João 4
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs ARA
1 Nae Parisiome keke longe inae Iesus pangamagoengana ba ravungngana ka barangaleleme ke umma ta leleng bollau nga Ion kumangngana ka oru nginngina.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 (Avae Iesus muni ke sane pamagoegoea ragau. Ke sa. Barangalele ra kanna keke pamagoe rea.)
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Ka inae Iesus lonamatana ka ollaeala, na i ke kaꞌe Iurea ba ke galiu muni tae Galili.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Na ke tao kurumea pamau e tao ngaliua ngae Sameria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Na ke lele nga maga kunna te e bollau ngallo ngae Sameria eke patoe kae Saikar, kokoro ta mogalo inae Iekop tunge ta tuna ae Iosep pala.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Na lulu e nga olenge me eke patoe ka oleng orae Iekop ke momo nga inaeala. Bae Iesus taongana ke baia likisangana nga mirana. Minmina na i ke tara kokoro nga oleng laeala. Ba kae ke pa basema kae matana lima ba kena ka laio.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ka ina avale te e ngae Sameria ke lele ta oleng kana me, nae Iesus ke role kia roma, “Atu ka me, ta iau ka bai ta inung kau.”
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 (I ke kalungu me kurumea, barangalele ra kanna ke sane ke momo. Keke loa ta koling kaning nga maga kunna e bollau.)
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Na avale laeala e ngae Sameria ke role kae Iesus roma, “Ka one a Iura te ba ka iau a avale te e ngae Sameria. Ke meimia na ko role kau ta tunga kanga me?” (Avale laeala ke role minmina kurumea, Iurame ke sane ke palipulikinungnung rea kala nge Sameriame.)
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Nae Iesus ke ale roma, “Taroma one ta longmatana ka tunga a Nutu tungtunge, ba tai e rorole kone roma, ‘Atu ka me, ta iau ka bai ta inung kau,’ na one to ballage na i te tunge me e mauli te one.”
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Na avale laeala ke role kia roma, “Avolau, ka sana kaning otte ta olenge me kia, ba oleng laekia ke lu lakallo raumana. Ko la ravunge me laeala ore nga mauling aetai?
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Ko roma one ka kang ka gingginga e bollau nga sisiukamangng ae Iekop e tunge oleng laekia te mangng ae? Ba i muni kala nga goe rae i ba bulmakau rae i keke inu ngia bole.”
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Nae Iesus ke ale roma, “Agau e innue me nga oleng laekia ka la matengkana me muni.
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Ava agau e innue me a iau la tungnge te i ka sana la matengkana me muni. Ke sa. Me a iau la tungnge te i ke la leleng ngallo nge i ma me e pollolomalaga ta i a mauling e momo passavele.”
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Na avale laeala ke role kia roma, “Avolau, ngo tunge me laeala te iau nga baina sana nga matekau me muni. Ba sana nga tatu ta olenge me nga inaekia e ngatauga muni.”
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Nae Iesus ke role kia roma, “Loa ngo kiue ningtale, na onemea ngaka galiu.”
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Na i ke ale roma, “Ka sana nautale te.”
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 ta pala na ka ningtaleme ka ri lima. Ba apanung a one momo kala nge i sonrau ka sana i a ningtale. Oru a one rolea ka kaomannmannangana kia.”
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Na avale laeala ke role kia roma, “Avolau, iau ka kela one roma, ka one a agau te e toe Nutu kaona.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Sisiukamangng memena keke kalapage Nutu nga kapangng laekia, ava miau ra Iurame kaka roma, maga mannangana ta kalangapage Nutu ngia ka i a Ierusalem.”
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Nae Iesus ke role kia roma, “Avale, nga longpatokona ta pangamologangau roma, kae a miau ka sana ka la kalangapagange Tamau nga kapangng laekia o ngae Ierusalem ke tatu.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Miau ra Sameriame kaka kalapagpage oru a sana lomiaumatana kia. Mangng ra Iurame ka kalapagpage oru a mangng lomangngmatana kia kurumea, Nutu ravunglelengana ka ragau ka puna nge mangng ra Iurame.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Ava kae ke tatu ba ke lele ina ragau reke kalapagpaga mannangana keke la kalangapagange Tamau ngallo nga kannu ba nga pangamologa ora kaomannmannangana kia. Iau ka role minmina kurumea, ragau matana laeala ka ri ra ra kalangapagakana rae Tamau kelkela tao.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nutu ka i a kannu, minmina na ragau reke bai ta kalangapagange mannangana keke la kalangapagange ngallo nga kannurea ba nga pangamologa ora kaomannmannangana kia.”
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Na avale laeala ke role kae Iesus roma, “Iau ka laumatana roma agau a i ae Mesaia (a ri ke patoe kae Karais) ke tatu. Ka ine nge atu na i nge pananamasia orume kinung te mangng.”
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Nae Iesus ke role kia roma, “Ka iau a i laeala mana ikia e pamolloga te one.”
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Ka panna laeala mana na barangalele rae Iesus kanna keke lele. Ba keke magio raumana ka ineke kalipa kae Iesus ine pamolloga kala nga avale te. Ava ka sana te e nge ri ballaga roma, “Ko matea taru?” o “Ko meimia o pamolloga kala nga avale laekolong?”
