Lucas 15
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs BKJ
1 Ka kae te, na ragau reke raravukinunge takisme kala nga ragau ra Iurame ke pato rea ka “ra baingareame ke soali” keke katukala taliue Iesus, ta baina ri ngeke longe pangamologangana.
1 Então, aproximaram-se dele todos os publicanos e pecadores para ouvi-lo.
2 Avae Parisiome ba ra pangalomatanakana nga bangapagame keke rolepu kia roma, “Aekia ka lonangatakalkale ra baingareame ke soali, ba ke kaninni kala nge ri bole.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este homem recebe pecadores, e come com eles.
3 Nae Iesus ke role kerea ka pangateningkala laekia roma:
3 E ele lhes falou esta parábola, dizendo:
4 “Ngaroma agau te e nge miau nga kana ka sipsip ra marana ka ri 100 ava te e nge ri nge taopa, na i ke la maingamia? Kaka roma, i sane nge kaꞌe na nginngina ka ri 99 nga malle a i a karakarangana, na nge loa ta i silinge sipsip laeala e taopa ae? Ke sa. I ke la loanga ta kalingpa kia.
4 Qual de vós é o homem que, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai atrás da perdida até encontrá-la?
5 Ba ka ine nge kalipa kia, na nge tolea ka serengngana nga singiname
5 E, tendo-a encontrado, regozijando-se, a põe sobre seus ombros.
6 galiu muni ta maga. Ba i nge ba ta kolingana memena ba ragau rae i ta ri katungkala. Na nge role kerea roma, ‘Nga lomiausereng kala nge iau ta iau ka kalipa ka sipsip ae iau e taopa.’”
6 E ele chegando em casa, chama os seus amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque eu encontrei a minha ovelha que estava perdida.
7 Nae Iesus ke role kerea ka pangateningkala laeala rongngana roma, “Ba ollaeala ka tongana kena mana ka ina reke momo nga Nutu mallena nga tava nga loreasereng raumana nga ina agau a bainganame ke soali nge pulivalakale baingana reke sosoali ba nge tunge lonamatenganame te Nutu. Iau nga role kamiau roma, loreaserengngana laeala ka agau laeala e taopa pulingvalakalangana nge bollau raumana nga loreaserengngana ka ragau nginngina ra ri 99 reke roma baingareame ke pe tapu.”
7 Eu vos digo, que assim haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove pessoas justas que não necessitam de arrependimento.
8 Nae Iesus ke role ka pangateningkala bole roma, “Ba ka tongana kena ma avale te a kanna ka lollokanna iname ka ri tangulelu, ava kena a kunna ngailu raumana ke sanrea. Na avale laeala nge meimia? I nge tonge ore tunge olamana, ba nge sakalo, ba nge silia ta nge kalipa kia.
8 Ou qual mulher que, tendo dez peças de prata, e perdendo uma peça, não acende a candeia, e varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Na nga ina i nge kalipa kia, na nge ba ta kolingana memena ba ragau rae i ta ri katungkala. Ba i nge role kerea roma, ‘Nga lomiausereng kala nge iau, ta iau ka kalipa ka lollokanna kena ama kanau tapu e sanrea.’
9 E, tendo-a encontrado, ela chama as amigas e as vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque encontrei a peça que eu havia perdido.
10 Nga role mannangana te miau roma, ollaeala ka tongana kena mana ka ina reke momo nga Nutu mallena nga tava nga loreasereng raumana nga ina agau a bainganame ke sosoali nge pulivalakale baingana reke sosoali be tunge lonamatenganame te Nutu.”
10 Assim eu vos digo que há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Bae Iesus ke rorole tale ka pangateningkala muni roma, “Agau te a nena ka goe lua ra panung ke momo.
11 E ele disse: Certo homem tinha dois filhos;
12 Ka kae te na goe a i a lua a taulai ke role ka tamarea roma, ‘Tamau, one ngo tunge tavoanga rae iau nga oru nga kaning nga iau la ravungu rea ngarume nga matengang te iau sonrau.’ Minmina na tamarea ke tavoa ka oru ngae i ngaliua nga ri rae tataokia.
12 e o mais jovem deles disse ao seu pai: Pai, dá-me a parte dos bens a que tenho direito. E ele dividiu-lhes os seus haveres.
13 “Ka kae te ngarume nga kae laeala, na goe laeala a i a lua ke ravukinunge oru ngae i kinung ba ke kutapu ta ine ngatauga. Na nga inaeala a i momo ngia i ke rongomana ka lollokanna nga kanna ka kumangngana ka bainga onre sane ke pepe.
13 E poucos dias depois, o filho mais jovem, ajuntando tudo, partiu para uma terra distante, e ali desperdiçou os seus bens com uma vida desordeira.
14 Ngarume nga ina lollokanna nga kanna kinung ke rongo tapu, na osangana e bollau ke lele nga ragau kinung nga inaeala. Na goe laeala a taulai matengkanangana ke punuraumane.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Minmina na i ke loa ta kumangngpagakana nga agau te e momo nga inaeala. Na agau laeala ke bapage ta i nge umma ta pangakaninge gieme nga ura ae i.
