Lucas 19
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs VC
1 Ngarume, nae Iesus kala nga barangalele ra kanna keke tataopale maga kunna ae Ieriko.
1 Jesus entrou em Jericó e ia atravessando a cidade.
2 Na agau te a giana nge Sakias ke momo. Ka i a avolau nga reke raravukinunge takisme ba ka i a akilipukana bole.
2 Havia aí um homem muito rico chamado Zaqueu, chefe dos recebedores de impostos.
3 Na agau laeala ke bai ta kelange Iesus, ava ka baingana lilli kurumea, kaina ke moro ba maluame ka ri papatu.
3 Ele procurava ver quem era Jesus, mas não o conseguia por causa da multidão, porque era de baixa estatura.
4 Minmina na i ke pira lagamuga, na ke taepatae nga bega ta baina i nge kele Iesus nga ine nge tatu ta kavesinge nga inaeala.
4 Ele correu adiande, subiu a um sicômoro para o ver, quando ele passasse por ali.
5 Ka inae Iesus lele nga bega laeala a Sakias taepatae ngia puna, na i ke kelapatae ba ke role kia roma, “Sakias, ngo sopisigi bolvole ta iau ka la momong isura nga bale ae one sonrau.”
5 Chegando Jesus àquele lugar e levantando os olhos, viu-o e disse-lhe: Zaqueu, desce depressa, porque é preciso que eu fique hoje em tua casa.
6 Ka baina Sakias ke sopisigi bolvole ba ke ngalue Iesus ka lonaserengngana ta bale ae i.
6 Ele desceu a toda a pressa e recebeu-o alegremente.
7 Na ragau keke kele Iesus ine lolakurumea Sakias, ba keke rorole ka rolengtunanangarea roma, “Ke meimia, na aekia ke loa ta i a agasila a agau a bainganame ke sosoali?”
7 Vendo isto, todos murmuravam e diziam: Ele vai hospedar-se em casa de um pecador...
8 Ngarume, nae Sakias ke maisi na ke role kae Iesus roma, “Avolau, ngo long! Iau ka la kalingpalange oru nga iau kinung ngaliua, na ka la tungnge bavana te ta ra sillolo. Ba iau ka la alange oru nga ragau ra kaoguginapita rea pala pa tugulu te ri muni.”
8 Zaqueu, entretanto, de pé diante do Senhor, disse-lhe: Senhor, vou dar a metade dos meus bens aos pobres e, se tiver defraudado alguém, restituirei o quádruplo.
9 Nae Iesus ke role kia roma, “Sonrau, nae Nutu ke ravulelea balekaina laekia ta agau laekia ka i ae Abaram sivuna bole.
9 Disse-lhe Jesus: Hoje entrou a salvação nesta casa, porquanto também este é filho de Abraão.
10 Iau ka role minmina kurumea, Agau Tuna ke atu ta silinge reke sanrea ba ta ravunglele rea.”
10 Pois o Filho do Homem veio procurar e salvar o que estava perdido.
11 Na ragau reke momo keke longlongo ta Iesus pangamologangana, ba inaeala e i momo ngia ke kokoro isura tae Ierusalem. Minmina na ragau keke roma, Nutu kelangpatalingana ke la i leleng bolvole mana. Ka bainae Iesus ke role kerea ka pangateningkalangana roma,
11 Ouviam-no falar. E como estava perto de Jerusalém, alguns se persuadiam de que o Reino de Deus se havia de manifestar brevemente; ele acrescentou esta parábola:
12 “Ka agau te avolau ke momo. Ba agau laeala ka lonavavai ta i loanga ta maga te e ngatauga ta baina ri ngeke pulia ta i a kelangpatali. Ngarume nga ine nge rave mallena tapu, na i ke la kangagaliu ta maga kunna ae i muni.
12 Um homem ilustre foi para um país distante, a fim de ser investido da realeza e depois regressar.
13 Ava pala ta i loanga, na i ke kiukinunge ra kumangngatulu ra kanna ka ri tangulelu, na ke pasisia kenakena ka lollokanna kena. Na ke role kerea roma, ‘Ngaka pakamo ka lollokanna kokorai nga ina iau nga momo nga inaeala tale.’