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Na avale laeala ke kaꞌe me bagana ae i, ba ke galiu ta maga kunna e bollau. Na ke role ka ragau roma,
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Ka atu ngaka kele agau te ore ture baingaume kinung re pala te iau. Ka i ae Karais nanguni.”
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Minmina na ri keke lelemalaga nga maga kunna e bollau, na keke lola ta ri kelange Iesus.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ka panna laeala a ragau sane ke lele tale, na barangalele rae Iesus kanna keke role kia roma, “Rabai, ngo kania kanga kaning inte.”
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Ava i ke role kerea roma, “Ka kau ka kaning ore ta iau kaninge a miau sana lomiaumatana kia.”
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Na barangalele ra kanna keke paliballaga rea roma, “Agau te ke atu ka kana kaning te tapu ae?”
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Nae Iesus ke role kerea roma, “Kaning ae iau minakai roma, iau ka la kumangng kurumea i e ba iau lonamatenganame. Ba iau ka la rongatapu ka kumangng a kanna.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Sana ngaka role roma, ‘Ka inna tugulu muni na kae e nga lalang kaning nge lele.’ Iau ka la roleng kamiau roma, ngaka kele. Ngaka kalatare galimiaume na ngaka kele urame. Kaka la kelange kaning reke matua tapu beke momalla ta ragau lalanga rea.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Agau e nga lalange kaning ke umma ta ravunge kumangngana kunna tapu. Ba i ke umma ta ravungkinunge kaning e nga momong mauli passavele, ta baina agau e toea kaning ba agau e lale nga loreasereng kinung.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Minmina na pangamologa a ri ke patpatoe ka kaomanna kia ine role roma, ‘Te ke totoea kaning, ba tetoto ke umma ta lalange.’
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Iau ka ba miau ta lalange kaning a miau ka sana ka kuma kia. Ragau pattoto keke kuma ka kumangng e bollau tapu, ba miau kaka lale kaning a ri ke kume.”
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Nae Sameria papatu re nga maga kunna laeala e bollau keke lele ra lopatokonakana kurumea avale laeala pangamologangana e te Karais ine role roma, “I ke ture baingaume kinung re pala te iau.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Ka baina ka inae Sameriame ke atu te Iesus, na keke ballage ta i momong kala nge ri. Na i ke momo kala nge ri ka kae lua.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ba ragau papatu muni nge ri keke lele ra lopatokonakana ka ineke longe pangamologanganame.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ba keke rorole ka avale laeala roma, “Mangng ka sana lomangngpatokona kurumea rolengang ka pangamologa mana. Ke sa. Ta sonrau na mangng ka longotape pangamologa a kanna ka mangng muni longamangngme. Ba ka lomangngmatana roma, agau laekia ka i ae Aravunglelekana orae ragau re nga mogalo laekia e ngape mannangana.”
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Ngarume, ka ina kae lua nginngina rae Iesus momo kala nge Sameriame ke rongo tapu, na i ke kutapu ta loanga tae Galili.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 (Iau ka role minmina kurumea pala, nae Iesus ke turulomatana ka pangamologa e role roma, ragau re nga maga kunna ae agau e toe Nutu kaona sana nga loreangatakale pangamologa a kanna.)
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ka ine lele ngae Galili na re ngae Galili keke serengkale kurumea, pala na ri keke kele oru ra i kuma ki kinung ine momo ngae Ierusalem nga kaning e bollau e nga Paska. Ta ri keke momo ngae Ierusalem nga kaning laeala bole.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Minmina na i ke lele ngae Kena ngae Galili ka lelengana a lua. Ka i a inaeala e pala na i ke kampiliue me na ke lele i a uain. Ba kelangpatali barangalele ae i ora tuna ka kana ka soaling ke momo nga maga kunna e bollau ae Kaperneam.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ba ka ina agau laeala longe inae Iesus lelemalaga ngae Iurea ba ke loa e lele ngae Galili, na i ke loa te i. Ba ke tanikale ta i loanga ta maga ae i ba pangapenge tuna, ore kokoro ta i mateng.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Minmina nae Iesus ke patoe pangamologa ore isopa te i roma, “Miau ra ragau lopatokona ae miau ke lolakurumea kelang ngamiaungana ka killa ba kumangng reke bollalau mana.”
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Na kelangpatali barangalele laeala ae i ke role kae Iesus roma, “Avolau, atupisigi bolvole ta tugu ke kokoro ta i mateng.”
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Nae Iesus ke ale roma, “Lo ngo kagaliu. Tung ke momo mauli.”
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ba ka ine tataopisigi tale, na ra kumangngatulu ra kanna keke kalipa kia nga pamau na keke turu pakia roma, “Tung ke momo mauli.”
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Minmina na i ke ballaga rea ka kae matana a tuna paturu ta i penga kia. Na keke ale roma, “Ngalla ka kae matana a lima ba lua ka laio na mirana mammangana ke kaꞌe.”
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Na goe laeala tamana ka lonamatana roma, ka kae matana laeala mana nae Iesus ke role kia roma, “Tung ke momo mauli.” Minmina na i kala nga ragau kinung reke momo nga bale ae i ka loreapatokona te Iesus.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Ba ollaeala ka i a killa e bollau a lua ae Iesus kuma kia ngae Galili ine lelemalaga tapu ngae Iurea.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.