Atos 12

Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ka kae nginngina na agau ore ngae Rom e kelapatali ta inaeala a giana nge Eroto ke laue ra lopatokonakana te Karais palu ta baina i baingasoali rea.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Ba i ke role ta te e nga baling nge balipune Ion teiteikia ae Iems ka naeva.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ba ka inae Eroto kele Iurame loreaserengngana ka ollaeala, na i ke patavale baingana tetoto e soali kala nga baingana laeala ine laue Pita bole. Ba ollaeala ke lele ka kae re nga kaning e bollau reke pato rea ka Kaning E Bollau E Nga Berete A Sana Kana Isi.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ngarume ka inae Eroto laue Pita tapu, na i ke tunge ta galiaume ka ri tugulu re nga baling ta ri kelangapatali te i ngallo nga pulangkala. Ba nga galiau kenakena nginngina ka pana tugulu tugulu re nga baling keke momo. Nae Eroto ka lonavavai roma, ngarume nga Paska, na i nge ravumalage Pita lagapotu nga pulangkala ta pangamaisinge nga kalingnana nga ragau ragureame.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Minmina na ra balingkana keke kelapatantali te Pita ngallo nga pulangkala lona. Ava ra loreapatokona te Karais keke kavkave Nutu raumana te Pita.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Ka rigo pala ta Eroto loanga kae Pita ta kalingnana, nae Pita ke kenrarau ngaliua nga pana lua re nga baling karea panna. Keke samapite ka oalo lua reke gingging raumana, ba ra kurtalingling keke kelapatali gingging nga pulangkala kana savanau kaoname.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 Na ka pannasa mana na anggelo te ae Nutu ke lele, ba olamana te ka lamana ngallo nga pulangkala bilingana orae Pita momo ngia. Na anggelo laeala ke pangoe Pita ka tavalangpagangana kia nga liuna puna. Ba ke role kia roma, “Sigipaga bolvole!” Na onreke samapite Pita kamana ganname keke marula ka pungapisigingarea.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Na anggelo laeala ke role kae Pita roma, “Ligopita one ba ngo samapite kesingsilagi rae one.” Ba ka inae Pita kuma minmina tapu, na anggelo laeala ke role kia roma, “Lulupita one ka lungapaga ae one e ngapotu, na ngo atu kurume iau.”
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Minmina na anggelo laeala ke taoamuga kae Pita ta i lelengmalaga nga pulangkala. Avae Pita ka sana lonamatana roma, oru ra i kelkela rea keke umma ta leleng ka kaomannmannangana. I ke roma i e kelkele kelanga te mana.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Ri luae anggelo keke kavesia ra kurtalingling re kapunu, na keke tao eke kavesia na nga lua bole. Ngarume na keke lele nga savanau kaona e gingging raumana ore kelakale maga kunna e bollau. Na savanau kaona laeala ke pulapatali mana me i, na keke lelemalaga. Ba ka ineke tao lagatauga isura nga pamau te tapu, na ka pannasa mana na anggelo laeala ke kaꞌe Pita.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Na ka panna laeala mana nae Pita ka lonamatana ka ore lele. Na ke role ngallo nge i muni roma, “Ikia na ka laumatana roma, ollaekia ka kaomannmannangana kia. Nutu ke baꞌe anggelo ae i ta ravunglele iau nga Eroto kamana ba nga orume kinung ra ragau rae iau ra Iura ke bai ta kumangng ki ta baingasoali iau.”
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 Ka ina i lonamatana ka ollaeala minmina, na i ke loa ta bale ae Maria a i ae Ion oreke patoe kae Mak naname. Ba ragau papatu keke katukala ngallo nga bale laeala, ba keke kavkave Nutu.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Ka inae Pita piragragi nga biunga e ngapotu, na akumangngatulu te ora malaui a giana nge Rota ke atu ta lonamatanangana ka piraging laeala.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Ba ka ine longopatokone Pita kalingngana, na i ka lonapogo ta pulangpatalinge biunga ka serengngana. Ava ke piragaliu lakallo muni na ke turu roma, “Pita iao e maisinsi apotu!”
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Na keke ale roma, “Ko biririu!” Ava i ka kaonagina raumana roma, pangamologa a kanna ka kaomanna kia. Minmina na keke role roma, “Ka i a anggelo ae i nanguni!”
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 Avae Pita ke piragragi tale ba ka ineke pulapatalia biunga, na keke kele ka kalinglo ngareangana kia.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Minmina nae Pita ke parulu rea ka kamana, na ke panana rea ka Nutu ravungmalagangana kia nga pulangkala. Ba ke role kerea roma, “Ngaka ture oru nginngina te Iems kala nga ra lopatokonakana.” Ngarume na i ke ka rea, na ke loa ta inte toto.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ka sinro na ra balingkana reke kelapatali te Pita ine mommo nga pulangkala tale ka loreatangtang ba keke matautau. Ba keke palibalaglaga rea roma, “Pita ke mom aetai?”
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Ba ka inae Eroto role ta ri siling te Pita nga iname, na ke sane ke kalipa kia. Minmina nae Eroto ke role kerea ta ri atung ka ra kurtalingling, ta baina i nge ballagapita rea ka orume. Nae Eroto ke bapage ragau ta ri ngeke sapune ra kurtalingling nginngina.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Bae Eroto ka iukia raumana ka re ngae Taia bae Sairon. Minmina na ragau palu nge ri keke pulisivala kinung, na keke bai ta loanga ta ri pangamologa kala nge i. Ba pala ta ri loanga, na keke kiue agau a giana nge Balastus ora i a barangalele te nga bale a kelangpatali ta i kalaunga rea. Ngarume na keke loa te Eroto, ba keke ballage ta i nge rongo ka iukiangana nge ri kurumea, maga kunna nga ri keke ravu karea kaning nga mogalo ina rae kelangpatali.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Na ka kae ae Eroto pulia ta i pangamologa, na i ke lupage lungapaga ae i a kelangpatali, ba ke tarapai nga tarang ae i e nga kelangpatali. Minmina na i ke role ka pangamologangana ta ragau.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Na ri keke rereli ka rolengarea roma, “Ka sana agau pamolloga ikia. Ka i a nutu te.”
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Na ka pannasa mana na anggelo te ae Nutu ke tavala pisigia Eroto lagape. Na mue reke sisina keke kania mirana na ke mate. Ollaeala ke lele nga ina i ke sane alapage Nutu, ava ke bai ta ri ngeke alapage i muni.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ava ragau papatu keke longlongo ba ka loreapatokona ta pangamologa ae Nutu kanna.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Ba ka inae Barnavas riluae Sol ke rongo ka kumangngarea ngae Ierusalem tapu, na keke rave Ion eke patoe kae Mak, ba keke kaꞌe Ierusalem na keke galiu tae Antiok.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.