13 Chamou dez dos seus servos e deu-lhes dez minas, dizendo-lhes: Negociai até eu voltar.
14 “Na ragau re nga maga ae i ka siarealali kia. Minmina na keke baꞌe ragau ka pangamologa ta inaeala e i loa te ta baina ri ngeke role roma, ‘Mangng ka sana omomangng ka agau laekia ta i kelangpatali te mangng.’
14 Mas os homens daquela região odiavam-no e enviaram atrás dele embaixadores, para protestarem: Não queremos que ele reine sobre nós.
15 “Ava avolau laeala ke rave mallena e nga kelangpatali na ke galiu ta maga ae i. Na i ke kiukinunge ra kumangngatulu ra kanna ra i pasisi rea ka lollokanname pala ta ri ngeke atu te i nga baina i nga lonamatana ka kenakena pangakamongana ka lollokanname.
15 Quando, investido da dignidade real, voltou, mandou chamar os servos a quem confiara o dinheiro, a fim de saber quanto cada um tinha lucrado.
16 “Minmina na ne kapunu ke atu, na ke role roma, ‘Avolau, lollokanna kena ama kaning ke pakamoe tangulelu muni.’
16 Veio o primeiro: Senhor, a tua mina rendeu dez outras minas.
17 “Ka baina avolau laeala ke role kia roma, ‘Ko kuma masi, ba ka one a akumangngatulu e pe! One ka longkala ka ore sina, minmina na iau ka la puling one ta kelangpatali ta maga kunna tangulelu reke bollalau.’
17 Ele lhe disse: Muito bem, servo bom; porque foste fiel nas coisas pequenas, receberás o governo de dez cidades.
18 “Na akumangngatulu a lua ke atu, na ke role roma, ‘Avolau, lollokanna kena ama kaning ke pakamoe lima muni.’
18 Veio o segundo: Senhor, a tua mina rendeu cinco outras minas.
19 “Na avolaukia ke ale roma, ‘One ko la kelangpatali ta maga kunna lima reke bollalau.’
19 Disse a este: Sê também tu governador de cinco cidades.
20 “Ngarume na akumangngatulu tetoto ke atu, na ke role roma, ‘Avolau, lollokanna a kaning ikia. Ka lulupite ka malo, na ke momo masi.
20 Veio também o outro: Senhor, aqui tens a tua mina, que guardei embrulhada num lenço;
21 Ka kuma minmina ta iau ka matau one kurumea, ka one a avolau te e isopa. One ko raravumane ora agau tetoto kanna, ba ko umma ta lagange kaning a agau tetoto toaꞌe.’
21 pois tive medo de ti, por seres homem rigoroso, que tiras o que não puseste e ceifas o que não semeaste.
22 “Na avolaukia ke ale roma, ‘Ka one a akumangngatulu ore sane pe! Pangamologangang muni ke la puling one nga kalingnana! Ka longmatana tapu roma, ka iau a agau e isopa. Iau ka raravumane ora agau tetoto kanna ba ka umma ta lagange kaning a agau tetoto toaꞌe.
22 Replicou-lhe ele: Servo mau, pelas tuas palavras te julgo. Sabias que sou rigoroso, que tiro o que não depositei e ceifo o que não semeei...
23 Ke meimia na one ko sano pulia lollokanna a kanau nga malle e ta i pangakamo ngia nga baina iau nga galiu na nga rave lollokanna a kanau ba palu ngailu muni?’
23 Por que, pois, não puseste o meu dinheiro num banco? Na minha volta, eu o teria retirado com juros.
24 “Ngarume na avolaukia ke role ka ragau reke maisinsi nga inaeala roma, ‘Miau ngaka ravugaliue lollokanna laekolong nge i, na ngaka tunge ta akumangngatulu laeala a kanna ka lollokanname ka ri tangulelu.’
