Marcos 4
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs ARC
1 Nae Iesus ke paturu ta pangalomatanange ragau muni nga me a sivoli kaona. Ba ragau reke katukala te i ka ri papatu raumana. Minmina na i ke taepatae nga manang e manmana nga me a sivoli, na ke tara. Ba ragau karolu keke momo nga baipuna nga me a sivoli kaona.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Ba i ke palomatantana rea ka oru papatu ka pangateningkalame, na ke role kerea ka pangalomatanangana roma:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Ngaka longo nasai! Ka kae te na agau te ke loa ta tapunge pailli matana te kanname nga ura ae i.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Ba ka ine taptapu rea nga mogalo, na palu keke pupu nga pamau bavana, na manume keke atu ba keke kani rea.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Ba pailli kanna palu muni keke pupu nga mogalo ina i a lollo, ba inaeala ka sana mogalo kia raumana. Na pailli kanna nginngina keke kalapa bolvole kurumea, mogalo ke sane lu lakallo raumana.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Ava ka ina kae loapatae, na i ke sina rea na keke mate kurumea, kulareame ke sane ke sigilu lakallo ta mogalo.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Ba pailli kanna palu muni keke pupu ngaliua nga oalo ra matarea. Na oalome ba paillime keke lele kinung, ava oalome keke kalipalipita ka paillime na paillime keke mate. Ba ke sane ke piau.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Ava pailli kanna palu keke pullu lakallo ta mogalo ine pe. Na keke lele bollau ba keke piau masi. Ba kenakena ka kanna papatu raumana. Palu ka kanreame ka ri giaukaina ba tangulelu, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina mologi, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina lima.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Nae Iesus ke role kerea roma, “Ngaroma agau te nga omona ta longa, na i nge longe pangamologa laekia.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Ngarume, ka inae Iesus momo mana me i, na ragau palu reke tataokurumea kala nga Pana Tangulelu Ba Lua keke ballage ta pangateningkala ra kanna mirareame.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Na i ke role kerea roma, “Nutu ke tunge lomatana te miau ta baina nga lomiaumatana ka oru re ta kelangpatalingana onreke kolulu. Ava ke tungtunge orume kinung ta ragau re ngapotu ka pangateningkalame mana.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Nutu ke kumkuma minmina ta baina,
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Nae Iesus ke ballaga rea roma, “Miau ka lomiaumatana ka pangateningkala laeala ore ta agau e taptapue pailli kanname mirana, o ke sa? Ngaroma nge sa, na ala nga lomiaumatana ka pangateningkala pattoto mirarea mina ngaetai?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Agau laeala e taptapue pailli kanname ka tongana kena ma agau e kumkuma ta toange pangamologa ae Nutu kanna nga ragau.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Ba ragau palu ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina reke pupu nga pamau bavana. Ka ri ra ragau ra agau te kumkuma ta toange pangamologa ae Nutu kanna ngallo nge ri. Ava nga ine ngeke longe pangamologa laeala, na ka panna laeala mana, nae Satan nge atu na nge ravupatali ka pangamologa laeala a agau toaꞌe ngallo nge ri.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Minmina mana na ragau pattoto ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina ra agau e taptapue pailli kanname tapu rea nga mogalo ina i a lollo. Ka ri ra ragau onreke sereng raumana nga ineke longe pangamologa ae Nutu kanna pau.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ava ri ka tongarea kena ma bega onra kulareame ke sane ke sigilu lakallo ta mogalo. Keke momo ka panna inte mana. Ba nga ine ngeke kanimaia maenangme o ragau ngeke pamiralali rea kurumea loangakurume ngareangana ka pangamologa ae Nutu kanna, na keke kaꞌe lopatokona ae ri bolvole.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Ba ragau palu muni ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina onreke pupu ngaliua nga oalo ra matarea. Ka ri ra ragau onreke longe pangamologa ae Nutu kanna,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ava loreapupungana re ta oru re nga mogalo laekia e ngape, ba kilipu goangana, ba loreamatengana ka oru pattoto keke atu, na keke kalipalipita ka pangamologa laeala ae Nutu kanna a ri ke longe. Na pangamologa laeala ke sane piau ngallo nge ri.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ava ragau palu ka tongarea kena ma pailli kanna nginngina ra agau e taptapue pailli kanname tapu rea nga mogalo ine pe. Ri keke longe pangamologa ae Nutu kanna ba ka loreangatakale. Na keke piau masi. Palu ka kanreame ka ri giaukaina ba tangulelu, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina mologi, ba palu ka kanreame ka ri giaukaina lima.