João 4

Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nae Parisiome keke longe inae Iesus pangamagoengana ba ravungngana ka barangaleleme ke umma ta leleng bollau nga Ion kumangngana ka oru nginngina.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 (Avae Iesus muni ke sane pamagoegoea ragau. Ke sa. Barangalele ra kanna keke pamagoe rea.)
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Ka inae Iesus lonamatana ka ollaeala, na i ke kaꞌe Iurea ba ke galiu muni tae Galili.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Na ke tao kurumea pamau e tao ngaliua ngae Sameria.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Na ke lele nga maga kunna te e bollau ngallo ngae Sameria eke patoe kae Saikar, kokoro ta mogalo inae Iekop tunge ta tuna ae Iosep pala.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Na lulu e nga olenge me eke patoe ka oleng orae Iekop ke momo nga inaeala. Bae Iesus taongana ke baia likisangana nga mirana. Minmina na i ke tara kokoro nga oleng laeala. Ba kae ke pa basema kae matana lima ba kena ka laio.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 Ka ina avale te e ngae Sameria ke lele ta oleng kana me, nae Iesus ke role kia roma, “Atu ka me, ta iau ka bai ta inung kau.”
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 (I ke kalungu me kurumea, barangalele ra kanna ke sane ke momo. Keke loa ta koling kaning nga maga kunna e bollau.)
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Na avale laeala e ngae Sameria ke role kae Iesus roma, “Ka one a Iura te ba ka iau a avale te e ngae Sameria. Ke meimia na ko role kau ta tunga kanga me?” (Avale laeala ke role minmina kurumea, Iurame ke sane ke palipulikinungnung rea kala nge Sameriame.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Nae Iesus ke ale roma, “Taroma one ta longmatana ka tunga a Nutu tungtunge, ba tai e rorole kone roma, ‘Atu ka me, ta iau ka bai ta inung kau,’ na one to ballage na i te tunge me e mauli te one.”
10 Então Jesus disse:
11 Na avale laeala ke role kia roma, “Avolau, ka sana kaning otte ta olenge me kia, ba oleng laekia ke lu lakallo raumana. Ko la ravunge me laeala ore nga mauling aetai?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Ko roma one ka kang ka gingginga e bollau nga sisiukamangng ae Iekop e tunge oleng laekia te mangng ae? Ba i muni kala nga goe rae i ba bulmakau rae i keke inu ngia bole.”
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 Nae Iesus ke ale roma, “Agau e innue me nga oleng laekia ka la matengkana me muni.
13 Então Jesus disse:
14 Ava agau e innue me a iau la tungnge te i ka sana la matengkana me muni. Ke sa. Me a iau la tungnge te i ke la leleng ngallo nge i ma me e pollolomalaga ta i a mauling e momo passavele.”
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Na avale laeala ke role kia roma, “Avolau, ngo tunge me laeala te iau nga baina sana nga matekau me muni. Ba sana nga tatu ta olenge me nga inaekia e ngatauga muni.”
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 Nae Iesus ke role kia roma, “Loa ngo kiue ningtale, na onemea ngaka galiu.”
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Na i ke ale roma, “Ka sana nautale te.”
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 ta pala na ka ningtaleme ka ri lima. Ba apanung a one momo kala nge i sonrau ka sana i a ningtale. Oru a one rolea ka kaomannmannangana kia.”
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Na avale laeala ke role kia roma, “Avolau, iau ka kela one roma, ka one a agau te e toe Nutu kaona.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Sisiukamangng memena keke kalapage Nutu nga kapangng laekia, ava miau ra Iurame kaka roma, maga mannangana ta kalangapage Nutu ngia ka i a Ierusalem.”
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Nae Iesus ke role kia roma, “Avale, nga longpatokona ta pangamologangau roma, kae a miau ka sana ka la kalangapagange Tamau nga kapangng laekia o ngae Ierusalem ke tatu.
21 Jesus disse:
22 Miau ra Sameriame kaka kalapagpage oru a sana lomiaumatana kia. Mangng ra Iurame ka kalapagpage oru a mangng lomangngmatana kia kurumea, Nutu ravunglelengana ka ragau ka puna nge mangng ra Iurame.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Ava kae ke tatu ba ke lele ina ragau reke kalapagpaga mannangana keke la kalangapagange Tamau ngallo nga kannu ba nga pangamologa ora kaomannmannangana kia. Iau ka role minmina kurumea, ragau matana laeala ka ri ra ra kalangapagakana rae Tamau kelkela tao.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Nutu ka i a kannu, minmina na ragau reke bai ta kalangapagange mannangana keke la kalangapagange ngallo nga kannurea ba nga pangamologa ora kaomannmannangana kia.”
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Na avale laeala ke role kae Iesus roma, “Iau ka laumatana roma agau a i ae Mesaia (a ri ke patoe kae Karais) ke tatu. Ka ine nge atu na i nge pananamasia orume kinung te mangng.”
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 Nae Iesus ke role kia roma, “Ka iau a i laeala mana ikia e pamolloga te one.”
26 Então Jesus afirmou:
27 Ka panna laeala mana na barangalele rae Iesus kanna keke lele. Ba keke magio raumana ka ineke kalipa kae Iesus ine pamolloga kala nga avale te. Ava ka sana te e nge ri ballaga roma, “Ko matea taru?” o “Ko meimia o pamolloga kala nga avale laekolong?”
