Lucas 15
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NTLH
1 Ka kae te, na ragau reke raravukinunge takisme kala nga ragau ra Iurame ke pato rea ka “ra baingareame ke soali” keke katukala taliue Iesus, ta baina ri ngeke longe pangamologangana.
1 Certa ocasião, muitos cobradores de impostos e outras pessoas de má fama chegaram perto de Jesus para o ouvir.
2 Avae Parisiome ba ra pangalomatanakana nga bangapagame keke rolepu kia roma, “Aekia ka lonangatakalkale ra baingareame ke soali, ba ke kaninni kala nge ri bole.”
2 Os fariseus e os mestres da Lei criticavam Jesus, dizendo: — Este homem se mistura com gente de má fama e toma refeições com eles.
3 Nae Iesus ke role kerea ka pangateningkala laekia roma:
3 Então Jesus contou esta parábola :
4 “Ngaroma agau te e nge miau nga kana ka sipsip ra marana ka ri 100 ava te e nge ri nge taopa, na i ke la maingamia? Kaka roma, i sane nge kaꞌe na nginngina ka ri 99 nga malle a i a karakarangana, na nge loa ta i silinge sipsip laeala e taopa ae? Ke sa. I ke la loanga ta kalingpa kia.
4 — Se algum de vocês tem cem ovelhas e perde uma, por acaso não vai procurá-la? Assim, deixa no campo as outras noventa e nove e vai procurar a ovelha perdida até achá-la.
5 Ba ka ine nge kalipa kia, na nge tolea ka serengngana nga singiname
5 Quando a encontra, fica muito contente e volta com ela nos ombros.
6 galiu muni ta maga. Ba i nge ba ta kolingana memena ba ragau rae i ta ri katungkala. Na nge role kerea roma, ‘Nga lomiausereng kala nge iau ta iau ka kalipa ka sipsip ae iau e taopa.’”
6 Chegando à sua casa, chama os amigos e vizinhos e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha ovelha perdida.”
7 Nae Iesus ke role kerea ka pangateningkala laeala rongngana roma, “Ba ollaeala ka tongana kena mana ka ina reke momo nga Nutu mallena nga tava nga loreasereng raumana nga ina agau a bainganame ke soali nge pulivalakale baingana reke sosoali ba nge tunge lonamatenganame te Nutu. Iau nga role kamiau roma, loreaserengngana laeala ka agau laeala e taopa pulingvalakalangana nge bollau raumana nga loreaserengngana ka ragau nginngina ra ri 99 reke roma baingareame ke pe tapu.”
7 — Pois eu lhes digo que assim também vai haver mais alegria no céu por um pecador que se arrepende dos seus pecados do que por noventa e nove pessoas boas que não precisam se arrepender.
8 Nae Iesus ke role ka pangateningkala bole roma, “Ba ka tongana kena ma avale te a kanna ka lollokanna iname ka ri tangulelu, ava kena a kunna ngailu raumana ke sanrea. Na avale laeala nge meimia? I nge tonge ore tunge olamana, ba nge sakalo, ba nge silia ta nge kalipa kia.
8 Jesus continuou:
9 Na nga ina i nge kalipa kia, na nge ba ta kolingana memena ba ragau rae i ta ri katungkala. Ba i nge role kerea roma, ‘Nga lomiausereng kala nge iau, ta iau ka kalipa ka lollokanna kena ama kanau tapu e sanrea.’
9 E, quando a encontra, convida as amigas e vizinhas e diz: “Alegrem-se comigo porque achei a minha moeda perdida.”
10 Nga role mannangana te miau roma, ollaeala ka tongana kena mana ka ina reke momo nga Nutu mallena nga tava nga loreasereng raumana nga ina agau a bainganame ke sosoali nge pulivalakale baingana reke sosoali be tunge lonamatenganame te Nutu.”
10 — Pois eu digo a vocês que assim também os anjos de Deus se alegrarão por causa de um pecador que se arrepende dos seus pecados.
11 Bae Iesus ke rorole tale ka pangateningkala muni roma, “Agau te a nena ka goe lua ra panung ke momo.
11 E Jesus disse ainda:
12 Ka kae te na goe a i a lua a taulai ke role ka tamarea roma, ‘Tamau, one ngo tunge tavoanga rae iau nga oru nga kaning nga iau la ravungu rea ngarume nga matengang te iau sonrau.’ Minmina na tamarea ke tavoa ka oru ngae i ngaliua nga ri rae tataokia.
12 Certo dia o mais moço disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê agora a minha parte da herança.”
13 “Ka kae te ngarume nga kae laeala, na goe laeala a i a lua ke ravukinunge oru ngae i kinung ba ke kutapu ta ine ngatauga. Na nga inaeala a i momo ngia i ke rongomana ka lollokanna nga kanna ka kumangngana ka bainga onre sane ke pepe.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntou tudo o que era seu e partiu para um país que ficava muito longe. Ali viveu uma vida cheia de pecado e desperdiçou tudo o que tinha.
14 Ngarume nga ina lollokanna nga kanna kinung ke rongo tapu, na osangana e bollau ke lele nga ragau kinung nga inaeala. Na goe laeala a taulai matengkanangana ke punuraumane.
14 — O rapaz já havia gastado tudo, quando houve uma grande fome naquele país, e ele começou a passar necessidade.