15 E ele foi e juntou-se a um dos cidadãos daquela terra, e ele o enviou aos seus campos para alimentar os porcos.
16 Na nga ina goe laeala pakaninte gieme, na i ka lonamateraumane kaning mamauna ra gieme ina i sana kana kaning. Ba ka sana agau te tunge kaningi palu te i ta baina i nge kani rea bole.
16 E ele desejava encher o seu estômago com as cascas que os porcos comiam; e nenhum homem lhe dava nada.
17 “Ngarume na nia ke lia goe laeala lona galiu roma, ‘Kama matengkaungana punu iau nakai, ba ka Tamau pia ra karea kaning ba karea kaning kalona papatu bole?
17 E ele caindo em si, disse: Quantos servidores de meu pai têm pão suficiente e de sobra, e eu aqui pereço de fome!
18 Iau nga sigipaga, na nga galiu muni te Tamau ba nga role te i roma, “Tamau, iau ka baia bainga e soali te Nutu ba te one.
18 Levantar-me-ei, e irei para o meu pai, e lhe direi: Pai, eu pequei contra o céu e perante ti;
19 Minmina na ka sana iau a pe ta one ngo kava iau ka tung; ngo puli iau ma akumangngatulu a kaning te mana.” ’
19 e não sou mais digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus servidores.
20 Ka baina i ke sigipaga na ke galiu muni te tamana.
20 E ele, levantando-se, foi para seu pai. Mas, ele estando ainda longe do caminho, seu pai o viu, e teve compaixão, e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço, e o beijou.
21 “Na tuna ke role kia roma, ‘Tamau, iau ka baia bainga e soali te Nutu ba te one. Minmina na ka sana iau a pe muni ta baina one ngo kava iau ka tung.’
21 E o filho lhe disse: Pai, eu pequei contra o céu e à tua vista, e não sou mais digno de ser chamado teu filho.
22 “Ava tamana ke role ka ra kumangngatulu ra kanna roma, ‘Ngaka rave lungapaga e pe raumana bolvole, na ngaka palupage kia. Ba ngaka rave oru e nga patungtala, na ngaka kaliale nga kamana ririna ba ngaka kaliale kesingsilagime nga kaename.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei a melhor veste, e vesti-o, e ponde-lhe um anel em sua mão, e calçados em seus pés;
23 Ba ngaka rave kaning ra ita reke pepe raumana, nga baina ita ngaka baia kaning e bollau ore nga pangaserenga.
23 e trazei aqui um novilho cevado, e matai-o; e comamos e alegremo-nos;
24 Ta goe laekia ae iau ke mate ava ke mauli muni; ba i ke taopa, ava ke taopamalaga.’ Minmina na ri keke paturu ta tuvangataonge.
24 porque este meu filho estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado. E eles começaram a alegrar-se.
25 “Ava ka ineke kalituptupe oru nginngina, na goe a agau laeala e kapunu ke mommo nga ura. Na ka ine atu kokoro ta bale, na i ke longe baunga ba pesing.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e vindo, ao aproximar-se da casa, ele ouviu a música e as danças.
26 Ka baina i ke kiue akumangngatulu te, na ke ballage roma, ‘Taru iala?’
26 E ele chamou um dos servos, e perguntou o que significavam aquelas coisas.
27 Na ke ale roma, ‘Teiteikone ke atu ta maga muni, na tamamiau ke bavaia kaning e bollau ta i ke ravulelea tuna.’
27 E ele lhe disse: O teu irmão chegou; e teu pai matou o novilho cevado, porque ele o recebeu são e salvo.
28 “Ava goe laeala e pala ne taopa tataokia ka iukia, na i ka sana omona ta i lunga. Ka baina tamana ke lelemalaga na ke toapulia lona ta i loanga ta kaning.
28 E ele se irritou e não queria entrar; portanto, saindo o pai, lhe rogava.
29 Ava i ke loa ka kaona ka tamana kumangngana kae teiteikia, ba ke role kae tamana roma, ‘Ngo kele! Ka pesingmataname kinung, na iau ka umma ma barangalele ae one, ba iau ka sana longosasa te one. Ava one ko sano baia kaning tunnte e sina mana ta iau pangasereng kala nga kolingau memena isura.
29 E, ele respondendo, disse ao seu pai: Eis que eu te sirvo há tantos anos, e em nenhum momento eu transgredi um mandamento teu; contudo, tu nunca me deste um cabrito, para que eu pudesse me alegrar com os meus amigos;
30 Na ka ina goe laekia ae one e osemana ka oru nga kaning kala nga ravale ra pamau luana atu, na ko baia kaning e bollau raumana ta tuvangataonge!’
30 mas, vindo este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as prostitutas, mataste-lhe o novilho cevado.
31 “Na tamana ke ale roma, ‘Tugu, one ko pune momong kala nge iau ka kaeme kinung, ba oru nga iau kinung ka oru ra one.
31 E, ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que eu tenho é teu.
32 Ava ita ngaka paserengea teiteikone laeala lelengana ta i ke base ma i e mate ava ikia e mauli muni, ba ke taopa ava ke taopamalaga muni.’”
32 Mas era necessário fazer festa e regozijarmo-nos; porque este teu irmão estava morto, e vive novamente; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.