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Na avale laeala ke kaꞌe me bagana ae i, ba ke galiu ta maga kunna e bollau. Na ke role ka ragau roma,
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Ka atu ngaka kele agau te ore ture baingaume kinung re pala te iau. Ka i ae Karais nanguni.”
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 Minmina na ri keke lelemalaga nga maga kunna e bollau, na keke lola ta ri kelange Iesus.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Ka panna laeala a ragau sane ke lele tale, na barangalele rae Iesus kanna keke role kia roma, “Rabai, ngo kania kanga kaning inte.”
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Ava i ke role kerea roma, “Ka kau ka kaning ore ta iau kaninge a miau sana lomiaumatana kia.”
32 Jesus respondeu:
33 Na barangalele ra kanna keke paliballaga rea roma, “Agau te ke atu ka kana kaning te tapu ae?”
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Nae Iesus ke role kerea roma, “Kaning ae iau minakai roma, iau ka la kumangng kurumea i e ba iau lonamatenganame. Ba iau ka la rongatapu ka kumangng a kanna.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Sana ngaka role roma, ‘Ka inna tugulu muni na kae e nga lalang kaning nge lele.’ Iau ka la roleng kamiau roma, ngaka kele. Ngaka kalatare galimiaume na ngaka kele urame. Kaka la kelange kaning reke matua tapu beke momalla ta ragau lalanga rea.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Agau e nga lalange kaning ke umma ta ravunge kumangngana kunna tapu. Ba i ke umma ta ravungkinunge kaning e nga momong mauli passavele, ta baina agau e toea kaning ba agau e lale nga loreasereng kinung.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Minmina na pangamologa a ri ke patpatoe ka kaomanna kia ine role roma, ‘Te ke totoea kaning, ba tetoto ke umma ta lalange.’
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Iau ka ba miau ta lalange kaning a miau ka sana ka kuma kia. Ragau pattoto keke kuma ka kumangng e bollau tapu, ba miau kaka lale kaning a ri ke kume.”
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Nae Sameria papatu re nga maga kunna laeala e bollau keke lele ra lopatokonakana kurumea avale laeala pangamologangana e te Karais ine role roma, “I ke ture baingaume kinung re pala te iau.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 Ka baina ka inae Sameriame ke atu te Iesus, na keke ballage ta i momong kala nge ri. Na i ke momo kala nge ri ka kae lua.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Ba ragau papatu muni nge ri keke lele ra lopatokonakana ka ineke longe pangamologanganame.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Ba keke rorole ka avale laeala roma, “Mangng ka sana lomangngpatokona kurumea rolengang ka pangamologa mana. Ke sa. Ta sonrau na mangng ka longotape pangamologa a kanna ka mangng muni longamangngme. Ba ka lomangngmatana roma, agau laekia ka i ae Aravunglelekana orae ragau re nga mogalo laekia e ngape mannangana.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Ngarume, ka ina kae lua nginngina rae Iesus momo kala nge Sameriame ke rongo tapu, na i ke kutapu ta loanga tae Galili.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 (Iau ka role minmina kurumea pala, nae Iesus ke turulomatana ka pangamologa e role roma, ragau re nga maga kunna ae agau e toe Nutu kaona sana nga loreangatakale pangamologa a kanna.)
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Ka ine lele ngae Galili na re ngae Galili keke serengkale kurumea, pala na ri keke kele oru ra i kuma ki kinung ine momo ngae Ierusalem nga kaning e bollau e nga Paska. Ta ri keke momo ngae Ierusalem nga kaning laeala bole.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Minmina na i ke lele ngae Kena ngae Galili ka lelengana a lua. Ka i a inaeala e pala na i ke kampiliue me na ke lele i a uain. Ba kelangpatali barangalele ae i ora tuna ka kana ka soaling ke momo nga maga kunna e bollau ae Kaperneam.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Ba ka ina agau laeala longe inae Iesus lelemalaga ngae Iurea ba ke loa e lele ngae Galili, na i ke loa te i. Ba ke tanikale ta i loanga ta maga ae i ba pangapenge tuna, ore kokoro ta i mateng.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 Minmina nae Iesus ke patoe pangamologa ore isopa te i roma, “Miau ra ragau lopatokona ae miau ke lolakurumea kelang ngamiaungana ka killa ba kumangng reke bollalau mana.”
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Na kelangpatali barangalele laeala ae i ke role kae Iesus roma, “Avolau, atupisigi bolvole ta tugu ke kokoro ta i mateng.”
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 Nae Iesus ke ale roma, “Lo ngo kagaliu. Tung ke momo mauli.”
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Ba ka ine tataopisigi tale, na ra kumangngatulu ra kanna keke kalipa kia nga pamau na keke turu pakia roma, “Tung ke momo mauli.”
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 Minmina na i ke ballaga rea ka kae matana a tuna paturu ta i penga kia. Na keke ale roma, “Ngalla ka kae matana a lima ba lua ka laio na mirana mammangana ke kaꞌe.”
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Na goe laeala tamana ka lonamatana roma, ka kae matana laeala mana nae Iesus ke role kia roma, “Tung ke momo mauli.” Minmina na i kala nga ragau kinung reke momo nga bale ae i ka loreapatokona te Iesus.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Ba ollaeala ka i a killa e bollau a lua ae Iesus kuma kia ngae Galili ine lelemalaga tapu ngae Iurea.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.