Marcos 4

Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Nae Iesus ke paturu ta pangalomatanange ragau muni nga me a sivoli kaona. Ba ragau reke katukala te i ka ri papatu raumana. Minmina na i ke taepatae nga manang e manmana nga me a sivoli, na ke tara. Ba ragau karolu keke momo nga baipuna nga me a sivoli kaona.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Ba i ke palomatantana rea ka oru papatu ka pangateningkalame, na ke role kerea ka pangalomatanangana roma:
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Ngaka longo nasai! Ka kae te na agau te ke loa ta tapunge pailli matana te kanname nga ura ae i.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Ba ka ine taptapu rea nga mogalo, na palu keke pupu nga pamau bavana, na manume keke atu ba keke kani rea.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Ba pailli kanna palu muni keke pupu nga mogalo ina i a lollo, ba inaeala ka sana mogalo kia raumana. Na pailli kanna nginngina keke kalapa bolvole kurumea, mogalo ke sane lu lakallo raumana.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Ava ka ina kae loapatae, na i ke sina rea na keke mate kurumea, kulareame ke sane ke sigilu lakallo ta mogalo.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Ba pailli kanna palu muni keke pupu ngaliua nga oalo ra matarea. Na oalome ba paillime keke lele kinung, ava oalome keke kalipalipita ka paillime na paillime keke mate. Ba ke sane ke piau.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Ava pailli kanna palu keke pullu lakallo ta mogalo ine pe. Na keke lele bollau ba keke piau masi. Ba kenakena ka kanna papatu raumana. Palu ka kanreame ka ri giaukaina ba tangulelu, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina mologi, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina lima.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Nae Iesus ke role kerea roma, “Ngaroma agau te nga omona ta longa, na i nge longe pangamologa laekia.”
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ngarume, ka inae Iesus momo mana me i, na ragau palu reke tataokurumea kala nga Pana Tangulelu Ba Lua keke ballage ta pangateningkala ra kanna mirareame.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Na i ke role kerea roma, “Nutu ke tunge lomatana te miau ta baina nga lomiaumatana ka oru re ta kelangpatalingana onreke kolulu. Ava ke tungtunge orume kinung ta ragau re ngapotu ka pangateningkalame mana.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Nutu ke kumkuma minmina ta baina,
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Nae Iesus ke ballaga rea roma, “Miau ka lomiaumatana ka pangateningkala laeala ore ta agau e taptapue pailli kanname mirana, o ke sa? Ngaroma nge sa, na ala nga lomiaumatana ka pangateningkala pattoto mirarea mina ngaetai?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Agau laeala e taptapue pailli kanname ka tongana kena ma agau e kumkuma ta toange pangamologa ae Nutu kanna nga ragau.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Ba ragau palu ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina reke pupu nga pamau bavana. Ka ri ra ragau ra agau te kumkuma ta toange pangamologa ae Nutu kanna ngallo nge ri. Ava nga ine ngeke longe pangamologa laeala, na ka panna laeala mana, nae Satan nge atu na nge ravupatali ka pangamologa laeala a agau toaꞌe ngallo nge ri.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Minmina mana na ragau pattoto ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina ra agau e taptapue pailli kanname tapu rea nga mogalo ina i a lollo. Ka ri ra ragau onreke sereng raumana nga ineke longe pangamologa ae Nutu kanna pau.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Ava ri ka tongarea kena ma bega onra kulareame ke sane ke sigilu lakallo ta mogalo. Keke momo ka panna inte mana. Ba nga ine ngeke kanimaia maenangme o ragau ngeke pamiralali rea kurumea loangakurume ngareangana ka pangamologa ae Nutu kanna, na keke kaꞌe lopatokona ae ri bolvole.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Ba ragau palu muni ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina onreke pupu ngaliua nga oalo ra matarea. Ka ri ra ragau onreke longe pangamologa ae Nutu kanna,
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 ava loreapupungana re ta oru re nga mogalo laekia e ngape, ba kilipu goangana, ba loreamatengana ka oru pattoto keke atu, na keke kalipalipita ka pangamologa laeala ae Nutu kanna a ri ke longe. Na pangamologa laeala ke sane piau ngallo nge ri.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Ava ragau palu ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina ra agau e taptapue pailli kanname tapu rea nga mogalo ine pe. Ri keke longe pangamologa ae Nutu kanna ba ka loreangatakale. Na keke piau masi. Palu ka kanreame ka ri giaukaina ba tangulelu, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina mologi, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina lima.”