24 E disse aos que estavam presentes: Tirai-lhe a mina, e dai-a ao que tem dez minas.
25 Na ri keke role ka magiongangarea roma, ‘Ava aekolong ka kanna tangulelu tapu!’
25 Replicaram-lhe: Senhor, este já tem dez minas!...
26 Na avolaukerea ke ala rea roma, ‘Iau nga role kamiau roma, iau ka la tungnge oru papatu muni ta agau a kana oru nga baina i nga kana oru papatu raumana. Ava nga agau a sana kana oru, iau ka la ravungpatali ka ottutunna rae i nga baina i sana nga kana oru bavakena.
26 Eu vos declaro: a todo aquele que tiver, dar-se-lhe-á; mas, ao que não tiver, ser-lhe-á tirado até o que tem.
27 Ava nga ra nginngina reke baiꞌiu kau ba ka sana omorea ta iau kelangpatali te ri—ngaka atu kerea nasai na ngaka sapunu rea nga ragugu.’”
27 Quanto aos que me odeiam, e que não me quiseram por rei, trazei-os e massacrai-os na minha presença.
28 Ba ka inae Iesus rolea pangamologa nginngina tapu, na i ke taoamuga kerea patae tae Ierusalem.
28 Depois destas palavras, Jesus os foi precedendo no caminho que sobe a Jerusalém.
29 Ba ka ineke lele kokoro tae Betage bae Betani ngae Kapoponga Nga Bega Ra Oliv, nae Iesus ke baꞌe barangalele lua ra kanna ka potongana kerea roma,
29 Chegando perto de Betfagé e de Betânia, junto do monte chamado das Oliveiras, Jesus enviou dois dos seus discípulos e disse-lhes:
30 “Onemea ngaka loa ta maga kunna laeala e ngamuga nge onemea. Ba nga ina miau nga lu ngia, na kaka la kalingpa ka ronki te a lumangngapau eke samapite. Ka la i a ronki ora agau te sane tarapai kia tale. Ngaka luve, na ngaka atu kia nasai.
30 Ide a essa aldeia que está defronte de vós. Entrando nela, achareis um jumentinho atado, em que nunca montou pessoa alguma; desprendei-o e trazei-mo.
31 Ba ngaroma agau te nge ballaga miau roma, ‘Kaka meimia aka luvluve ronki laekolong?’ Na ngaka role kia roma, ‘Avolau ka kanna ka kumangng kia.’”
31 Se alguém vos perguntar por que o soltais, responder-lhe-eis assim: O Senhor precisa dele.
32 Ka baina barangalele lua nginngina ra i ba rea keke loa, na kelangareangana ka tongana kena mana ma Iesus pangamologangana te ri.
32 Partiram os dois discípulos e acharam tudo como Jesus tinha dito.
33 Ba ka ineke luvluve ronki laeala, na ra ronki ae ri keke ballage ri pana lua roma, “Ke meimia aka luvluve ronki laekolong?”
33 Quando desprendiam o jumentinho, perguntaram-lhes seus donos: Por que fazeis isto?
34 Na keke ala rea roma, “Avolau ka kanna ka kumangng kia.”
34 Eles responderam: O Senhor precisa dele.
35 Na keke loa kia te Iesus. Ba ka ineke palale lungapaga nga ri re ngapotu tapu, na keke unapai rea nga ronki laeala a lumangngapau gina. Nae Iesus ke tarapai kia.
35 E trouxeram a Jesus o jumentinho, sobre o qual deitaram seus mantos e fizeram Jesus montar.
36 Ba ka inae Iesus tatao e lola ka ronki laeala, na ragau keke unasilaglagi ka lungapaga ngae ri re ngapotu nga pamau.
36 À sua passagem, muitas pessoas estendiam seus mantos no caminho.
37 Ba ka inae Iesus lele kokoro tae Ierusalem nga malle a pamau sopisigi ngia nga Kapoponga Nga Bega Ra Oliv, na barangalele ra kanna ba maluame kinung keke paturu ta kalangapagange Nutu ka kiungareangana kaligi kurumea killa reke bollalau ra ri ke kela rea ka matarea kanname roma:
37 Quando já se ia aproximando da descida do monte das Oliveiras, toda a multidão dos discípulos, tomada de alegria, começou a louvar a Deus em altas vozes, por todas as maravilhas que tinha visto.
