Apocalipse 6
Piunga Ba Bonga A Pau (MEE) vs NVT
1 Na iau ae Ion ka kela, na ka kele Sipsip Goekia ae Nutu ine maelale maengapita e kapunu nga lau laeala kana maengapitame ka ri lima ba lua. Na ka longe te nga oru tugulu nginngina reke mauli ine role ka kalingngana a maina ma saia ruruna roma, “Ngo atu.”
1 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o primeiro dos sete selos do livro. Então ouvi um dos quatro seres vivos dizer com voz de trovão: “Venha!”.
2 Na iau ka kela lagamuga nge iau, na ka kele oso e kavauvaunga. Ba i e tarapai nga oso laeala ke kamopite pisapo te. Na keke kure ka kurung e nga kelangpatali. Na i ke piramalaga ta baling ba ta ulongpisiginge orume.
2 Quando olhei, vi um cavalo branco. Seu cavaleiro carregava um arco, e sobre sua cabeça foi colocada uma coroa. Ele saiu batalhando para conquistar vitórias.
3 Ba ka inae Sipsip Goekia maelale maengapita a lua, na iau ka longe na lua nga oru tugulu nginngina reke mauli ine role roma, “Ngo atu.”
3 Quando o Cordeiro abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivo dizer: “Venha!”.
4 Na oso te muni ore tente ke lelemalaga. Ba keke tunge ngatangng ta i e tarapai nga oso laeala ta i ravungpatali ka momongkinung nga reke momo nga mogalo e ngape, ta baina ri ngeke palivalimate rea. Ba keke tunge resalla e bollau a mataname ka ri lua te i.
4 Então surgiu um cavalo vermelho. Seu cavaleiro recebeu uma grande espada e autoridade para tirar a paz da terra. E houve guerra e matança em toda parte.
5 Ba ka inae Sipsip Goekia maelale maengapita a mologi, na iau ka longe na mologi nga oru tugulu nginngina reke mauli ine role roma, “Ngo atu.” Na iau ka kela lagamuga nge iau, na ka kele oso e saisainga. Ba i e tarapai nga oso laeala ke kamopite oru e nga kelange kaningme maenang ngareanganame.
5 Quando o Cordeiro abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivo dizer: “Venha!”. Quando olhei, vi um cavalo preto. Seu cavaleiro tinha na mão uma balança.
6 Na iau ka longe oru a maina ma agau kalingngana ine lele ngaliua nga oru tugulu nginngina reke mauli, ba ke role roma, “Kuru a ragau ke rarave ka kae kena ke la kolinge uit isura mana. Ba kuru a ragau ke rarave ka kae kena ke la kolinge bali isura mana. Ava sano ngo baisoalia saulang ba uain.”
6 E ouvi uma voz dentre os quatro seres vivos dizer: “Uma medida de trigo ou três medidas de cevada custarão o salário de um dia, mas não desperdice o azeite nem o vinho”.
7 Ba ka inae Sipsip Goekia maelale maengapita a tugulu, na iau ka longe na tugulu nga oru tugulu nginngina reke mauli ine role roma, “Ngo atu.”
7 Quando o Cordeiro abriu o quarto selo, ouvi o quarto ser vivo dizer: “Venha!”.
8 Na iau ka kela lagamuga nge iau, na ka kele oso e ngango. Ba i e tarapai nga oso laeala ka giana nge Mateng. Ba te oreke patoe ka Malle Nga Reke Mate E Momo Ngape Bavakena ke lola kokoro kurumea. Ba keke tunge gingginga te ri pana lua ta ri kalingpalange ragau re nga mogalo laekia e ngape ta rina tugulu, ta baina ngeke balipune ragau reke momo nga ina kena nga ina tugulu nginngina ka resallame, ba ka osangana, ba ka soaling matantana, ba ka posi ra pinolo matantana reke momo nga mogalo laekia e ngape.
8 Quando olhei, vi um cavalo amarelo. Seu cavaleiro se chamava Morte, e o mundo dos mortos o seguia. Eles receberam autoridade sobre um quarto da terra para matar pela espada, pela fome e pela doença e por meio de animais selvagens.