15 Minmina na i ke loa ta kumangngpagakana nga agau te e momo nga inaeala. Na agau laeala ke bapage ta i nge umma ta pangakaninge gieme nga ura ae i.
15 Então procurou um dos moradores daquela terra e pediu ajuda. Este o mandou para a sua fazenda a fim de tratar dos porcos.
16 Na nga ina goe laeala pakaninte gieme, na i ka lonamateraumane kaning mamauna ra gieme ina i sana kana kaning. Ba ka sana agau te tunge kaningi palu te i ta baina i nge kani rea bole.
16 Ali, com fome, ele tinha vontade de comer o que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 “Ngarume na nia ke lia goe laeala lona galiu roma, ‘Kama matengkaungana punu iau nakai, ba ka Tamau pia ra karea kaning ba karea kaning kalona papatu bole?
17 Caindo em si, ele pensou: “Quantos trabalhadores do meu pai têm comida de sobra, e eu estou aqui morrendo de fome!
18 Iau nga sigipaga, na nga galiu muni te Tamau ba nga role te i roma, “Tamau, iau ka baia bainga e soali te Nutu ba te one.
18 Vou voltar para a casa do meu pai e dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e contra o senhor
19 Minmina na ka sana iau a pe ta one ngo kava iau ka tung; ngo puli iau ma akumangngatulu a kaning te mana.” ’
19 e não mereço mais ser chamado de seu filho. Me aceite como um dos seus trabalhadores.’ ”
20 Ka baina i ke sigipaga na ke galiu muni te tamana.
20 Então saiu dali e voltou para a casa do pai.
21 “Na tuna ke role kia roma, ‘Tamau, iau ka baia bainga e soali te Nutu ba te one. Minmina na ka sana iau a pe muni ta baina one ngo kava iau ka tung.’
21 E o filho disse: “Pai, pequei contra Deus e contra o senhor e não mereço mais ser chamado de seu filho!”
22 “Ava tamana ke role ka ra kumangngatulu ra kanna roma, ‘Ngaka rave lungapaga e pe raumana bolvole, na ngaka palupage kia. Ba ngaka rave oru e nga patungtala, na ngaka kaliale nga kamana ririna ba ngaka kaliale kesingsilagime nga kaename.
22 — Mas o pai ordenou aos empregados: “Depressa! Tragam a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos seus pés.
23 Ba ngaka rave kaning ra ita reke pepe raumana, nga baina ita ngaka baia kaning e bollau ore nga pangaserenga.
23 Também tragam e matem o bezerro gordo. Vamos começar a festejar
24 Ta goe laekia ae iau ke mate ava ke mauli muni; ba i ke taopa, ava ke taopamalaga.’ Minmina na ri keke paturu ta tuvangataonge.
24 porque este meu filho estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
25 “Ava ka ineke kalituptupe oru nginngina, na goe a agau laeala e kapunu ke mommo nga ura. Na ka ine atu kokoro ta bale, na i ke longe baunga ba pesing.
25 — Enquanto isso, o filho mais velho estava no campo. Quando ele voltou e chegou perto da casa, ouviu a música e o barulho da dança.
26 Ka baina i ke kiue akumangngatulu te, na ke ballage roma, ‘Taru iala?’
26 Então chamou um empregado e perguntou: “O que é que está acontecendo?”
27 Na ke ale roma, ‘Teiteikone ke atu ta maga muni, na tamamiau ke bavaia kaning e bollau ta i ke ravulelea tuna.’
27 — O empregado respondeu: “O seu irmão voltou para casa vivo e com saúde. Por isso o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 “Ava goe laeala e pala ne taopa tataokia ka iukia, na i ka sana omona ta i lunga. Ka baina tamana ke lelemalaga na ke toapulia lona ta i loanga ta kaning.
28 — O filho mais velho ficou zangado e não quis entrar. Então o pai veio para fora e insistiu com ele para que entrasse.
29 Ava i ke loa ka kaona ka tamana kumangngana kae teiteikia, ba ke role kae tamana roma, ‘Ngo kele! Ka pesingmataname kinung, na iau ka umma ma barangalele ae one, ba iau ka sana longosasa te one. Ava one ko sano baia kaning tunnte e sina mana ta iau pangasereng kala nga kolingau memena isura.
29 Mas ele respondeu: “Faz tantos anos que trabalho como um escravo para o senhor e nunca desobedeci a uma ordem sua. Mesmo assim o senhor nunca me deu nem ao menos um cabrito para eu fazer uma festa com os meus amigos.
30 Na ka ina goe laekia ae one e osemana ka oru nga kaning kala nga ravale ra pamau luana atu, na ko baia kaning e bollau raumana ta tuvangataonge!’
30 Porém esse seu filho desperdiçou tudo o que era do senhor, gastando dinheiro com prostitutas. E agora ele volta, e o senhor manda matar o bezerro gordo!”
31 “Na tamana ke ale roma, ‘Tugu, one ko pune momong kala nge iau ka kaeme kinung, ba oru nga iau kinung ka oru ra one.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo, e tudo o que é meu é seu.
32 Ava ita ngaka paserengea teiteikone laeala lelengana ta i ke base ma i e mate ava ikia e mauli muni, ba ke taopa ava ke taopamalaga muni.’”
32 Mas era preciso fazer esta festa para mostrar a nossa alegria. Pois este seu irmão estava morto e viveu de novo; estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.