38 “Nutu ke kavitulu raumane aekia a i a kelangpatali e atu nge Nutu a i ae Avolau giana!”
38 E dizia: Bendito o rei que vem em nome do Senhor! Paz no céu e glória no mais alto dos céus!
39 Nae Parisio palu reke momo ngallo nga maluame keke role kae Iesus roma, “Apangalomatanakana, ngo parule barangalele ra kaning.”
39 Neste momento, alguns fariseus interpelaram a Jesus no meio da multidão: Mestre, repreende os teus discípulos.
40 Avae Iesus ke ala rea roma, “Iau ka la roleng kamiau roma, ngaroma ragau kokorai ngeke rulu na lollome keke la ri reling.”
40 Ele respondeu: Digo-vos: se estes se calarem, clamarão as pedras!
41 Ba ka inae Iesus lele kokoro tae Ierusalem ba ke kele maga kunna laeala, na i ke tania maga kunna laeala ka rolengana roma,
41 Aproximando-se ainda mais, Jesus contemplou Jerusalém e chorou sobre ela, dizendo:
42 “Te pe taroma ragau reke momo ngallo nge one sonrau teke kelapatokone pamau mannangana e nga momongmasi kala nge Nutu. Ava sonrau na pamau laeala ke ko nga matarea kanname.
42 Oh! Se também tu, ao menos neste dia que te é dado, conhecesses o que te pode trazer a paz!... Mas não, isso está oculto aos teus olhos.
43 Iau ka role minmina kurumea, ngarume na kaeme keke la leleng nge one nga ina ragau reke baiꞌiu kone keke la kavingtaliutotokala one; ba keke la maisingtotokala one ta baina ragau rae one nga manereasa lunga ba lelengmalaga; ba keke la ri sanangkalataliu one nga bavangame kinung.
43 Virão sobre ti dias em que os teus inimigos te cercarão de trincheiras, te sitiarão e te apertarão de todos os lados;
44 Na keke la ri kauunga one ba samungpununge ragau reke momo ngallo nge one. Ba ke sene ke la kange lollo te ngallo nge one ta i maisingpai nga tetoto. Oru nginngina keke la leleng nge one kurumea, one ko sano kelapatokone kae ae Nutu atu te one.”
44 destruir-te-ão a ti e a teus filhos que estiverem dentro de ti, e não deixarão em ti pedra sobre pedra, porque não conheceste o tempo em que foste visitada.
45 Nae Iesus ke loalu ta ine nga tempel, na ke paturu ta taongamalagange ragau reke bava ka orume ngallo nga inaeala.
45 Em seguida, entrou no templo e começou a expulsar os mercadores.
46 Na i ke role kerea roma, “Keke paꞌe Nutu pangamologangana pala ore role roma, ‘Bale ae iau ka la i a bale ore nga kavang’; ava miau kaka bai kia ma i a ‘malle a ragolongkana ta ri katungkala.’”
46 Disse ele: Está escrito: A minha casa é casa de oração! Mas vós a fizestes um covil de ladrões {Is 56,7; Jr 7,11}.
47 Ka kae nginngina kinung, nae Iesus ke lola ta tempel ta pangalomatanange ragau. Ba re kapunu nga pirisme, ba ra pangalomatanakana nga bangapagame, ba reke taoamugmuga ka ragau keke amva ta ri balingpununge.
47 Todos os dias ensinava no templo. Os príncipes dos sacerdotes, porém, os escribas e os chefes do povo procuravam tirar-lhe a vida.
48 Ava ke sane ke kalipa ka pamau te ta ri kumangng minmina kurumea, ragau kinung keke matea pangamologa ra kanna raumana.
48 Mas não sabiam como realizá-lo, porque todo o povo ficava suspenso de admiração, quando o ouvia falar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.