9 Ba ka inae Sipsip Goekia maelale maengapita a lima, na iau ka kele ragau reke mate pala kannureame ngape nga altara e momo nga inaeala. Ka ri ra ragau ra ri ke sapunu rea pala kurumea loangakurume ngareangana ka pangamologa ae Nutu kanna, ba kurumea turungpota ngareangana ka lopatokona ae ri te i.
9 Quando o Cordeiro abriu o quinto selo, vi sob o altar as almas de todos que haviam sido mortos por causa da palavra de Deus e por seu testemunho fiel.
10 Na ra nginngina reke momo ngape nga altara keke kiu kaligi roma, “One Avolau o tupu ba ka kaomannmannangana kone, ko momalle taru tale? Ragau reke momo nga mogalo e ngape keke kelingia totomangng. Minmina na ngo kalinana rea ba ngo tunge alang te ri.”
10 Clamavam ao Senhor em alta voz e diziam: “Ó Soberano Senhor, santo e verdadeiro, quanto tempo passará até que julgues os habitantes da terra e vingues nosso sangue?”.
11 Nae Nutu ke tunge lungapage re ngapotu onreke kavauvaunga ta kenakena nge ri. Ba ke role kerea ta ri ngeke momokala isurangana, ta nge lele nga ina ragau ngeke rongo ka balingpunu ngareangana ka palu muni nga kumangngkena rae ri ra kolingarea memena ngallo nge Karais ma ineke balipunu rea pala.
11 Então a cada um deles foi dada uma veste branca, e lhes foi dito que descansassem mais um pouco até que se completasse o número de seus irmãos, seus companheiros no serviço, que se juntariam a eles depois de serem mortos.
12 Na iau ae Ion ka kele inae Sipsip Goekia maelale maengapita a lima ba kena, na oru giongana tane bollau ke lele. Ba kae matana ke kampiliu na ke lele saisainga ma lungapaga e nga lotaningngana eke kuma kia ka posi bulvunna e saisainga. Ba inna rolungana ke kampiliu, na ke lele tente ma toto.
12 Enquanto eu observava, o Cordeiro abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto. O sol ficou escuro como pano negro, e a lua inteira se tornou vermelha como sangue.
13 Ba mata reke momo ngailu nga tava keke pupu lagape ta mogalo. Ba pungareangana ka tongana kena ma ina bovole e bollau nge isomatage bega a pik kaligi, na kanna reke mata ngeke pupupisigi lagape.
13 Então as estrelas caíram do céu como figos verdes de uma figueira sacudida por um forte vento.
14 Na tava ke agatapu basema lau ineke lulupite. Ba kapangngme kinung ba nutame keke kapatali nga mallereame.
14 O céu foi enrolado como pergaminho, e todas as montanhas e ilhas foram movidas de seu lugar.
15 Na kelangpatali re nga mogalo laekia e ngape, ba ragau ravollalaukerea memena, ba ra balingkana kelangpatali rae ri, ba ra kilipukana, ba ragau ra giarea reke bollalau, ba ra kumangngatulu kinung ra ragau kanrea, ba ragau kinung ra sana ri ra kumangngatulu, ri kinung keke ko ngallo nga bavengeme ba ngaliua nga lollo reke momo nga kapangngme.
15 Então os reis da terra, os governantes, os generais, os ricos, os poderosos, os escravos e os livres, todos se esconderam em cavernas e entre as rochas das montanhas.
16 Ba keke kikiu ta kapangng ba lollo nginngina roma, “Ngaka pupai nge mangng, na ngaka pako mangng nga i e tarapai nga tarang e kapunu raguna, ba nga Sipsip Goekia iukiangana.
16 E gritavam às montanhas e às rochas: “Caiam sobre nós e escondam-nos da face daquele que está sentado no trono e da ira do Cordeiro!
17 Ta kae e bollau e nga iukereangana ke lele, ba tai ka kana ka gingginga ta i meisingginggingkale iukereangana?”
17 Pois chegou o grande dia de sua ira, e quem poderá sobreviver?”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.