeala e soali ke tanikalkale Iesus ta i sane nge bamalaga rea nga inaeala.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 Na ka gie barana e bollau ke kaninni nga inaeala nga kapangng.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 Minmina na kannu nginngina reke sosoali keke tanikale Iesus roma, “One ngo balu mangng lakallo ta gie nginngina ta baina mangng nga lu rea.”
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Ba ka inae Iesus ngatakala rea, na kannu nginngina reke sosoali keke lelemalaga patali nga agau laeala ba keke lue gieme. Na gie barana laeala, ka ri basema 2000, ke tumvalivu maling nga ina i a mantapu, na ke toarallu kerea nga me a sivoli. Na keke marale ba keke mate nga me a sivoli.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Ba ka ina ragau reke ellapatantali ta gie nginngina ke kele ollaeala e lele, na keke kaꞌe inaeala. Na keke ture ngallo nga maga kunna e bollau ba nga iname kalaoveka nga inaeala. Na ragau reke longe keke atu ta kelange ollaeala e lele.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Ba ka ineke lele nge Iesus, na keke kele agau laeala e pala na kannu reke sosoali ke momolu nge i. Ava sonrau na ramana ke pe ba i ke tattara ka lungapaga. Ka i a agau laeala mana ore pala ne kannu barana reke sosoali ke momolu nge i. Ba ka ina ragau nginngina reke atu ke kele, na keke matau raumana.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Na ragau reke kele inae Iesus taomalage kannu nginngina reke sosoali keke ture oru reke lele ta ragau reke atu. Ke ture oru reke lele nga agau laeala a kannu reke sosoali ke momolu ngia pala, ba keke ture oru reke lele nga gieme bole.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Na keke paturu ta taningkalange Iesus ta i kange inaeala ae ri.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 Na ka inae Iesus taepataetae lakallo ta manang, na agau laeala a kannu reke sosoali ke momolu ngia pala ke tanikale Iesus ta i loanga kurumea.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Avae Iesus ke malai ka rolengana kia roma, “Ngo galiu ta maga ae one ba ta rakone memena, na ngo ture oru reke bollalau raumana rae Nutu kuma ki te one te ri. Ba ngo turu ta ina lonanana one.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 Ka baina agau laeala ke loa, na ke paturu ta turung nga ina re kalaoveka ngae Rekapolis ka oru rae Iesus kuma ki te i. Ba ragau karolu keke kallo raumana.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 Nae Iesus ke ulutote me a sivoli muni ka manang, na ke lele nga bavana tetoto. Ba ragau papatu keke taliutotokale ka ine meisinsi nga me a sivoli kaona.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Na agau te a giana nge Iairus a i a kelangpatali te nga bale a sinagog ke atu ta inaeala. Ba ka ine kele Iesus, na ke pupisigi kokoro ta Iesus kaena puna,
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 ba ke tanikale kaligi roma, “Tugu piau e sina ke kokoro ta i mateng. One ngo atu ba ngo pulipaia kamangme nge i ta baina i nge pe ba nge mauli.”
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 Minmina nae Iesus ke loa kala nge i.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Na avale te ke momo nga inaeala kala nge ri. Ka i a avale ore tattara ka luvo ka kaeme kinung ka pesingmataname ka ri tangulelu ba lua tapu.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 Ba ke kanimaia miralali papatu nga ra pangapemirakana papatu kamareame, ba ke rongo ka lollokanna ra kanna kinung, ava ke sane ke kalaue. Ke sa. Soaling ae i ke bollau muni.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Ka ina avale laeala longe turung e te Iesus, na i ke loa kokoro te i nga gina ina ragau ke taliutotokale, na ke kali ka lungapaga ae i.
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 I ke kuma minmina kurumea, i ka lonavavai roma, “Ngaroma nga kali ka lungapaga rae i mana, na iau ka la penga.”
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 Ba ka pannasa mana, na totona taongana ke rongo. Ba i ke kanimaia soaling ine rongo nga mirana.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 Na ka pannasa mana nae Iesus ka lonamatana roma, gingginga palu keke lelemalaga nge i. Minmina na i ke kampiliugaliu nga maluame na ke ballaga roma, “Tai ke kali ka lungapaga rae iau?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 Na barangalele ra kanna keke ale roma, “Ragau papatu keke pavimvi rea nge one. Ko meimia na ko ballaga roma, tai ke kali kone?”
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 Avae Iesus ke kelkela kalaoka ta kelange avale laeala e kuma ka ollaeala.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 Ava avale laeala ka lonamatana ka taru e lele nge i. Minmina na i ke loa te Iesus ka mirana mammalungana ba mataungana, na ke pupisigi ngamuga nge i ba ke turupote orume kinung te i.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 Nae Iesus ke role kia roma, “Tugu piau, lopatokona ae one ke pape one. Ngo loa ka lomannmannangana. Mirang lalingana sane la pulangkala one muni.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 Ka ine pamolloga tale, na ragau palu keke pa nga bale ae agau laeala a i a kelangpatali te nga bale a sinagog, na keke role roma, “Sano ngo ballage apangalomatanakana ta i loanga muni, ta tungu piau ke mate tapu.”
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Ava ka inae Iesus longe pangamologangarea, na i ke role ka agau laeala a i a kelangpatali nga sinagog roma, “Sano ngo matau. Nga longopatokona mana te iau.”
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Nae Iesus ka sana lonangatakale agau te ta i loangakurumea, kana kae Pita bae Iems bae Ion a i a Iems teiteikia mana.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ba ka ineke lele nga bale ae agau laeala a i a kelangpatali nga sinagog, nae Iesus ke kele ragau ineke lavoalla beke ollekannu ta goe laeala.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Na i ke lu lakallo ta bale ba ke role kerea roma, “Kaka meimia aka bavaia lavongkala baka tantani? Goe laekia ke sane mate, ava ke kenrarau.”
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 Na keke malilia.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Na ke kampite goe laeala avale kamana ba ke role kia roma, “Talita kum!” a mirana roma, “Goe avale, nga role kone, ngo sigipaga!”
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 Ba ka pannasa mana na goe laeala avale ke sigipaga ba ke paturu ta taonga, ta i ka nena pesingmataname ka ri tangulelu ba lua tapu. Ba ka ina ragau reke momo kala nge i ke kele ollaeala, na keke kallo bavakena.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 Nae Iesus ke tunge pangamologa e gingging te ri ta ri nga manereasa turunge ollaeala ta agau te. Ba ke role kerea ta ri tunga goe laeala avale kana kaning.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.