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Nae Iesus ke role kerea roma, “Agau nge atu ka lama na ke sane nge pakompite ka otte, o ke sane nge pasasalue ta nia siana. Ke sa. I nge patarapaia nga pangatara ae i.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Iau ka role minmina kurumea, ngarume nae Nutu ke la pangapotange orume kinung ra ragau ke pako rea sonrau. Ba orume kinung ra ragau ke talu rea sonrau keke la leleng nga olamana ngarume.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Ngaroma agau te nga omona ta longa, na i nge longe pangamologa laekia.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ba i ke role kerea bole roma, “Ngaka ella masi ta oru ra miau ka longlongo rea. Ngaroma nga omomiau ta longnge oru tutuna mana, nae Nutu ke la tungnge oru tutuna mana te miau. Ava ngaroma nga omomiau ta longnge oru papatu, nae Nutu ke la tungnge oru papatu raumana muni te miau.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Iau ka role minmina kurumea, Nutu ke la tungnge lomatana papatu muni ta agau a kana lomatana. Ava nga agau a sana kana lomatana, Nutu ke la ravungpatali ka lomatana ae i e sina nga baina i sana nga kana lomatana bavakena.”
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Nae Iesus ke role kerea roma, “Nutu kelangpatalingana ka tongana kena ma agau e tapue pailli kanna nga mogalo.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 I nge kenrarau ka rigome ba nge sigipagpaga ka kaeme ba pailli kanna laeala a i tapue nga mogalo nge kalapa ba nge lele bollau. Ava agau laeala sana nga lonamatana roma, pailli kanna laeala ke lele mina ngaetai.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Ke sa. Mogalo muni nge bai ka pailli kanna ta i leleng. Kapunu na launa nge lele, na nga kunna, na ngarume na kanname ngeke matua ngallo nga kunna.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Ava nga ina pailli kanna reke momo nga kunreame ngeke matua tapu, ka kae laeala mana, na agau laeala e tapue pailli kanname pala nge sapia pailli nginngina ka resalla kurumea, kae e nga lalang ke lele tapu.”
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Nae Iesus ke ballaga rea roma, “Ita kaka la tonge Nutu kelangpatalingana ka taru, o ita kaka la panganana te i ka pangateningkala a taru?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I ka tongana kena ma bega kanna ore sina raumana nga bega kanna pattoto ra miau ka tota rea nga mogalo.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Ava nga ina agau te nge toaꞌe, na nge lele ba nge lele bollau raumana nga bega pattoto reke momo nga ura. Ba nge pulia kamana reke bollalau raumana. Minmina na manu reke lolo nga tava ngeke momo nga bega laeala kana nunule.”
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Bae Iesus ke rorolea pangamologa re ta Nutu kelangpatalingana te ri ka pangateningkala matana nginngina. I ke kuma minmina kurumea ginggingngarea ta ri loreamatanangana ka oru ra i rorole tao.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Ba ke sane role kerea ka pangamologa te a sana i a pangateningkala. Ava ke turupotpote pangateningkalame kinung mirarea ta barangalele ra kanna ka ina ragau pattoto ke sane ke momo kala nge ri.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Na ka kae laeala mana ina kae barelu tapu, nae Iesus ke role ka barangalele ra kanna roma, “Ita ngaka loa ta me a sivoli bavana tetoto.”
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Ka baina ri keke rave Iesus kala nge ri nga manang laeala ame tattara ngia, na keke kaꞌe maluame nga me a sivoli kaona. Ba manang palu muni keke momo kala nge ri.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Ba ka ineke tatao eke lola, na sauu e bollau raumana ke lelekala rea nga me a sivoli ba miniuame keke balikolointe manang. Minmina na me ke ponu raumana ngallo nga manang laeala.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Avae Iesus ke mommo nga manang ine ngarume ba ke kenrarau ka ulongpaingana ka kunna nga talingloa te. Na barangalele ra kanna keke pangoe ba keke ballage roma, “Apangalomatanakana, ka sana longsoali nga ina ita la maraleng?”
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ka bainae Iesus ke sigipaga, na ke baullupite sauu ba ke role ka miniuame roma, “Ka rulu! Ngaka malo!” Na sauu ke rongo ba miniuame keke malo bavakena.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Nae Iesus ke ballage barangalele ra kanna roma, “Kaka meimia aka matautau? Ka ma sana lomiaupatokona?”
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Na keke matau raumana ba keke palirole kerea roma, “Tai ikia nge aekia? I ke role ka sauu ba miniuame na keke longo te i mana.”
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.