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Nae Iesus ke role kerea roma, “Agau nge atu ka lama na ke sane nge pakompite ka otte, o ke sane nge pasasalue ta nia siana. Ke sa. I nge patarapaia nga pangatara ae i.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Iau ka role minmina kurumea, ngarume nae Nutu ke la pangapotange orume kinung ra ragau ke pako rea sonrau. Ba orume kinung ra ragau ke talu rea sonrau keke la leleng nga olamana ngarume.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Ngaroma agau te nga omona ta longa, na i nge longe pangamologa laekia.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Ba i ke role kerea bole roma, “Ngaka ella masi ta oru ra miau ka longlongo rea. Ngaroma nga omomiau ta longnge oru tutuna mana, nae Nutu ke la tungnge oru tutuna mana te miau. Ava ngaroma nga omomiau ta longnge oru papatu, nae Nutu ke la tungnge oru papatu raumana muni te miau.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Iau ka role minmina kurumea, Nutu ke la tungnge lomatana papatu muni ta agau a kana lomatana. Ava nga agau a sana kana lomatana, Nutu ke la ravungpatali ka lomatana ae i e sina nga baina i sana nga kana lomatana bavakena.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Nae Iesus ke role kerea roma, “Nutu kelangpatalingana ka tongana kena ma agau e tapue pailli kanna nga mogalo.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 I nge kenrarau ka rigome ba nge sigipagpaga ka kaeme ba pailli kanna laeala a i tapue nga mogalo nge kalapa ba nge lele bollau. Ava agau laeala sana nga lonamatana roma, pailli kanna laeala ke lele mina ngaetai.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Ke sa. Mogalo muni nge bai ka pailli kanna ta i leleng. Kapunu na launa nge lele, na nga kunna, na ngarume na kanname ngeke matua ngallo nga kunna.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Ava nga ina pailli kanna reke momo nga kunreame ngeke matua tapu, ka kae laeala mana, na agau laeala e tapue pailli kanname pala nge sapia pailli nginngina ka resalla kurumea, kae e nga lalang ke lele tapu.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Nae Iesus ke ballaga rea roma, “Ita kaka la tonge Nutu kelangpatalingana ka taru, o ita kaka la panganana te i ka pangateningkala a taru?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 I ka tongana kena ma bega kanna ore sina raumana nga bega kanna pattoto ra miau ka tota rea nga mogalo.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ava nga ina agau te nge toaꞌe, na nge lele ba nge lele bollau raumana nga bega pattoto reke momo nga ura. Ba nge pulia kamana reke bollalau raumana. Minmina na manu reke lolo nga tava ngeke momo nga bega laeala kana nunule.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Bae Iesus ke rorolea pangamologa re ta Nutu kelangpatalingana te ri ka pangateningkala matana nginngina. I ke kuma minmina kurumea ginggingngarea ta ri loreamatanangana ka oru ra i rorole tao.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ba ke sane role kerea ka pangamologa te a sana i a pangateningkala. Ava ke turupotpote pangateningkalame kinung mirarea ta barangalele ra kanna ka ina ragau pattoto ke sane ke momo kala nge ri.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Na ka kae laeala mana ina kae barelu tapu, nae Iesus ke role ka barangalele ra kanna roma, “Ita ngaka loa ta me a sivoli bavana tetoto.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Ka baina ri keke rave Iesus kala nge ri nga manang laeala ame tattara ngia, na keke kaꞌe maluame nga me a sivoli kaona. Ba manang palu muni keke momo kala nge ri.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Ba ka ineke tatao eke lola, na sauu e bollau raumana ke lelekala rea nga me a sivoli ba miniuame keke balikolointe manang. Minmina na me ke ponu raumana ngallo nga manang laeala.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Avae Iesus ke mommo nga manang ine ngarume ba ke kenrarau ka ulongpaingana ka kunna nga talingloa te. Na barangalele ra kanna keke pangoe ba keke ballage roma, “Apangalomatanakana, ka sana longsoali nga ina ita la maraleng?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Ka bainae Iesus ke sigipaga, na ke baullupite sauu ba ke role ka miniuame roma, “Ka rulu! Ngaka malo!” Na sauu ke rongo ba miniuame keke malo bavakena.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Nae Iesus ke ballage barangalele ra kanna roma, “Kaka meimia aka matautau? Ka ma sana lomiaupatokona?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Na keke matau raumana ba keke palirole kerea roma, “Tai ikia nge aekia? I ke role ka sauu ba miniuame na keke longo te i mana.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.